Archive

Archive for 31/10/2012

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Αν ρίξει κανείς ένα βλέμμα στο Γεωγραφικό Χάρτη, θα δεί ότι η υδρόγειος είναι διαιρεμένη σε τμήματα. Κάθε ένα από τα Τμήματα αυτά αποτελεί ιδιαίτερη χώρα.”Όλες όμως οι χώρες δεν είναι εθνικές. Αυτό σημαίνει ότι οι κοινωνίες, πού ζουν σε κάθε μία από τις χώρες αυτές, δεν είναι εθνικές ομοιογενείς δηλαδή δεν είναι εθνικές κοινωνίες, αλλά αποτελούνται σε μερικές χώρες από πληθυσμούς ανομοιογενείς. Με άλλους λόγους όλες οι κοινωνίες δεν αποτελούν έθνος.Το Έθνος είναι ένα ιδιαίτερο είδος κοινωνίας, το Έθνος προϋποθέτει μία κοινωνία, άλλα περιέχει κάτι περισσότερο από μια απλή κοινωνία, είναι ένα σύνολο ανθρώπων, τούς οποίους συνδέουν μεταξύ τους πλην των κοινωνικών σχέσεων και ορισμένα άλλα στοιχεία, φυσικά, βιολογικά ψυχολογικά, ιστορικά. Τέτοια στοιχεία είναι η κοινή Πατρίδα, ή κοινή καταγωγή, ή φυλετική ομοιογένεια, η κοινή γλώσσα, η κοινή θρησκεία, ό κοινός πολιτισμός, ή κοινή νοοτροπία, τα κοινά ήθη και έθιμα, οι κοινές παραδόσεις, ή κοινή Ιστορία, κοινές εθνικές δόξες ή περιπέτειες, ή κοινή εθνική υπερηφάνεια .

Όλα αυτά αποτελούν παράγοντες της υπάρξεως μιας κοινωνίας. Όσοι περισσότεροι από τους παράγοντες αυτούς υπάρχουν τόσο οι δεσμοί μεταξύ των μελών του έθνους είναι στενότεροι ,και η εθνική συνοχή ισχυρότερη. Και όσο περισσότερα είναι τα μέλη μιας κοινωνίας, πού συνδέονται έτσι, τόσο το Έθνος είναι πιο ομοιογενές

Η χώρα μας ευτυχώς κατόρθωσε μετά ηρωικούς αγώνες να αποκαταστήσει την πλήρη σχεδόν εθνική της ενότητα και η ελεύθερη Ελλάς αποτελεί Έθνος ομοιογενές και συμπαγές. Για μας τούς Έλληνες και για την Ελλάδα άλλου είδους κοινωνική μορφή πλην της εθνικής, δεν είναι νοητή.

Το Έθνος είναι η διαρκής και αθάνατη μορφή τής Ελληνικής Κοινωνίας.
Ζούμε μέσα στην Ελληνική Κοινωνία. Αποτελούμε όχι μόνον ιστορικά, αλλά και βιολογικά και φυσιολογικά, αναπόσπαστα μέλη της ελληνικής φυλής. Αυτό αποτελεί μία αλήθεια πού κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί.

Αλλά τα στοιχεία αυτά που δημιουργούν τούς φυσικούς δεσμούς των ανηκόντων στο Έθνος, δεν αρκούν για την ύπαρξη ενός έθνους ισχυρού και συμπαγούς. Απαιτείται και κάτι άλλο, ουσιώδες και απαραίτητο στοιχείο. Το στοιχείο αυτό, πού και αυτό γεννιέται φυσικά, αλλά αναπτύσσεται και δυναμώνει με τη διαπαιδαγώγηση είναι ή εθνική συνείδηση η Εθνική ψυχή.

Είναι το λεγόμενο Εθνικό φρόνημα. Είναι η συνείδηση των ατόμων, πού ζουν σε ορισμένη στιγμή, ότι αποτελούν μέλη αναπόσπαστα του Έθνους και ότι η Εθνική ζωή αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση της ατομικής. Είναι η πίστη της υπάρξεως του Έθνους, η πίστη της ανάγκης της υπάρξεως του, ή πίστη της αξίας του Έθνους. Είναι η ενότης σκέψεων και αισθημάτων, πού προϋποθέτει την πίστη στην κοινή εθνική αποστολή. Είναι η συναίσθηση ότι το πρώτον καθήκον είναι να υπερασπίσει την ακεραιότητα της Πατρίδος και να εργαστεί για την πρόοδο της. Είναι ή πίστη αλλά και η θέληση να εργαστεί με όλες του τις δυνάμεις, και μέχρι θυσίας τής ζωής του, για την διατήρηση της Πατρίδος και για την καλύτερη εκπλήρωση τής ιστορικής της αποστολής.

Η συνείδηση αυτή αποτελεί μία συνεκτική ιδέα, μία κεντρομόλο δύναμη, πού έλκει τα άτομα στο να συσπειρωθούν και να αποτελέσουν ένα σύνολο με άρρηκτη συνοχή, ένα σύνολο συμπαγές και ισχυρό.

Αυτό δημιουργεί εκείνο που αποκαλείται εθνική αλληλεγγύη. Αλληλεγγύη πού δεν είναι μόνο φυσική, ένστικτη, υποσυνείδητη αλλά που με τη διαπαιδαγώγηση γίνεται ενσυνείδητη, θεληματική και επιτακτικό καθήκον.

Ποια είναι η σχέση μας προς την Ελληνική Κοινωνία, την Πατρίδα.
Η σχέση μας είναι ότι είμαστε υπηρέτες σε ότι άφορα την Πατρίδα, αφοσιωμένα παιδιά της. Επομένως η σχέση μας προς την ελληνική Πατρίδα είναι σχέση στενότατη, ακόμη στενότερη από τη σχέση του παιδιού προς τους γονείς του και η αφοσίωση είναι απόλυτη! Είναι η κατανόηση ότι όλοι μαζί αποτελούμε ένα σύνολο αλληλένδετο. Γιατί τότε μόνο, όταν είμαστε ένας λαός ενιαίος και αδιαίρετος, όταν όλα τα άτομα, πού συγκροτούν το λαό αυτό είναι αλληλέγγυα μεταξύ τους όταν κάθε άτομο αισθάνεται και πιστεύει ότι ή δυστυχία του άλλου είναι και δυστυχία δική του, αποτελούμε πραγματικά ένα Έθνος, ικανό να αναπτύσσει την εσωτερική του ζωή σε πολιτισμό, ακμή και πρόοδο, αλλά και ικανό να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πίεση από το εξωτερικό.

Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει να θυσιάσουμε μέρος του εαυτού μας και ηθικά και υλικά, χάριν του Συνόλου. Να θυσιάσουμε τον ατομικισμό μας. Γιατί ουδείς είναι ελεύθερος, αλλά όλοι είμαστε υπηρέτες της Πατρίδος μας. Πρέπει να κατανικήσουμε τον εγωισμό μας, τον ατομικισμό μας.

Από χιλιάδες χρόνια το Έθνος μας έδωσε τα ωραιότερα δείγματα εθνικών αγώνων ανδρείας, ηρωισμού και κατορθωμάτων. Από χιλιάδες χρόνια το Έθνος μας υπήρξε δημιουργός Αξιών, περισσότερο από κάθε άλλο Έθνος, προσφέροντας στο ανθρώπινο γένος τις βάσεις του σημερινού του πολιτισμού.

Πρέπει επομένως να αισθανόμαστε εθνική υπερηφάνεια για το παρελθόν μας. Είναι το παρόν και το μέλλον. Το Έθνος δεν αποτελείται μόνον από τις παρελθούσες γενεές, αλλά από τη σημερινή, αλλά και τις μέλλουσες. Εάν περάσουμε δίχως να εξασφαλίσουμε την μέλλουσα γενεά της Ελλάδος, θα έχουμε διαπράξει το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της Ελλάδος.

Το Έθνος συνδυάζει παρελθόν, παρόν και μέλλον. ‘Η έννοια του Λαού, λαμβανομένη κακώς ως απλό αριθμητικό σύνολο των διαβιούντων σε μια χώρα, δεν έχει σχέση με το Έθνος. Με το Έθνος συνδέονται εκείνοι μόνον πού έχοντας τις προαναφερθείσες ιδιότητες ενώνονται με την ψυχική ταυτότητα, πού είναι ό εθνική συνείδηση.

Το οργανικό αυτό σύνολο αποτελεί το λαό πού αντιπροσωπεύει σε δεδομένη στιγμή, την ανθρώπινη του έθνους υπόσταση.

Ό λαός επομένως, υπό την εθνική του έννοια, δεν συμπίπτει ούτε προς όλη την κοινωνία τής χώρας, αλλά ούτε και προς όλους τους υπηκόους του Κράτους Και αυτό γιατί είναι δυνατόν μέλη του έθνους να βρίσκονται ατά ξένα και να είναι μάλιστα και ξένοι υπήκοοι, να διατηρούν όμως την εθνική τους συνείδηση. Άφ’ ετέρου δε είναι δυνατόν να μην αποτελούν μέλη του Έθνους άτομα πού έχουν την ελληνική υπηκοότητα, αλλά δεν εμφορούνται από πατριωτική συνείδηση, όπως επίσης και άτομα, πού ανήκουν σε ξένες εθνικές μειονότητες.

Ή εθνική συνείδηση εκφράζεται με εθνικούς ύμνους, με έπη με σύμβολα. “Όλα συμβολίζουν την Πατρίδα και την κάνουν αισθητή στην καρδιά του καθενός σε κάθε τόπο και χρόνο. Συμβολίζουν την ενότητα των γενεών τού Παρελθόντος και του Μέλλοντος. Συμβολίζουν την ομοιογένεια, την εθνική συνέχεια των γενεών στην ιδία Πατρίδα, την εθνική αλληλεγγύη. Διεγείρουν το πατριωτικό αίσθημα και καθιστούν συνειδητά τα εθνικά καθήκοντα, πού επιβάλλονται σε κάθε Έλληνα.

Η Ελλάς είναι ή μεγάλη μάννα όλων μας. Είθε εμείς τα παιδιά της να ετοιμάσουμε ευτυχισμένο μέλλον για τα παιδιά μας και να κάμουμε κάθε θυσία και να υποστούμε κάθε στέρηση με χαρά και αγαλλίαση, για την ανύψωση του ελληνικού μας πολιτισμού, το μεγαλείο του “Έθνους και το μέλλον της Φυλής.

Το Έθνος είναι ένα σύνολο. Και το Ελληνικό Έθνος, πηγή του πολιτισμού και του Πνεύματος της Δύσεως πρέπει να ξαναβρεί τον εαυτό του. Αυτό είναι το ενικό περιεχόμενο, πού πρέπει να έχει μια Ελληνική Κυβέρνηση για να εμπνέει εμπιστοσύνη στους πολίτες της.

Για να γίνουμε, Έθνος συσσωματωμένο σε ένα σύνολο, χωρίς πάθη και μίση και εθνοκτόνους διχασμούς, χρειαζόμαστε πειθαρχία. Μόνον έτσι θα υψώσουμε υπερήφανοι τη σημαία του Πολιτισμού μας. μόνον έτσι θα κρατήσουμε τη θέση μας στον Κόσμο.

Για να μπορέσει όμως το Έθνος να σηκώσει υπερήφανα το κεφάλι του χρειάζεται Εθνική Κυβέρνηση, όπου να μην είναι ποτέ έρμαια της ιδιοτροπίας των κομμάτων. Μόνο τότε ό λαός ενωμένος, χωρίς εσωτερικές διαιρέσεις, με ομόνοια και πειθαρχία, μπορεί να αντιμετωπίσει τα σκοτεινά σχέδια των εχθρών του. Μόνο τότε διατηρεί υψηλό το φρόνημα και ακέραιη την ελληνική ψυχή του. Μόνο τότε θα φθάσει στο ύψος εκείνο, που θα του επιτρέψει να λύση τα προβλήματα τής ζωής του και τής ευημερίας του. Μόνο τότε θα εντείνει όλες τις δυνάμεις και θα δημιουργήσει και πάλι το Νέο Πολιτισμό του. Άλλη προϋπόθεση για την Αναδημιουργία του Έθνους, είναι η έξαρση των Ιδεωδών του και ή πίστη σ’ αυτά. Μέσα σε κάθε ελληνική ψυχή υπάρξουν μερικά πράγματα ουσιωδέστατα, πού σκεπάζουν όλα τα άλλα: Είναι τα Εθνικά Ιδεώδη. Το σύνολον τους είναι το Εθνικό Φρόνημα.

Αυτό ακριβώς προσπάθησε με κάθε μέσο ό κομμουνισμός να διαλύσει, επειδή γνώριζε ότι αντιτίθεται στο εθνοκτόνο έργο του. Αλλά δεν μπόρεσε, δεν μπορεί -και δεν θα μπορέσει ποτέ- γιατί αποτελεί τη συνολική ψυχή του έθνους.

Η πίστη και η αφοσίωση σ αυτά, καθιστούν το Έθνος απρόσβλητο από τις υπονομεύσεις της υποστάσεως του και εμφυσούν στους πολίτες του τα αισθήματα της υπερηφάνειας και της αυτοθυσίας, δεδομένου ότι τα Έθνη δεν γίνονται μεγάλα παρά όταν οι πολίτες έχουν τα αισθήματα αυτά βαθιά ριζωμένα. Όταν σε πλήρη ειρήνη και ευτυχία είναι έτοιμοι και αποφασισμένοι να δώσουν ότι τούς ζήτηση η Πατρίδα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εμφύσηση των αισθημάτων αυτών στους πολίτες, για την έξαρση της πίστεως στα Ιδεώδη είναι μια Εθνική Κυβέρνηση.

Μια κυβέρνηση για να είναι Εθνική, πρέπει να ανήκει σε όλο το Έθνος. Από την ώρα πού θα αναλάβει τις ευθύνες δεν έχει το δικαίωμα να δημαγωγεί, ούτε να απευθύνεται στα ποταπά ένστικτα του πλήθους. Πρέπει να αποτείνεται προς όλους, να τούς υποδεικνύει και εν ανάγκη να τούς επιβάλει να σκέπτονται γενικά, προς το συμφέρον όλου του Έθνους. Κανείς δεν μπορεί, ούτε και επιτρέπεται να βρίσκει το δικό του συμφέρον όταν το Έθνος δυστυχεί, γιατί το Έθνος αποτελεί ένα κοινωνικό σύνολο και οι Κοινωνίες δεν αποτελούνται από άτομα όπως λένε διάφορες αναρχικές φιλοσοφίες. Οι Κοινωνίες αποτελούνται από ομάδες. Ό κάθε άνθρωπος δεν είναι μόνος του. Εκτελεί μία εργασία. Και μαζί με τούς άλλους, πού εκτελούν την ιδία εργασία και έχουν τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες σκέψεις, αποτελεί ένα σύνολον. Γι’ αυτό, το συμφέρον του συνόλου, προέχει του συμφέροντος του ατόμου. Έτσι το Κράτος είναι εθνικό και δι αυτού κυβερνάται ολόκληρο το Έθνος.

«Προορισμός του Έλληνος
είς τόν κόσμον αυτόν ,
ήτο καί είναι εις κάθε έποχήν,
σήμερα καί αύριον,
ό εξανθρωπισμός της οικουμένης»

Περικλής Γιαννόπουλος

Η έννοια του Έθνους (φωτό 01)

Η έννοια του Έθνους (φωτό 02)

Η έννοια του Έθνους (φωτό 03)

Η έννοια του Έθνους (φωτό 04)

Πηγή: Αιώνια Ελληνική Πίστη

Γενοκτονία Μακεδόνων: Το Μαρτυρικό Δοξάτο Δράμας

Αναδημοσίευση από τα “Ελληνικά Ολοκαυτώματα” – http://www.greekholocausts.gr
Το Δοξάτο Δράμας είναι ένα ντόπιο ΜΗ ΣΛΑΒΟΦΩΝΟ Ελληνικό Μακεδονικό χωριό. Το Δοξάτο είναι ένα χωριό 3.500 περίπου κατοίκων. Βρίσκεται ανάμεσα στις πόλεις Δράμα και Καβάλα σε απόσταση 10 και 25 χιλιομέτρων αντίστοιχα. Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή ξεκινά ήδη από την προϊστορική περίοδο και φτάνει μέχρι σήμερα. Κατά τη μακραίωνη ιστορία του γνώρισε πολλούς κατακτητές. Εκείνοι όμως που άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους ήταν οι Βούλγαροι κατά τις τρεις βουλγαρικές κατοχές 1912-13, 1916-18 και 1941-44. Κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο η περιοχή της Δράμας καταλαμβάνεται τον Οκτώβριο του 1912 από τους Βουλγάρους, για να απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο την 1η Ιουλίου 1913. Κατά την αποχώρησή τους όμως οι Βούλγαροι προκαλούν ολέθριες καταστροφές και τα γεγονότα του Δοξάτου στις 30 Ιουνίου 1913 συγκλονίζουν την υφήλιο. Σφάζονται άντρες, γυναίκες και παιδιά και η κωμόπολη παραδίδεται στις φλόγες. Ο τραγικός απολογισμός της καταστροφής είναι εξακόσιοι πενήντα (650) νεκροί και 240 σπίτια και 80 καταστήματα πυρπολημένα. Τις επόμενες ημέρες όλες οι έγκριτες εφημερίδες του κόσμου δημοσιεύουν φρικιαστικές λεπτομέρειες από τη σφαγή και την πυρπόληση του Δοξάτου. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την περίοδο 1916-18 οι Βούλγαροι, ως σύμμαχοι των Γερμανών, καταλαμβάνουν για δεύτερη φορά την Ανατολική Μακεδονία. Όσοι άντρες διασώθηκαν από τη σφαγή του 1913 οδηγούνται το καλοκαίρι του 1917 ως όμηροι στη Βουλγαρία. Σύμφωνα με την Έκθεση της Διασυμμαχικής Επιτροπής εβδομήντα τέσσερις (74) από αυτούς πεθαίνουν εκεί με φρικτά βασανιστήρια, ενώ 200 περίπου γυναικόπαιδα αφανίζονται από πείνα και αρρώστιες στο Δοξάτο. Το κακό τρίτωσε κατά την τελευταία βουλγαρική κατοχή, όταν την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 1941, μία από τις πολλές ομάδες εξέγερσης εισήλθε στο Δοξάτο, χτύπησε το αστυνομικό τμήμα, πυρπόλησε το οίκημα και σκότωσε οχτώ (8) Βούλγαρους αστυνομικούς και έναν βουλγαρογραμμένο συνεργάτη τους. Κατά τη μάχη που διεξήχθη σκοτώθηκε ένας αντάρτης από τη Χωριστή. Την άλλη μέρα το Δοξάτο πλήρωσε για άλλη μια φορά βαρύ φόρο αίματος στο βουλγαρικό στρατό κατοχής. Με μια πράξη τυφλής βίας εκτελέστηκαν για αντίποινα τουλάχιστον διακόσιοι (200) αθώοι Δοξατινοί.Για τα χίλια εκατόν είκοσι τέσσερα (1.124) αναφερόμενα θύματα κατά τις τρεις βουλγαρικές κατοχές το Δοξάτο τιμήθηκε: το 1945 με Βασιλικό Διάταγμα, το 1985 με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το 1998 με Προεδρικό Διάταγμα, δυνάμει του οποίου χαρακτηρίστηκε ως «Μαρτυρική Πόλη». Το 1997 πραγματοποιήθηκε έρευνα στους κατοίκους των ματωμένων κωμοπόλεων Δοξάτου και Χωριστής με θέμα: «Προσωπική και συλλογική μνήμη από τις εμπειρίες της βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία (1941-1944).

Στην ερώτηση «Ύστερα από τόσα χρόνια πώς θα προσδιορίζατε τις σχέσεις σας με τη σημερινή Βουλγαρία;», οι περισσότεροι κάτοικοι απάντησαν:
«Φιλία!».
Στην ερώτηση «Δηλαδή εννοείτε να συγχωρήσουμε;» η απάντηση ήταν
«Ναι».
Στην ερώτηση όμως
«Να ξεχάσουμε;»
η ομόφωνη απάντηση των κατοίκων ήταν
«Όχι!».

Πηγή: Yaunatakabara

H τούμπα της Αμφίπολης μεγαλύτερος σε μέγεθος τύμβος που ανακαλύφθηκε ποτέ στην Ελλάδα

H τούμπα της Αμφίπολης μεγαλύτερος σε μέγεθος τύμβος που ανακαλύφθηκε ποτέ στην ΕλλάδαΘα συνεχισθούν οι ανασκαφές στην τούμπα της Νέας Μεσολακκιάς στην Αμφίπολη όπου έχει αποκαλυφθεί τεράστιος κυκλικός περίβολος, χάρη στην χρηματοδότηση με το ποσό των 20.000 ευρώ από τον δήμο Αμφίπολης. Ο περίβολος του τύμβου, ο οποίος έχει περίμετρο 500 μέτρων και διάμετρο 160 μέτρων είναι κατασκευασμένος από λεπτόκοκκο μάρμαρο Θάσου και αποκαλύφθηκε κατά την θερινή, ανασκαφική περίοδο από την ΚΗ’ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων.Οπως έχει δηλώσει μάλιστα η προϊσταμένη της Εφορείας κυρία Κατερίνα Περιστέρη, ανάλογός του σε μέγεθος δεν έχει βρεθεί ως σήμερα πουθενά στον ελληνικό χώρο.
Η ανασκαφή αυτή τη στιγμή έχει σταματήσει λόγω έλλειψης χρημάτων, ο δήμος ωστόσο διαβεβαιώνει ότι θα προσφέρει βοήθεια με κάθε τρόπο, προκειμένου να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες χρηματοδοτήσεις και να έρθει στο φως το σημαντικό αυτό εύρημα.
Πηγή: tovima.gr

Πηγή: history-of-Macedonia

Βούλγαρος ΥΠΕΞ: «Θα υποστηρίξουμε τα Σκόπια υπό προϋποθέσεις»

«Στόχος μας δεν ήταν ποτέ και δεν θα είναι να εμποδίσουμε την ένταξη των Σκοπίων ή οποιαδήποτε άλλης χώρας στην πορεία της προς την Ευρώπη», δήλωσε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Μπλαγκόεβγκραντ, ο υπουργός Εξωτερικών Νικολάι Μλαντένοφ.

Κατά την επίσκεψή του στο Μπλαγκόεβγκραντ ο Βούλγαρος υπουργός συναντήθηκε με πολίτες, οι οποίοι απαίτησαν να τεθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις σε γειτονικές χώρες, ώστε η Βουλγαρία να υποστηρίξει την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την πλευρά του, ο Υπουργός Εξωτερικών εξήγησε ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις διεξάγονται με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σύμφωνα με τον ίδιο στο σχέδιο έκθεσης για τα Σκόπια παρουσιάζονται τα θέματα των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών και ενδείξεις για καταπίεση ατόμων με βουλγαρική συνείδηση στο κράτος των Σκοπίων. Ο Μλαντένοφ δήλωσε ότι η Βουλγαρία θεωρεί σημαντικό να οριστούν με σαφήνεια οι ανησυχίες της και στη συνέχεια θα λάβει απόφαση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων των Σκοπίων με την ΕΕ.

Αναφερόμενος σε ιστορικά στοιχεία τα οποία καθόρισε ως κοινά με τα Σκόπια είπε: «Γιατί να μην γιορτάζουμε μαζί με τα Σκόπια κάποιες ιστορικές επετείους που σχετίζονται με τον Γκότσε Ντέλτσεφ; Η Ιστορία πρέπει να αναλύεται από τους ιστορικούς και γίνεται επικίνδυνη όταν συγχέεται η ιστορία με την πολιτική», είπε ο Βούλγαρος υπουργός Εξωτερικών στο Μπλαγκόεβγκραντ.

Πηγή: Γεώργιος Εχέδωρος

Σκόπια: «Στρατηγικός στόχος του Βελιγραδίου είναι η απόκτηση κοινών συνόρων με την Ελλάδα»

«Ο στρατηγικός στόχος της Σερβίας είναι να αποκτήσει κοινά σύνορα με την Ελλάδα. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το βόρειο Κοσσυφοπέδιο. Πιο σημαντικό κομμάτι για αυτήν είναι τα Σκόπια. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που εμποδίζει τα Σκόπια να προχωρήσουν τα τελευταία 20 χρόνια. Στην πραγματικότητα οι Σέρβοι υπάρχουν στην περιοχή των Σκοπίων από το 1912»
Τα παραπάνω είπε σε συνέντευξή του στο βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BGNES (Агенция БГНЕС) ο πρόεδρος της Ένωσης Δημοσιογράφων των Σκοπίων Νάσερ Σελμάνι-Насер Селмани. «Το πρόβλημα στα Σκόπια είναι ότι πριν από είκοσι χρόνια χτίσαμε μια εικονική δημοκρατία. Επί είκοσι χρόνια οικοδομούμε μια καρικατούρα των θεσμών όπως πραγματικά θα πρέπει να είναι σε ένα δημοκρατικό κράτος», είπε ο Σελμάνι.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ήδη εδώ και είκοσι χρόνια τα Σκόπια δεν αποτελούν ένα δημοκρατικό κράτος και επίμονα παρουσιάζονται ως μια προσομοίωση της δημοκρατίας. «Αλλά τώρα είναι σε όλους φανερό και δεν μπορεί να κρυφτεί αυτό το φανταστικό παιχνίδι μας από τον κόσμο που βλέπει ότι είναι αστείο», τονίζει ο Σελμάνι.

Δεν υπάρχει πραγματική αντιπολίτευση
Δεν έχουμε καμία πραγματική αντιπολίτευση που να βγει και να πει: Όταν θα έρθει στην εξουσία θα σταματήσει να ελέγχει- όπως κάνει ο Γκρούεφσκι -τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, τα δικαστήρια και το κοινοβούλιο, το οποίο μετατράπηκε σε συμβολαιογράφο των προτάσεων της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σημερινός ηγέτης της αντιπολίτευσης, της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης, ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, απέτυχε και έχασε την ευκαιρία να οικοδομήσει μια πραγματική δημοκρατία στα Σκόπια, τα οποία θα μπορούσαν πολύ εύκολα να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι θέλει ειλικρινά να ενταχθούμε στις ευρωατλαντικές δομές, όπως ισχυρίζεται τώρα. Και το ζήτημα Γκρούεφσκι, εξάλλου, είναι πολύ σαφές και ορατό σε όλους μας- δεν θέλει να ενταχθούν τα Σκόπια ούτε στην ΕΕ, ούτε στο ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Σελμάνι.

Για όλα φταίει η Ελλάδα
«Ωστόσο θα πρέπει να είμαι ειλικρινής και να πω ότι τα Σκόπια δεν είναι οι μοναδικοί φταίχτες για τη σημερινή κατάσταση στα Βαλκάνια. Είμαστε μάρτυρες μια ανεύθυνης πολιτικής από την Ελλάδα. Οι αξιωματούχοι της Αθήνας δεν εκπληρώνουν το ρόλο που αναμένεται από αυτούς- να παρασύρουν την περιοχή στις Βρυξέλλες. Η Ελλάδα ακολουθεί μια πολιτική του δέκατου ένατου αιώνα, τονίζει ο Σελμάνι και διευκρινίζει:

«Λοιπόν, εδώ είναι η επιτυχία του Γκρούεφσκι, τα διπλά μέτρα και σταθμά. Ψάχνετε για περισσότερα δικαιώματα των Αλβανών των Σκοπίων ή των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου, όταν στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται τα δικαιώματα των Σλάβων- Σκοπιανών (ως «Μακεδόνων») Αυτή είναι μια πολιτική των δύο μέτρων και των δύο σταθμών η οποία καθοδηγείται από την Ελλάδα καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση στέκεται πίσω από το νόμο και αυτό βοηθά σε μεγάλο βαθμό και την πολιτική που ασκεί ο Γκρούεφσκι», πιστεύει ο Σελμάνι.

Στόχος της Σερβίας να κατέβει στα σύνορα με Ελλάδα
«Ο στρατηγικός στόχος της Σερβίας είναι να αποκτήσει κοινά σύνορα με την Ελλάδα. Τα Σκόπια είναι πολύ σημαντικά για τη Σερβία και αυτός είναι ο λόγος που επί είκοσι χρόνια το κράτος αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει. Στην πραγματικότητα οι Σέρβοι βρίσκονται εδώ στα Σκόπια από το 1912 και οι δομές τους είναι πολύ ισχυρές!

Και μερικοί, οι λεγόμενοι πατριώτες χτίζουν μνημεία και θυσιάζουν τη χώρα, λόγω των συμφερόντων της Σερβίας…

Στο τέλος οι μεγάλοι χαμένοι από όλα αυτά τα παιχνίδια θα είναι οι πληθυσμοί των Σλάβων και των Αλβανών», είπε ο Σελμάνι.

Πηγή: Γεώργιος Εχέδωρος