Archive

Archive for November, 2012

“Αποτυπώματα: Η βυζαντινή Θεσσαλονίκη σε φωτογραφίες και σχέδια της Βρετανικής Σχολής Αθηνών 1888-1910″

Το Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης συμμετέχοντας στον εορτασμό για τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης στο ελληνικό κράτος διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο Αποτυπώματα: Η βυζαντινή Θεσσαλονίκη σε φωτογραφίες και σχέδια της Βρετανικής Σχολής Αθηνών 1888-1910.Στην έκθεση θα παρουσιαστούν ανέκδοτες, κυρίως, φωτογραφίες και σχέδια των μνημείων της πόλης από το αρχείο της Βρετανικής Σχολής Αθηνών, που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα 1888 – 1910 και δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για τη μορφή των μνημείων στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι. αποτυπώνοντας ταυτόχρονα άγνωστες όψεις της πόλης.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στον 5ο όροφο του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Θεσσαλονίκης, θα εγκαινιαστεί στις 5 Δεκεμβρίου 1912 στις 7μμ. και θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2013.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί, την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012, στις 20: 30, διάλεξη των Αμαλίας Γ. Κακίση και Δήμητρας Κωτούλα με τίτλο: Βyzantium and British architects: recording Thessalonike 1888-1910 στην αίθουσα διαλέξεων του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Θεσσαλονίκης (4ος όροφος).

Πηγή: Maccunion

Οι Αλβανοί παίρνουν το πάνω χέρι στα Σκόπια

Κανείς δεν γνωρίζει στα Σκόπια, πώς “προσγειώθηκε” ο Αλβανικός αετός στην πόλη!!
O Μαύρος Δικέφαλος αετός, σήμα του Αλβανικού Έθνους, έκανε την εμφάνισή του, σε κομβικό σημείο της πόλης των Σκοπίων. Τοποθετημένο μόλις 30 μέτρα από το αστυνομικό τμήμα του “Μπιτ Μπαζάρ”, σε έναν από τους σημαντικότερους δρόμους, δεσπόζει στο αστικό τοπίο. Κανένα άτομο ή ομάδα, δεν ανέλαβε την ευθύνη της τοποθέτησης κι έτσι παραμένει άγνωστο το ποιός το τοποθέτησε!Μέχρι τώρα δεν υπήρξε αντίδραση της αστυνομίας,… προφανώς για να μην δημιουργηθούν επεισόδια με το Αλβανικό στοιχείο των Σκοπίων, ούτε και κάποια άλλη αντίδραση από την κυβέρνηση.

Το μνημείο, μετά τις χιλιάδες Αμβανικές σημαίες που μοιράστηκαν χθες στα Σκόπια, δείχνει πόσο έχει υποχωρήσει ο έλεγχος της χώρας από τους Σερβο-βουλγαρικής καταγωγής κατοίκους, μετά την ανεξαρτησία του 1991, το βομβαρδισμό της Πρώην Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ το 1999 και τον σύντομο εμφύλιο στη FYROM το 2001.Γράφει από τα Σκόπια ο Βλάντισλαβ Περούνοβιτς

Πηγή: Σκεφτόμαστε Ελληνικά

Κορυφώνεται η προπαγάνδα περί Τσαμουριάς, των Αλβανόφωνων στις ΗΠΑ

Τσαμουριά - Αλβανόφωνοι - ΣημαίαΤην ώρα που οι διπλωμάτες μας στις ΗΠΑ συνεχίζουν τον… τουρισμό τους και το ΥΠΕΞ… κοιμάταιΕίναι οργανωμένοι, προπαγανδίζουν περί Τσαμουριάς και καταγγέλλουν την Ελλάδα γιά… ”γενοκτονία”. Οι περίπου 330.000 Αλβανόφωνοι (μεταξύ τους και Κοσσοβάροι) στις ΗΠΑ, συγκεντρωμένοι σε μεγάλες παροικίες (Νέα Υόρκη, Βόρεια Νέα Υερσέη, Σικάγο, Ντητρόϊτ, Φιλαδέλφεια, Βοστώνη, Κόλπος Τάμπα, Χάρτφορντ Κοννέτικατ, Ρίβερσάϊντ Καλιφόρνια), δικτυώνονται στο Κογκρέσσο και συγκεντρώνουν χρήματα, όχι γιά… φιλανθρωπικούς σκοπούς. Μέχρι και η στρατιωτική Ακαδημία της Μεγάλης Βρετανίας έχει ασχοληθεί με το ζήτημα, αλλά στην Ελλάδα της κρατικής ”ρεμούλας”, όπως συνηθίζεται, ”πέρα βρέχει” και ”ύπνος βαθύς”.

Φυσικά, η σκόρπια ”οργανωμένη Ομογένειά μας”, χωρίς ”λόμπι”, ηγεσία κλπ, δεν μπορεί να κάνει τίποτα, γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις, φρόντισαν να την… διαλύσουν από 1996, γιά να ”επιβάλουν” την κρατικοδίαιτη απάτη τους, το ”Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού” (ΣΑΕ)

Πηγή: Maccunion

Αμετανόητος ο Μπερίσα: Δίκαιος ο σκοπός της «Μεγάλης Αλβανίας»!

Ο ρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα«Υπάρχει μία γαλλική έκφραση που λέει: οι φίλοι λάμπουν δια της απουσίας τους» δήλωσε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα, απαντώντας σε ερώτηση για τη ματαίωση της χθεσινής επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου στα Τίρανα, στη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μετά το πέρας των σημερινών συνομιλιών του με τον Σλοβένο ομόλογό του Γιάνεζ Γιάνσα.Κληθείς να σχολιάσει το θέμα της «Μεγάλης Αλβανίας», ο κ. Μπερίσα επανέλαβε την πάγια θέση του ότι η ενοποίηση των Αλβανών θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.«Νομίζω ότι αυτός ο σκοπός είναι δίκαιος και γι’ αυτόν θα πρέπει να εργαστούν όλοι οι Αλβανοί. Πρέπει να εργαστούμε, όπου κι αν βρισκόμαστε για το ευρωπαϊκό αυτό μέλλον… Αυτή είναι η απάντησή μου για τη Μεγάλη Αλβανία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός της Αλβανίας.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ματαίωσε τη χθεσινή επίσκεψή του στην αλβανική πρωτεύουσα, όπου επρόκειτο να παραστεί στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ανεξαρτησία της Αλβανίας, εξαιτίας των προχθεσινών δηλώσεων του κ. Μπερίσα στην Αυλώνα. Ο Αλβανός πρωθυπουργός, με αφορμή την ιστορική επέτειο, έκανε λόγο για «…εθνική ανεξαρτησία όλων των αλβανικών εδαφών από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα».

Ο φρενοβλαβής, όπως αποδεικνύεται, πρωθυπουργός της Αλβανίας, παρά την επίσημη αντίδραση της Ελληνικής Πολιτείας, παρά την αντίδραση όλων των γειτονικών χωρών της Βαλκανικής που ανοιχτά απείλησε, παρά τις προειδοποιήσεις της Ρωσίας ακόμα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παρά την δήθεν χθεσινή αναδίπλωση των δηλώσεων του, ότι δήθεν αυτές αναφέρονταν 100 χρόνια πίσω και όχι στο παρόν, επανέρχεται σήμερα ακόμα πιο προκλητικός και επίμονος για την ….δήθεν «Μεγάλη Αλβανία», που δήθεν θα την πετύχει μέσω της Ε.Ε.

…Και πώς να μην επιμένει ο Μπερίσα να τα λέει αυτά, όταν οι Ευρωπαίοι δικαιώνουν τους μαχαιροβγάλτες αμερικανόβαλτους κοσσοβάρους αντάρτες του!

Πηγή: Η ασπίδα του Αχιλλέα

Το “σπίτι” του Μεγ.Αλεξάνδρου στη Μακεδονία: Το αρχιτεκτονικό μανιφέστο της ιδανικής πολιτείας των επίλεκτων

Αρχέτυπο των ανακτόρων σε ολόκληρο τον κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένα κτίριο δημόσιο, που στέγαζε τις δομές της βασιλικής εξουσίας θεωρείται το ανάκτορο του Φιλίππου στις Αιγές, όπως απέδειξε η ανασκαφή, η τεκμηρίωση και η ανάδειξή του.
Στην ημερίδα για το Ανάκτορο των Αιγών, που πραγματοποιήθηκε στη Μίεζα της Μακεδονίας με τη συμμετοχή διεθνούς κύρους επιστημόνων, η δρ. Αγγελική Κοτταρίδη, προϊσταμένη της ΙΖ’ ΕΠΚΑ, παρουσιάζοντας λεπτομερώς τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από τις εργασίες στο μνημείο τα δύο τελευταία χρόνια, υπήρξε αποκαλυπτική: «Ο μεγαλοφυής αρχιτέκτονας του ανακτόρου των Αιγών, συγχωνεύοντας με τρόπο εξαιρετικά εφευρετικό και πρωτοποριακό στοιχεία παραδοσιακά και ριζοσπαστικές επινοήσεις, δημιουργεί ένα πρωτοποριακό κτίριο, σχεδιασμένο να γίνει το αρχιτεκτονικό μανιφέστο της ιδανικής πολιτείας των επίλεκτων, η χειροπιαστή διατύπωση στο χώρο της ιδέας της πεφωτισμένης ηγεμονίας», είπε.

«Και αυτό γιατί το ανάκτορο δεν λειτουργούσε ως βασιλική κατοικία αλλά ως δημόσιο κτίριο, το οποίο εξέφραζε τα πιστεύω και την επηρεασμένη από τις αντιλήψεις του Πλάτωνα ιδεολογία του Μακεδόνα βασιλιά!», συμπλήρωσε για όσους δεν κατάλαβαν.

Πραγματικά, με έκταση τρισήμισι φορές όσο αυτή του Παρθενώνα – υπολογίζεται ότι είναι μεγαλύτερη των 12.500 τ.μ. – το μεγαλοπρεπές κτίσμα εντυπωσιάζει με το μέγεθός του, τις καινοτομίες στην αρχιτεκτονική σχεδίασή του και την πολυτέλεια, που χαρακτηρίζει τους μεμονωμένους χώρους του.

Για παράδειγμα, στο Ανάκτορο των Αιγών υπάρχουν οι πρώτες πλήρως διαμορφωμένες διώροφες στοές και κυρίως το ίδιο το περιστύλιο, η «καρδιά» του ανακτόρου.

Επιπλέον, η έρευνα των τελευταίων χρόνων συνέβαλε στην πλήρη αποκατάσταση της μορφής του τεράστιου κτιρίου. Υπάρχουν μάλιστα τόσα αρχιτεκτονικά μέλη, που έχουν ήδη συντηρηθεί και μελετηθεί, ώστε να καταστεί δυνατή η αναστήλωση του άνω ορόφου του πρόπυλου με τα λίθινα ψευδοπαράθυρα και των στοών της πρόσοψης.

Η αναστήλωση αυτή ωστόσο δεν θα γίνει in situ, αλλά στο μεγάλο αίθριο του κεντρικού κτιρίου του πολυκεντρικού μουσείου των Αιγών, η κατασκευή του οποίου χρηματοδοτείται σαν έργο προτεραιότητας από το ΕΣΠΑ (ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας).

Ενα ακόμη όφελος των νέων ερευνών είναι η ασφαλής χρονολόγηση της ανέγερσής του. Είναι σαφές, έτσι, πως ολόκληρο το συγκρότημα – δηλαδή το κεντρικό και το δυτικό, βοηθητικό περιστύλιο – σχεδιάστηκε και κτίστηκε ως ένα σύνολο η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε στο διάστημα από τα μέσα περίπου του 4ου π.Χ. αιώνα ως το 336 π.Χ.

Σύμφωνα με την έρευνα, μάλιστα, ο σχεδιασμός και οι χαράξεις του κτηρίου, ακολουθούν με αξιοθαύμαστη ακρίβεια το μαθηματικό και φιλοσοφικό πρότυπο, που βασίζεται στην «ιερή αναλογία» της χρυσής τομής (αριθμός φ). «Σε αυτήν ενσωματώνεται το χρυσό πυθαγόρειο τρίγωνο, αλλά και η ιδέα του Πλάτωνα για την κατασκευή της “Ψυχής του Κόσμου”, όπως διατυπώνεται στον Τίμαιο, σαν μια αλληλουχία κανονικών, γεωμετρικών σχημάτων, που αποτυπώνουν στο χώρο την επτάβαθμη ακολουθία των πρώτων δυνάμεων του 2 και του 3 (1, 2, 3, 4, 9, 8, 27)», όπως είπε.

Η ίδια θεωρεί εξάλλου ότι όλα αυτά αποτελούν αδιάψευστα στοιχεία που αποδεικνύουν τον λεπτομερή και καλά μελετημένο σχεδιασμό ενός πρωτοποριακού κτιρίου το οποίο εξέφραζε τη βασιλική εξουσία ως ένωση του υπερβατικού με το εγκόσμιο.

Κατόπιν αυτών, κατά τη διάρκεια της ημερίδας έγινε η διαπίστωση ότι η συμβολή της μακεδονικής αρχιτεκτονικής στις μετέπειτα εποχές είναι εμφανής τόσο στα κοσμικά όσο και σε θρησκευτικά κτίρια, όπως στα πρώιμα ισλαμικά τεμένη που διατηρούν την μορφή του περιστυλίου.

Ερευνητές, άλλωστε, που έχουν εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία του αντικείμενου από διάφορες θέσεις του ελληνιστικού κόσμου, επιβεβαίωσαν την τεράστια σημασία των ριζοσπαστικών αλλαγών που έγιναν στην αρχιτεκτονική και γενικότερα στην τέχνη στα χρόνια του Φιλίππου Β΄, οι οποίες αποτέλεσαν το θεμέλιο της κληρονομιάς του Μεγαλέξανδρου και των διαδόχων του στον κόσμο.

Να σημειωθεί ότι το έργο της στερέωσης – συντήρησης – ανάταξης και αναστήλωσης του ανακτόρου των Αιγών ανελήφθη το 2007 και προχωρεί με εντατικούς ρυθμούς.

Πηγή: i-reportergr.com

HOLY BIBLE about the GREEK land of MACEDONIA

Θεσσαλονίκη: 482 χρόνια σκλαβιάς… και όμως δεν λυγίσαμε

Όταν στις 29 Μαρτίου του 1430 οι Οθωμανικές δυνάμεις έμπαιναν στην συμβασιλεύουσα του μεσαιωνικού Βυζαντινού Ελληνισμού, είναι σίγουρο πως ουδείς θα πίστευε πως το σκοτάδι θα κρατούσε περί τη μισή χιλιετηρίδα.

Για να αντιληφθούμε τη τρομερή πραγματικότητα αρκεί να κάνουμε μία απλή αριθμητική πράξη, εάν από το 1912 αφαιρέσουμε το 1430 το αποτέλεσμα είναι 482. Στη προκειμένη περίπτωση ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει τα χρόνια τα οποία η Νύμφη του Θερμαϊκού στέναζε κάτω από τη σπάθα του ασιάτη δυνάστη.

Byzantine Thessaloniki

Όταν λοιπόν τα βιβλία της ιστορίας της Ελλάδας – τα παλιά, όχι εκείνα που μιλάνε για το «συνωστισμό» στη προβλήτα της Σμύρνης – μίλαγαν για τα «350 χρόνια σκλαβιάς» των Ελλήνων στην ουσία προχωρούσαν σε… εκπτώσεις της τάξης των 100 με 200 ετών το λιγότερο αφού τα περισσότερα μέρη της Ελλάδας μας έζησαν υπό οθωμανικό ή άλλον ζυγό για σχεδόν μισή χιλιετία, δηλαδή για 500 έτη και βάλε.

Τα «300 χρόνια σκλαβιάς» έχουν στην ουσία αφορούν μόνο με την Πελοπόννησο, αφού αυτή κατελήφθη λίγο μετά τη πτώση της Πόλης και απελευθερώθηκε με την ανεξαρτησία της Ελλάδας το 1830. Έχουμε άραγε αντιληφθεί και συνειδητοποιήσει πως τα περισσότερα μέρη του πανέμορφου αυτού τόπου βρίσκονται υπό ξένη κατοχή από τις αρχές του 13ου αιώνα, δηλαδή από την εποχή της τέταρτης «σταυροφορίας» (με πολλά εισαγωγικά φυσικά) του 1204 και απελευθερώθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής των γονιών ή των παππούδων μας;

Τα Επτάνησα για παράδειγμα από τον 13ο αιώνα γνώρισαν τον ζυγό των Βενετών, των Γάλλων, των Ρώσων και των Άγγλων με αποτέλεσμα να γυρίσουν στις αγκάλες της μητέρας πατρίδας μόλις στα μέσα του 19ου αιώνα. Για τη Κρήτη τι να πει κάποιος, η σκλαβιά ήρθε με τους «Σταυροφόρους» και η ελευθερία ήρθε μετά από εφτά αιώνες! Το ίδιο ισχύει και για την Ήπειρο η οποία κατελήφθη πολύ πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης και απελευθερώθηκε το 1913, κάτι το οποίο συμβαίνει και για τη Μακεδονία και τη Θράκη περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπό Οθωμανικό έλεγχο από το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα.

Η χαρακτηριστικότερη δε περίπτωση δεν είναι άλλη από την Κύπρο η οποία γνώρισε ξένο κατακτητή κατά τη διάρκεια της τρίτης Σταυροφορίας τα τέλη του 12ου αιώνα (!) όταν οι δυνάμεις του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου (ναι καλά διαβάσατε… του γνωστού ηγεμόνα της Βρετανίας) κατά τη διάρκεια της μετακίνησής τους προς τους Άγιους Τόπους έκαναν ένα… «πιτ-στοπ» στο νησί της Αφροδίτης.

Byzantine Thessaloniki

Γιατί γράφουμε όλα τα παραπάνω; Πολύ απλά για να καταδείξουμε το γεγονός του θαύματος που έχει συντελεστεί, οι περιοχές αυτές να μην έχουν χάσει όλους αυτούς τους αιώνες ούτε τη ταυτότητά τους, ούτε την ελληνικότητά τους, ούτε και την αγωνιστικότητά τους. Κι ας λένε διάφοροι γραφικοί αναθεωρητές ό,τι θέλουν…

Το μήνυμα της συμπλήρωσης των 100 ετών από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει αισιοδοξία, ειδικά τώρα που ο τόπος μας βιώνει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στη μεταπολεμική του Ιστορία, η οποία σταδιακά αλλά σταθερά μετατρέπεται σε ζήτημα υπεράσπισης της εθνικής μας κυριαρχίας και της κοινωνικής μας συνοχής. Το μήνυμα λοιπόν δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από την επισήμανση πως αφού ο ελληνισμός επέζησε και μεγαλούργησε ύστερα από μισή χιλιετία βάρβαρης κατοχής, δεν πρόκειται να γονατίσει μετά από δύο-τρία έτη καταπίεσης από πλευράς των «εταίρων» μας.

Και για να το πούμε με απλά λόγια, αυτό που πρόκειται να καταρρεύσει στο τέλος είναι το σαθρό, διαβρωμένο και ελληνόφωνο, πολιτικό σύστημα όπως αυτό δομήθηκε από τον μεταπολιτευτικό προοδευτισμό της «αριστερής ιδεολογίας και της δεξιάς τσέπης» και όχι το μεγάλο Έθνος των Ελλήνων που υπήρχε χιλιετίες προ των μεγαλοκαναλαρχών και των δημοσιογραφικών και πολιτικών φερεφώνων τους και θα υπάρχει πολύ μετά το πέρας της θλιβερής γήινης ύπαρξης όλων εκείνων που προσπαθούν να τσακίσουν τη θέλησή μας για ζωή.

Byzantine Thessaloniki

Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε μετά από 482 χρόνια και η Κρήτη μετά από 700… δεν πρόκειται κανένας σύγχρονος Γότθος και οι συν αυτώ εγχώριοι παρατρεχάμενοί του να λυγίσουν την θέλησή μας για ζωή και την αγωνιστικότητά μας να τοποθετήσουμε το Έθνος μας στη θέση που του αξίζει.

Το 2012 γιορτάζουμε τα 100 έτη από την απελευθέρωση της δυτικής Μακεδονίας, της Θεσσαλονίκης και του ανατολικού Αιγαίου, το 2013 θα γιορτάζουμε τα 100 έτη από την απελευθέρωση της ανατολικής Μακεδονίας, και της Κρήτης, το 2021 θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια ελευθερίας (να το βάλουμε σε εισαγωγικά ή όχι;) του «κράτους» μας (αυτό το βάζουμε σίγουρα σε εισαγωγικά). Ας ελπίσουμε πως σε εννέα χρόνια από σήμερα θα μιλάμε για μία άλλη (προς το καλύτερο φυσικά) Ελλάδα. Για να γίνει όμως αυτό πολλά είναι αυτά που θα πρέπει να γίνουν.