Home > Ιστορικά > Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος

alexander2

 

Μέγας Αλέξανδρος: Ο Έλληνας στρατηλάτης

 
Εισαγωγή
Μεγαλοφυής, ακαταπόνητος, αήττητος στρατηλάτης, ο Αλέξανδρος Γ’, της Δυναστείας των Αργεαδών, δίκαια του αποδόθηκε η προσωνυμία, ο Μέγας. Η ιστορία επιφύλαξε γι’ αυτόν μοίρα λαμπρή. Τον όρισε να μεταλαμπαδεύσει αυτός την Ελληνική σκέψη, τον Ελληνικό πολιτισμό έως τα βάθη της Ανατολής και να ιδρύσει εκεί νέες πόλεις με Ελληνικό χαρακτήρα.

Ο Αλέξανδρος, έγινε βασιλιάς των Μακεδόνων, σε ηλικία 20 ετών, μετά τη δολοφονία του πατέρα του Φιλίππου το 336 π.Χ.. Ο νέος βασιλιάς, βρέθηκε αντιμέτωπος από την αρχή, με τους εχθρούς του Φιλίππου. Τα μέλη της Συμμαχίας της Κορίνθου, οι Θράκες και οι Ιλλυριοί, θεώρησαν το θάνατο του ισχυρού Μακεδόνα βασιλιά, ως ιδανική ευκαιρία για να αποστατήσουν από την κυριαρχία των Μακεδόνων. Όμως ο Αλέξανδρος, άξιος απόγονος του Φιλίππου, αφού προηγουμένως ανακηρύχτηκε άρχων της Θεσσαλίας, κατευθύνθηκε προς την Πελοπόννησο έχοντας υπόψη του συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Εκεί, στο Συνέδριο της Κορίνθου, στο οποίο συμμετείχε καθώς και οι άλλες ελληνικές πόλεις, με εξαίρεση τη Σπάρτη, πέτυχε την ανακήρυξη του ως ηγεμόνα της Συμμαχίας και συγχρόνως ως “στρατηγού αυτοκράτορα” στον πόλεμο κατά των Περσών. Όπως αναφέρεται από τον Πλούταρχο, ο Αλέξανδρος στην επιστροφή του από την Κόρινθο πήγε στους Δελφούς για να ζητήσει χρησμό. Όμως, η άφιξη του εκεί συνέπεσε με την περίοδο αποφράδων ημερών, που δεν επιτρεπόταν η έκδοση χρησμών. Τότε, ο Αλέξανδρος σέρνοντας με τη βία την ιέρεια στο βωμό, απαίτησε από αυτήν να ανταποκριθεί στο αίτημα του. Η απάντηση της ιέρειας ήταν η εξής: “Ανίκητος εί, ώ παί”. Ο νέος ηγεμών, ικανοποιημένος από το χρησμό αυτό, είπε ότι δεν επιθυμεί άλλο χρησμό, και άφησε την ιέρεια να φύγει.

10
Άγαλμα του Μ. Αλέξανδρου απο την Πέργη της Μ. Ασίας.

 
Ο Αλέξανδρος, την άνοιξη του 335 π.Χ., εκστράτευσε από την Αμφίπολη εναντίον των Τριβαλλών και των Ιλλυριών, οι οποίοι μετά το θάνατο του Φιλίππου, είχαν δείξει επαναστατικές διαθέσεις. Ακολούθως, προέλασε στην Θράκη, πέρασε τον Αίμο, και κατέβαλε τους Τριβαλλούς και τους Θράκες. Στη συνέχεια, διέβη τον ποταμό Ίστρο (Δούναβη) χρησιμοποιώντας μακρά πλοία που προέρχονταν από το Βυζάντιο, καθώς και μονόξυλα. Μαζί του διεκπεραιώθηκαν 1500 ιππείς και 4000 πεζοί.

Η ευκολία με την οποία οι Μακεδόνες διάβηκαν τον Ίστρο, είχε σαν αποτέλεσμα οι Γέτες, που κατοικούσαν βόρεια του ποταμού, να αποσυρθούν δίχως μάχη. Μετά τα γεγονότα αυτά ο Αλέξανδρος στράφηκε προς την Βοιωτία, με σκοπό να υποτάξει τις Θήβες, που είχαν αποστατήσει. Την κατάληψη των Θηβών, επακολούθησε η σφαγή των κατοίκων της, κυρίως από τους Φωκείς, Πλαταιείς και άλλους Βοιωτούς. Η καταστροφή των Θηβών αποδόθηκε σε δύο παράγοντες: Στην οργή των θεών, οι οποίοι θέλησαν να τιμωρήσουν την προδοσία των Θηβαίων κατά τη διάρκεια των περσικών πολέμων, επίσης και στο μίσος των ανδρών από τις Πλαταιές, που είχαν καταστραφεί από τους Θηβαίους σε καιρό ειρήνης. Η πτώση των Θηβών, σήμανε και το τέλος των επιχειρήσεων του Αλεξάνδρου σε ευρωπαϊκό έδαφος. Οι επιχειρήσεις αυτές, παρόλο που διάρκεσαν μόνο ένα χρόνο, ήρκεσαν για να εδραιώσουν την φήμη του Αλεξάνδρου ως στρατηγού.

Μετά τις επιτυχίες του, ο νέος βασιλιάς επέστρεψε στη Μακεδονία για να προσφέρει θυσία στον Ολύμπιο Δία και να συγκροτήσει στις Αιγές τον αγώνα των Ολυμπίων. Ο Αλέξανδρος τον χειμώνα του 335, ασχολήθηκε με τη διοργάνωση του βασιλείου του, επειδή σκόπευε να απουσιάσει στην Ασία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρχικά είχε την πρόθεση να κατακτήσει την Περσία, εκθρονίζοντας το Δαρείο και να ανέβει ο ίδιος στο θρόνο, εκδικούμενος για την εκστρατεία του Ξέρξη στο παρελθόν, ο οποίος είχε επιχειρήσει την υποδούλωση όλων των Ελλήνων. Το δε αρχικό σχέδιο του Αλέξανδρου περιελάμβανε τα εξής τρία στάδια : Πρώτα την κατάκτηση της Μικράς Ασίας, ακολούθως την κατάληψη της Συρίας και της Αιγύπτου, τις οποίες θα χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο για τις επιχειρήσεις της τρίτης φάσεως, που στόχευαν στην κατάλυση του βασιλείου της Περσίας.

Το αδύνατο σημείο των Μακεδόνων ήταν η έλλειψη στόλου, ο οποίος απαιτείτο προκειμένου να παραταχθεί απέναντι στον περσικό που αριθμούσε 400 τριήρεις. Όμως, ο Αλέξανδρος δεν θέλησε να αποταθεί στους Συμμάχους για να του παράσχουν πλοία. Ο νεαρός Μακεδόνας βασιλιάς, για λόγους προληπτικούς, άφησε τις μισές στρατιωτικές του δυνάμεις στην Μακεδονία, ανέθεσε δε τη διακυβέρνηση της χώρας στον πιστό και έμπειρο στρατηγό Αντίπατρο.

Ο Δαρείος, είχε ανέλθει στο θρόνο της Περσίας το 335 π.Χ, σε σχέση δε με τον Αλέξανδρο είχε στη διάθεση του πολυάριθμο στρατό. Επίσης, ενώ το θησαυροφυλάκιο της Πέλλας ήταν ήδη άδειο πριν τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου, ο Δαρείος είχε στη διάθεση του αμύθητα πλούτη. Το θησαυροφυλάκιο του στα Σούσα ήταν πλήρες, και στα βασιλικά ανάκτορα της Περσέπολης, είχαν συγκεντρωθεί αστρονομικές ποσότητες χρυσού. Επίσης, διέθετε ένα μεγάλο πολεμικό στόλο, ο οποίος ελέγχοντας τις ακτές της Μικράς Ασίας, της Συρίας και της Αιγύπτου, ήταν σε θέση να εμποδίσει κάθε εχθρό, που δεν διέθετε ανάλογο στόλο. Εκείνη την περίοδο στο βασίλειο της Περσίας, δεν συνέβαιναν κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αποτελεσματική άμυνα της χώρας κατά του επιτιθέμενου εχθρού. Βέβαια υπήρχαν φιλόδοξοι σατράπες. Όμως, η Περσία υστερούσε, ως προς τις σύγχρονες εξελίξεις στον τομέα της πολεμικής τέχνης, όπου είχε σημειωθεί αξιόλογη πρόοδος στον ελληνικό χώρο. Η χρησιμοποίηση Ελλήνων μισθοφόρων εκ μέρους των Περσών, δεν αρκούσε για την κάλυψη των αδυναμιών και των κενών του περσικού στρατού, στον οποίο υπήρχε έλλειψη αξιωματικών, ικανών για αυτοσχεδιασμό και αντεπίθεση. Οι ικανότητες τους, περιορίζονταν στην αντιμετώπιση του εχθρού με βάση την αριθμητική υπεροχή, την προσωπική ανδρεία στα πεδία των μαχών καθώς και στα δρεπανηφόρα άρματα.

Ο στρατός του Αλεξάνδρου, αποτελείτο από 30.000 πεζούς και 5000 ιππείς. Η βασική διάταξη του στρατού όπως είχε οργανωθεί από τον Φίλιππο, αποτελείτο από τη φάλαγγα, το ελαφρύ ιππικό, τους υπασπιστές, και το βαρύ ιππικό. Ο Αλέξανδρος στην εκστρατεία του προς την Ασία διέθετε έξη τάγματα της μακεδονικής φάλαγγας, η οποία απετέλεσε την βάση του στρατού του. Η φάλαγγα πλαισιώθηκε από τους Έλληνες οπλίτες, οι οποίοι ήταν Σύμμαχοι ή μισθοφόροι. Διοικητής των Συμμάχων ήταν ο Αντίγονος, ενώ των μισθοφόρων ο Μένανδρος.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: