Archive

Archive for 24/11/2012

Οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και το Πανσλαβιστικό Κίνημα: δημιουργία πλαστού μακεδονικού έθνους

Της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη, ιστορικού-φιλολόγου
(ΜΑ Βυζαντινής Ιστορίας)

Οι πληθυσμοί της Μακεδονίας στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα ήταν, ως προς τη γλώσσα, στην πλειοψηφία τους: Σλαβόφωνοι, Ελληνόφωνοι, Βλαχόφωνοι, Αλβανόφωνοι. Οι πληθυσμοί αυτοί στο μεγαλύτερο μέρος τους και μετά το 1870 διατήρησαν την ελληνική τους συνείδηση, όπως αποκαλύπτεται από τους μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες για την κτήση και κατοχή των ελληνικών σχολείων και εκκλησιών.

Η παρουσία των Σλαβόφωνων πληθυσμών που αποτελούσαν και την πλειοψηφία σε σύγκριση με τους Ελληνόφωνους κατοίκους της Μακεδονίας καθώς και τους Βλαχόφωνους και τους Αλβανόφωνους, προέκυψε από τις μακροχρόνιες επιμειξίες Ελλήνων και Σλάβων των ελληνικών –βυζαντινών χωρών που συνέβησαν από τα τέλη του 6ου αι. μ.Χ. και προ πάντων από τις αρχές του 7ου βυζαντινού αιώνα. Αυτοί οι Σλαβόφωνοι Ελληνικοί πληθυσμοί της μεσαίας και νότιας γεωγραφικής ζώνης δέχτηκαν στην πλειοψηφία τους μόνο τη γλωσσική επίδραση, η δε εθνική τους συνείδηση παρέμενε ελληνική. Είναι οι πασίγνωστοι «Γραικομάνοι» του Μακεδονικού Αγώνα.

Το 1856 παρατηρείται ευρύτατη διάδοση του Πανσλαβισμού στα Βαλκάνια.Ο Πανσλαβισμός εξαπλώνεται ευρέως στο πλαίσιο της εφαρμογής του κύριου πολιτικού στόχου της Ρωσίας: η ρωσική πολιτική επινόησε την πανσλαβιστική κίνηση ανάλογη με τον επιδιωκόμενο στόχο της: να πείθει τους Ουνίτες-Χριστιανούς Ορθόδοξους μεταστάντες στον Καθολικισμό-της Μακεδονίας να αναγνωρίζουν τη Βουλγαρική Εξαρχία, με δόλωμα τη λήψη υλικών, χρηματικών απολαβών. Η πανσλαβιστική Ρωσία ταλαντευόταν πότε βοηθώντας τους Βουλγάρους και άλλοτε τους Σέρβους και πολλές φορές βοηθούσε και τους μεν και τους δε, διότι και οι δύο ήταν Σλαβικοί λαοί και μέσω αυτών μπορούσε να αποκτήσει προγεφυρώματα στο Αιγαίο για την κάθοδό της προς τη Μεσόγειο θάλασσα. Η ρωσική «συμπαράσταση» , κατά το μεγαλύτερο μέρος της, ενδυνάμωνε τη βουλγαρική προπαγάνδα, επειδή η Σερβία από το έτος 1882 συνδεόταν με την Αυστρία με συνθήκη συμμαχίας και αυτό δεν άρεσε στους Ρώσους Πανσλαβιστές, διότι θεωρούσαν αντίπαλό τους την Αυστρία.

Η πανσλαβιστική Ρωσία ενδιαφερόταν κυρίως για τον εθνολογικό εκσλαβισμό των Σλαβοφώνων κατοίκων των Ευρωπαϊκών επαρχιών της Τουρκίας μέχρι το 1896. Απόδειξη των υλικών μέσων τα οποία η Ρωσική προπαγάνδα διέθετε για την ενίσχυση των σερβικών προσπαθειών στη Μακεδονία είναι η πληροφορία την οποία μας παρέχει ο Έλληνας πρεσβευτής στο Βελιγράδι, ο οποίος σε γραπτή του αναφορά το έτος 1887 αναφέρει πίστωση 4.000.000 φράγκων για την εξυπηρέτηση των εθνικών αναγκών της Σερβίας στη Μακεδονία από πλευράς των Ρώσων πρακτόρων: Αναφορά του Έλληνα πρεσβευτή στο Βελιγράδι για το 1887: «Προς εξαγοράν υπέρ των σερβικών υποθέσεων κυρίως Οθωμανών υπαλλήλων, οίτινες υπό των Βουλγάρων επίσης δωροδοκούμενοι, κατεδίωκον τους Σέρβους διδασκάλους…» (Βλ. Νικολάου Βλάχου, καθηγητού Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, «Το Μακεδονικό Ζήτημα ως φάσις του Ανατολικού Ζητήματος : 1878-1908», σελ. 177-178).

Όμως, η άκαμπτη επιθυμία των Σέρβων για κατάληψη της Μακεδονίας τους παρασύρει σε αθέτηση των συμφωνηθέντων. Εντείνονται οι Ρωσικές πιέσεις υπέρ των Γιουγκοσλάβων. Οι Σερβικές «προσηλυτιστικές» βλέψεις εντείνονται και επεκτείνονται σε αδιαμφισβήτητα ελληνικά εδάφη στο χώρο της Μακεδονίας (1887-1894). Σέρβοι και Έλληνες αλληλοϋποβλέπονται και ενίοτε συγκρούονται στα διάφορα μακεδονικά διαμερίσματα. Οι Σλαβικές χώρες Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία: αιχμή του δόρατος για την κάθοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο θάλασσα. Ωστόσο, η κατάσταση στη Μακεδονία και τη Θράκη αποτελεί μεγάλο εμπόδιο για την επικράτηση του Πανσλαβισμού στη Βαλκανική.

Ο Τίτο αργότερα δημιουργεί το πλαστό «Μακεδονικό έθνος»: η Σερβία, δηλαδή η Γιουγκοσλαβία πριν από τη σημερινή διάλυσή της, «μεγαλύνθηκε» κυριολεκτικά με τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913) τόσο στο Κοσσυφοπέδιο όσο και στη Βόρεια Μακεδονία και δημιουργήθηκε το «Βασίλειο των Σλοβένων, των Κροατών και των Σέρβων», το οποίο κατέρρευσε κάτω από τα ακαριαία γερμανικά πλήγματα του 1941. Όταν, πολύ αργότερα , τα συμφέροντα της «Σοβιετικής Ενώσεως» ήλθαν σε σύγκρουση με εκείνα του Τίτο στη Γιουγκοσλαβία το 1948, το ανταρτικό κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα καταδικάστηκε σε θάνατο από τη Μόσχα και στη συνέχεια «εκτελέστηκε». Το καταπληκτικό και ενδιαφέρον εδώ είναι ότι έπειτα από πέντε αιώνες σταθερής ρωσικής πολιτικής που είχε μόνιμο στόχο τη Μακεδονία και μέσω της Μακεδονίας την έξοδο προς το Αιγαίο, η ρωσική στρατηγική είχε μεταβληθεί. Ο Τίτο, όμως, διαπίστωσε τη χαλαρότητα και τις μεγάλες διαφορές που χώριζαν τις διάφορες εθνότητες της χώρας του και ενώ ο ίδιος ήταν Κροάτης επεδίωξε να ενώσει την πανσπερμία των λαών με την πολιτική διεθνή ακτινοβολία του. Γι’ αυτό στο κενό που υπήρχε μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων της χώρας που δημιούργησε, συγκρότησε την Ομοσπονδία των Νοτίων Σλάβων (Αυτό σημαίνει Γιουγκοσλαβία). Αλλά την ενίσχυσε με ισχυρότερους οργανικούς δεσμούς όπως ήταν: α. Η Κομμουνιστική Ιδεολογία β. Το κοινό σύστημα της Οικονομίας και γ. η συνεκτική κεντρική δύναμη, το Κομμουνιστικό κόμμα.

Μέσα στα σχέδια του Τίτο ήταν να ενσωματωθεί με τον καιρό και η Αλβανία στη Γιουγκοσλαβία, σα χωριστή ομόσπονδη λαϊκή δημοκρατία. Κατά τον ίδιο τρόπο επεδίωκε και την ένωση της Βουλγαρίας. Το σημαντικότερο από όλα τα σχέδιά του ήταν να ενσωματώσει στο δικό του Κράτος, τη Γιουγκοσλαβία και ολόκληρη τη Μακεδονία μέχρι τον ποταμό Αλιάκμονα και τον Όλυμπο. Υπήρχαν οπωσδήποτε προβλήματα, διότι ενώ σε όλες τις άλλες περιοχές υπήρξε αντίστοιχος λαός με αντίστοιχη εθνική συνείδηση, στη Μακεδονία που ήταν διαιρεμένη σε τρεις χώρες: Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία με ελληνική εθνική συνείδηση, βουλγαρική και σερβική δεν υφίστατο ένας λαός με αντίστοιχη, ενιαία εθνική συνείδηση. Και για να λύσει το πρόβλημα βάπτισε από μόνος του όλους τους κατοίκους με το όνομα: «Μακεδόνες». Το 1941 ο Γιόσιπ Μπρος Τίτο ήταν από τους πρώτους που αποδέχτηκε την απόφαση της Σοβιετικής Ένωσης του 1934 να αναγνωρίσει την ύπαρξη ξεχωριστού «Μακεδονικού Έθνους» και προχώρησε μάλιστα στη σύσταση ξεχωριστού κομμουνιστικού κόμματος «Μακεδονίας».

Ο ανατέλλων αστέρας του ΚΚΕ Νικόλαος Ζαχαριάδης με τη στενή συνεργασία του τόσο με τη Γ΄Διεθνή της Μόσχας, όσο και με τα άλλα Κ.Κ της Βαλκανικής και έχοντας τυφλή αφοσίωση στο στρατάρχη Τίτο και τα σχέδιά του συνέβαλε και αυτός, όπως και ο Τίτο, στη «μακεδονοποίηση» του λαού της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Με αυτά τα δεδομένα και τις πολεμικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή στα Βαλκάνια και εκμεταλλευόμενος ο Τίτο τη διεθνή ακτινοβολία του, σκέφθηκε να ενσωματώσει στο δικό του κράτος, τη Γιουγκοσλαβία, ολόκληρη τη Μακεδονία μέχρι τον ποταμό Αλιάκμονα και τον Όλυμπο. Επειδή ,όμως, «μακεδονικό έθνος» δεν υπήρξε ποτέ, το κατασκεύασε ο ίδιος, γι΄ αυτό και στη διάσκεψη του Γιάιτσε ανακήρυξε τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το γεγονός αυτό του «πραξικοπήματος» του Τίτο αποκαλύπτει ότι στα σχέδια του ήταν η σταδιακή κατάκτηση ελληνικών εδαφών στην περιοχή της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου» για την επέκταση της Γιουγκοσλαβίας προς το Αιγαίο πέλαγος.

Οι πολιτικοί , στρατιωτικοί, διπλωματικοί, πνευματικοί κύκλοι της Ελλάδος μπροστά στην πλαστογράφηση της Ιστορίας και της αλήθειας από τον Τίτο αδράνησαν και αδιαφόρησαν σχεδόν εγκληματικά για 4 ολόκληρες δεκαετίες… Επιπλέον, η συνηγορία στα σχέδια του Τίτο και των Σκοπιανών του Παναγ. Κανελλόπουλου στις 29 Οκτωβρίου 1942 έρχεται με παράδοξο τρόπο να ισχυροποιήσει τις πολιτικές και εθνικές θέσεις τους:

«…Έτσι, ώστε η Ελλάς να΄ναι ο συνεκτικός κρίκος της Ομοσπονδίας της Ανατολικής Μεσογείου και της Βαλκανικής Ομοσπονδίας, και η Γιουγκοσλαβία (εννοείται να΄ναι) ο ενωτικός κρίκος της Βαλκανικής και της Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας…»

Ο Τίτο, με τη σειρά του, αναλάμβανε την υποχρέωση να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της Ελληνικής Θράκης στη Βουλγαρία. Το ΚΚΕ επικροτεί και επιδοκιμάζει αυτή την «προσάρτηση» της Ελληνικής Μακεδονίας στο κράτος των Σκοπίων, την εγκαθίδρυση στη Βαλκανική μιας ενώσεως Σοβιετικών Δημοκρατιών, που θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Μακεδονία και τη Σερβία. Επίσης, διακηρύσσει το δικαίωμα του «Μακεδονικού λαού» να ενωθεί, υπό τη σοφή καθοδήγηση του «στυλοβάτη» Τίτο, με τη Μακεδονία του Βαρδαρίου (Σκόπια). Ακόμη διακηρύσσεται ότι ολόκληρη η Μακεδονία θα αποτελέσει ανεξάρτητη, αυτόνομη Σοβιετική Δημοκρατία. Αποκαλυπτική και επαίσχυντη είναι η συμφωνία που υπογράφτηκε στις Καρυδιές Εδέσσης στις 25 Ιανουαρίου 1944: «Το ΕΑΜ και το ΣΝΟΦ αποφασίζουν από κοινού για να δημιουργήσουν αυτόνομο Μακεδονικό κράτος με σοβιετική οργάνωση, που θα ζητήσει να τεθεί υπό την προστασία της ΕΣΣΔ…»

Επακολουθεί η αποστολή από τον Τίτο, του Σβεταζάρ Βουκμάνοβιτς, για να ενώσει όλα τα ανταρτικά κινήματα της Βαλκανικής, κάτω από την ηγεσία του Τίτο. Όλα τα παραπάνω σχεδίαζε και προγραμμάτιζε ο στρατάρχης Τίτο σε στενή συνεργασία με τα κομμουνιστικά κινήματα της Βαλκανικής, αλλά ο Στάλιν στη Μόσχα, μεταξύ 9ης και 18ης Οκτωβρίου 1944 συμφώνησε άλλα με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ. Προς αυτή τη συμφωνία, θέλοντας και μη, ο Τίτο και τα ΚΚ της Βαλκανικής αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που τα ρωσικά στρατεύματα, υπό τον Ρώσο στρατάρχη Τολμπούχιν το 1944 σταμάτησαν στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και δεν προχώρησαν να καταλάβουν τη Μακεδονία φθάνοντας ως τις ακτές του Αιγαίου. Επειδή, όμως, στους κόλπους του ΚΚΕ αρκετά στελέχη με ελληνική εθνική συνείδηση αντιτάχθηκαν στα σχέδια του Τίτο και των ομοφρώνων του ΚΚ της Βαλκανικής για απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα, ο Τίτο αυτή την αντίδραση τη χαρακτήρισε «σεχταριστική»! Πρωτεύουσα θέση στις αντιδράσεις αυτές κατά της αποσχίσεως της Μακεδονίας από την Ελλάδα, κατέχει ο Ευριπίδης Μπακιρτζής που διεκήρυξε στη Θεσσαλονίκη: «…Η Μακεδονία και η Δυτική Θράκη ήταν και θα παραμείνουν Ελληνικές Επαρχίες…»

Ο Στρατάρχης Τίτο στηριζόμενος στις 800.000 παρτιζάνους του, με μελετημένο σχέδιο, προχωρεί στη γιουγκοσλαβοποίηση ολόκληρης της Μακεδονίας. Πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της Ελλάδος καθώς και διπλωματικοί και προξενικοί παράγοντες της χώρας αδρανούν εγκληματικά και οι Γιουγκοσλάβοι προετοιμάζουν μεθοδικά το σημερινό πρόβλημα με τα Σκόπια. Έλληνες πολιτικοί εκπρόσωποι εξυπηρετούν τα σχέδια του Τίτο, η δε Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία «μοιράζονται» μεταξύ τους, αρπακτικά, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Η διανομή των «ζωνών επιρροής» δεν γίνεται αποδεκτή από τον ΕΛΑΣ και επιδιώκεται βίαια η απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα, μάταια βεβαίως. Ο Ιωσήφ Στάλιν καταδικάζει και εξανεμίζει τα ονειροπόλα σχέδια του στρατάρχη Τίτο για την ίδρυση της «Γιουγκοσλαβικής αυτοκρατορίας» στα Βαλκάνια. Επομένως, ο Τίτο «εγκαινίασε» και θεμελίωσε τη σημερινή διαμάχη της Ελλάδας με τα Σκόπια, η δε ενωμένη Γιουγκοσλαβία την κυοφόρησε και την επεξέτεινε.

Οι περιστάσεις του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ζητούσαν ή καλύτερα απαιτούσαν από το Στάλιν πρώτα να επεκτείνει και να στερεώσει τη «Ρωσική κομμουνιστική αυτοκρατορία» στο Βόρειο τμήμα της Βαλκανικής και στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, όπου η δύναμη των σοβιετικών όπλων και οι συμφωνίες με τη Δύση και τον Τσώρτσιλ είχαν εγχωρήσει στο Στάλιν την εξουσία. Για τους παραπάνω λόγους, η προτεραιότητα του Στάλιν στράφηκε στα άμεσα ενδιαφέροντα της απέραντης Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης. Η διανομή των «Ζωνών Επιρροής» μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων είχε γίνει στη Μόσχα, μεταξύ 9 και 18 Οκτωβρίου του 1944, όπου συναντήθηκαν ο Στάλιν με τον Τσώρτσιλ. Το 1943 είχαν, επίσης, συναντηθεί στην Τεχεράνη οι τρεις «Μεγάλοι»:

Ρούσβελτ, Τσώρτσιλ και Στάλιν. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είναι αποκαλυπτικός και ωμότατος στα «Απομνημονεύματά» του σχετικά με τη διανομή των Βαλκανίων τον Οκτώβριο μήνα του 1944, στο Κρεμλίνο των Τσάρων της Ρωσίας: «Η στιγμή ήταν ευνοϊκή δια να ενεργήσω και γι΄αυτό εδήλωσα: ας ρυθμίσωμεν τας υποθέσεις μας των Βαλκανίων. Τα στρατεύματά σας ευρίσκονται εις Ρουμανίαν και Βουλγαρίαν. Έχομεν συμφέροντα, αποστολάς και πράκτορας εις τας χώρας αυτάς. Ας αποφύγωμεν να έλθωμεν εις σύγκρουσιν δια θέματα τα οποία δεν αξίζουν τον κόπον…Όσον αφορά την Μεγάλην Βρεττανίαν και την Ρωσίαν, τι θα ελέγατε δια μίαν υπεροχήν υμών κατά 90% εις την Ρουμανίαν, μίαν ημετέραν κυριαρχίαν κατά 90% εις την Ελλάδα, και μίαν ισότητα 50-50% εις την Γιουγκοσλαβίαν».

Ενώ μετέφραζον τα λόγια μου (συνεχίζει ο Τσώρτσιλ), έγραψα σε μισό φύλλο χαρτιού: Ρουμανία: Ρωσία 90% οι λοιποί 10%.
ΕΛΛΑΣ: Μ. Βρεττανία (εν συμφωνία μετά των Ηνωμ. Πολιτειών) 90%, Ρωσία: 10%.
ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ: 50-50%.
ΟΥΓΓΑΡΙΑ: 50%
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: Ρωσία 75%, οι λοιποί: 25%.

Έσπρωξα το χαρτί εμπρός στον Στάλιν, στον οποίο είχε ήδη γίνει η μετάφρασις των προηγουμένων. Ακολούθησε μια μικρή παύσις. Κατόπιν επήρε στα χέρια το μπλε του μολύβι, εχάραξε ένα μεγάλο σημείο επάνω στο χαρτί για να δείξει ότι το εγκρίνει και μου επέστρεψε το χαρτί. Τα πάντα ετακτοποιήθησαν σε λιγότερο χρόνο από ότι χρειάζεται τώρα για να τα γράψω. Βεβαίως, είχαμε μελετήσει πολύν καιρόν και με προσοχή το ζήτημα και οι συμφωνίες αυτές ήσαν για την πολεμικήν και μόνον περίοδον.

Η συνέχεια του αποσπάσματος από τα «Απομνημονεύματα» του Ουίνστον Τσώρτσιλ για το μοίρασμα του κόσμου σε ζώνες επιρροής από τις νικήτριες Μεγάλες δυνάμεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έχει ως εξής:

«Όλα τα ευρύτερα προβλήματα παρέμεναν εκκρεμή από τις δύο πλευρές, για ότι ελπίζαμε τότε ότι θα ήταν μια διάσκεψις γύρω από το τραπέζι της ειρήνης μετά τη νίκη. Ηκολούθησε κατόπιν μακρά σιωπήν. Το χαρτί, με την μπλε του γραμμή, παρέμεινε στο κέντρο του τραπεζιού. Είπα τελικά: «Μήπως θεωρηθεί κάπως κυνικόν το να έχωμεν ρυθμίσει τα προβλήματα αυτά από τα οποία εξαρτάται η τύχη εκατομμυρίων ατόμων κατά ένα τόσον πρόχειρον τρόπον; Ας κάψωμεν το χαρτί αυτό «Όχι, κράτησέ το», είπε ο Στάλιν» (Βλ. Ουίνστον Τσώρτσιλ, «Απομνημονεύματα», μτφρ. Παπαρρόδου στην Ελληνική, τόμος 6ος, βιβλίο 1ο , σελ. 202-203).Απόδειξη αυτών των συμφωνιών των μεγάλων δυνάμεων αποτελεί η διαμόρφωση του μεταπολεμικού κόσμου ως απαυγάσματος των ιδεολογικών και κοινωνικοοικονομικών ζυμώσεών της μετά το 1944-45 περιόδου.

Εν τούτοις και παρά τις διακηρύξεις εκείνες και παρά τη συμφωνία Στάλιν-Τσώρτσιλ, ο Νικόλαος Ζαχαριάδης της Γ΄Κ. Διεθνούς, αναλαμβάνει να συνεργαστεί με τον Τίτο και τους αντάρτες του, να μην υπακούσουν στις αποφάσεις του Στάλιν και τις συμφωνίες του με τον Τσώρτσιλ και να πολεμήσουν με 20.000 άνδρες και γυναίκες για διχοτόμηση της Ελλάδος σε βόρειο κράτος υπό Κομμουνιστικό καθεστώς και σε νότιο κράτος. Πρώτος στόχος είναι και πάλι η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τις κομμουνιστικές δυνάμεις με αιφνιδιαστικό χτύπημα με επικεφαλής το Μάρκο Βαφειάδη για να αποκοπεί ακολούθως η Μακεδονία και η Θράκη από την υπόλοιπη Ελλάδα. Στη συνέχεια ο Νίκος Ζαχαριάδης ευχαριστεί ολόψυχα το στρατάρχη Τίτο και το λαό της Γιουγκοσλαβίας που αγωνίζονται με κόπο για τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και την απόσχιση της Μακεδονίας και της Θράκης από τον εθνικό κορμό της.

«…Ο λαός μας, λέει ο Νίκος Ζαχαριάδης σε επιστολή του προς τον Τίτο, νοιώθει ενστιχτώδικα και κατάκαρδα τη Νέα Γιουγκοσλαβία, το Λαό της και το Στρατάρχη της…»

Μετά τη συνειδητοποίηση εκείνων που σχεδίαζε ο Τίτο στη Βαλκανική ερήμην του Ιωσήφ Στάλιν, τα πράγματα πήραν διαφορετική, αυτόματα, τροπή. Εκλήθη εσπευσμένα ο Τίτο στη Μόσχα δυο φορές, αντιλαμβανόμενος , όμως, τι τον περίμενε στη Μόσχα, δεν παρουσιάστηκε στο Στάλιν και μόνο το 1948 έστειλε δυο έμπιστούς του στη Μόσχα: το Μίλοβαν Τζίλας και τον Εντουάρντ Καρντέλλι. Ο διάλογος μεταξύ του Στάλιν και των απεσταλμένων του Τίτο αποτελεί φοβερή αποκάλυψη, διότι καταδικάζεται ακαριαία το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα:

«Κουταμάρες!…Η επανάσταση πρέπει να σταματήσει μόλις αυτό θα είναι δυνατό…»

Αυτά διέταξε ο Στάλιν, οπότε κάθε ελπίδα είχε πια χαθεί για τον Τίτο και το Ζαχαριάδη που αρνήθηκε την πατρίδα του και ήπιε το πικρό ποτήρι της αποτυχίας μέχρι το τελευταίο κατακάθι του…

Ο αρχιστράτηγος της φοβερής εκείνης εσωτερικής συγκρούσεως στην Ελλάδα Μάρκος Βαφειάδης απομακρύνεται αυτομάτως από όλες τις θέσεις του και προσωρινά από την Ελλάδα, ο Τίτο κλείνει τα σύνορά του στη ροή κάθε βοήθειας προς τους αντάρτες του Μάρκου Βαφειάδη τον Ιούλιο του 1949, ο δε Νίκος Ζαχαριάδης, πλήρης πικρίας, κάνει στροφή 180ο και κατηγορεί τον Τίτο ως συμμορίτη, ύπουλο και βδελυρό εχθρό: «Το λαϊκό δημοκρατικό κίνημα στη χώρα μας δε γνώρισε ακόμα, απ΄ τον καιρό της πρώτης κατοχής, τόσο ύπουλο και βδελυρό εχθρό, όσο η συμμορία του Τίτο…» Το ΚΚΕ δέσμιο της Γ΄ Κομμουνιστικής Διεθνούς και της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας ακολουθεί πιστά τις υποδείξεις και τις αποφάσεις της. Έτσι, όπως είδαμε, με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ρωσικές στρατιές πλημμυρίζουν τη Βαλκανική, αλλά δεν καταλαμβάνουν τη Μακεδονία.

Πηγή: MacedoniaHellenicLand

Ο κόσμος του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε διαδικτυακό Μουσείο

Νεώτερες ανασκαφές και μελέτες για τον μακεδόνα στρατηλάτη σε διεθνές συνέδριο

Ποια μπορεί να είναι η σχέση του Μεγάλου Αλεξάνδρου με το …διαδίκτυο; Προφανώς καμία. Εκτός αν το δεύτερο γίνει η κινητήρια μηχανή για την εξάπλωση της ιστορίας, των ιδεών, της γνώσης που έφερε ο κόσμος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ενας συγκερασμός, που μπορεί να γίνει πραγματικότητα χάρη στο «Εικονικό Μουσείο Μέγας Αλέξανδρος: από τις Αιγές στην Οικουμένη», ένα πρόγραμμα της Ψηφιακής Σύγκλισης της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού, που παρουσιάσθηκε κατά το τετραήμερο 15ως 18 Νοεμβρίου στη Νάουσα, στο πλαίσιο του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Ανακαλύπτοντας τον Κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου».

«Ο οικουμενικός κόσμος του διαδικτύου παρουσιάζει πολλά κοινά γνωρίσματα με αυτόν που δημιούργησε ο Αλέξανδρος, και είναι ως εκ τούτου κατά κάποιο τρόπο εννοιολογικά και ιδεολογικά συγγενικός», ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την εισήγησή της στο συνέδριο η γενική γραμματέας κυρία Λίνα Μενδώνη. Κι αυτό, γιατί πρόκειται για «έναν κόσμο, όπου η διακίνηση ιδεών, η μετάδοση γνώσεων και η γόνιμη επαφή και γνωριμία με τα ανθρώπινα πολιτισμικά επιτεύγματα μπορεί να πραγματοποιηθεί με τρόπο μαζικό και αποτελεσματικό αλλά και ταυτόχρονα οικείο, εξατομικευμένο και προσιτό», όπως πρόσθεσε.

Η ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με επικεφαλής την αρχαιολόγο κυρία Αγγελική Κοτταρίδη οργάνωσε αυτό το συνέδριο, προκειμένου να προβληθεί στην διεθνή επιστημονική κοινότητα αλλά και στο ευρύτερο κοινό αυτό το Εικονικό Μουσείο, ένα μεγάλο και πρωτότυπο ψηφιακό έργο, που πραγματοποιείται με χρηματοδότηση 1, 4 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ. Αυτό το πρόγραμμα άλλωστε επιτελεί και ένα «καθήκον», όπως το χαρακτήρισε η κυρία Μενδώνη απέναντι στην Ιστορία. Γιατί μπορεί οι διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στον μεγάλο Μακεδόνα να είναι δεκάδες χιλιάδες, ωστόσο σε τι αριθμό και σε ποιο βαθμό αυτό το υλικό είναι αξιόπιστο, αντικειμενικό και επιστημονικό; Και πώς μπορεί να το ξεχωρίσει κανείς από κατευθυνόμενες από σκοπιμότητες και προπαγάνδα;

«Η αξιοποίηση όλων των μέσων της σύγχρονης τεχνολογίας και του Διαδικτύου σε μια συντονισμένη προσπάθεια για συγκέντρωση των ιστορικών και αρχαιολογικών δεδομένων, των πηγών, των ακαδημαϊκών ερμηνειών και προσεγγίσεων με στόχο τη συνθετική, επιστημονικά έγκυρη και συγχρόνως γλαφυρή και ελκυστική παρουσίαση της μορφής, της δράσης και της κληρονομιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παγκόσμια ιστορία και τον πανανθρώπινο πολιτισμό, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση εκπλήρωσης αυτού του χρέους» ανέφερε η κυρία Μενδώνη.

Ιδεοληψίες και σκοπιμότητες, στρεβλώσεις και ανακρίβειες αποκλείονται φυσικά εκ προοιμίου, πως αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε να κερδίσει αυτό το Μουσείο για τον Μεγαλέξανδρο την διεθνή, αναγνώριση εγκυρότητας που επιζητείται. Σ΄αυτό το Μουσείο εξάλλου οι επισκέπτες δεν θα είναι απλοί αναγνώστες προεπιλεγμένων λημμάτων και κειμένων αλλά θα είναι μέτοχοι μιας ζωντανής και διαδραστικής αφήγησης διανθισμένης από φωτογραφίες, βίντεο και ήχους. Ετσι, τεχνολογίες εικονικής πραγματικότητας θα επιτρέπουν σε επισκέπτες από κάθε μέρος του κόσμου και κάθε ώρα της ημέρας να περιηγούνται μέσω του υπολογιστή τους ελεύθερα στις ψηφιακές του αίθουσες, να ξεναγούνται στις συλλογές του και να περιεργάζονται τα εκθέματά του. Περιοδικές εκθέσεις και ειδικά αφιερώματα που θα ανανεώνονται, θα κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον τους και θα ενθαρρύνουν την επιστροφή τους για νέες επισκέψεις στο μέλλον. Χάρις στον εικονικό χαρακτήρα του μουσείου, οι συλλογές και οι εκθέσεις του θα μπορούν να περιλαμβάνουν τεκμήρια από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, ακόμη και από άλλα μουσεία, κατά τρόπο που δεν θα ήταν ποτέ εφικτός για ένα συμβατικό μουσείο.

Πέραν του Εικονικού Μουσείου όμως, το συνέδριο υπήρξε ένα διεθνές γεγονός για τους μελετητές της ιστορίας των Μακεδόνων βασιλέων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της εκστρατείας του, της αυτοκρατορίας που δημιούργησε και της αλλαγής που επέφερε στον κόσμο της Ανατολής. Γιατί για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε, μέσα από τις εισηγήσεις μεγάλων επιστημόνων η συνολική εικόνα της έρευνας για τον Μεγαλέξανδρο και τις συνέπειες της πορείας του στον κόσμο. Ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός μάλιστα ήταν η παρουσίαση των ανασκαφικών ερευνών, που πραγματοποιούνται στις χώρες, οι οποίες συναποτέλεσαν την ελληνιστική οικουμένη. Ετσι επιστήμονες διεθνούς κύρους και διευθυντές ανασκαφών από την Τουρκία, την Ιορδανία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν αλλά και από την Αγγλία, την Γαλλία, την Γερμανία, την Ιταλία, την Ελβετία, την Ρωσία και φυσικά την Ελλάδα κατέθεσαν τα συμπεράσματα των ερευνών τους και ανακοίνωσαν τα νέα ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα για πόλεις της Μικράς Ασίας, της Συροπαλαιστίνης, της Αιγύπτου της Μεσοποταμίας, της Περσίας, της Βακτριανής κ.ά. Διότι, όπως εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό, μόνο μέσα από την σφαιρική και ολοκληρωμένη γνώση του θέματος μπορεί να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Παράλληλα στο συνέδριο παρουσιάσθηκε από τους πλέον ειδικούς μελετητές, ιστορικούς και διευθυντές μουσείων η προσωπικότητα του Μεγαλέξανδρου και η διαχρονική ακτινοβολία του στην ιστορία, τον μύθο και την τέχνη. Και ακόμη, τα νέα αρχαιολογικά δεδομένα, που προέκυψαν από την έρευνα στο Ανάκτορο των Αιγών, το εμβληματικό κτήριο που ίδρυσε ο Φίλιππος Β΄ στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. ένα αρχιτεκτονικό, τεχνικό, καλλιτεχνικό, πολιτικό και φιλοσοφικό πρότυπο του δημοσίου κτηρίου, που θα κυριαρχούσε στη συνέχεια σε όλον τον ελληνιστικό, ρωμαϊκό και μεσαιωνικό κόσμο. Το έργο εξάλλου της ΙΖ’ Εφορείας στην αναστήλωση, συντήρηση και ανάδειξη της Βασιλικής Νεκρόπολης και του Ανακτόρου των Αιγών παρουσιάστηκε την κυρία Αγγελική Κοτταρίδη και την πολιτικό μηχανικό της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ, κυρία Ολυμπία Φελεκίδου.

Μαρία Θερμού
Το Βήμα – Πολιτισμός

Πηγή: MacedoniaHellenicLand

Φιλοσκοπιανή προπαγάνδα καταγγέλλουν Πολιτιστικοί Σύλλογοι στην Μακεδονία

Το άσπρο – μαύρο επιχειρούν να παρουσιάσουν Σκοπιανοί και οι εγχώριοι υποστηρικτές τους στη Βόρεια Ελλάδα, «βαφτίζοντας» προκλητικά το ντόπιο στοιχείο ως «Mακεντόνετς» που καταπιέζονται από τις ελληνικές Αρχές.
Το τελευταίο διάστημα έχει στηθεί μια ολόκληρη «βιομηχανία» παραγωγής κακόγουστων βίντεο, στα οποία παρουσιάζονται προπαγανδιστικά σκοπιανά τραγούδια, που κάνουν λόγο για «Μεγάλη Μακεδονία» και «σκλαβωμένους» Μακεδόνες. Τα μουσικά βίντεο, τα οποία έχουν αναρτηθεί στο δημοφιλές YouTube, είναι επενδυμένα με φωτογραφίες χορευτικών συγκροτημάτων Πολιτιστικών Συλλόγων της Μακεδονίας, που παρουσιάζονται εντέχνως ως … μέλη της υποτιθέμενης «μακεδονικής μειονότητας» που υπάρχει στη χώρα μας.

Ανάμεσα στους Πολιτιστικούς Συλλόγους που βρέθηκαν στο «στόχαστρο» των ανιστόρητων φιλοσκοπιανών, που δρουν καλυπτόμενοι πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου, είναι και των Λευκαδίων Ημαθίας, που με σχετική ανακοίνωση κατήγγειλε το απαράδεκτο γεγονός.

«Θα θέλαμε να ενημερώσουμε για την παράνομη και παράλογη χρήση φωτογραφιών του συλλόγου μας, από «ανώνυμους» χρήστες του διαδικτύου, σε βίντεο που δημιούργησαν με τραγούδι άγνωστης προέλευσης, χωρίς να έχουν από εμάς την απαραίτητη άδεια χρήσης των φωτογραφιών μας» αναφέρει μεταξύ άλλων ανακοίνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λευκαδίων, που σκοπεύει να φτάσει έως και την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, προκειμένου να αποσυρθούν τα προκλητικά βίντεο, της φιλοσκοπιανής προπαγάνδας.

Πηγή: H Φωνή των γηγενών Μακεδόνων – entopios.gr

Στήριξη από Ελλάδα για την ένταξη της πΓΔΜ ζητά ο Γκρούεφσκι

«Επιθυμία μας είναι να διανύσουμε τον δρόμο μέχρι την ένταξή μας στην ΕΕ μαζί με την Ελλάδα», τόνισε ο Σκοπιανός πρωθυπουργός

Τη στήριξη της Ελλάδας στην πρόταση για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της πΓΔΜ με την ΕΕ αναμένει ο πρωθυπουργός της χώρας Νίκολα Γκρούεφσκι, στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Δεκέμβριο.

«Αναμένω, η Ελλάδα, ως η παλαιότερη χώρα -μέλος της ΕΕ από την περιοχή μας και δεδηλωμένη φίλη της πολιτικής της διεύρυνσης, να στηρίξει την υιοθέτηση της απόφασης για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Μακεδονία (sic) τον προσεχή Δεκέμβριο και έτσι να συνεισφέρει καθοριστικά και αποφασιστικά στην αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης όλων των Βαλκανίων. Οι Μακεδόνες πολίτες (sic) το ίδιο αναμένουν και από τη Βουλγαρία» ανέφερε σήμερα ο κ.Γκρούεφσκι, στην ομιλία του στην περιφερειακή διάσκεψη «Βιωσιμότητα των μεταρρυθμίσεων ως προς τους στόχους της ΕΕ 2020», που διεξάγεται, σήμερα, στα Σκόπια.

«Επιθυμία μας είναι να διανύσουμε τον δρόμο μέχρι την ένταξή μας στην ΕΕ μαζί με την Ελλάδα. Αναλάβαμε πρωτοβουλίες, με ισχυρή βούληση, και κάναμε πλήθος συγκεκριμένων ενεργειών για συνέχιση της διμερούς συνεργασίας και εμπέδωση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Κανείς δεν θέλει περισσότερο από τη Μακεδονία (sic) να απομακρυνθεί το τελευταίο εμπόδιο που ορθώνεται στην πορεία προς την υλοποίηση των ευρωπαϊκών και ευρωατλαντικών στόχων μας. Όπως επανειλημμένως μέχρι τώρα έχω κάνει, θα ήθελα σαφώς να επιβεβαιώσω ότι θέλουμε εντατικοποίηση των συνομιλιών με την Ελλάδα υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, ώστε το συντομότερο δυνατόν να καταλήξουμε σε λύση, σύμφωνα με τις δημοκρατικές αρχές και το διεθνές δίκαιο, στο πλαίσιο που έχει καθοριστεί με το Ψήφισμα του ΟΗΕ, την Ενδιάμεση Συμφωνία και την ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης» σημείωσε ο κ. Γκρούεφσκι.

Ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ ανέφερε ακόμη ότι «οι παρεμποδίσεις και η έλλειψη συμβιβαστικής προσέγγισης ποτέ δεν έχουν οδηγήσει σε λύση διμερή ζητήματα». Αντιθέτως, πρόσθεσε, «η ευρωπαϊκή και η ευρωατλαντική ενσωμάτωση οδηγούν σε λύσεις». Ο κ. Γκρούεφσκι υποστήριξε ότι το πλαίσιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων διευκολύνει την επίλυση των διμερών ζητημάτων.

Αναφερόμενος στην περιφερειακή συνεργασία, ο κ. Γκρούεφσκι τόνισε επίσης ότι η πΓΔΜ θα συνεχίσει την πολιτική των καλών σχέσεων με όλες τις γειτονικές χώρες. Στην κατεύθυνση αυτή αναφέρθηκε και στη συνεργασία με τη Βουλγαρία η οποία, όπως είπε, είναι ιδιαίτερης σημασίας για την πΓΔΜ.

Η διάσκεψη «Βιωσιμότητα των μεταρρυθμίσεων ως προς τους στόχους της ΕΕ 2020» διοργανώνεται από τη Γραμματεία Ευρωπαϊκών Θεμάτων της πΓΔΜ, και στο πλαίσιό της, πέραν του κ. Γκρούεφσκι, ομιλίες και χαιρετισμούς απηύθυναν η αρμόδια για ευρωπαϊκά θέματα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της πΓΔΜ Τεούτα Αρίφι καθώς και ο γενικός διευθυντής της Διεύθυνσης Διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Στέφανο Σανίνο.

Ο κ.Σανίνο εξέφρασε την πεποίθηση ότι η σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ θα αυξήσει τις πιθανότητες για επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.

«Πιστεύω ότι η σύσταση που έχουμε απευθύνει θα αποφέρει θετικά αποτελέσματα σε αυτή την κατεύθυνση. Σε ό,τι αφορά, δε, τις τελευταίες επαφές που έγιναν στη Νέα Υόρκη, ήδη προσηγορούν σε αυτά που λέω για εξέλιξη των γεγονότων. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε εκ νέου και νομίζω ότι είναι σημαντικό να κινείται δίχως οποιαδήποτε καθυστέρηση και να διατηρηθεί η ήδη ώριμη δυναμική, διότι αυτό είναι ουσιαστικής σημασίας» πρόσθεσε ο κ. Σανίνο.

Κατά τον ίδιο, η πΓΔΜ τον τελευταίο χρόνο σημείωσε σημαντική πρόοδο όσον αφορά την ενταξιακή της πορεία, η οποία πρέπει να ληφθεί υπόψη από την ΕΕ, κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Πηγή: MacedoniaHellenicLand

Προκλήσεις από Σκοπιανούς στην 25η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας

Τη Βουλή των Ελλήνων, ως μέλος της Eλληνικής Αντιπροσωπείας εκπροσώπησε η Βουλευτής Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινή Αραμπατζή στην 25η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας, της Περιφέρειας της Ευρώπης, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη του Μοντρέ στις 19, 20 και 21 Νοεμβρίου 2012 με θέμα : «Ο ρόλος της Γαλλοφωνίας στην Οικονομική Διακυβέρνηση».

Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας συνιστά το κοινοβουλευτικό σκέλος του Διεθνούς Οργανισμού και αποτελείται από εκπροσώπους Κοινοβουλίων,  Περιφερειών, Διεθνών Οργανισμών, αριθμώντας συνολικά 78 μέλη.
Η Σερραία Βουλευτής συμμετείχε νωρίτερα και στη Διάσκεψη των Προέδρων της Περιφέρειας Ευρώπης, που απαρτίζεται από 30 μέλη, όπου η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε για πρώτη φορά.

arampatzi1 Η Σερραία Βουλευτής που ξεσκέπασε τους Σκοπιανούς
Η  Βουλευτής Σερρών Φωτεινή Αραμπατζή
Στην ομιλία, που ακολούθησε το καλωσόρισμα της χώρας μας  από τον Πρόεδρο της Περιφέρειας Ευρώπης κ. Jean – Paul Wahl, η κ. Αραμπατζή είπε ότι είναι μεγάλη χαρά και τιμή να εκπροσωπεί το ελληνικό Κοινοβούλιο στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας και αναφέρθηκε στους πολύ ισχυρούς δεσμούς της Ελλάδας με τη γαλλική γλώσσα και κουλτούρα. Δεσμούς που εδράζονται, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε,  σε κοινές αρχές και αξίες και  συνδέονται με την εγκαθίδρυση και ανάπτυξη της δημοκρατίας και της ειρήνης, την υποστήριξη του κράτους Δικαίου και των δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης συμμετείχε και η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η αντισυμβατική συμπεριφορά της οποίας προκάλεσε την αντίδραση της Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα η κίνηση της εκπροσώπου της FYROM να καλύψει εντέχνως με λευκό χαρτί την πινακίδα αναγραφής του ονόματός τους ως FYROM στις εργασίες της Συνέλευσης, ώστε να εμφανίζεται ως Μακεδονία, είχε ως αποτέλεσμα την διαμαρτυρία της  Βουλευτή τόσο προς τον Γενικό Γραμματέα – Γερουσιαστή κ. Jacques Legendre όσο και προς  τον Πρόεδρο της Περιφέρειας Ευρώπης.

Την προφορική διαμαρτυρία ακολούθησε και γραπτό υπόμνημα, που κατέθεσε η Φωτεινή Αραμπατζή, στο οποίο επικαλέστηκε τις αποφάσεις 817/1993 και 845/1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σύμφωνα με τις οποίες η εν λόγω χώρα οφείλει να αυτοπροσδιορίζεται στα διεθνή φόρα ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (Π.Γ.Δ.Μ. – FYROM).

Πηγή: Ελληνικά Θέματα

Μ. Κοππά: Θετική απόφαση για την Ελλάδα από το Ε.Κ. που αφορά το Σκοπιανό

Για πρώτη φορά σε κείμενο του ΕΚ γίνεται ρητή αναφορά στο ότι οι διμερείς διαφορές πρέπει να επιλύονται πριν…την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Με συντριπτική πλειοψηφία ( 571 υπέρ σε σύνολο 640) εγκρίθηκε σήμερα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η έκθεση της επικεφαλής της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ στο ΕΚ, Μαριλένας Κοππά, με τίτλο: “Διεύρυνση: πολιτικές, κριτήρια και στρατηγικά συμφέροντα της ΕΕ”

Για πρώτη φορά σε κείμενο του ΕΚ γίνεται ρητή αναφορά στο ότι οι διμερείς διαφορές πρέπει να επιλύονται πριν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 20 χρόνων από τότε που καθορίστηκαν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης που αφορούν τις ενταξιακές προοπτικές για της χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε να συντάξει έκθεση αξιολόγησης με εισηγήτρια την Μαριλένα Κοππά.

Η έκθεση αφορά στη στρατηγική και τις προοπτικές της πολιτικής διεύρυνσης, της πιο πετυχημένης έκφρασης της εξωτερικής δράσης της Ένωσης.

Η έκθεση επιβεβαιώνει την προσήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην πολιτική αυτή και εισάγει καινοτόμες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της.

– Αναγνωρίζει ότι οι διμερείς διαφορές επηρεάζουν αναπόφευκτα τη διαδικασία διεύρυνσης, και καλεί κάθε υποψήφια χώρα να επιλύσει τα βασικά της διμερή προβλήματα το νωρίτερο δυνατό στη διαδικασία προσχώρησης, με εποικοδομητικό τρόπο, πνεύμα καλής γειτονίας, και κατά προτίμηση πριν από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογραμμίζει τη σημασία να λαμβάνεται υπόψη το ευρωπαϊκό κεκτημένο και οι αξίες και αρχές πάνω στις οποίες θεμελιώνεται η ΕΕ. Τα αρμόδια όργανα της Ένωσης καλούνται να στηρίζουν τις προσπάθειες επίλυσης εκκρεμών διαφορών, σύμφωνα με τις διατάξεις των Συνθηκών της ΕΕ και του Διεθνούς Δικαίου

– Επιβεβαιώνει την σημασία των κριτηρίων της Κοπεγχάγης

– Τονίζει την κοινωνική διάσταση της διεύρυνσης με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη να εμπλακούν στις διαδικασίες αξιολόγησης των υποψηφίων χωρών η Κοινωνία των Πολιτών και τα Συνδικάτα με στόχο την αποτελεσματικότερη σύγκλιση μέχρι την ένταξη

– Τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί η αξιοπιστία της πολιτικής διεύρυνσης και να καταστεί πιο δίκαιη, διαφανής και προβλέψιμη η διαδικασία ένταξης των νέων χωρών

– Απαιτεί την καλύτερη ενημέρωση των πολιτών- τόσο των υποψηφίων χωρών όσο και των κρατών μελών-σχετικά με τα οφέλη της διεύρυνσης κυρίως σήμερα που η οικονομική κρίση δυναμιτίζει το ίδιο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα

-Τονίζει την ανάγκη η ΕΕ να διαθέτει τους κατάλληλους οικονομικούς πόρους που ανταποκρίνονται στο ύψος των ολοένα και υψηλότερων στόχων της σχετικά με τη διεύρυνση.

Μετά το πέρας της ψηφοφορίας η εισηγήτρια της έκθεσης Μαριλένα Κοππά δήλωσε: “Η υπερψήφιση της έκθεσης μου αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στην πολυσυζητημένη “κόπωση” της διεύρυνσης και επιβεβαιώνει την προσήλωση του ΕΚ στην διαδικασία αυτή

Σε αυτή τη κρίσιμη οικονομική συγκυρία, για ολόκληρη την Ευρώπη, όπου όλα τίθενται σε αμφισβήτηση, είναι σημαντικό να δείξουμε ότι η διαδικασία διεύρυνσης επιτρέπει στην Ευρώπη να είναι σε καλύτερη θέση για να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις ή απειλές. Ταυτόχρονα συμβάλλει στην εδραίωση της ειρήνης και στη σταθερότητα.

Τέλος η εμπειρία έχει δείξει ότι τα άλυτα διμερή προβλήματα παρεμποδίζουν σοβαρά τις διαδικασίες της διεύρυνσης . Γι’ αυτό η μόνη ρεαλιστική αντιμετώπιση είναι να ξεπερνιούνται τα εμπόδια πριν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, πάντα βέβαια μέσα στο πνεύμα του Διεθνούς Δικαίου και των αξιών και αρχών της ΕΕ.

Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό ότι για πρώτη φορά σε επίσημο κείμενο του ΕΚ αναφέρεται σαφώς ότι οι εκκρεμείς διαφορές πρέπει να επιλύονται το γρηγορότερο δυνατόν και κατά προτίμηση πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Αυτή η διατύπωση ενισχύει καθαρά την ελληνική θέση και της προσφέρει περαιτέρω εργαλεία ενόψει της δύσκολης μάχης της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου 2012 στο θέμα της ΠΓΔΜ”.

Πηγή: history-of-Μacedonia