Archive

Archive for 25/11/2012

Ο Όσιος Σισώης και ο Μέγας Αλέξανδρος!..

Ο Όσιος Σισώης στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ποιος είναι ο άγιος της Εκκλησίας μας, που θρήνησε, ως Έλληνας, μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για τον χαμό του θρυλικού Στρατηλάτη!…

Σχόλιο MacedonianAncestry: Η… “θερμή” θα την έλεγα, αγάπη των νέο-ελλήνων για την ορθογραφία, πιστεύω πως ήταν η αφορμή να γράψει ο κ. Σακκέτος πως το όνομα “Σισώης” γράφεται και με “ο“. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ! Εκτός του ότι υπάρχουν κείμενα από την εποχή του Γεροντικού* του Οσίου Σισώη που πάντα αναφερόταν το όνομα του με “ω”, υπάρχει και άλλος ορθογραφικός λόγος που αποκλείει την όποια συσχέτιση με το “ο”. Και αυτός ο ορθογραφικός λόγος είναι ο εξής: μπορεί την σήμερον ημέρα να έχουμε συνηθίσει τα “κουφά” και τα “παράξενα” ονόματα των μοναχών (Σισώης, Εφραίμ κ.τ.λ) αλλά στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα γι’αυτά. Ένα από αυτά που δεν γνωρίζουμε, είναι πως ενώ έχουν καθιερωθεί στην ελληνική γλώσσα και θεωρούνται ελληνικά, στη πραγματικότητα έχουν εβραϊκή καταγωγή αφού κατάγονται από την περιοχή της Ιερουσαλήμ. Και ως… μη γνωστό, από ότι αποδεικνύεται, όλα τα φωνήεντα των ξένων λέξεων πρέπει να μεταφράζονται στα ελληνικά ως μακρά (“ω”, “η” καθώς και οι δίφθογγοι, “αι”, “οι” κ.τ.λ). Εν ολίγοις το όνομα Σισώης γράφεται αποκλειστικά με “ω” καθαρά για λόγους ορθογραφίας.

Γεροντικόν = Βιβλίο-εγκυκλοπαίδεια με αποφθέγματα από την ζωή των αγίων.


O Άγιος Σισώης θρηνεί μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του βασιλιά των Ελλήνων. Η τοιχογραφία αυτή, που βρίσκεται στο νάρθηκα της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων (1566), είναι έργο του ιερέα και σακελλάριου Γεωργίου (Φωτογραφία Ν. Κοντού, αλιευθείσα εκ της «Δομής»).

Ο Όσιος Σισώης (ή Σισόης) ο Μεγάλος, θεωρείται Άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπήρξε ένας διάσημος ασκητής, ο οποίος καταγόταν από την Αίγυπτο, γι’ αυτό και επονομαζόταν ο Μέγας. Ασκήτεψε στην έρημο και έπειτα στο ίδιο βουνό, που πέθανε ο μέγας Αντώνιος. Πέθανε το 429, μετά από 62 χρόνια ασκητικής ζωής. Η μνήμη του τιμάται την 6η Ιουλίου, ενώ το «Αγιολόγιον της Ορθοδοξίας», που συνέταξε ο Χρήστος Δ. Τσολακίδης, γράφει γι’ αυτόν τα ακόλουθα:

«Έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό. Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκράτειας, αλλά και ψυχή που προσευχόταν για δικαίους και άδικους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο. Στη γη ήταν, άλλ’ η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ’ όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.»

Η Εκκλησία μας, για να τιμήσει τον παραπάνω άγιο, συνέταξε το ακόλουθο Απολυτίκιο, που ψάλλεται σε ήχο πλάγιο πρώτο: «Εκ παιδός γεωργήοας ζωήν την κρείττονα, των κατ’ αυτής ενεπλήοθης θεουργικών αγαθών, των Αγγέλων μιμητά Σισώη Όσιε όθεν ως ήλιος λαμπρός, απαυγάζεις τηλαυγώς, εν ώρα της σης εξόδου, δηλοποιών την σην δόξα, καί καταλάμπων τας ψυχάς ημών».

ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΗΣ ΛΙΑΝΑΣ ΣΟΥΒΑΛΤΖΗ
Πάντα ταύτα, την ώρα που η γνωστή Ελληνίδα αρχαιολόγος κα Λιάνα Σουβαλτζή, μέσα στο βιβλίο της «Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην όαση της Σίουα», θυμίζει σ’ όλους μας τον μεγάλο ασκητή της ερήμου, τον Αββά Σισώη (4ος αι. μ.Χ.), πού είχε δει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έλεγε: «Ορών σε, τάφε, δειλιώ σου την θέαν και καρδιοστάλακτον δάκρυον χέω, χρέος το κοινόφλητον είς νουν λαμβάνων, πως ουν μέλλω διελθείν πέρας τοιούτον Αι, αι, θάνατε, τις δύναται φυγείν σε».

Νεοελληνική απόδοση:
«Βλέποντάς σε, Τάφε, δειλιώ και τρομάζω από την θεωρίαν σου και χύνω δάκρυα από την καρδιά, φέροντας στον νου μου το υπό όλων των ανθρώπων οφειλόμενο χρέος, δηλαδή του θανάτου πώς και εγώ μέλλω να διέλθω από τέτοιο τέλος; ΄Ε, θάνατε, ποίος είναι εκείνος ο άνθρωπος, που μπορεί να διαφύγη από τα χέρια σου;»

Πηγή: Σακκέτος Άγγελος

Οι Αυστραλοί συρρέουν για τον Μεγαλέξανδρο!

Προτομή Μεγάλου ΑλεξάνδρουΡεκόρ επισκεπτών προσελκύει η έκθεση «Αλέξανδρος ο Μέγας – 2000 Χρόνια Θησαυροί» που φιλοξενεί το Μουσείο του Σίδνεϊ έως και τις 28 Απριλίου του 2013.Ανάμεσά τους και πολυάριθμοι ομογενείς που εκφράζουν την ικανοποίησή τους γιατί, όπως τονίζουν, μέσα από την έκθεση αυτή δίνεται μια απάντηση στους πλαστογράφους της ιστορίας.

Τα επίσημα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν από τη Γενική Κυβερνήτη της Νέας Νότιας Ουαλίας. Η συγκεκριμένη έκθεση είναι η πρώτη φορά που αφήνει το Μουσείο Έρμιταζ της Αγίας Πετρούπολης της Ρωσίας για να μπει σε ένα άλλο μουσείο και αυτό είναι το Αυστραλιανό.

Πηγή: Defencenet.gr

Δεύτερη επίσημη γλώσσα τα Ελληνικά στα Αυστραλιανά σχολεία!

Ως δεύτερη γλώσσα και όχι ως διδασκόμενη μόνο σε μαθητές και μαθήτριες ελληνικής καταγωγής, όπως αρχικά είχε αποφασιστεί, αναπτύσσονται τα ελληνικά στα αυστραλιανά σχολεία.

Με την απόφαση αυτή, η ομογενής Ομοσπονδιακή βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, Μαρία Βαμβακινού επισημαίνει ότι με αυτό τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα η ελληνική γλώσσα να διδάσκεται σε όλους τους μαθητές των αυστραλιανών σχολείων και όχι μόνο σε αυτούς που είναι ελληνικής καταγωγής.

Σημειώνεται πως κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή έπαιξε ο Συντονιστή Εκπαίδευσης του Ελληνικού Προξενείου Μελβούρνης, Βασίλειος Γκόκας που συντόνιζε την παρέμβαση της ομογένειας και ο οποίος τόνισε στην Επιτροπή ACARA ότι:

«Η διδασκαλία των Γλωσσών, όπως τονίζεται στο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών, είναι ένας από τους βασικούς τομείς μάθησης και βασικό συστατικό της εκπαιδευτικής εμπειρίας όλων των μαθητών. Σύμφωνα, λοιπόν, με το πνεύμα και το σκεπτικό αυτό η ανάπτυξη της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας θα μπορέσει να:

– Ενεργοποιήσει όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα από το πολιτιστικό και γλωσσικό υπόβαθρό τους να συμμετάσχουν στην εκμάθηση της Νέας Ελληνικής, αν το επιλέξουν. Στο πλαίσιο αυτό, η αξία της Νέας Ελληνικής θα αποτελέσει επιπλέον εφόδιο για όλους τους μαθητές της Αυστραλίας που θα κατευθυνθούν στις Κλασικές Σπουδές, Βιβλικές Σπουδές, Ιατρική, Φαρμακολογία κ.ά.

– Θα αγκαλιάσει τις μελλοντικές γενιές των μαθητών που επιθυμούν να σπουδάσουν Νέα Ελληνικά, ενώ παράλληλα δεν θα δημιουργήσει προβλήματα σε αυτούς που τώρα φοιτούν.

– Θα αντιμετωπίσει τη λανθασμένη, εδώ και χρόνια, αντίληψη ότι η ελληνική είναι διαθέσιμη μόνο για τους μαθητές που μιλούν την Ελληνική στο σπίτι (και η σχετική εικόνα της γλώσσας θα είναι αντικίνητρο για τη μελέτη της γλώσσας που υπάρχει σήμερα).

– Θα εξασφαλίσει το κύρος της Νέας Ελληνικής στο πλαίσιο του Αυστραλιανού Προγράμματος Σπουδών για όλες τις παρούσες αλλά και τις μελλοντικές γενιές των μαθητών».

Η Επιτροπή ACARA λαβούσα υπόψη τις υποδείξεις της ελληνικής παροικίας αποφάσισε να αλλάξει την προηγούμενη απόφασή της και να επιτρέψει την περίληψη της ελληνικής γλώσσας στο Εθνικό Πρόγραμμα Διδασκαλίας Γλωσσών ως «δεύτερη γλώσσα», στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, αλλαγή που ικανοποιεί το αίτημα της ομογένειας και διαμορφώνει νέες, θετικές προοπτικές για τη γλώσσα μας στο αυστραλιανό εκπαιδευτικό σύστημα.

Πηγή: Maccunion

Ὑποσχέθηκαν σὲ Ἑλληνίδα πρωταθλήτρια ὑπέρογκο ποσὸ γιὰ νὰ ἀγωνίζεται μὲ τὰ χρώματα τῆς Τουρκίας καὶ αὐτὴ ΑΡΝΗΘΗΚΕ!

Βάσω Βουγιούκα - Αρνήθηκε 100.000 Ευρώ για να μην προδώσει την Ελλάδα!“Εἶναι πολὺ σημαντικὸ ὅταν φτάνεις στὸ βάθρο νὰ ἀκοῦς τὸν ἐθνικό σου Ὕμνο καὶ νὰ ξέρεις ὅτι οἱ δικοί σου ἄνθρωποι, οἱ Ἕλληνες, σὲ στηρίζουν”.

Ὑπάρχουν εὐτυχῶς καὶ ἄνθρωποι ποὺ βάζουν πάνω ἀπὸ τὸ προσωπικὸ-οἰκονομικὸ συμφέρον, τὸ ΕΘΝΙΚΟ!

Τὴν ὥρα ποὺ στὴν Ἑλλάδα ἡ ὁμοσπονδία ξιφασκίας κινδυνεύει νὰ κλείσει, ἡ ἀντίστοιχή της τουρκικὴ κάνει πρόταση στὴν Ἑλληνίδα Πρωταθλήτρια, Βάσω Βουγιούκα νὰ ἀγωνιστεῖ μὲ τὰ χρώματα τῆς Τουρκίας. Μια πρόταση δελεαστικὴ μὲ ἀκόμα πιὸ ἀκριβὸ τίμημα. Σὲ συνέντευξη ποὺ παραχώρησε ἡ ἀθλήτρια ἀποκάλυψε πὼς οἱ Τοῦρκοι τῆς δίνουν 100.000 εὐρὼ μετρητὰ καὶ γιὰ νὰ λάβει τὴν Τουρκικὴ Ὑπηκοότητα ὥστε νὰ ἀγωνίζεται μὲ τὰ χρώματα τῆς Τουρκιᾶς στοὺς Ὀλυμπιακοὺς καὶ στοὺς ὑπόλοιπους μεγάλους Ἀγῶνες καὶ νὰ παίρνει τεράστια μπόνους κάθε φορᾶ ποὺ κερδίζει ἕνα μετάλλιο γιὰ τὴν Τουρκία!

Ἡ Βάσω Βουγιούκα ἀρνήθηκε τὴν πρόταση γιατί ὅπως εἶπε αἰσθάνεται Ἑλληνίδα καὶ ξέρει πόσο ἔχουν ὑποφέρει οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὰ 400 χρόνια σκλαβιᾶς. Ἀρνητικοὶ ἦταν καὶ οἱ γονεῖς της σὲ ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο καὶ μάλιστα τῆς εἶπαν πὼς καλύτερα νὰ πεινάσει, παρὰ νὰ γίνει Τουρκάλα καὶ νὰ μὴ μπορεῖ νὰ κυκλοφορήσει με το κεφάλι ψηλά στοὺς δρόμους τῆς Ἑλλάδος.

Πηγή: Maccunion

Η δόξα του Αλέξανδρου στο Βυζάντιο

Ο Μέγας Αλέξανδρος στο Βυζάντιο

ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ

Αιώνες αφότου πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος, συνέχισε να ζει. Κατά την υπερχιλιετή διαδρομή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ο θρύλος του Μακεδόνα στρατηλάτη διατηρήθηκε ανέπαφος, έφτασε να αποκαλείται «κοσμοκράτωρ», να θεωρείται άγιος και να αποτελεί πρότυπο για τους βασιλείς. Ο θρίαμβος και η δόξα του Αλεξάνδρου αναπαρίστανται με τον πιο εντυπωσιακό και απρόσμενο τρόπο στην εικόνα του ως αναληπτόμενου στους ουρανούς σε αριστουργήματα της βυζαντινής τέχνης.

Το πέρασμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο μύθο και το θρύλο, καθώς και τη λειτουργία του ως πρότυπου για τους αυτοκράτορες στο Βυζάντιο ανέπτυξε η διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Κέντρου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, Αναστασία Τούρτα, σε εισήγησή της στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο του δήμου Νάουσας (αρχαία Μίεζα) με τίτλο «Ανακαλύπτοντας τον κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Το συνέδριο διοργανώθηκε από τη ΙΖ’ ΕΠΚΑ με τη συμμετοχή ειδικών από όλο τον κόσμο.

Καίρια συμβολή στη διαμόρφωση του θρύλου του Μακεδόνα στρατηλάτη είχε το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου», δημοφιλές κατά την ύστερη αρχαιότητα, τους μεσαιωνικούς και τους νεότερους χρόνους, που διασώζεται σε διάφορες παραλλαγές κυρίως σε ελληνικά χειρόγραφα αλλά και σε άλλες γλώσσες. Πρόκειται για διάφορες ιστορίες γραμμένες μεταξύ 3ου αι π. Χ. και 3ου αι. μ.Χ. που αποτέλεσαν τον πυρήνα μίας φανταστικής διήγησης της ζωής του Αλεξάνδρου, αγνώστου συγγραφέα (καθιερώθηκε να αποκαλείται Ψευδο – Καλλισθένης). «Η τεράστια διάδοσή του σε Ανατολή και Δύση πιστοποιείται από το γεγονός ότι μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πρώτα στα λατινικά, στα συριακά, στα αρμένικα, στα αιθιοπικά, στα κοπτικά, στα εβραϊκά και στα περσικά και αργότερα στα αραβικά, στα ρωσικά, στα ινδικά, στα τουρκικά, στα προβηγκιανά, στα σερβικά, στα γερμανικά, στα αγγλικά, στα σουηδικά και άλλα, ακόμη και στη διάλεκτο της Ιάβας. Εννοείται πως όλες αυτές οι μεταφράσεις και οι ποικίλες παραλλαγές δεν έμειναν πιστές στο πρωτότυπο. Διότι ο κάθε λαός επένδυσε στο πρόσωπο του Αλεξάνδρου το ιδεώδες πρότυπο που είχε πλάσει καθιστώντας τον έτσι παγκόσμιο ήρωα», σημειώνει η κ. Τούρτα.

Στο Μεσαίωνα το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» υπήρξε το πιο πολυδιαβασμένο μη θεολογικό κείμενο. «Οι βυζαντινοί χρησιμοποίησαν το κείμενο του μυθιστορήματος με μεγάλη ελευθερία και ο κάθε διασκευαστής συνδύαζε, αφαιρούσε και προσέθετε νέα στοιχεία στο δικό του χειρόγραφο, προφανώς ανταποκρινόμενος στις περιστάσεις και στις προσδοκίες των ανθρώπων του καιρού του», παρατηρεί η κ. Τούρτα.

Τους πρώτους αιώνες της βυζαντινής αυτοκρατορίας διαμορφώθηκε η εικόνα του Αλεξάνδρου ως πρότυπου καλού βασιλέως, δηλαδή κυνηγού, πολεμιστή και κυβερνήτη. Ο Αλέξανδρος στις πρωιμότερες βυζαντινές απεικονίσεις του και κατ’ αντιστοιχία οι αυτοκράτορες αυτής της περιόδου παριστάνονται σε σκηνές κυνηγιού. Σταδιακά διαμορφώθηκε η εικόνα του Αλεξάνδρου κοσμοκράτορα που συνάπτεται με την πολιτική θεωρία των βυζαντινών για την οικουμενικότητα της χριστιανικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας της Ανατολής.

Η ανάκτηση εδαφών από τη μακεδονική δυναστεία και η σύντομη αισιόδοξη περίοδος των Κομνηνών (11ος – 12ος αι.) ανανέωσαν την ιδεολογία της παγκοσμιότητας του Βυζαντίου. Αυτοκράτορες όπως ο Αλέξιος Κομνηνός και ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός είχαν ως πρότυπο τον Αλέξανδρο.

Στην περίοδο αυτή χρονολογούνται και οι πρώτες εικονογραφήσεις της ανάληψης του Αλεξάνδρου, που υπαινίσσονταν τα υπερφυσικά προσόντα του ιδανικού βασιλέως. «Η Ανάληψη του Αλεξάνδρου στο Βυζάντιο απεικονίστηκε σε ποικιλία έργων: σε κοσμήματα, μολύβδινες σφραγίδες, πήλινα εφυαλωμένα αγγεία, λειτουργικά ριπίδια, πολυτελή σκεύη και μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες, οι οποίες διακοσμούσαν τις εξωτερικές όψεις ναών, όπως αυτή που εντοιχίστηκε στη Β. πλευρά της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, λάφυρο των Λατίνων από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204. Στα έργα αυτά ο Αλέξανδρος παριστάνεται ως βυζαντινός αυτοκράτορας με αυτοκρατορικό λώρο, κολλητές χειρίδες και στέμμα, συχνά ημισφαιρικό, το γνωστό ως καμηλαύκιον», εξηγεί η κ. Τούρτα.

Από τα ηρωικά κατορθώματα του Αλεξάνδρου εμπνεόταν και ο Διγενής Ακρίτας, ενώ έλξη ως πρότυπο άσκησε ο Αλέξανδρος και στους αυτοκράτορες της Τραπεζούντας -σε κείμενα της εποχής οι Τούρκοι αποκαλούνται «Μήδοι». Η παρακμή του Βυζαντίου, μετά τη λατινική κατάκτηση το 1204, η εδαφική συρρίκνωση και η τουρκική απειλή έκαναν επίκαιρο τον Αλέξανδρο. Η κ. Τούρτα μνημονεύει το λόγο που απηύθυνε στους Θεσσαλονικείς ο Μανουήλ Παλαιολόγος, διοικητής της πόλης από το 1382 ώς το 1387 και κατόπιν αυτοκράτορας. Για να τους εμψυχώσει, τους θύμισε ότι πρόγονοί τους ήταν ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος και τους προέτρεψε να φανούν γενναίοι, όπως ο Αλέξανδρος, στην υπεράσπιση της πόλης.

Πηγή: Αγγελιοφόρος

Μια λίμνη γεννιέται στη Μακεδονία – Η νέα λίμνη του Ιλαρίωνα (video)

Η γέννηση της νέας λίμνης του Ιλαρίωνα, στα όρια των νομών Κοζάνης και Γρεβενών, βυθίζει για πάντα κάτω από το νερό και τον αρχαιολογικό χώρο Λογκά Ελάτης, μια περιοχή που κατοικήθηκε αδιάλειπτα επί χιλιετίες, από τη Νεολιθική Εποχή έως τα Ελληνιστικά χρόνια. Οι έντονες βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών επιτάχυναν την πλήρωση του ταμιευτήρα και η πλημμύρα που έχει σχηματιστεί αρχίζει να καλύπτει αργά τα κατάλοιπα των προϊστορικών κτισμάτων και των ταφικών συνόλων που αποκάλυψε τα τελευταία χρόνια η αρχαιολογική σκαπάνη. Μαζί τους θα χαθεί στον βυθό της λίμνης και η μεταλλική πεζογέφυρα η οποία εξυπηρετούσε την πρόσβαση των προσκυνητών στο Μοναστήρι του Οσίου Νικάνορα, αφού ο καιρός πρόλαβε την προγραμματισμένη αποσυναρμολόγησή της. Επίσης, θα βυθιστεί τελικά και το παρακείμενο δάσος του Λογκά, που επρόκειτο να αποψιλωθεί πριν από τον σχηματισμό του ταμιευτήρα.

Η τεχνητή λίμνη του Ιλαρίωνα, η έκτη κατά σειρά στον ρου του μεγαλύτερου ποταμού της χώρας, άρχισε να γεμίζει από τον περασμένο Ιούνιο, μετά την έμφραξη από τη ΔΕΗ της σήραγγας εκτροπής του ομώνυμου φράγματος, και αναμένεται να έχει σχηματιστεί έως το τέλος του έτους, με συνολική επιφάνεια στην ανώτατη στάθμη της τα 21,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Σχεδόν έναν χρόνο πριν, με ειδική επιχείρηση της εταιρείας ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε., υπό την επίβλεψη του μηχανικού Δ. Κορρέ, είχε μετακινηθεί σε ράγες στην πλαγιά κατά 140 μέτρα το ιστορικό Μοναστήρι της Παναγίας Τουρνικίου, για να σωθεί από τον κατακλυσμό.

Ο υδροηλεκτρικός σταθμός συνολικής ισχύος 157 MW θα παράγει 410 γιγαβατώρες «καθαρού» ηλεκτρικού ρεύματος ετησίως, ενώ το έργο εξασφαλίζει επιπλέον την απρόσκοπτη μελλοντική ύδρευση της Θεσσαλονίκης, την άρδευση των καλλιεργειών της περιοχής, αλλά και προοπτικές τουριστικής ανάπτυξης.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ
Ενας αρχαίος οικισμός επιστρέφει στην… Ιστορία

Οι αρχαιολόγοι της Λ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων βλέπουν με θλίψη αυτές τις ημέρες τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει βασανιστικά και να καλύπτει σταδιακά τα ευρήματα που οι ίδιοι έφεραν στο φως τα τελευταία χρόνια, σε σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν με χρηματοδότηση της ΔΕΗ.

Μεταξύ αυτών, η κ. Γεωργία Καραμήτρου – Μεντεσίδη, η «ψυχή» του ανασκαφικού έργου των τελευταίων 30 χρόνων στους νομούς Κοζάνης και Γρεβενών, η οποία εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο προσφέρει εθελοντικά και αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες της, μετά την ένταξή της σε προσυνταξιοδοτική εφεδρεία. Η ίδια αρνήθηκε ευγενικά να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο, όταν ρωτήθηκε από το «Εθνος» για τα συναισθήματά της. «Σιωπώ», είπε, χωρίς να μπορέσει να κρύψει τη συγκίνησή της. Στα στρώματα της Νεολιθικής Εποχής και της Εποχής Χαλκού η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε αρχιτεκτονικά κατάλοιπα κατοικιών με συνοδευτικούς λάκκους, πίθους και εστίες.

Στα κινητά ευρήματα ανήκουν πήλινα αγγεία -τα περισσότερα μεγάλα αποθηκευτικά- πήλινα ειδώλια, εργαλεία λίθινα, πελεκητά, οστέινα και από πυριτόλιθο και οψιανό. Επίσης, υφαντικά βάρη, οστέινες βελόνες και άλλα ευρήματα που δηλώνουν υφαντική δραστηριότητα. Σημαντικότατο εύρημα αποτελεί ένα χάλκινο τριγωνικό εγχειρίδιο (μαχαίρι) με τρεις οπές για την προσήλωσή του σε λαβή από άλλο υλικό.

e-go.gr
ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

Πηγή: Ergon-blog