Archive

Archive for 13/02/2013

Ο Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν (Τρότσκι) για το Μακεδονικό ζήτημα

Σχόλιο MacedonianAncestry: Νομίζω πως έχει γίνει κάποιο λάθος στο ποιος κάνει τις ερωτήσεις και ποιος τις απαντήσεις. Σε μια συνέντευξη το λογικό είναι να απαντάει ένα σπουδαίο πρόσωπο στις ερωτήσεις του δημοσιογράφου όχι το ανάποδο :P… Εδώ όμως βλέπουμε το αντίθετο… Προφανώς αυτός που έκανε την μετάφραση μπερδεύτηκε στην αρχή και μετά τα πήρε όλα σβάρνα… δεν εξηγείται αλλιώς…

Ανανέωση: Σε ερώτηση που δημοσιεύτηκε στο φόρουμ της πηγής η οποία ζητούσε την αρχική πηγή, η απάντηση ήταν η εξής: Το αντίγραφο της συζήτησης βρέθηκε στο αρχείο του γνωστού τροτσκιστή James P. Cannon. Το πρωτότυπο ήταν στα γερμανικά και συνοδευόταν από το εξής εισαγωγικό σημείωμα του Τρότσκι, με ημερομηνία 15 Ιουνίου, 1932: “Τα εσωκλειόμενα πρακτικά μιας συζήτησης μεταξύ μεμονωμένων συντρόφων αποτελεί μόνο ένα συνοπτικό περίγραμμα και θάναι χρήσιμο πληροφοριακά για τα τμήματα της Αριστερής Αντιπολίτευσης. Επειδή το αντίγραφο είναι ανολοκλήρωτο, δεν θάπρεπε να προσδοθεί ιδιαίτερο βάρος σε κάθε συγκεκριμένη φράση και κάθε μεμονωμένη διατύπωση που εμπεριέχει”… Επίσης σε άλλο σχόλιο προστέθηκε και το εξής link: http://www.marxists.org/makedonski/index.htm

Divider
Ο Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν (Τρότσκι) για το Μακεδονικό ζήτημα – Μια συζήτηση του Τρότσκι με την Αριστερή Αντιπολίτευση στην Ελλάδα.

Το αντίγραφο αυτής της συζήτησης που είχε ο Τρότσκι με ηγετικό στέλεχος της ομάδας των Αρχειο-μαρξιστών στην Ελλάδα προετοιμάστηκε για να κυκλοφορήσει στη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση στα μέσα του 1932 σαν προκαταρκτική εργασία για την πρώτη παγκόσμια συνδιάσκεψη της Αριστερής Αντιπολίτευσης, που διεξάχθηκε το Φεβρουάριο του 1933. Δεν έχει, από όσο είναι γνωστό, δημοσιευθεί στα ελληνικά. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο Intercontinental Press της 30 Αυγούστου 1976 απ’ όπου και έχει μεταφραστεί.

Από το πλήρες ντοκουμέντο η ομάδα Σπάρτακος παρουσίασε μόνο εκείνα τα κομμάτια που αφορούν το μειονοτικό ζήτημα, τα οποία και παραθέτουμε. Είναι και εδώ εμφανής ο ρόλος της Αριστεράς, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους οργάνωσε και ποδηγέτησε το Μακεδονικό ζήτημα.  Ακόμη κι έτσι όμως, η συζήτηση αυτή αποδεικνύει πως “Μακεδονικό έθνος” ουδέποτε υπήρξε, αλλά κατασκευάστηκε για να στηρίξει τα σχέδια της Σοβιετικής Ένωσης και της εβραιοκρατούμενης Αριστεράς.

ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ: Δεν έχεις πει τίποτα για το εθνικό ζήτημα. Τι άποψη έχετε για τη Μακεδονία και τις μειονότητες;

ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ: Το συνέδριό μας πήρε απόφαση ενάντια στο σύνθημα για ανεξαρτησία της Μακεδονίας, που είχε υιοθετήσει το κόμμα το 1925.

Λ.Τ.: Γιατί;
Α.Μ.: Προέκυψε μετά την πλήρη ανταλλαγή πληθυσμών Ελλήνων, Τούρκων και Βουλγάρων. Η βουλγαρική Μακεδονία αποτελούνταν στο 90% από Βούλγαρους, η ελληνική Μακεδονία από 90% Ελληνες, η σερβική Μακεδονία το ίδιο. Αν εξαιρέσουμε την εβραϊκή μειονότητα, η οποία μένει μόνο στις πόλεις, όλοι στην επαρχία είναι Ελληνες από την Μικρά Ασία και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Λ.Τ.: Γιατί πρόβαλε το κόμμα το σύνθημα για ανεξαρτησία της Μακεδονίας;

Α.Μ.: Ο Manouilsky και ο Kolarov επέμεναν σ’ αυτό. Την εποχή εκείνη, το βουλγαρικό κόμμα είχε συμμαχήσει με τους Βούλγαρους εθνικιστές, οι οποίοι αυτοαποκαλούνταν “Μακεδόνες”, ελπίζοντας να τους κερδίσουν με το μέρος τους. Σ’ αυτή τη βάση ήταν που προβλήθηκε το σύνθημα για την ανεξαρτησία της Μακεδονίας. Όμως οι “Μακεδόνες”, υπό την ηγεσία του Zankov, έστρεψαν αμέσως τα πυρά τους κατά των κομμουνιστών.

Λ.Τ.: Μήπως θάπρεπε νάναι ζήτημα ανεξαρτησίας της Μακεδονίας συνολικά;

Α.Μ.: Ναι.
Λ.Τ.: Δεν είμαι σίγουρος αν είναι συνετό να απορρίψουμε αυτό το σύνθημα. Δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε αντίθετοι επειδή θα το απορρίψει ο κόσμος που τον αφορά. Πρέπει να του ζητηθεί η άποψή του. Οι “Βούλγαροι” αντιπροσωπεύουν ένα καταπιεσμένο στρώμα. Εμείς πρέπει να εξηγήσουμε ότι ο πληθυσμός έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για ό,τι τον αφορά. Αν η κυβέρνηση απορρίψει το δημοψήφισμα, τότε πρέπει να παλέψουμε ενάντια σ’ αυτή την απόφαση. Αν η καταπιεσμένη εθνότητα εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνηση, τότε πρέπει να τους υποστηρίξουμε. Με μια τέτοια γλώσσα πρέπει να μιλάμε. Και αν οι Μακεδόνες Έλληνες διακηρύξουν την αντίθεσή τους στην κυβέρνηση της Αθήνας, απαιτώντας την ανεξαρτησία τους, εμείς θα εναντιωνόμαστε δογματικά; Αμφιβάλω. Ωστόσο, δεν γνωρίζω αρκετά καλά το ζήτημα, μιας και με απασχόλησε το μακεδονικό ζήτημα μόνο το 1913.

Α.Μ.: Η Κομμουνιστική Διεθνής εγκατέλειψε αυτό το σύνθημα γιατί είχε καταντήσει απραγματοποίητο. Η Μακεδονία δεν αποτελεί μια ομοιόμορφη εθνική ολότητα.

Λ.Τ.: Μα μήτε και η Ελλάδα. Γιατί να μη μπορεί η Μακεδονία να υπάρξει με τον ίδιο τρόπο σαν μια αυτόνομη ένωση με διαφορετικές εθνικότητες; Ο πληθυσμός πρέπει να εκφράσει την άποψή του πάνω σ’ αυτό το θέμα μέσα από ένα δημοψήφισμα.

Α.Μ.: Ποιες δυνάμεις θα υποστήριζαν κάτι τέτοιο;

Λ.Τ.: Δεν είναι δικό μας καθήκον να οργανώνουμε εθνικιστικές εξεγέρσεις. Απλώς λέμε πως αν το ζητήσουν οι Μακεδόνες, εμείς θα πάρουμε το μέρος τους, πως θάπρεπε να τους δινόταν η δυνατότητα να αποφασίσουν, και ότι επίσης θα υποστηρίξουμε την απόφασή τους. Αυτό που με ενοχλεί δεν είναι τόσο το ζήτημα των Μακεδόνων αγροτών, αλλά περισσότερο το κατά πόσο υπάρχει λίγο σωβινιστικό δηλητήριο στους Έλληνες εργάτες. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Για μας, που είμαστε υπέρ μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας σοβιετικών κρατών, είναι αδιάφορο το αν η Μακεδονία ανήκει σ’ αυτή την ομοσπονδία σαν αυτόνομη ολότητα ή σαν τμήμα ενός άλλου κράτους.Όμως, αν οι Μακεδόνες καταπιέζονται από την αστική κυβέρνηση, ή νιώθουν ότι καταπιέζονται, πρέπει να τους υποστηρίξουμε.

Λ.Τ.: Υπάρχει κίνημα Μακεδόνων στην Ελλάδα υπέρ της αυτονομίας;

Α.Μ.: Όχι.
Λ.Τ.: Στη Σόφια υπάρχει μια Μακεδονική Επιτροπή που υποστηρίζεται, βέβαια, από την κυβέρνηση. Ωστόσο, στη Βιέννη υπήρχε (και συνεχίζει να υπάρχει;) στα χρόνια 1929-1930, μια μακεδονική εφημερίδα που εκδιδόταν από μια επιτροπή υποστηριζόμενη από την Κομμουνιστική Διεθνή. Τι προτείνετε εσεις για τα Βαλκάνια στο σύνολό τους;

Α.Μ.: Μια σοβιετική ομοσπονδία.
Λ.Τ.: Και το κόμμα;
Α.Μ.: Μια σοβιετική Ελλάδα. Δεν λένε τίποτε για μια βαλκανική ομοσπονδία σοβιετικών κρατών. Το κόμμα επικρίνει το σύνθημά μας για μια ομοσπονδία, γιατί ισχυρίζονται ότι το χρησιμοποιούμε για να κρύψουμε το γεγονός ότι είμαστε αντίθετοι με μια σοβιετική Ελλάδα.

Λ.Τ.: Πριν τον πόλεμο υπήρχαν οι Τesniaki (αριστεροί σοσιαλδημοκράτες) στη Βουλγαρία, οι οποίοι υποστήριζαν μια βαλκανική ομοσπονδία. Την εποχή εκείνη, το σύνθημα αυτό έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο. Το υιοθετήσαμε αν και αυτό που πρότειναν ήταν μια (αστική) δημοκρατική ομοσπονδία. Είναι πια φανερό ότι δεν υπάρχει καμιά δημοκρατική δύναμη στα Βαλκάνια ικανή να πραγματοποιήσει μια τέτοια ομοσπονδία. Μάλλον είναι ένα έργο για το προλεταριάτο. Η προοπτική ενός εργατικού συνεδρίου, ενός αγροτικού κινήματος, μιας γενικής απεργίας, δηλαδή, ο πρόλογος της εξέγερσης στην Ελλάδα, θα θέσει το ζήτημα της βαλκανικής ομοσπονδίας πιο δυναμικά. Ορισμένοι θα πουν: Πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς μια νικηφόρα επανάσταση σε μια Ελλάδα παγιδευμένη σ’ αυτό το σύστημα κλουβί των βαλκανικών κρατών, περικυκλωμένη από διχτατορία και φασισμό;” Θα απαντήσουμε: “Μια επαναστατική προοπτική είναι αδύνατη χωρίς μια ομοσπονδία των βαλκανικών κρατών, που προφανώς δεν θα σταματήσει εκεί, αλλά μάλλον θα επεκταθεί έως την ομοσπονδία των Ενωμένων Σοβιετικών Πολιτειών της Ευρώπης”.

Λ.Τ.: Θά’ θελα να ξαναθέσω το ζήτημα της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, δεν έχει δοθεί τόση σημασία στο ζήτημα αυτό έως τα σήμερα. Όμως, το ζήτημα αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων εργατών, για την απελευθέρωσή τους από τις εθνικές προκαταλήψεις, για τη βελτίωση της κατανόησής τους για τη διεθνή κατάσταση στα Βαλκάνια και γενικότερα. Οι επίσημες στατιστικές δίνουν τα εξής στοιχεία: Υπάρχουν 82.000 σλαβομακεδόνες στους 1.400.000 κατοίκους της Μακεδονίας. 19.000 Αλβανοί στους 300.000 κατοίκους της Ηπείρου. Το πρώτο που θα πρέπει να αναρωτηθούμε είναι: Είναι ακριβή τα στοιχεία αυτά; Το πρώτο μας καθήκον είναι να αντιμετωπίσουμε αυτά τα νούμερα με απόλυτο σκεπτικισμό. Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν το 1925, την εποχή της επανεγκατάστασης των πληθυσμών, κάτω από τις ξιφολόγχες των στρατιωτικών αρχών. Τι εννοούμε με τη λέξη “Έλληνας”; Ισως αυτούς που μιλούν ελληνικά επειδή τους επιβάλλεται αλλά δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες. Αν τα στοιχεία αυτά είναι ανακριβή, αυτό και μόνο θα προκαλούσε δυσαρέσκεια και μίσος στους κόλπους των εθνικιστών. Αν λέμε ότι τα επίσημα στοιχεία πρέπει να αντιμετωπίζονται με δυσπιστία, θα κερδίσουμε πολύ συμπάθεια. Πιο σημαντικό όμως, με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του βουλγάρικου προλεταριάτου. Πριν από τον πόλεμο ακόμη, οι Βούλγαροι ήταν πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στους Έλληνες, επειδή οι Έλληνες είναι έντονα εθνικιστές.

Λ.Τ.: Αλλά ακόμη και 82.000 σλάβοι να υπήρχαν στη Μακεδονία, το ζήτημα αυτό θα διατηρούσε τη μεγάλη του σημασία. Πού μένει αυτή η μειοψηφία των 82.000; Πιθανά στα βουλγαρικά σύνορα. Το μικρό μέγεθος αυτού του εθνικού στρώματος δεν αποκλείει την αυτονομία. Έτσι στη Ρωσία έχουμε τη μικροσκοπική χώρα της Μολδαβίας, κοντά στη Ρουμανία, που υπάρχει σαν ανεξάρτητη οντότητα. Θα ρωτήσουν: Θέλετε ακόμη μεγαλύτερη βαλκανοποίηση; Εμείς απαντάμε σ’ αυτό: Είμαστε υπέρ του σχηματισμού μεγάλων οικονομικών ενοτήτων. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί ενάντια στη θέληση των μαζών. Αν οι μάζες αυτές θέλουν την αποσκίρτηση, εμείς πρέπει να λέμε: Ολοκληρώστε το πείραμά σας, θα επιστρέψετε στη σοβιετική ομοσπονδία. Όμως, στο βαθμό που η αστική κυβέρνηση του κυρίαρχου έθνους σας εμποδίζει να αποσπαστείτε, εμείς θα σας υπερασπίσουμε. Η σημασία που έχει να θέτουμε το ζήτημα έτσι το δείχνει με ανάγλυφο τρόπο η τύχη της Αυστρο-ουγγρικής και της τσαρικής μοναρχίας.

Λ.Τ.: Στην Αυστρία οι μισο-μαρξιστές πάντα εφεύρισκαν σοφά οικονομικά, ψευτοεπαναστατικά επιχειρήματα για να αποδείξουν την ανάγκη διατήρησης των καταπιεσμένων εθνών μέσα στο πλαίσιο της αυστρο-ουγγρικής μοναρχίας. Το αποτέλεσμα: Η Αυστρο-Ουγγαρια διασπάστηκε στα συστατικά της κομμάτια. Στη Ρωσία οι μπολσεβίκοι πάντα υπερασπίζονταν το δικαίωμα αυτονομίας κάθε έθνους. Σαν αποτέλεσμα, η Ρωσία επιβίωσε σαν οικονομική οντότητα. Αυτό επιτεύχθηκε μόνο γιατί στη διάρκεια του πολύχρονου αγώνα για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των εθνών, οι μπολσεβίκοι κέρδισαν την εμπιστοσύνη των εθνικά καταπιεσμένων λαϊκών μαζών, και πάνω απ’ όλα, του προλεταριάτου. Εχω τη γνώμη ότι ο ελληνικός και διεθνής Τύπος πρέπει να αφιερώσει μερικά άρθρα πάνω στο ζήτημα αυτό. Το όλο πρόβλημα πρέπει να μελετηθεί λεπτομερώς και να συγκλιθεί μια μικρή συνδιάσκεψη με Βούλγαρους συντρόφους, ώστε να επεξεργαστούν μια ενιαία πολιτική.

Α.Μ.: Φέτος είχαμε μεγάλες εθνικές επαναστατικές κινητοποιήσεις ενάντια στην κατοχή της Κύπρου από την Αγγλία. Υποστηρίξαμε το δικαίωμα του πληθυσμού να αυτοδιατεθεί και εξηγήσαμε την ανάγκη για επαναστατικούς αγώνες. Πήραμε την ίδια θέση όσον αφορά τα Δωδεκάνησα, που βρίσκονταν υπό την κατοχή των Ιταλών. Η οργάνωση έχει ασχοληθεί με το μακεδονικό ζήτημα για αρκετά χρόνια. Η συμμαχία του κόμματος με τους Βούλγαρους εθνικιστές το υπονόμευσε σοβαρά. Θα γράψω πάνω στο θέμα αυτό.

Λ.Τ.: Στην Κύπρο και τα Δωδεκάνησα είχαμε καταπιεσμένους Έλληνες, στη Μακεδονία, καταπιεσμένους σλάβους. Αν οι κομμουνιστές υποστηρίξουν τους καταπιεσμένους Έλληνες, αλλά δεν υποστηρίξουν τους καταπιεσμένους σλάβους ενάντια στον Έλληνα καταπιεστή, τότε η καχυποψία τους απέναντί μας θα κορυφωθεί. Αν δεν κάνω λάθος, ο Ένγκελς σε μια πολεμική του με τον Μπακούνιν έλεγε: Όποιος επαναστάτης κάνει την παραμικρή παραχώρηση στον πανσλαβισμό είναι χαμένος.

Πηγή

* Οι Αρχειομαρξιστές εμφανίστηκαν σαν αντιπολίτευση στο νεαρό ΚΚΕ. Αντιμάχονταν τον εκλεκτικισμό και την ετερογένεια που αναπτύχθηκαν στην οργάνωση αυτή εξαιτίας της απουσίας μιας μαρξιστικής παράδοσης στην Ελλάδα. Διαγράφηκαν το 1922, και άρχισαν να εκδίδουν ένα έντυπο τιτλοφορούμενο: Τα Αρχεία του Μαρξισμού, αφιερωμένο στη μαρξιστική επιμόρφωση. Ηρθαν σε επαφή με την Αριστερή Αντιπολίτευση το 1930 και ψήφισαν υπέρ της προσχώρησής τους σ’ αυτήν στο συνέδριό τους το 1931. Η συνδιάσκεψη της Διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης αναγνώρισε τους Αρχειομαρξιστές σαν το επίσημο τμήμα της Αριστερής Αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, αλλά το 1934 οι Αρχειομαρξιστές αποχώρησαν. Στις παραμονές του ιδρυτικού συνεδρίου το 1938 οι Αρχειομαρξιστές και ένας άλλος σχηματισμός που βγήκε από την τάση του Σπάρτακου, ενοποιήθηκαν σε ενιαία οργάνωση, και έστειλαν αντιπροσωπεία στο ιδρυτικό συνέδριο.


Συμφωνητικό Κ.Κ Ελλάδας με το Κ. Κ. Βουλγαρίας για τη Βαλκανική Ένωση Σοβιετικών Δημοκρατιών.

Πηγή: MacedoniaHellenicLand

The Greek Character of Macedonia through the Ages

by Christos Karatzios MD

«ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»
(Estin oun Ellas ke i Makedonia) “Macedonia, is of course a part of Greece”
Strabo, Geography, book 7, Fragment 9 (circa 7 BC – 23 AD)

With this quote, Strabo, the famous ancient Greek historian and geographer described the relation of Macedonia to the rest of Greece when he was describing the known ancient world. The rest of his geographical encyclopedia describes the Macedonians and their lands and is a testament to the Hellenism of Macedonia through the perspective of the ancients [1].

There is overwhelming evidence that the ancient Macedonians, their civilization, their culture, and their history were Greek ever since they settled the lands north of Mt. Olympus about 2,000 BC, and most modern classical scholars and archaeologists agree on these points [2]. As it stands, even historians like Eugene Borza who have not totally supported the fact that the ancient Macedonians were Greek, do state that by the time of Philip II and Alexander the Great, they had been absorbed and assimilated by the Greeks [3]. However, since Borza, more….
evidence has emerged about the ancient Macedonian civilization and language being undoubtedly Greek. This is not considered theory any more and even those historians who had disagreed did so based on the information they had about this civilization at the time they were writing their dissertations or theses. The late Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond, long considered to be the world’s expert on Ancient Macedonia was the first to suggest that a town in Macedonia, Greece known as Vergina was likely the place of the first Macedonian capital, Aegae [4]. Sure enough, in 1977, one of the most important discoveries in Greece was made near Vergina where archaeologist Manolis Andronikos found the probable tombs of Philip II and various other members of the most famous Macedonian royal house. All tombstones or steles discovered in the vicinity had Greek inscriptions, and the pan-Hellenic symbol known as the “Sun of Vergina” adorned many ornaments and armour belonging to the royal family. The Macedonian royal house traced its origins to Argos in the Peloponnese, and Alexander the Great believed he was a descendant of the demi-God Hercules. The Macedonians participated in Pan-Hellenic summits, and participated in the Olympic Games – sporting events reserved solely for Greeks.

There abound many theories and pseudohistorical claims originating in Greece’s northern neighbour, the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), that it was only the upper classes that spoke and acted Greek whereas the common people had a non-Greek Macedonian nature. Furthermore, revisionist historians from the FYROM also claim that the only reason why the Macedonians spoke Greek was because Greek was the lingua franca of the ancient Eurasian world somewhat like today’s worldwide English. These claims have no basis in reality and can be in fact, nullified. In 1986 a curse written on a tablet by a common Macedonian woman and dating back to the 4th century BC was discovered near the town of Pella (and the birthplace of Alexander the Great) in Macedonia, Greece. Known as the Katadesmos of Pella, it proves that the language the woman known as Dagina (or Dapina) used in order to curse the future wife of a man she loved was indeed a dialect of Northwestern Doric Greek [5-7]. Moreover, Greek was not the lingua franca of the ancient world before Alexander the Great spread the koine (or common) dialect of Greek throughout his Empire from Europe to India and to the steppes of Asia. Why would a non-Greek conqueror spread a language and a culture/customs that were alien to him? Many revisionists have used the infamous quote by the Athenian statesman Demosthenes; about Philip essentially coming from a land of barbarians, as proof that the Ancient Greeks regarded the Macedonians as non-Greek. This has been proven to be a falsehood since the term “barbarian” (barbaros) was also a slur used by Greeks towards other Greeks who they considered to be political adversaries [2]. In addition, the name Macedonia derives from the ancient Greek word μακεδνός (makednos; similar to macro- or large) meaning “tall one” or “highlander” and likely described the people living in the area [8]. Historian Robin Lane Fox from Oxford University recently stated during the opening of the “Heracles to Alexander the Great” exhibit at the Ashmolean Museum in Oxford, United Kingdom:

There is a message that is historical but still politically has to be said: Macedon is a Greek-speaking kingdom in northern Greece, populated by people using Greek names, Greek months of the year, worshiping Greek gods. Those who live in Skopje and say that that is Macedon and Alexander’s homeland are as ignorant and outrageous as if someone would to say that Oxford University was in Belarus, and Oxford was Minsk. [9]

The capital city of Skopje was never part of any historical Macedonia. Ancient Macedon spanned the area roughly corresponding to the modern administrative unit of Macedonia in Greece. It did contain a small part of the modern country of the FYROM known as Pelagonia. North of this however, the area was known as Paeonia in antiquity, and further north was the land of Dardania with Skopje (Scupi) as its capital [2, 10]. When the Romans defeated the Greek king Andriscus, Macedonia passed on to the Roman Empire in 146 AD and became a province known as Macedonia Prima [11] while southern Greece was known as Achaea. The Dardanian town of Scupi was not part of this either. When the Roman Empire in the east became the Byzantine Empire, northern Greece was separated into various themes or administrative units. The theme of Macedonia was then further East in what is known as Thrace today [12]. Later, during the Ottoman Empire, Macedonia ceased to exist as an official designated name. Instead, the Empire was divided into administrative units called vilayets. While most of what was ancient Macedon was part of the vilayets of Manastir and Selanik, Skopje (called Uskub at the time) was further north in the vilayet of Kosovo [13]. It should be added here that later during the 19th century and the beginning of the 20th centuries, the Slavs of the city of Uskub self identified (and were also identified by others) as Bulgarians who spoke a dialect of Bulgarian [14]. What is also interesting is that Skoplje (Skopje) was the first capital of medieval Serbia and of the Kingdom of Serbia in the early 20th Century.

The idea that there is a geographical region named Macedonia that includes parts of Greece, Bulgaria, and all of the FYROM is a political one and originated with the expansionist dreams of Bulgaria in the late 1800’s. It was however, solely used as a geographic term to describe where the Bulgarians of the Balkans lived and was not an ethnic designation There was never any country named Macedonia or a Macedonian nationality. In fact, when the pro-Bulgarian Prime Minister of the United Kingdom, William E. Gladstone coined the phrase “Macedonia for the Macedonians” in 1897 he was thoroughly criticized by William Miller, a Balkan traveler and historian, as being out of touch with the reality of the region if he implied that there was a true Macedonian ethnicity [15]. Many historians of the time pointed to the Ottoman statistics for the Balkan vilayets that failed to mention any Macedonian ethnicity [16].

The Greek element and struggle in historic Macedonia remained intact throughout the Ottoman occupation and persisted during the Slav and Bulgarian invasions of the Middle Ages. While southern Greece attained its freedom from the Ottomans in 1821, northern Greece was freed in 1912. There were, however, many Greek revolutions in Macedonia that were suppressed by massive numbers of Ottoman Turks (Greek leaders were Emmanuel Pappas in 1821 in Eastern Macedonia, Anastasios Karatasos in 1821-3 in Western Macedonia, and Evangelos Korovangos in 1878 around Mount Olympus). The thirst for freedom did not end there and when Imperial Russia (wanting a Slav satellite in the Balkans with access to the Aegean Sea) started supporting the creation of a Greater Bulgaria in 1870, innumerable Greek peasants in the Macedonian hinterland resisted the encroaching Bulgarian militias known as the komitadjis – committeemen of the Bulgarian Committee or VMRO (Internal Macedonian Revolutionary Organization) – the first recognized terrorist group in modern history [17, 18]. The current ruling nationalist political party in the FYROM is called VMRO-DNMPE and is the continuation of the original Bulgarian committee. As a result, there was never any “Greater” or “United” Macedonia that was taken over by Greece, and Bulgaria after 1912 as is officially believed in the FYROM.

Greece was the first modern country in the region to use the term “Macedonia” as an official political unit in 1914 after northern Greece was freed from the Ottomans a year earlier, and continues to do so [19]. There are about 2.5 million Greeks living there who have been calling themselves Macedonians for thousands of years and who believe they have a cultural continuity with the ancient Macedonians. International Law does state that there exists legal entitlement to the use of a name/term based on historic title (essentially who used the term first and for the longest period of time) [19].

There is a rumor among revisionists in the FYROM that there was never any area in Greece known as “Macedonia” prior to 1988. It is stated that Greece, aware of the fact that the People’s Republic of Macedonia was to secede from Yugoslavia, renamed Northern Greece to Macedonia. This unfortunate lie was started by no other than the former Minister of Foreign Affairs of the FYROM, Antonio Milososki, around 2003 [20]. The reality of the matter is that the Ministry of Northern Greece was named “The Ministry of Macedonia and Thrace” in 1988 after a government shuffle but the province’s name never changed.

The People’s Republic of Macedonia was created in 1944 out of the area that used to be Old/South Serbia and Vardarksa Banovina. What was originally The Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes eventually became Yugoslavia and it was only then that the Yugoslav dictator Josip Broz Tito decided to add another Slav ethnicity to his communist federation [19]. The ultimate plan was to support a communist uprising in northern Greece and to eventually annex Greek Macedonia into a larger “United Macedonia”. The alarm was raised by the US State Department in 1944 and the US Secretary of State, Edward Stettinius, sent a circular airgram warning American diplomatic missions worldwide that Yugoslav talk of a Macedonian nation was a “cloak for aggression against Greece” [21].

Tito’s right hand man, Edvard Kardelj [13], together with the help of the Minister of Public Education of the Yugoslav People’s Republic of Macedonia, Mitra Mitrovic-Djilas, and Greek communist collaborators devised a plot to transfer as many Greek children as possible from the border areas of Greece through the Iron Curtain for indoctrination and to use as fighters. Mimicking the old Ottoman act of devshirme (essentially kidnapping), about 28,000 children were removed from their families and displaced throughout Communist countries from 1947 until 1949. After many pleas from the US, the UN and from the International Red Cross, less than 2,000 of these children were returned to their homes [13, 22-26]. The majority of the non-repatriated children (now adults) firmly believe that they are “(non Greek) Macedonians” who were expelled from Greece in an act of genocide. They form the backbone of the nationalist movement in the FYROM and its diaspora [27-29]. They dream of a fictitious and euphoric “United Macedonia” that will occur by force in the not too distant future and the official government in Skopje is complacent with such ultranationalist rhetoric [30, 31].

Expressions of hatred against Greeks both at official and unofficial levels of the FYROM government have spread throughout the internet and have even made their way into the FYROM mainstream media [32]. A tribal obsession with blood purity and genetic continuity by the modern Slavs of the FYROM with the ancient Macedonians can be seen through the use of pseudoscientific and racial theories in the national rhetoric [33-35]. Suddenly, Greeks can’t be descendants of the ancient Macedonians because they are descendants of Ethiopian tribes while the FYROM Slavs are descendant from an older and inherently whiter European substratum (ancient Macedonians). While these theories have been disproved by the scientific community [36], they continue to permeate the FYROM society.

This is the reality that the world faces when dealing with Macedonism – a form of propaganda aimed at appropriating the name “Macedonia/Macedonian” by the FYROM: An aim at antiquization and nation-building that relies on historical revisionism and on a past that was never there. The truth is that Macedonia has been an indispensable part of the Greek psyche, history, culture, and identity for over 3,000 years. Let’s not forget this. We owe this to our children and to future generations.
1) Strabo; H.L. Jones (Editor) (1924). “The Geography of Strabo”. The Perseus Digital Library. Tufts University, pp. Books 6 14. http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Strab.+toc. Last accessed 2011/10/13; in English.
2) See active letter to US President Barack Obama cosigned by 371 world renowned classicists. http://macedonia-evidence.org/documentation.html. Last accessed 2011/10/13.
3) E.N.Borza, “In the Shadows of Olympus” (Princeton: Princeton University Press, 1990), pages 84, 92-3.
4) http://en.wikipedia.org/wiki/N._G._L._Hammond. Last accessed 2011/10/13.
5) Dubois, Laurent (1995). “Une Tablette de Malédiction de Pella: S’Agit-il du Premier Texte Macédonien”. Revue des Études Grecques 108: 190–197.
6) Masson, Olivier; Dubois, Laurent (2000). Onomastica Graeca Selecta. Librairie Droz. ISBN 2600004351. http://books.google.com/books?id=DE6o-uTvdj0C. Last accessed 2011/10/13.
7) Masson, Olivier (1996). Oxford Classical Dictionary. Oxford University Press.
8) Johann Baptist Hofmann (1950). Etymologisches Wörterbuch des Griechischen. R. Oldenbourg.
9) http://www.youtube.com/watch?v=mIRe5tnqRKM&feature=player_embedded. Last accessed 2011/10/13.
10) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(ancient_kingdom). Last accessed 2011/10/13.
11) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(Roman_province). Last accessed 2011/10/13.
12) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(theme). Last accessed 2011/10/13.
13) Templar, Marcus A. Thesis. A Challenge to the Macedonism of the Slavs (2008). http://history-of-macedonia.com/wordpress/2009/02/19/the-former-yugoslav-republic-of-macedonia-a-challenge-to-the-macedonism-of-the-slavs-bibliography/. Last accessed 2011/10/14.
14) Blakeslee, George Hubbard. “The Journal of International Relations” (1920).
15) Miller, William. Travels and Politics in the Near East (1898).
16) Dakin, Douglas. The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913 (1966): page 20. ISBN 960-8303-2-6.
17) Dakin, Douglas. The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913 (1966). ISBN 960-8303-2-6.
18) Douflias, Konstantinos. Macedonia, Macedonian Struggle, Greece-Macedonia 4000 Years, 1992, Aegean Publications, Pages 81, 84, 116, and 117
19) Bantekas, I. The Authority of States to Use Names in International Law and the Macedonian Affair: Unilateral Entitlements, Historic Title, and Trademark Analogies. Leiden Journal of International Law (2009) 22:563-82.
20) http://www.thedailybeast.com/newsweek/2008/03/25/what-s-in-a-name.html. Last accessed 2011/10/14.
21) www1.mfa.gr/images/docs/fyrom/dilosi_stettinius_dec_1944.pdf, or: U.S State Department, Foreign Relations Vol. VIII, Circular Airgram, Washington D.C. (868.014/26 Dec. 1944).
22) UN Resolutions: 382 (V Section C), 1950; 618 (VII), 1952; 517 (VI), 1952.
23) “Innocent’s Day,” Time, January 09, 1950. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,811653,00.html. Last accessed 2011/10/14.
24) US President Harry S. Truman, Letter to the Speaker of the House of Representatives on the Plight of Greek Children Abducted by Communist Guerrilla Forces, 1950. http://trumanlibrary.org/publicpapers/viewpapers.php?pid=713. Last accessed 2011/10/14.
25) Bougas, Ioannis. Η Φωνή της Ειρήνης (Thessaloniki: Erodios, 2006).
26) Studies in the History of the Greek Civil War, 1945-1949, eds. Lars Baerentzen, John O. Iatrides, Ole L. Smith (Museum Tusculanum Press, 1987).
27) Danforth, Loring M. (1997). The Macedonian Conflict. Princeton University Press. pp. 54. ISBN 0691043566.
28) http://www.makedonija.info/aegean3.html. Last accessed 2011/10/14.
29) Human Rights Violations Against Ethnic Macedonians-Report 1996, Macedonian Human Rights Movement of Canada, Toronto, 1996; p.111-112
30) In the following video, a giant flag of the Greek “Vergina Sun” over a map of “United Macedonia” encompassing the lands of Greece and Bulgaria, is displayed at the official 20th Anniversary festivities in Skopje on September 8, 2011. http://www.youtube.com/watch?v=XfTVO4Gg0JgPearl (see after 2:15 minutes, last accessed 2011/09/09)
31) Toronto businessman and community leader John Bitove Sr. being interviewed by Skopje’s “United Macedonian Diaspora” lobby-group president in Toronto (2010). He stated to a cheering crowd that he wished for a “United Macedonia”. http://www.youtube.com/watch?v=x3UAV0kj_l0&feature=related (see especially from 3 minutes on; last accessed 2011/06/01).
32) http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1583685/Macedonia-row-overshadows-NATO-summit.html. Last accessed 2011/10/14.
33) Arnaiz-Villena A., Dimitroski K., Pacho A., et al. (2001a). HLA genes in Macedonians and the Sub-Saharan origin of the Greeks. Tissue Antigens 57: 118-127.
34) http://www.maknews.com/html/articles/pan_mac_resolutions/koloski_pan_mac_1.html. Last accessed 2011/10/14.
35) The “Macedonian” prayer written and produced by Niche Dimovski, vice-president of the World Macedonian Congress, was shown on national TV (i.e. MTV) of the FYROM had God telling the “Macedonians,” “[f]rom you, Macedonians, descendants of Macedon I conceived the white race. All that stretches over to the Japanese sea is conceived from you [sic] gene.” Furthermore, in the prayer God said to his flock calling all the white men on the planet Macedonoids (Last accessed February 16, 2010). Templar, Marcus A.: http://www.rieas.gr/research-areas/global-issues/balkan-studies/1183-skopjs-award-for-its-racist-behavior-and-the-treaty-of-st-germain-en-laye-of-1919-eu-application-of-double-standards-on-the-name-issue-.html
36) http://greek-dna-sub-saharan-myth.org/. Last accessed 2011/10/14.

Source: Akritas of Macedonia