Home > Uncategorized > Ε. Ευστρατιάδης: Μπιζάνι (16-22 Φεβρουαρίου 1913)

Ε. Ευστρατιάδης: Μπιζάνι (16-22 Φεβρουαρίου 1913)

20/02/2016

Το σπιτάκι της Μέλιας

. . . Βράδυ ήτανε; πρωί ήτανε; νύχτα; μεσημέρι; τίποτα δεν ξέραμε ·  καμμιά διάκρισι δεν κάναμε, δεν νοιώθαμε· αιώνια συννεφιά πλάκωνε την ψυχή μας ·  αιώνιο ξεροβόρι πάγωνε τη σάρκα μας, έσβυνε τη μιλιά μας.

Συμμαζεμένοι πίσω από το βράχο μας, εγώ κι’ ο σύντροφός μου – ένα παιδί αδύνατο κι αναιμικό, που σε κάθε μούγκρισμα του βορηά χωνότανε πειό βαθειά μέσα στο μανδύα του κι άφην’ ένα βόγγο πόνου απ’ το ξεπάγιασμα στηλώναμε τα μάτια μας προς το μεγάλο το θηρίο που μας έρριχνε το θάνατο, προς το ανθρωποφάγο το βουνό, βλέπαμε τη φλόγα, ακούγαμε τον κρότο, σκύβαμε, έσβυνε για μια στιγμή η ζωή μέσα στο αίμα μας, περιμένοντας το χάρο, και σαν έπαυε ο κρότος,

View original post 676 more words

Categories: Uncategorized
%d bloggers like this: