Archive

Archive for the ‘Professors who support Greece’ Category

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ

Το άρθρο αυτό γράφτηκε με αφορμή την προσεχή συνάντηση (17 Απριλίου) του Υπουργού εξωτερικών κ. Νίκου Κοτζιά με τον κ. Μάθιου Νίμιτς – ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ – για τη συνταγματική ονομασία της γειτονικής χώρας.

ΜΕΡΟΣ Α.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κύριος Ξυδάκης αποκάλεσε πρόσφατα σε ευρωπαϊκή εφημερίδα τη γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία» σκέτο, όταν θέλησε να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στα βόρεια σύνορα της χώρας μας. Δήλωση που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση τόσο με την κοινή απόφαση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, όσο και του νυν Υπουργού Εξωτερικών. Παρόμοια, ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κύριος Μουζάλας χρησιμοποίησε – από “λεκτικό λάθος” – τον ίδιο όρο για να περιγράψει τη γειτονική χώρα. Τέλος, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κύριος Μπαλαούρας δήλωσε ότι ό ίδιος προσωπικά δεν θα είχε αντίρρηση να λάβει η π.Γ.Δ.Μ. το όνομα «Μακεδονία».

Ο δημοσιογράφος Αθανάσιος Έλλις με πρόσφατο (31.3.2016) άρθρο του στην Καθημερινή – που είχε ως τίτλο: “ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ” – γράφει:

“Δεν είναι μόνον ο κ. Μπαλαούρας. Είναι και πολλοί άλλοι, όπως προκύπτει από παλαιότερα άρθρα, διακηρύξεις και δηλώσεις, όπου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και συνεργαζόμενοι με αυτόν όχι μόνο αποκαλούν τα Σκόπια «Μακεδονία», αλλά προχωρούν και ένα βήμα παρακάτω ζητώντας προκλητικά να αναγνωρισθεί η γειτονική χώρα με τη συνταγματική της ονομασία”.

Ολοκληρώνει δε το άρθρο του λέγοντας:
“Τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα δέχεται τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, ο Μάθιου Νίμιτς προτείνει το «Βόρεια Μακεδονία» και οι προσπάθειες επικεντρώνονται στη χρήση της «έναντι όλων», κάποιοι ανεγκέφαλοι Έλληνες αποδυναμώνουν τη θέση της χώρας τους.”

ΜΕΡΟΣ Β.
Σε πρόσφατο (17.3.2016) “Ψήφισμα της Εταιρείας Μακεδονικών
Σπουδών για το θέμα ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ.” (το κείμενο υπάρχει στο διαδίκτυο) αναφέρεται:

“Ως Έλληνες πιστεύουμε και στηρίζουμε το δικαίωμα του κράτους των Σκοπίων να εισέλθει στους διεθνείς οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Αλλά θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε να χρησιμοποιεί το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας. Ως Έλληνες Μακεδόνες αισθανόμαστε την τιμή και την ευθύνη να μην επιτρέψουμε την εξαφάνιση, κάτω από πολιτικές σκοπιμότητες, της ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Υπενθυμίζουμε ότι 20 και πλέον χρόνια το πολυεθνικό κράτος της FYROM παραβιάζει συστηματικά σε βάρος της Ελλάδας την «Ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, τις σχετικές διεθνείς συνθήκες και το «ευρωπαϊκό κεκτημένο». Δεν συμμορφώθηκε με τις αποφάσεις του Σ.Α. του ΟΗΕ (817/1993, 845/1993), αγνοεί τις αποφάσεις της Ε.Ε. των Βρυξελλών στις 16.12.1991, του Γκιμαράες στις 3.5.1992, της Λισσαβώνας στις 27.6.1992, του Εδιμβούργου στις 12.12.1992 και του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008.

Αντίθετα, επικαλούμενο το γεγονός της τυπικής του αναγνώρισης από διάφορες χώρες με το όνομα «Μακεδονία» και κυρίως την αναγνώριση και την πολιτική του υποστήριξη από τις ΗΠΑ, εμμένει, αψηφώντας και την ιστορική αλήθεια και τις ελληνικές θέσεις, στη χρήση της ιστορικά πλαστής “μακεδονικής” εθνωνυμίας του.

Επιπλέον επιμένει στον αυτόκλητο (και αποκλειστικό) αυτοπροσδιορισμό των κατοίκων της επικράτειάς του ως «Μακεδόνων» και της σλαβικής τους γλώσσας ως «μακεδονικής». Και, τέλος, οι ηγέτες της FYROM, ξεκινώντας από την αρχική αυτή απάτη, προχωρούν, επικαλούμενοι τον «μακεδονισμό» τους, στην προβολή «αλυτρωτικών» βλέψεων σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας, της όμορης δηλαδή με την επικράτειά τους και μεγαλύτερης περιφέρειας του ελληνικού κράτους.”

ΜΕΡΟΣ Γ.
Πέρα από τα προηγούμενα, χρησιμοποιώντας αναξιόπιστα γενετικά στοιχεία Σκοπιανοί, αλλά και άλλοι, προπαγανδίζουν (με έντυπα, αλλά κυρίως στο διαδίκτυο) ότι: “οι Έλληνες ως έθνος έλκουν την καταγωγή τους από τις μαύρες φυλές της Αφρικής και της ερήμου της Σαχάρας” και ότι οι Νεοαφρικανοί Έλληνες επιβουλεύονται τη “Μακεδονία”. Προς αποκατάσταση της επιστημονικής αλήθειας ας παραθέσουμε ορισμένα ιστορικά και γενετικά στοιχεία.

ΜΕΡΟΣ Γ1.
Η π.Γ.Δ.Μ. είναι πολυεθνικό κράτος. Η μεγαλύτερη εθνική πληθυσμιακή ομάδα (περίπου το 64,2% του συνολικού πληθυσμού) είναι Σλάβοι, ενώ ποσοστό 25,2% είναι Αλβανοί. Οι υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες αποτελούνται από ΄Ελληνες, Τούρκους, Roma, Σέρβους και Βόσνιους. Μεταξύ των ετών 1929 και 1941, η π.Γ.Δ.Μ. ήταν επαρχία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, γνωστή στα Σερβικά ως Vardarska Banovina (Επαρχία του Βαρδάρη) από τον ποταμό Βαρδάρη (Αξιό) που ρέει μέσα από αυτή.

ΜΕΡΟΣ Γ1.1.
Ο ομότιμος Καθηγητής Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος – που δίδασκε στο ΑΠΘ εκκλησιαστική ιστορία και γραμματεία των Σλάβων – σε πρόσφατη (2/4/2016) επιστολή του στην Καθημερινή (τίτλος: Η Ονομασία) τονίζει τα ακόλουθα: “Πρώτον, το γεωγραφικό σημείο στο οποίο βρίσκονται τα Σκόπια δεν ανήκε στη Μακεδονία αλλά στη Δαρδανία. Μεταξύ Μακεδονίας και Δαρδανίας παρεμβάλλετο η Παιονία. Γι’ αυτά υπάρχουν τεκμήρια και από παλιούς χάρτες. Άρα τα Σκόπια δεν ήταν Μακεδονικά. Δεύτερον, μόλις κατελήφθη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή του σημερινού κράτους της π.Γ.Δ.Μ., εκδόθηκε στα Σκόπια εφημερίδα σε βουλγαρική γλώσσα με τίτλο “Macedonia”. Στο πρώτο τεύχος της διαβάζουμε: «Βούλγαροι! Η Μακεδονία είναι ελεύθερη. Ελεύθερη Μακεδονία για αιώνες». Έπεται ένας έπαινος και ευγνωμοσύνη στον «τσάρο των Βουλγάρων Μπορίς Γ΄», στον «μεγάλο ηγέτη του ισχυρού γερμανικού Ράιχ Αδόλφο Χίτλερ» και «στον Ντούτσε, τον δημιουργό της φίλης Ιταλίας», και ακολουθεί ένα «ζήτω» για τον Τσάρο Μπορίς, τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Μπενίτο Μουσολίνι. Αυτά τα αγνοεί ή τα έχει λησμονήσει η ηγεσία των Σκοπίων; Καταλαβαίνει ότι είναι συνεχιστής ενός έργου που είχε βουλγαρική προέλευση; Όσον αφορά εμάς, θα ήθελα απλώς να πω ότι οι πολιτικοί μας δεν έχουν μελετήσει ποτέ σε βάθος το γονίδιο των γειτονικών μας λαών.” Ας δούμε όμως αρχικά τι δείχνει η μελέτη των γονιδίων (DNA), αλλά και πως χρησιμοποιείται η μελέτη των γονιδίων από την π.Γ.Δ.Μ.

ΜΕΡΟΣ Γ1.2.
Σχέση των Σλάβων από τα Σκόπια με τους Έλληνες και άλλους Ευρωπαϊκούς λαούς. Η μελέτη πατροπλευρικών γενετικών δεικτών έδειξε ότι: Οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ. εντάσσονται σε όμιλο, όπου περιλαμβάνονται Ευρωπαϊκοί λαοί που μιλούν κυρίως Σλαβικά (Ρώσοι, Ουκρανοί), ενώ οι Έλληνες εντάσσονται σε άλλον όμιλο μαζί με άλλους Ευρωασιατικούς πληθυσμούς (Βάσκοι, Βρετανοί, Αρμένιοι).

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι παρά τη γεωγραφική γειτνίαση, η προγονική πατροπλευρική γενετική σύσταση των Ελλήνων διαφέρει σημαντικά από αυτή των Σλάβων της π.Γ.Δ.Μ. (Wells et al. 2001).

ΜΕΡΟΣ Γ1.3.
Οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ. εντάσσονται γενετικά με άλλους Σλαβικούς λαούς. Οι Jakovski et al. (2011) διαπίστωσαν ότι το πληθυσμιακό δείγμα Σλάβων από την π.Γ.Δ.Μ. έδειχνε μεγαλύτερη γενετική συγγένεια με τους Βουλγάρους, έπειτα με τους Σέρβους, ενώ μικρότερη γενετική συγγένεια έδειχνε με τους Κροάτες. Σε μια πιο εκτεταμένη έρευνα ερευνητές από την Πολωνία, τη Λευκορωσία και τη Σλοβακία διερεύνησαν τη γενετική συγγένεια ανάμεσα σε 25 Σλαβικούς λαούς (Rebała et al. 2007). Διαπίστωσαν πολύ μικρές γενετικές αποστάσεις ανάμεσα στους Σέρβους, Βουλγάρους, Βόσνιους και Σλάβους της π.Γ.Δ.Μ. Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ εντάσσονται μεταξύ των Σλαβικών λαών, ενώ τα όσα ισχυρίζονται περί της καταγωγής τους, ότι δηλ. είναι απόγονοι αρχαίων Μακεδόνων, απορρίπτονται ακόμη και από αποτελέσματα γενετικής Σλάβων επιστημόνων.

Γ1.4.
Ψευδοεπιστημονικές μελέτες. H Υποτιθέμενη Υποσαχάρια Αφρικανική Καταγωγή των Ελλήνων. Ο Ισπανός ανοσολόγος Arnaiz-Villena και συνεργάτες του από τα Σκόπια, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα μόνο από ένα γονίδιο, το HLA-DRB1, που καθορίζει λευκοκυτταρικά αντιγόνα κατέληξαν στο παράδοξο συμπέρασμα, ότι οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ είναι γενετικά στενά συγγενείς με τους κατοίκους της Κρήτης, αλλά όχι με τους γεωγραφικά πλησιέστερους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδας και επιπλέον ότι οι ΄Ελληνες είναι στενά γενετικά συγγενείς με Υποσαχάριους Αφρικανούς (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Οι Petlichkovski και συν (2004) από το Πανεπιστήμιο “Κυρίλλου και Μεθοδίου” των Σκοπίων επικεντρώνοντας πάλι την έρευνά τους μόνο στο ίδιο γονίδιο, κατέληξαν σε εντελώς αντίθετα συμπεράσματα από τα προηγούμενα, δηλ. ότι δεν υπάρχει γενετική συγγένεια των Ελλήνων με Υποσαχάριους Αφρικανικούς πληθυσμούς.

Η προπαγανδιστική, αντιεπιστημονική και ανιστόρητη αυτή άποψη του Ισπανού Arnaiz-Villena και συνεργατών του από τα Σκόπια απαντήθηκε τεκμηριωμένα από διαπρεπείς επιστήμονες της αλλοδαπής (Risch et al. 2002) και από δύο άρθρα (Karatzios et al. 2011; Riccio et al. 2013). Ο υπότιτλος του ενός άρθρου (Karatzios et al. 2011) – που είναι ελεύθερα προσβάσιμο – σε μετάφραση είναι: «Συστηματική ανασκόπηση των αποτελεσμάτων της γενετικής έρευνας και των ιστορικών στοιχείων απορρίπτουν τη θεωρία που διατυπώθηκε από τον Arnaiz-Villena». Περίληψη του άρθρου είναι η ακόλουθη:
“Ο Arnaiz-Villena και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν εργασίες με βάση την τυποποίηση ενός (HLA-DRB1) έως τριών γονιδίων του συμπλέγματος HLA και προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι μόνο οι Έλληνες από όλους τους Μεσογειακούς λαούς είναι στενά γενετικά συγγενείς με Υποσαχάριους Αφρικανούς (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Γενετιστές όμως παγκόσμιας εμβέλειας, π.χ. Neil Risch, Alberto Piazza και Luigi Luca Cavalli-Sforza, έχουν απορρίψει τη μεθοδολογία του Arnaiz-Villena και των συνεργατών του (Risch et al. 2002). Το πρωταρχικό μειονέκτημά τους είναι ότι βάσισαν τα συμπεράσματά τους σε ελάχιστους – συνήθως έναν – γενετικούς δείκτες για να συγκριθούν πολλοί πληθυσμοί ανθρώπου, σε σύγκριση με αξιόπιστες μελέτες γενετικής πληθυσμών στις οποίες χρησιμοποιούνται πάρα πολλοί γενετικοί δείκτες (Τριανταφυλλίδης 2016). Μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί πολυάριθμες μελέτες γενετικής πληθυσμών που χρησιμοποιούν κατάλληλες μεθοδολογίες και πολλαπλούς γενετικούς δείκτες που συμπεραίνουν ότι οι ΄Ελληνες γενετικά ομαδοποιούνται με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, καταρρίπτοντας έτσι τους εξωπραγματικούς ισχυρισμούς του Arnaiz-Villena που αντιστρατεύονται την ιστορία, τη γεωγραφία και τη γενετική (Karatzios et al. 2011; Τριανταφυλλίδης 2016). Είναι ενδιαφέρον ότι η κατάχρηση των επιστημονικών μεθοδολογιών στις ερευνητικές εργασίες του Arnaiz-Villena παρουσιάζεται σε βιβλίο γενετικής ως κλασικό παράδειγμα αυθαίρετης ερμηνείας ερευνητικών δεδομένων (Jobling et al . 2004) και ακόμη πιο εντυπωσιακό τη διαγραφή ενός άρθρου τους από τη διεθνή βιβλιογραφία (Arnaiz-Villena et al. 2001b).

Για να προστατευθεί η επιστήμη από τη λαθεμένη και καταχρηστική χρήση της, θα πρέπει επίσης να αποσυρθούν από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία οι σχετικές εργασίες του Arnaiz-Villena και των συν.” Η αντιεπιστημονική άποψη των Arnaiz-Villena και των συνεργατών του απορρίπτεται τελεσίδικα πλέον από τα συμπεράσματα πρόσφατης δημοσίευσης (Riccio et al. 2013) στην οποία αναλύθηκαν 7 γονίδια HLA, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το γονίδιο HLA-DRB1, στην ανάλυση του οποίου βάσισαν το συμπέρασμά τους ο Arnaiz-Villena και οι συνεργάτες του από τα Σκόπια. Στην εργασία αυτή αναλύθηκαν τα γενετικά στοιχεία του 16ου Διεθνούς Συνεδρίου Ιστοσυμβατότητας και Ανοσογενετικής μαζί με τα αποτελέσματα προηγούμενων συνεδρίων (12ου έως του 15ου). Οι συγγραφείς δηλαδή ανέλυσαν και τα γενετικά στοιχεία του 12ου συνεδρίου, από το οποίο ο Arnaiz-Villena άντλησε τα γενετικά στοιχεία για τον Ελληνικό πληθυσμό (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Τα βασικά συμπεράσματα της νέας εργασίας – όσον αφορά το γονίδιο HLA-DRB1 – είναι: α) Τα πληθυσμιακά δείγματα από την Ελλάδα που αναλύθηκαν στο 12ο, 15ο και 16ο συνέδριο Ιστοσυμβατότητας ομαδοποιούνται το ένα δίπλα στο άλλο στο γράφημα ανάλυσης 104 πληθυσμιακών δειγμάτων προερχομένων από όλον τον κόσμο. Αντίθετα, οι πληθυσμοί της Υποσαχάριας Αφρικής ξεχωρίζονται χαρακτηριστικά από τους πληθυσμούς των Ευρωπαϊκών γεωγραφικών περιοχών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
H Γιουγκοσλαβική περιοχή της σημερινής fYROM δεν ονομαζόταν Μακεδονία, αλλά Vardarska Banovina (Επαρχία του Βαρδάρη), ούτε οι κάτοικοί της “Μακεδόνες”. Πρόταση. Η Εθνική ονομασία της FYROM πρέπει να είναι συμβατή με τη δική της ιστορία και τον πολιτισμό των δικών της υπηκόων. Μια τέτοια ονομασία θα μπορούσε να είναι: Δημοκρατία της Δαρδανίας ή Δημοκρατία της Βαρδασκίας. Οι επιπόλαιες θέσεις Ελλήνων για το θέμα της ονομασίας της γειτονικής χώρας αποδυναμώνουν τη διπλωματική θέση της Ελλάδας, ενώ συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της προπαγάνδας Σλάβων και άλλων εναντίον της χώρας μας.

Πηγή: Αμφικτύων

Advertisements

The Greek Character of Macedonia through the Ages

by Christos Karatzios MD

«ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»
(Estin oun Ellas ke i Makedonia) “Macedonia, is of course a part of Greece”
Strabo, Geography, book 7, Fragment 9 (circa 7 BC – 23 AD)

With this quote, Strabo, the famous ancient Greek historian and geographer described the relation of Macedonia to the rest of Greece when he was describing the known ancient world. The rest of his geographical encyclopedia describes the Macedonians and their lands and is a testament to the Hellenism of Macedonia through the perspective of the ancients [1].

There is overwhelming evidence that the ancient Macedonians, their civilization, their culture, and their history were Greek ever since they settled the lands north of Mt. Olympus about 2,000 BC, and most modern classical scholars and archaeologists agree on these points [2]. As it stands, even historians like Eugene Borza who have not totally supported the fact that the ancient Macedonians were Greek, do state that by the time of Philip II and Alexander the Great, they had been absorbed and assimilated by the Greeks [3]. However, since Borza, more….
evidence has emerged about the ancient Macedonian civilization and language being undoubtedly Greek. This is not considered theory any more and even those historians who had disagreed did so based on the information they had about this civilization at the time they were writing their dissertations or theses. The late Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond, long considered to be the world’s expert on Ancient Macedonia was the first to suggest that a town in Macedonia, Greece known as Vergina was likely the place of the first Macedonian capital, Aegae [4]. Sure enough, in 1977, one of the most important discoveries in Greece was made near Vergina where archaeologist Manolis Andronikos found the probable tombs of Philip II and various other members of the most famous Macedonian royal house. All tombstones or steles discovered in the vicinity had Greek inscriptions, and the pan-Hellenic symbol known as the “Sun of Vergina” adorned many ornaments and armour belonging to the royal family. The Macedonian royal house traced its origins to Argos in the Peloponnese, and Alexander the Great believed he was a descendant of the demi-God Hercules. The Macedonians participated in Pan-Hellenic summits, and participated in the Olympic Games – sporting events reserved solely for Greeks.

There abound many theories and pseudohistorical claims originating in Greece’s northern neighbour, the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), that it was only the upper classes that spoke and acted Greek whereas the common people had a non-Greek Macedonian nature. Furthermore, revisionist historians from the FYROM also claim that the only reason why the Macedonians spoke Greek was because Greek was the lingua franca of the ancient Eurasian world somewhat like today’s worldwide English. These claims have no basis in reality and can be in fact, nullified. In 1986 a curse written on a tablet by a common Macedonian woman and dating back to the 4th century BC was discovered near the town of Pella (and the birthplace of Alexander the Great) in Macedonia, Greece. Known as the Katadesmos of Pella, it proves that the language the woman known as Dagina (or Dapina) used in order to curse the future wife of a man she loved was indeed a dialect of Northwestern Doric Greek [5-7]. Moreover, Greek was not the lingua franca of the ancient world before Alexander the Great spread the koine (or common) dialect of Greek throughout his Empire from Europe to India and to the steppes of Asia. Why would a non-Greek conqueror spread a language and a culture/customs that were alien to him? Many revisionists have used the infamous quote by the Athenian statesman Demosthenes; about Philip essentially coming from a land of barbarians, as proof that the Ancient Greeks regarded the Macedonians as non-Greek. This has been proven to be a falsehood since the term “barbarian” (barbaros) was also a slur used by Greeks towards other Greeks who they considered to be political adversaries [2]. In addition, the name Macedonia derives from the ancient Greek word μακεδνός (makednos; similar to macro- or large) meaning “tall one” or “highlander” and likely described the people living in the area [8]. Historian Robin Lane Fox from Oxford University recently stated during the opening of the “Heracles to Alexander the Great” exhibit at the Ashmolean Museum in Oxford, United Kingdom:

There is a message that is historical but still politically has to be said: Macedon is a Greek-speaking kingdom in northern Greece, populated by people using Greek names, Greek months of the year, worshiping Greek gods. Those who live in Skopje and say that that is Macedon and Alexander’s homeland are as ignorant and outrageous as if someone would to say that Oxford University was in Belarus, and Oxford was Minsk. [9]

The capital city of Skopje was never part of any historical Macedonia. Ancient Macedon spanned the area roughly corresponding to the modern administrative unit of Macedonia in Greece. It did contain a small part of the modern country of the FYROM known as Pelagonia. North of this however, the area was known as Paeonia in antiquity, and further north was the land of Dardania with Skopje (Scupi) as its capital [2, 10]. When the Romans defeated the Greek king Andriscus, Macedonia passed on to the Roman Empire in 146 AD and became a province known as Macedonia Prima [11] while southern Greece was known as Achaea. The Dardanian town of Scupi was not part of this either. When the Roman Empire in the east became the Byzantine Empire, northern Greece was separated into various themes or administrative units. The theme of Macedonia was then further East in what is known as Thrace today [12]. Later, during the Ottoman Empire, Macedonia ceased to exist as an official designated name. Instead, the Empire was divided into administrative units called vilayets. While most of what was ancient Macedon was part of the vilayets of Manastir and Selanik, Skopje (called Uskub at the time) was further north in the vilayet of Kosovo [13]. It should be added here that later during the 19th century and the beginning of the 20th centuries, the Slavs of the city of Uskub self identified (and were also identified by others) as Bulgarians who spoke a dialect of Bulgarian [14]. What is also interesting is that Skoplje (Skopje) was the first capital of medieval Serbia and of the Kingdom of Serbia in the early 20th Century.

The idea that there is a geographical region named Macedonia that includes parts of Greece, Bulgaria, and all of the FYROM is a political one and originated with the expansionist dreams of Bulgaria in the late 1800’s. It was however, solely used as a geographic term to describe where the Bulgarians of the Balkans lived and was not an ethnic designation There was never any country named Macedonia or a Macedonian nationality. In fact, when the pro-Bulgarian Prime Minister of the United Kingdom, William E. Gladstone coined the phrase “Macedonia for the Macedonians” in 1897 he was thoroughly criticized by William Miller, a Balkan traveler and historian, as being out of touch with the reality of the region if he implied that there was a true Macedonian ethnicity [15]. Many historians of the time pointed to the Ottoman statistics for the Balkan vilayets that failed to mention any Macedonian ethnicity [16].

The Greek element and struggle in historic Macedonia remained intact throughout the Ottoman occupation and persisted during the Slav and Bulgarian invasions of the Middle Ages. While southern Greece attained its freedom from the Ottomans in 1821, northern Greece was freed in 1912. There were, however, many Greek revolutions in Macedonia that were suppressed by massive numbers of Ottoman Turks (Greek leaders were Emmanuel Pappas in 1821 in Eastern Macedonia, Anastasios Karatasos in 1821-3 in Western Macedonia, and Evangelos Korovangos in 1878 around Mount Olympus). The thirst for freedom did not end there and when Imperial Russia (wanting a Slav satellite in the Balkans with access to the Aegean Sea) started supporting the creation of a Greater Bulgaria in 1870, innumerable Greek peasants in the Macedonian hinterland resisted the encroaching Bulgarian militias known as the komitadjis – committeemen of the Bulgarian Committee or VMRO (Internal Macedonian Revolutionary Organization) – the first recognized terrorist group in modern history [17, 18]. The current ruling nationalist political party in the FYROM is called VMRO-DNMPE and is the continuation of the original Bulgarian committee. As a result, there was never any “Greater” or “United” Macedonia that was taken over by Greece, and Bulgaria after 1912 as is officially believed in the FYROM.

Greece was the first modern country in the region to use the term “Macedonia” as an official political unit in 1914 after northern Greece was freed from the Ottomans a year earlier, and continues to do so [19]. There are about 2.5 million Greeks living there who have been calling themselves Macedonians for thousands of years and who believe they have a cultural continuity with the ancient Macedonians. International Law does state that there exists legal entitlement to the use of a name/term based on historic title (essentially who used the term first and for the longest period of time) [19].

There is a rumor among revisionists in the FYROM that there was never any area in Greece known as “Macedonia” prior to 1988. It is stated that Greece, aware of the fact that the People’s Republic of Macedonia was to secede from Yugoslavia, renamed Northern Greece to Macedonia. This unfortunate lie was started by no other than the former Minister of Foreign Affairs of the FYROM, Antonio Milososki, around 2003 [20]. The reality of the matter is that the Ministry of Northern Greece was named “The Ministry of Macedonia and Thrace” in 1988 after a government shuffle but the province’s name never changed.

The People’s Republic of Macedonia was created in 1944 out of the area that used to be Old/South Serbia and Vardarksa Banovina. What was originally The Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes eventually became Yugoslavia and it was only then that the Yugoslav dictator Josip Broz Tito decided to add another Slav ethnicity to his communist federation [19]. The ultimate plan was to support a communist uprising in northern Greece and to eventually annex Greek Macedonia into a larger “United Macedonia”. The alarm was raised by the US State Department in 1944 and the US Secretary of State, Edward Stettinius, sent a circular airgram warning American diplomatic missions worldwide that Yugoslav talk of a Macedonian nation was a “cloak for aggression against Greece” [21].

Tito’s right hand man, Edvard Kardelj [13], together with the help of the Minister of Public Education of the Yugoslav People’s Republic of Macedonia, Mitra Mitrovic-Djilas, and Greek communist collaborators devised a plot to transfer as many Greek children as possible from the border areas of Greece through the Iron Curtain for indoctrination and to use as fighters. Mimicking the old Ottoman act of devshirme (essentially kidnapping), about 28,000 children were removed from their families and displaced throughout Communist countries from 1947 until 1949. After many pleas from the US, the UN and from the International Red Cross, less than 2,000 of these children were returned to their homes [13, 22-26]. The majority of the non-repatriated children (now adults) firmly believe that they are “(non Greek) Macedonians” who were expelled from Greece in an act of genocide. They form the backbone of the nationalist movement in the FYROM and its diaspora [27-29]. They dream of a fictitious and euphoric “United Macedonia” that will occur by force in the not too distant future and the official government in Skopje is complacent with such ultranationalist rhetoric [30, 31].

Expressions of hatred against Greeks both at official and unofficial levels of the FYROM government have spread throughout the internet and have even made their way into the FYROM mainstream media [32]. A tribal obsession with blood purity and genetic continuity by the modern Slavs of the FYROM with the ancient Macedonians can be seen through the use of pseudoscientific and racial theories in the national rhetoric [33-35]. Suddenly, Greeks can’t be descendants of the ancient Macedonians because they are descendants of Ethiopian tribes while the FYROM Slavs are descendant from an older and inherently whiter European substratum (ancient Macedonians). While these theories have been disproved by the scientific community [36], they continue to permeate the FYROM society.

This is the reality that the world faces when dealing with Macedonism – a form of propaganda aimed at appropriating the name “Macedonia/Macedonian” by the FYROM: An aim at antiquization and nation-building that relies on historical revisionism and on a past that was never there. The truth is that Macedonia has been an indispensable part of the Greek psyche, history, culture, and identity for over 3,000 years. Let’s not forget this. We owe this to our children and to future generations.
1) Strabo; H.L. Jones (Editor) (1924). “The Geography of Strabo”. The Perseus Digital Library. Tufts University, pp. Books 6 14. http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Strab.+toc. Last accessed 2011/10/13; in English.
2) See active letter to US President Barack Obama cosigned by 371 world renowned classicists. http://macedonia-evidence.org/documentation.html. Last accessed 2011/10/13.
3) E.N.Borza, “In the Shadows of Olympus” (Princeton: Princeton University Press, 1990), pages 84, 92-3.
4) http://en.wikipedia.org/wiki/N._G._L._Hammond. Last accessed 2011/10/13.
5) Dubois, Laurent (1995). “Une Tablette de Malédiction de Pella: S’Agit-il du Premier Texte Macédonien”. Revue des Études Grecques 108: 190–197.
6) Masson, Olivier; Dubois, Laurent (2000). Onomastica Graeca Selecta. Librairie Droz. ISBN 2600004351. http://books.google.com/books?id=DE6o-uTvdj0C. Last accessed 2011/10/13.
7) Masson, Olivier (1996). Oxford Classical Dictionary. Oxford University Press.
8) Johann Baptist Hofmann (1950). Etymologisches Wörterbuch des Griechischen. R. Oldenbourg.
9) http://www.youtube.com/watch?v=mIRe5tnqRKM&feature=player_embedded. Last accessed 2011/10/13.
10) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(ancient_kingdom). Last accessed 2011/10/13.
11) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(Roman_province). Last accessed 2011/10/13.
12) http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(theme). Last accessed 2011/10/13.
13) Templar, Marcus A. Thesis. A Challenge to the Macedonism of the Slavs (2008). http://history-of-macedonia.com/wordpress/2009/02/19/the-former-yugoslav-republic-of-macedonia-a-challenge-to-the-macedonism-of-the-slavs-bibliography/. Last accessed 2011/10/14.
14) Blakeslee, George Hubbard. “The Journal of International Relations” (1920).
15) Miller, William. Travels and Politics in the Near East (1898).
16) Dakin, Douglas. The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913 (1966): page 20. ISBN 960-8303-2-6.
17) Dakin, Douglas. The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913 (1966). ISBN 960-8303-2-6.
18) Douflias, Konstantinos. Macedonia, Macedonian Struggle, Greece-Macedonia 4000 Years, 1992, Aegean Publications, Pages 81, 84, 116, and 117
19) Bantekas, I. The Authority of States to Use Names in International Law and the Macedonian Affair: Unilateral Entitlements, Historic Title, and Trademark Analogies. Leiden Journal of International Law (2009) 22:563-82.
20) http://www.thedailybeast.com/newsweek/2008/03/25/what-s-in-a-name.html. Last accessed 2011/10/14.
21) www1.mfa.gr/images/docs/fyrom/dilosi_stettinius_dec_1944.pdf, or: U.S State Department, Foreign Relations Vol. VIII, Circular Airgram, Washington D.C. (868.014/26 Dec. 1944).
22) UN Resolutions: 382 (V Section C), 1950; 618 (VII), 1952; 517 (VI), 1952.
23) “Innocent’s Day,” Time, January 09, 1950. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,811653,00.html. Last accessed 2011/10/14.
24) US President Harry S. Truman, Letter to the Speaker of the House of Representatives on the Plight of Greek Children Abducted by Communist Guerrilla Forces, 1950. http://trumanlibrary.org/publicpapers/viewpapers.php?pid=713. Last accessed 2011/10/14.
25) Bougas, Ioannis. Η Φωνή της Ειρήνης (Thessaloniki: Erodios, 2006).
26) Studies in the History of the Greek Civil War, 1945-1949, eds. Lars Baerentzen, John O. Iatrides, Ole L. Smith (Museum Tusculanum Press, 1987).
27) Danforth, Loring M. (1997). The Macedonian Conflict. Princeton University Press. pp. 54. ISBN 0691043566.
28) http://www.makedonija.info/aegean3.html. Last accessed 2011/10/14.
29) Human Rights Violations Against Ethnic Macedonians-Report 1996, Macedonian Human Rights Movement of Canada, Toronto, 1996; p.111-112
30) In the following video, a giant flag of the Greek “Vergina Sun” over a map of “United Macedonia” encompassing the lands of Greece and Bulgaria, is displayed at the official 20th Anniversary festivities in Skopje on September 8, 2011. http://www.youtube.com/watch?v=XfTVO4Gg0JgPearl (see after 2:15 minutes, last accessed 2011/09/09)
31) Toronto businessman and community leader John Bitove Sr. being interviewed by Skopje’s “United Macedonian Diaspora” lobby-group president in Toronto (2010). He stated to a cheering crowd that he wished for a “United Macedonia”. http://www.youtube.com/watch?v=x3UAV0kj_l0&feature=related (see especially from 3 minutes on; last accessed 2011/06/01).
32) http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1583685/Macedonia-row-overshadows-NATO-summit.html. Last accessed 2011/10/14.
33) Arnaiz-Villena A., Dimitroski K., Pacho A., et al. (2001a). HLA genes in Macedonians and the Sub-Saharan origin of the Greeks. Tissue Antigens 57: 118-127.
34) http://www.maknews.com/html/articles/pan_mac_resolutions/koloski_pan_mac_1.html. Last accessed 2011/10/14.
35) The “Macedonian” prayer written and produced by Niche Dimovski, vice-president of the World Macedonian Congress, was shown on national TV (i.e. MTV) of the FYROM had God telling the “Macedonians,” “[f]rom you, Macedonians, descendants of Macedon I conceived the white race. All that stretches over to the Japanese sea is conceived from you [sic] gene.” Furthermore, in the prayer God said to his flock calling all the white men on the planet Macedonoids (Last accessed February 16, 2010). Templar, Marcus A.: http://www.rieas.gr/research-areas/global-issues/balkan-studies/1183-skopjs-award-for-its-racist-behavior-and-the-treaty-of-st-germain-en-laye-of-1919-eu-application-of-double-standards-on-the-name-issue-.html
36) http://greek-dna-sub-saharan-myth.org/. Last accessed 2011/10/14.

Source: Akritas of Macedonia

Ο Διάσημος Βρετανός Ιστορικός Ρομπιν Λέιν Φοξ αδειάζει πάλι τους Σκοπιανούς: “O Mέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας!!!”

Σχόλιο MacedonianAncestry: Ο Robin Lane Fox είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Οξφώρδης. Έχει σπουδάσει την αρχαία ελληνική ιστορία της Μακεδονίας και έχει ασχοληθεί με τον Μέγα Αλέξανδρο. Γι’αυτό και οι δηλώσεις του για την ελληνικότητα της Μακεδονίας (πρώτο βίντεο) προκάλεσαν αντιδράσεις από τους Σκοπιανούς. Παρόλες τις αντιδράσεις τους όμως, ακολουθεί και δεύτερη συνέντευξη (δεύτερο βίντεο). Κρίμα που ο κύριος Fox δεν ξέρει ότι ο τάφος του Μεγάλου αλεξάνδρου ανακαλύφτηκε. Θα ενδιαφερόταν πολύ… Περισσότερα γι’ αυτόν στην Wikipedia: Robin Lane Fox

Πηγή: H Φωνή των γηγενών Μακεδόνων – entopios.gr

Pr. Johannes Engels as regards the ancient Macedonian language

Click photo to enlarge

Πηγή/Source: “Companion to Ancient Macedonia”, page 95 by ancient-medieval-macedonian-history.blogspot.gr

Η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων – Νέα στοιχεία από την Πέλλα

Σε μετάφραση ο Ισοκράτης γράφει: Είναι κοινά παραδεκτό λοιπόν ότι η Μακεδονία είναι χώρα αρχαιοτάτη και πέρα για πέρα ελληνική και η πιο ξακουστή ανάμεσα σ’ όλους τους ανθρώπους».

»»» Ιωάννης Μ. Ακαμάτης
Για μεγάλο χρονικό διάστημα η γλώσσα που μιλούσε ο λαός των Μακεδόνων υπήρξε αντικείμενο συζητήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων. Από μερικούς μάλιστα ερευνητές, τον αμερικανό καθηγητή BORZA και τους μαθητές του, θεωρήθηκε πως το σύνολο των ελληνικών επιγραφών που βρέθηκε στη μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας ανήκουν στους συγγενείς των βασιλέων, αφού οι τάφοι είναι βασιλικοί. Η γλώσσα τους λένε είναι φυσικό να είναι η ελληνική αφού οι ίδιοι μελετητές υποστηρίζουν πως η βασιλική οικογένεια και η ανώτατη τάξη μόνο είχαν εξελληνιστεί. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι προφανές πως το επιχείρημα αυτό θα κατέπιπτε αν είχαμε ελληνικά κείμενα που ανήκουν στους κοινούς ανθρώπους και χρονολογούνται πριν από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της κοινής ελληνικής, ας πούμε πριν από τα μέσα του 4ου αι. π.Χ.

Μακεδονική πλάκα - Το πρώιμο νεκροταφείο της Αγοράς της Πέλλας μας έδωσε τα πιο σημαντικά ευρήματα. Από το τέλος του 5ου αι. π.Χ. προέρχεται η επιτύμβια στήλη του Ξάνθου. Ενός φτωχού σχετικά παιδιού. Για να γίνει η μικρή στήλη ξαναχρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι μάρμαρο. Η επιγραφή στη στήλη γράφει: ΞΑΝΘΟΣ/ΔΗΜΗΤΡΙΟ/Υ ΚΑΙ ΑΜΑ/ΔΙΚΑΣ ΥΙΟΣ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εδώ το μητρωνυμικό Αμαδίκα. Το όνομα αυτό φαίνεται πως προέρχεται από τη ρίζα αμ- από όπου και το ομηρικό ρήμα αμά-ω (αρχ=θερίζω) και τη μακεδονική κατάληξη –δίκα, θυμηθείτε το όνομα Ευρυδίκα. Παρατηρείστε τον κανονικό σχηματισμό της μακεδονικής κατάληξης σε α αντί η. Τα πρόσφατα μάλιστα ευρήματα από τη Βεργίνα μας έδωσαν τρεις φορές το όνομα της μητέρας του Φιλίππου ως Ευρυδίκας και όχι Ευρυδίκης. Ετσι ενώ τα παραδείγματα πριν από μερικά χρόνια ήταν λιγοστά σήμερα καθημερινά αυξάνονται με τις ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης. ας δείχνω μάλιστα εδώ δύο ευρήματα από το νεκροταφείο της Πέλλας, βγαλμένα από το χώμα πρόσφατα. Πρόκειται για χρυσά φύλλα με την ταυτότητα των νεκρών. Στο ένα φύλλο καταγράφεται το όνομα Ηγησίσκα, αντί του Ηγησίσκη, από το ρήμα ηγούμαι. Σας αναφέρω ακόμα πως η νεκρή ήταν ένα μικρό κορίτσι, έτσι είναι –ίσκη=Ηγησίσκη. Στο άλλο καταγράφεται το όνομα Φιλοξένα.

Κατάδεσμος της ΠέλλαςΑλλο ένα εύρημα από το νεκροταφείο της περιοχής της Αγοράς ανήκει σε ένα ενεπίγραφο μολύβδινο έλασμα, ένα κατάδεσμο, όπως έλεγαν οι αρχαίοι. Είναι ένα σημαντικότατο απόκτημα της αρχαιολογικής έρευνας που πραγματοποιείται στη Μακεδονία τα τελευταία χρόνια. Το κείμενο αυτό, κατά την άποψή μου, μπορεί αποφασιστικά να βοηθήσει στην κατανόηση της Μακεδονικής διαλέκτου. Είναι ως αυτή τη στιγμή, το μοναδικό διαλεκτικό κείμενο της μακεδονικής. Η σημασία του αυξάνει ακόμα περισσότερο γιατί είναι σχετικά εκτεταμένο κείμενο. Αυτό το κείμενο που είναι έτοιμο προς δημοσίευση, μόλις εμφανιστεί, είμαι βέβαιος πως θα σχολιαστεί ευρύτατα από τους ειδικούς γλωσσολόγους. Η πινακίδα ήρθε στο φως μέσα σε ένα τάφο ενός ταπεινού ατόμου. Το κείμενο παρουσιάζει σχέσεις με την αττική στη σύνταξη. Ομως διαφέρει από την αττικο-ιωνική ομάδα στα εξής:

1. Το α και εδώ δεν γίνεται δευτερεύον η, βλ. πχ. Θετίμα, αντί Θετίμη, γάμαι αντί γήμαι, άλλα αντί άλλη, έρημα αντί έρημη, κακά αντί κακή.
2. Η συνίζηση του α και ο γίνεται α όχι ω, πχ. Ταν άλλαν πασάν αντί των άλλων πασών, χηράν αντί χηρών κ.λ.π.
3. Γενικά και άλλες ιδιαιετερότητες μας βοηθούν να κατατάξουμε την γλώσσα του κειμένου στην ομάδα των ΒΔ δωρικών ελληνικών βέβαια διαλέκτων. Αυτή λοιπόν είναι η Μακεδονική και αυτή εννοείται όταν ο Αλέξανδρος μιλά στους στρατιώτες του Μακεδονιστί.

Η Πέλλα, η πρωτεύουσα του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου και των διαδόχων τους αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά της και καθημερινά επιβεβαιώνει την πεποίθηση του Ξενοφώντος που την αναφέρει ως την μεγίστην των εν Μακεδονία πόλεων. Η πόλη έγινε η πρωτεύουσα της μεγαλύτερης κοσμοκρατορίας που είχε γνωρίσει ο κόσμος ως τότε. Η πολιτική και στρατιωτική μεγαλοφυία των ανδρών της δημιούργησε τον ελληνιστικό κόσμο και έφερε τον ελληνισμό ως την Βακτρία και την Ινδική. Η ίδρυση τότε πάνω από 70 πόλεων μεταξύ των ακτών της Μεσογείου και της Ινδίας οδήγησε στην εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού στην οικουμένη. Μέσα στα απέραντα αυτά πλαίσια αναπτύχθηκε για πρώτη φορά μια παγκόσμια οικονομική συνεργασία, την κλίμακα της οποίας δεν είχε γνωρίσει η οικουμένη. Μπήκαν τα θεμέλια για την εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας (αττικής), που στη συνέχεια θα γίνει το μέσον επικοινωνίας των λαών. Πρέπει λοιπόν κανείς βάσιμα να υποστηρίξει πως χωρίς την πολιτική αυτή, που συλλαμβάνεται στην Πέλλα, δεν νοείται η ύπαρξη και η μακρόχρονη ανάπτυξη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αλλά ούτε και κατ’ επέκτασιν η διάδοση του δυτικού πολιτισμού. Οι αρχές της διαλλακτικής πολιτικής προς τους κατακτημένους λαούς είχαν τις ρίζες τους στην μακρόχρονη πολιτική του μακεδονικού βασιλείου απέναντι στους λαούς με τους οποίους συγκρούστηκαν. Οι νέες αρχές του κοσμοπολίτικου πνεύματος κατέλυσαν τις παλιότερες αντιλήψεις για διάκριση των λαών σε Ελληνες και βαρβάρους. Σε πολλές περιπτώσεις η μακεδονική μορφή διοίκησης, που ξεκινά από την Πέλλα, προπορεύτηκε κατά πολύ της εποχής της, έδειξε τέτοια πρωτοτυπία πνεύματος, που πραγματικά καθιερώθηκε σαν ένα επιβλητικό φαινόμενο της παγκόσμιας ιστορίας.

Το παράδειγμα της Πέλλας όχι μόνο μας έδωσε πληθώρα νέων στοιχείων για την γλώσσα της, τη θρησκεία των κατοίκων της, τα ήθη και τα έθιμά τους, αλλά αναδεικνύεται και πηγή του σύγχρονου πνεύματος. Οι κάτοικοι της Πέλλας αποδεικνύονται κάθε μέρα και περισσότερο ομόγλωσσοι των υπολοίπων Ελλήνων, παρά και εις πείσμα πρόσφατων αμφισβητήσεων. Είδαμε ακόμα πως είχαν και των θεών τα ιδρύματα κοινά, και ήθεά Τε ομότροπα. Τα στοιχεία αυτά καλλιεργήθηκαν από ηγήτορες και λαό κατά τον λαμπρότερο τρόπο και μετουσιώθηκαν σε ένα ελληνιστικό πολιτισμό, πάνω στον οποίο στηρίζεται το σύνολο των ανθρωπιστικών κοινωνιών της γης.

Σαν κατακλείδα ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα του μεγάλου Αθηναίου ρήτορα ΙΣΟΚΡΑΤΗ που έζησε τον 5ο και 4ο αι. π.Χ. «Ομολογείται μεν γαρ την Μακεδονίαν πόλιν αρχαιοτάτην είναι και ελληνικοτάτην και μεγίστην και πάσιν ανθρώποις ονομαστοτάτην». Σε μετάφραση ο Ισοκράτης γράφει: Είναι κοινά παραδεκτό λοιπόν ότι η Μακεδονία είναι χώρα αρχαιοτάτη και πέρα για πέρα ελληνική και η πιο ξακουστή ανάμεσα σ’ όλους τους ανθρώπους». Αγαπητοί φίλοι, αυτή είναι η κληρονομιά μας. Ανάλογο είναι όμως και το μέγεθος της ευθύνης όλων μας.
Ο Ιωάννης Μ. Ακαμάτης είναι επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ

Πηγή: Ελεύθεροι Έλληνες

Περισσότερες πληροφορίες:
Κατάδεσμος της Πέλλας

“Αλέξανδρος ο Μέγας” – από τον Ρίτσαρντ Στόουνμαν, επίτιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου του Έξιτερ

Alexander the Great by Richard Stoneman (book)
Η ζωή και ο απόηχος της δράσης του Μεγάλου Αλεξάνδρου απασχολεί για άλλη μια φορά ξένους ιστορικούς.
Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Στόουνμαν, από τους σημαντικότερους μελετητές της αρχαίας Ελλάδας και συγγραφέας πολλών βιβλίων στον τομέα της αρχαίας ελληνικής Ιστορίας, θα παρουσιάσει το βιβλίο του «Αλέξανδρος ο Μέγας, από την Ιστορία στον Θρύλο» (έκδοση του Πανεπιστημίου του Γέιλ, εκδόσεις «Τόπος»), καλεσμένος της 8ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης την Κυριακή, 8 Μαΐου, στις 11.00, στην αίθουσα διαλέξεων «Νίκος Γκάτσος» (Περίπτερο 15).
Ο Ρίτσαρντ Στόουνμαν, επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Εξιτερ, έχει υπογράψει μαζί με άλλους 200 επιστήμονες τεκμηριωμένο υπόμνημα προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ που αποδεικνύει την ελληνικότητα της Μακεδονίας (18/05/09).
 Αν και τα περισσότερα από τα άλλα βιβλία με το ίδιο θέμα σταματούν την αφήγησή τους στο θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο βιβλίο του Ρίτσαρντ Στόουνμαν ο θάνατος του Αλεξάνδρου είναι απλώς η αφετηρία. Συγκεντρώνονται μάλιστα εκατοντάδες από τους περιπετειώδεις θρύλους για τον Μέγα Αλέξανδρο.
Έτσι, στον «Αλέξανδρο τον Μέγα» του Στόουνμαν η ιστορία του Αλεξάνδρου ξεκινά το 356 π.Χ. και καταλήγει, περνώντας μέσα από την παγκόσμια ανάπλαση των θρύλων του στην αραβική, αρμενική, βουλγαρική, κοπτική, τσεχική, αγγλική, αιθιοπική, γαλλική, γερμανική, ελληνική/μεσαιωνική, ιρλανδική, τουρκική, ιταλική, εβραϊκή, μαλαϊκή, μογγολική, σερβική, περσική, ρουμανική, σκωτική, ισπανική, σουηδική, συριακή γλώσσα, στον Καραγκιόζη, στον Μέγα Αλέξανδρο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, στο Μπαουντολίνο του Ουμπέρτο Εκο και στη διαμάχη με τα Σκόπια για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Update: Διαβάστε επίσης:
Classics and Ancient History – Dr Richard Stoneman Honorary Visiting Professor
Review of Richard Stoneman, Alexander the Great: A life in Legend