Archive

Posts Tagged ‘Άγαλμα’

Eurovision 2013: FYROM πάλι με Μέγα Αλέξανδρο μπροστάρη — Καληνύχτα Έλληνες ραγιάδες

mySatellite

Alexander.jpg

by Lit Maiden

Όσοι στηρίζουν ακόμη το καλλιτεχνικό  έκτρωμα που λέγεται Eurovision και δεν κατανοούν τα προπαγανδιστικά παιχνίδια που παίζονται και αύριο θα διαμορφώσουν έναν διαφορετικό πολιτικό χάρτη προς όφελος ξένων λόμπι, είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Χτυπήστε παλαμάκια, άμυαλοι, ενώ το video wall θα δείχνει άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε κεντρική πλατεία των Σκοπίων. Χαρείτε και σηκώστε τα χέρια ψηλά, κουνηθείτε στους ρυθμούς των τραγουδιών, δώστε τη δική σας ψήφο εμπιστοσύνης, το δικό σας 12άρι σε αυτόν τον θεσμό που κοστίζει τον Έλληνα φορολογούμενο ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, που αποχαυνώνει τον ήδη καναπεδάτο ραγιά που το παίζει αγανακτισμένος μετά.

Η έννοια του µποϊκοτάζ πρέπει κάποια στιγμή να μπεί έμπρακτα στη ζωή μας αφού δεν λέμε να ενωθούμε όλοι σαν Έλληνες πολίτες χώρις κομματική ταυτότητα να διαμαρτυρηθούμε σαν μια γροθιά έξω απο το Κοινοβούλιο μέχρι να παραιτηθεί ο τελευταίος δοτός υπουργός.

Μποϊκοτάρουμε κάθετι που προσβάλλει τη χώρα, την ιστορία, την αξιοπρέπειά μας. Η τάση του…

View original post 102 more words

Η παγίδα του μακεδονισμού και η άγνοια Γκρούεφσκι!

Σπύρος ΛίτσαςΓράφει ο Σπύρος Λίτσας

Το ιδεολόγημα του μακεδονισμού που διαπερνά το κράτος των Σκοπίων λειτουργεί βλαπτικά πρωτίστως για το ίδιο. Ο υπερφίαλος σοβινισμός της κυβέρνησης Γκρούεφσκι οδηγεί στη μετατροπή της πρωτεύουσας του κράτους σε βαλκανική Ντίσνεϊλαντ, προκαλώντας θυμηδία στον επισκέπτη. Η διακωμώδηση της προσπάθειας αυτής αποτυπώνεται σε πρόσφατο τεύχος του έγκυρου «Economist» με ειρωνικές περιγραφές για τις «ιστορικές ανησυχίες» της κυβέρνησης Γκρούεφσκι.

Η ανέγερση ενός αγάλματος τεραστίων διαστάσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το εξίσου γιγαντιαίων διαστάσεων άγαλμα του Φίλιππου Β’ της Μακεδονίας, του βασιλιά των Βουλγάρων Σαμουήλ και της Μητέρας Τερέζας στο εσωτερικό των γειτονιών της αλβανόφωνης μειονότητας, μια και η καταγωγή αυτής της σημαντικής προσωπικότητας ήταν αλβανική, αναδεικνύουν την κεντρική γραμμή πλεύσης του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι -«βάλτε τώρα που γυρίζει»- αποτυπώνουν τον ιστορικό και πολιτικό οπορτουνισμό της κυβέρνησής του και του ιδίου προσωπικά. Ευτυχώς που στην περιοδεία του στα Βαλκάνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν είχε περάσει από τα Σκόπια, γιατί τώρα θα είχε ένα άγαλμα σε κεντρικό σημείο της πόλης στις διαστάσεις του Empire State Building και μονογραφίες αμφιβόλου ιστορικής αξίας που θα ανέλυαν τη… «μακεδονική» [sic] συνείδησή του!

Ο Νίκολα Γκρουέφσκι έχει κερδίσει επάξια, αλλά με τα λεφτά του φορολογούμενου πολίτη, μια περίοπτη θέση στο παλκοσένικο της διεθνούς ιλαρότητας. Όμως το ουσιαστικό ζήτημα που προκαλεί ο υπερφίαλος σοβινισμός του Γκρούεφσκι δεν είναι ασφαλώς ο μακεδονισμός. Ο μακεδονισμός είναι αρχαιότερος του σημερινού πολιτικού σχήματος στα Σκόπια. Αποτελεί ένα παρωχημένο αλλά και πλήρως απαξιωμένο όχημα ιδεολογηματικού εισοδισμού στις πολιτικές συνθήκες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της Μακεδονίας υπό οθωμανική κτήση όταν πλέον η Υψηλή Πύλη αδυνατεί να ελέγξει τις εξελίξεις στην περιοχή.

Αποτελεί σημείο άξιο αναφοράς ότι ακόμη και οι πλέον φανατικοί της ανορθολογικής αυτής θεωρίας στις ιδιωτικές τους συζητήσεις αντιλαμβάνονται ότι επιδιώκουν να σκαρώσουν μια μεγάλη φάρσα απέναντι στην Ιστορία και τη λογική. Το πραγματικό ζήτημα που προκύπτει από τον μακεδονισμό είναι η ακύρωση όλων των στοιχείων και δεδομένων που θα βοηθούσαν το κράτος των Σκοπίων να παραμείνει ενωμένο, να αναπτύξει ένα σταθερό αστικό δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο συμβάλλοντας δημιουργικά στη σταθερότητα και την ανάπτυξη της περιοχής. Δυστυχώς, η ίδια η κυβέρνηση Γκρούεφσκι με τις εμμονές της έχει ανοίξει το κουτί της Πανδώρας και από μέσα πετάγονται όλα αυτά τα «δαιμόνια» που είναι ικανά να παράγουν διαρκείς συστημικές αναταράξεις.

Η Ελλάδα αποτέλεσε στο πρόσφατο παρελθόν και μπορεί να αποτελέσει το σημαντικότερο στήριγμα των Σκοπίων στο μέλλον. Αντ’ αυτού, η σημερινή αλλοπρόσαλλη στάση του γειτονικού κράτους αφήνεται σε μια μοναχική και εσωστρεφή πορεία που εμμένει στη χάλκευση της Ιστορίας προσφέροντας τα κατάλληλα προσχήματα για την περαιτέρω ενίσχυση των αποσχιστικών τάσεων των αλβανοφώνων. Το μόνο που δεν χρειάζεται, ιδιαιτέρως τη στιγμή αυτή, η ΝΑ Ευρώπη είναι μια σπίθα που θα προκαλέσει εκρηκτικές αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Η κυβέρνηση Γκρούεφσκι δεν αντιλαμβάνεται τον πραγματικό κίνδυνο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, επιδιώκοντας να οικοδομήσει μια εθνική ταυτότητα πάνω σε χονδροειδείς ιστορικές χαλκεύσεις, αντιπάθεια προς τους γείτονες και έναν επικίνδυνο αλλά και ψευδεπίγραφο αλυτρωτισμό που στοχεύει κυρίως την Ελλάδα. Κι ενώ ασφαλώς η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από τον σκοπιανό σοβινισμό, η σταθερότητα της ΝΑ Ευρώπης μπορεί να πληγεί λόγω των χειρισμών ενός κλασικού Βαλκάνιου πολιτικού όπως ο Γκρούεφσκι που πειραματίζεται έχοντας ολική άγνοια των κανόνων και των παγίδων του διεθνούς παιγνίου.

Όπως λέω και στους φοιτητές μου, η διεθνής πολιτική δεν ευνοεί τις προβλέψεις. Αν αποτολμούσα όμως μία, αυτή θα ήταν ότι ο Γκρούεφσκι δεν θα γίνει ποτέ άγαλμα σε καμία πλατεία, έστω και σε κάποια απόμερη γωνιά στη σκοπιανή πρωτεύουσα. Ξεχωριστό κεφάλαιο κακής εφαρμογής των θεωριών ηγεσίας σίγουρα. Άγαλμα όμως ποτέ!

Πηγή: history-of-Macedonia

22 χρόνια από την πτώση της δικτατορίας στην Αλβανία. Οι Βορειοηπειρώτες “καταλύτης” της εξέγερσης

Η 20ή Φεβρουαρίου του 1991, μπήκε στην ιστορική μνήμη του αλβανικού λαού, με την ανατροπή του μνημείου του δικτάτορα της Αλβανίας, Ενβέρ Χότζα, που βρισκόταν στο κέντρο των Τιράνων.

Οι εικόνες από τις διαμαρτυρίες εκείνης της ημέρας του Φεβρουαρίου του 1991 στην πλατεία «Σκεντέρμπεη» έκαναν το γύρο του κόσμου και για άλλη μια φορά η Αλβανία έγινε το επίκεντρο της διεθνούς σκηνής. Κατάρρευσε το άγαλμα του δικτάτορα Ενβέρ Χότζα που σηματοδότησε τη διαίρεση του παρελθόντος με την έναρξη μιας νέας εποχής, αυτής της δημοκρατίας η οποία είναι ακόμη μετέωρη.

Είκοσι δύο χρόνια μετά, η Αλβανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και φιλοδοξεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς όμως να έχει κάνει ουσιαστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Αντιθέτως γυρνάει σε μια περίοδο παλαιολιθικού εθνικισμού όπου οι πολιτικοί της καταφεύγουν σε πλειοδοσία μεγαλοϊδεατισμού. Σε ένα τέτοιο κλίμα γίνονται βήματα μόνο προς τα πίσω όσων αφορά τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων και δη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην πτώση του δικτατορικού καθεστώτος των Χότζα και Αλία. Οι μαζικές διαδηλώσεις που επακολούθησαν την δολοφονία των 4 βορειοηπειρωτών από το Αλύκο, οι οποίοι αναγνωρίζονται ως Μάρτυρες της Δημοκρατίας από το ίδιο το Αλβανικό κράτος, ήταν ο καταλύτης για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που επέφεραν την πτώση του αιματοβαμμένου κομμουνιστικού καθεστώτος. Η 12 Δεκεμβρίου 1990 (εξέγερση Αλύκου) γράφτηκε στην ιστορία καθώς ήταν μια σημαντική μέρα όχι μόνο για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, αλλά για όλη την Αλβανία.

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά