Archive

Posts Tagged ‘Έγγραφα’

Η ήττα της Ελλάδας στα ‘Ιμια (απόρρητο έγγραφο) όπως περιγράφεται στη “νεκροψία” του Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Κλίντον. Στη φωτογραφία ο Πρόεδρος Κλίντον και ο κ. Σημίτης στο Οβάλ Γραφείο. Φωτογραφία ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Μετά το τέλος κρίσεων, οι αξιωματούχοι του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, συνηθίζουν να συντάσσουν ένα κείμενο με το οποίο κρίνεται η αμερικανική προσπάθεια, και το οποίο χαρακτηρίζεται άκρως απόρρητο.

 

Στην περίπτωση της κρίσης των Ιμίων, το έργο αυτό ανέλαβε ο τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Στρόουμπ Τάλμποτ. Πρώην δημοσιογράφος του περιοδικού TIME και στενός φίλος του προέδρου Μπιλ Κλίντον, ο Τάλμποτ, που είναι σήμερα ηγετικό στέλεχος του στρατηγικού Ιδρύματος Brookings της Ουάσιγκτον, ήταν γνωστός για τη «διπλωματική ωμότητα» που τον χαρακτήριζε, και για το γεγονός ότι αντιμετώπιζε απαξιωτικά τέτοια περιστατικά, ιδιαίτερα εάν τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα ετίθεντο σε κίνδυνο για «βλακώδεις λόγους», όπως θεωρούσαν στην Ουάσιγκτον την υπόθεση των Ιμίων.

Οσοι πληροφορήθηκαν τότε, ότι ανέλαβε την συγγραφή την κριτική, δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι το κείμενο θα ήταν «στεγνό», και θα αποτύπωνε την πραγματικότητα, μέσα φυσικά από το δικο του πρίσμα. (*Το άκρως απόρρητο κείμενο του Στρόουμπ Τάλμποτ, με ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 1996, αποκαλύπτεται για πρώτη φορά. Η ερευνητική ομάδα επεδίωξε τον αποχαρακτηρισμό του κειμένου-κριτικής, και τον πέτυχε στις 2 Φεβρουαρίου 2006, ακριβώς δέκα χρόνια μετά την συγγραφή του. Αρχικά το τηλεγράφημα ήταν λογοκριμένο και χρειάστηκαν συνεχείς προσπάθειες και επανηλειμμένες εφέσεις για να παραδοθεί στο σύνολό του)

Ο Τάλμποτ εγκαλεί, με καθόλου διπλωματικό τρόπο, τον τότε Ελληνα πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας ότι «η υπόσχεση του Σημίτη στη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου να διατηρήσει τη σημαία στη θέση της αποδείχθηκε ενοχλητικό βάρος, όταν υποχώρησε από τις θέσεις του». Σημειώνει δε ότι «ο κ. Αρσένης και (πολύ πιθανώς) η στρατιωτική ιεραρχία φαίνονται καταδικασμένοι να πληρώσουν τις συνέπειες της πανωλεθρίας στα Ίμια, ενδεχομένως χάνοντας τη θέση τους», ενώ χαρακτηρίζει τον συμβιβασμό που επέβαλε ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ως ήττα της Ελλάδας. Πιστεύει -και για μερικούς δεν έχει άδικο- ότι η αποτροπή του ελληνοτουρκικού πολέμου οφείλεται στην αμερικανική παρέμβαση και σε τίποτα άλλο. Είναι χαρακτηριστικό, ότι εκείνες τις ημέρες ο Χόλμπρουκ κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ενωση ότι κοιμόταν την ώρα της κρίσης και η αλήθεια είναι ότι η Ενωση δεν έπραξε τίποτα απολύτως για να βοηθήσει μία χώρα μέλος της, ούτε έκανε την παραμικρή παρέμβαση προς τις δύο χώρες.

Ο Τάλμποτ προσθέτει ότι «πολλοί Έλληνες θεωρούν την αποχώρηση των στρατευμάτων τους και την απομάκρυνση της σημαίας από τα Ίμια ως ήττα, η οποία ήταν αποτέλεσμα διστακτικότητας και υποδούλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες». Υποστηρίζει επίσης ότι «η συχνά κατηγορηθείσα για την τήρηση ίσων αποστάσεων αμερικανική πολιτική θεωρείται υποστήριξη του εχθρού», και σημειώνει: «Η μεταχείριση της Αμερικής ως αποδιοπομπαίου τράγου δεν θα είναι αρκετή για τους Ελληνες εθνικιστές οι οποίοι επιθυμούν να επιρρίψουν ευθύνες και εσωτερικά. Ο ad hoc χαρακτήρας των ενεργειών της Ελλάδας στα Ίμια και η κοινοβουλευτική ρητορική που τις υποστήριξε προετοίμασαν την ήττα της Ελλάδας».

Το απόρρητο τηλεγράφημα, αναφέρει:

Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου 1996, Ωρα: 22:27

Από: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον

Προς: Όλες τις ευρωπαϊκές διπλωματικές αποστολές, Προτεραιότητα.

Επίσης: στην CIA, NSA και DIA, Ουάσιγκτον, στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (NSC), All PolAdsCollective. Και στους: Verschbow, Beers, Tenet και Fried.

Θέμα: Ανάλυση Πληροφοριών και Έρευνας: Ελλάδα / Τουρκία: Αλληλοκατηγορίες- αντεγκλήσεις για τα Ίμια

  1. Απόρρητο. Διαβάθμιση από ΜπόουμανΜίλερ, Διευθυντή Πληροφοριών και Έρευνας, Ευρώπης και Καναδά
  2. Η συνημμένη ανάλυση Πληροφοριών και Έρευνας, η οποία εκπονήθηκε στις 02/02/96, διαβιβάζεται για την ενημέρωσή σας.
  3. Σύνοψη: Μετά την αποτροπή της στρατιωτικής σύγκρουσης με αφορμή τους βράχους των Ιμίων/Καρντάκ μόνον μέσω της αμερικανικής παρέμβασης, οι Ελληνες και Τούρκοι ηγέτες συνεργάζονται με Αμερικανούς διπλωμάτες (αλλά όχι μεταξύ τους) για την αποφυγή της επανάληψης του επεισοδίου. Πολλοί Έλληνες, ταπεινωμένοι επειδή ρεζιλεύτηκαν και από τη θεωρούμενη αμερικανική προτίμηση για την Τουρκία, αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους, αλλοδαπούς και εγχώριους. Οι εθνικιστές και άλλα στοιχεία και στις δύο χώρες απειλούν να προκαλέσουν ταραχή στα ύδατα γύρω από οποιοδήποτε από τα εκατό παρόμοια αμφισβητούμενα νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο. Τέλος σύνοψης.
  4. Η διαφορά φανέρωσε για άλλη μια φορά πόσο εύθραυστες είναι οι σχέσεις στο Αιγαίο, ιδίως για την Αθήνα και την Άγκυρα. Τα ακραία εθνικιστικά παιχνίδια του Τύπου και η φλογερή πολιτική ρητορική κατά τη διάρκεια και μετά την κρίση περιορίζουν σε τέτοιο βαθμό τις δύο κυβερνήσεις, ώστε οποιοσδήποτε υπαινιγμός περί συμβιβασμού ή αναγνώρισης σφάλματος να είναι αδύνατος. Παρότι η ευγνωμοσύνη για τις αμερικανικές καλές υπηρεσίες που εξέφρασε ο πρωθυπουργός Σημίτης (προς έκπληξη των υποστηρικτών του) και οι παρεμφερείς δηλώσεις αξιωματούχων στην Άγκυρα ήταν αυθεντικές, τα μέλη της αντιπολίτευσης και στις δύο χώρες είναι αποφασισμένα να ασκήσουν κριτική σε κάθε θεωρούμενη υποτέλεια στην Ουάσιγκτον.
  5. Καθώς ο στόχος της Τουρκίας (προηγούμενο καθεστώς) ήταν πιο περιορισμένος από την απόπειρα τετελεσμένου γεγονότος της Ελλάδας, η πρωθυπουργός Τσιλέρ μπόρεσε να διακηρύξει τη νίκη της. Στον λαό της, η τουρκική επιχείρηση φάνηκε απόλυτα συνεπής με την ειρηνική επίτευξη της ελληνικής αποχώρησης, παρά τη σύγχυση και τις αλλαγές που συνέβησαν την τελευταία στιγμή. Η συνεισφορά της Τσιλέρ στη λήψη αποφάσεων από τον τουρκικό στρατό μπορεί να υπήρξε περιορισμένη μετά την έγκριση της επιχείρησης εκ μέρους της, αλλά φαίνεται να κέρδισε σημαντική πολιτική εκτίμηση, την οποία θα προσπαθήσει να μετατρέψει τώρα σε πρόσθετη δύναμη μόχλευσης στην προσπάθειά της να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση.
  6. Οι τουρκικές υπηρεσίες ασφάλειας απολαμβάνουν την καλή δημοσιότητα των διαδοχικών επιτυχιών: πρώτα, οι πειρατές του φέρι «Αβράσια», τώρα οι Έλληνες. Και οι δύο προκλήσεις έδωσαν στην Τσιλέρ την ευκαιρία να «φανεί πρωθυπουργός» στα μάτια του λαού, αλλά αυτό που μετρά είναι οι ψήφοι στην Εθνοσυνέλευση. Η Τσιλέρ επιμένει να ηγηθεί ως πρωθυπουργός αφού καταφέρει να σχηματίσει έναν συνασπισμό DYP/ANAP, και υπάρχουν φήμες για υπουργικό συμβούλιο μειοψηφίας στην Άγκυρα. Παρότι μια ανανεωμένη συνεργασία μεταξύ της Τσιλέρ και του ηγέτη του CHP Μπαϊκάλ μπορεί να είναι προτιμότερη από την εναλλακτική λύση ANAP/REFAN, δύσκολα θα καλύψει την αναγκαιότητα μιας «ισχυρής κυβέρνησης».
  7. Στην Ελλάδα, η νίκη του Σημίτη στην ψηφοφορία εμπιστοσύνης στις 31 Ιανουαρίου αποκρύπτει την οργή πολλών βουλευτών, ακόμη και στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με τη θεωρούμενη ελληνική ταπείνωση. Επηρεασμένοι από τις φωνές της αντιπολίτευσης στη Βουλή περί «προδοσίας» και τη φλογερή κάλυψη του Τύπου, πολλοί Έλληνες θεωρούν την αποχώρηση των στρατευμάτων τους και την απομάκρυνση της σημαίας από τα Ίμια ως ήττα, η οποία ήταν αποτέλεσμα διστακτικότητας και υποδούλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συχνά κατηγορηθείσα για την τήρηση ίσων αποστάσεων αμερικανική πολιτική θεωρείται υποστήριξη του εχθρού.
  8. Η μεταχείριση της Αμερικής ως αποδιοπομπαίου τράγου δεν θα είναι αρκετή για τους Ελληνες εθνικιστές, οι οποίοι επιθυμούν να επιρρίψουν ευθύνες και εσωτερικά. Ο ad hoc χαρακτήρας των ενεργειών της Ελλάδας στα Ίμια και η κοινοβουλευτική ρητορική που τις υποστήριξε προετοίμασαν την ήττα της Ελλάδας. Οι ελληνικές δυνάμεις φαίνεται να κατέλαβαν τα Ίμια χωρίς την έγκριση του Υπουργού Άμυνας Αρσένη, πόσω μάλλον του Σημίτη, και η επακόλουθη αμυντική πολιτική αποτέλεσε αντικείμενο κακού συντονισμού στο πλαίσιο του υπουργικού συμβουλίου μέχρι τις λιγοστές τελευταίες ώρες. Η υπόσχεση του Σημίτη στη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου να διατηρήσει τη σημαία στη θέση της αποδείχθηκε ενοχλητικό βάρος όταν υποχώρησε από τις θέσεις του. Ο Αρσένης και (πολύ πιθανώς) η στρατιωτική ιεραρχία φαίνονται καταδικασμένοι να πληρώσουν τις συνέπειες της πανωλεθρίας στα Ίμια, ενδεχομένως χάνοντας τη θέση τους. (Απόρρητο)
  9. Και τα δύο Υπουργεία Εξωτερικών φαίνονται να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να συνεργασθούν με τις πρεσβείες στην Αθήνα και την Άγκυρα για την αποτροπή περαιτέρω εντυπωσιασμών από δημοσιογράφους, περιβαλλοντικές ομάδες και καιροσκόπους πολιτικούς στους βράχους των Ιμίων ή οπουδήποτε αλλού. Όμως, ο αριθμός των ακατοίκητων νησίδων κατά μήκος των συνοριακών υδάτων καθιστά το καθήκον αυτό ουσιαστικά αδύνατον να υλοποιηθεί. Παρότι η Άγκυρα προτείνει τον διάλογο για τη διάθεση των νησίδων του Αιγαίου, η Αθήνα αρνείται τις συνομιλίες φοβούμενη μήπως υπονομεύσει τις νόμιμες αξιώσεις της και απωλέσει περαιτέρω το κύρος της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν στον άχαρο ρόλο του υποκατάστατου των άμεσων, διμερών διπλωματικών συνομιλιών μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας. Ο ρόλος αυτός είναι παρ’ όλα αυτά καίριος προκειμένου να μην επαναληφθεί το επεισόδιο των Ιμίων.

            Υπογραφή: Τάλμποτ

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: 02-1996-FEBRUARY-2227-TALBOT

Το απόρρητο έγγραφο που περιγράφει με ακρίβεια τη διπλωματική ήττα στα ‘Ιμια:http://mignatiou.com/2016/01/to-aporrito-engrafo-pou-perigrafi-me-akrivia-ti-diplomatiki-itta-sta-imia/

ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ-ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ:https://squareup.com/market/hellenicbookclub

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ: ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Στις 17 Νοεμβρίου 2008 τα Σκόπια προσέφυγαν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης από το οποίο ζήτησαν α) να αναγνωρίσει ότι η Ελλάδα παρεβίασε την Ενδιάμεση Συμφωνία στην Ατλαντική Σύνοδο Κορυφής τον Απρίλιο 2008 που απέρριψε ομόφωνα την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και β) να διατάξει την Ελλάδα να μη προβάλλει αντιρρήσεις στην εισδοχή τους στους διεθνείς οργανισμούς.

Μετά διαδικασία τριών ετών, τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης  ανακοίνωσε την απόφασή του η οποία απεδέχθη το πρώτο αίτημα των Σκοπίων και απέρριψε το δεύτερο αίτημά τους. Ταυτόχρονα η απόφαση καλεί τα δύο μέρη «να εμπλακούν σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών» τις οποίες επί 16 συνεχή άκαρπα έτη διεξάγουν τα δύο κράτη με σκοπό «μιαν αμοιβαία αποδεκτή ονομασία».

Επακολούθησε πανηγυρισμός στα Σκόπια και κατάθλιψη στην Ελλάδα. Αυθημερόν, ωστόσο, σημειώθηκαν σε διεθνές επίπεδο τα εξής 4 γεγονότα:

1ον Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι ισχύει και δεν αλλάζει σε τίποτε η ομόφωνη της Ατλαντικής Συνόδου Κορυφής την οποία, μετά τον Απρίλιο 2008, ανανέωσαν οι δύο επόμενες ετήσιες Σύνοδοι Κορυφής. Και υπενθύμισε ότι, βάσει αυτής της αποφάσεως, το κράτος των Σκοπίων θα προσκληθεί να υποβάλει αίτηση προς ένταξή του μόνον εφόσον θα έχει επιλύσει προηγουμένως με την Ελλάδα τη διαφορά τους για την ονομασία.

2ον Ο Αμερικανός πρεσβευτής στα Σκόπια κάλεσε δημόσια την κυβέρνηση των Σκοπίων να συμφωνήσει σύντομα με την Ελλάδα «μιαν αμοιβαία αποδεκτή ονομασία η οποία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη στο ΝΑΤΟ».

3ον Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν επισκέφθηκε επίσημα την Αθήνα και εξέφρασε δημόσια «την ισχυρή υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα και στην κυβέρνησή της».

4ον Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων των Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. επιβεβαίωσε ομόφωνα τις ομόφωνες αποφάσεις του των δύο προηγουμένων ετών ότι την ένταξη των Σκοπίων θα εξετάσει η επομένη Προεδρία υπό την ουσιώδη προϋπόθεση ότι Αθήνα ‒ Σκόπια θα έχουν συμφωνήσει στην ονομασία. Δύο ημέρες αργότερα, την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011, η Σύνοδος Υπουργός Εξωτερικών του ΝΑΤΟ επανέλαβετην ομόφωνη απόφαση Κορυφής του 2008.

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης:
1. Δεν βλάπτει σοβαρά τα ελληνικά συμφέροντα. Επιδεινώνει, όμως, τη διαχείριση, την υπεράσπιση και τη διεθνή προβολή αυτών επειδή εύκολα παρερμηνεύεται δημιουργώντας, με την εστίαση σε επί μέρους σημεία της, την ισχυρή εντύπωση ότι η Ελλάδα αδικεί και βλάπτει τον αδύναμο γείτονά της έναντι του οποίου κατέρρευσαν όλα τα επιχειρήματά της.

2. Προκαλεί διαμετρικά αντίθετο συναίσθημα μεγάλης ισχύος στους δύο γειτονικούς λαούς. Οι γείτονες αισθάνονται ότι α) διεθνώς «δικαιώθηκε» πανηγυρικά το ιμπεριαλιστικό ιδεολόγημα του «μακεδονισμού» τους, β) «δικαιούνται» πλέον και με τη βούλα της Χάγης να απαιτούν την πλήρη υποταγή της Ελλάδος στις εναντίον της «δίκαιες» εδαφικές, ιστορικές κ.ά. αξιώσεις τους, γ) «κουρέλιασαν» και ταπείνωσαν τη χρεοκοπημένη Ελλάδα και δ) ο Πρωθυπουργός τους «αποδείχθηκε» μεγάλος εθνικός ηγέτης διεθνούς βεληνεκούς, άρα οφείλουν όλοι να τον ακολουθούν τυφλά.

Οι Έλληνες, βυθισμένοι ήδη στην απόγνωση και στον παγκόσμιο εξευτελισμό λόγω της οικονομικής κρίσεως, νιώθουν ηττημένοι από το πολλαπλασίως πιο ανίσχυρο κράτος των Σκοπίων, προδομένοι από τις κυβερνήσεις τους και αθώα θύματα «διεθνούς συνωμοσίας». Αυτό το μείγμα είναι εκρηκτικό και ένας απρόβλεπτος πυροκροτητής μπορεί να προκαλέσει τυχαία αλυσιδωτές συνέπειες πολλών ρίχτερ.

3. Απομακρύνει τουλάχιστον, πλην απροόπτου, κάθε πιθανότητα προσεγγίσεως των δύο γειτονικών κρατών και λαών που, όμως, η γεωγραφία, η Ιστορία και πολλά μακροπρόθεσμα συμφέροντά τους, τούς «καταδίκασαν» αμετάκλητα σε συμβίωση. Ελάχιστο αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα: οι μεγαλύτερες ξένες επενδύσεις στα Σκόπια είναι οι ελληνικές και συντηρούν 20.000 περίπου θέσεις εργασίας. Η μεγαλύτερη Τράπεζά τους είναι ελληνική. Η μακράν μεγαλύτερη επιχείρησή τους είναι ελληνική και παράγειτο 13% του ΑΕΠ τους. Κάθε μέρα διακόσια τουλάχιστον φορτηγά τους μεταφέρουν από/προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριό τους. Κερδισμένες, από τη συνεργασία τους, βγαίνουν και οι δυο πλευρές. Χαμένες, από την αντιδικία τους και οι δυο επίσης.

4. Προκαλεί ένα καίριο ερώτημα διεθνούς τάξεως -μέχρις ότου τουλάχιστον μελετηθούν εις βάθος το πλήρες σκεπτικό της και τα πρακτικά της. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είναι όργανο του ΟΗΕ, αλλά αποδέχθηκε το Μνημόνιο που του υπέβαλαν τα Σκόπια με την ψευδωνυμία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το 1993, ωστόσο, με το 817 Ψήφισμά του το Συμβούλιο Ασφαλείας ενέταξε στα κράτη-μέλη του ΟΗΕ το κράτος των Σκοπίων «με την προσωρινή ονομασία FYROM» την οποία τα Σκόπια αποδέχθηκαν, χρησιμοποιούν επίσημα στον ΟΗΕ και ανέλαβαν -απατηλά αλλά νομικά- να χρησιμοποιούν σε όλους τους διεθνείς  οργανισμούς. Δύο χρόνια αργότερα, το 1995, στην έδρα του ΟΗΕ τα Σκόπια υπέγραψαν με την Ελλάδα την περιβόητη Ενδιάμεση Συμφωνία η οποία γράφει (α.1, παρ. 1 α΄) ότι η Ελλάδα «αναγνωρίζει ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος το δεύτερο μέρος των συμβαλλομένων με προσωρινή ονομασία». Μαζί με τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο γειτονικών κρατών την Ενδιάμεση συνυπογράφει και ο ΟΗΕ με τον Ειδικό του Απεσταλμένο Σάουρους Βανς. Παρόλα αυτά την αίτησή τους για την ένταξη στο ΝΑΤΟ το 2008 υπέγραψαν με την ψευδωνυμία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που στο παρά πέντε αναγκάσθηκαν να αλλάξουν με την προσωρινή ονομασία τους ώστε, έτσι, να προσφύγουν στη Χάγη.

5. Κρίνει ότι στο Συμβούλιο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο 2008 η Ελλάδα υπέβαλε βέτο στην ένταξη των Σκοπίων. Εκ της φύσεώς του, του σκοπού του και της εννοίας, όμως, το βέτο, δηλαδή το δικαίωμα αρνησικυρίας, δύναται μόνον να ακυρώσει ειλημμένες ήδη αποφάσεις άλλων και ουδέποτε μπορεί να υπαγορεύσει στους άλλους απόφαση του ενός που θα ασκήσει βέτο. Αλλιώς, ο Πρόεδρος Μπους, ασκώντας απλώς βέτο, θα είχε υπαγορεύσει στους άλλους συμμάχους την άμεση ένταξη των Σκοπίων που διακαώς επιθυμούσε. Στο Βουκουρέστι συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ο Πρόεδρος Μπους ψήφισε την ομόφωνη απόφαση που ορίζει ότι το κράτος των Σκοπίων θα γίνει δεκτό στο ΝΑΤΟ μόνον όταν θα έχει επιλύσει με την Ελλάδα το ζήτημα της ονομασίας του. Η απόφαση της Χάγης δεν στηρίζεται σε ελληνικές πράξεις νομικής και θεσμικής ισχύος αλλά αποκλειστικά σε καθαρώς πολιτικές δηλώσεις που επανέλαβαν για εσωτερική κατανάλωση το 2008 ο Πρωθυπουργός και η Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος. Γι’ αυτό η εν λόγω ετυμηγορία, αμέσως μετά την ανακοίνωσή της, δεν μετέβαλε σε τίποτε απολύτως τις ακριβώς αντίθετες θέσεις της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, όπως καταγράφονται στην εισαγωγή αυτού του κεφαλαίου.

Πιστή στον μοναδικό καταστατικό σκοπό της να υπερασπίζεται τη Μακεδονία, η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών έπραξε αποτελεσματικά το εθνικό καθήκον της. Από το 2006 συνέταξε, εξέδωσε και απέστειλε σε όλη την πολιτική ηγεσία δεκαπέντε ειδικές επιστημονικές συλλογικές μελέτες της οι οποίες αποδεικνύουν:

Α) Με επίσημα κρατικά τεκμήρια των Σκοπίων, ότι το κρατικό ιδεολόγημα του «μακεδονισμού» του είναι ιμπεριαλισμός εναντίον της Ελλάδος,

Β) Με απόρρητα έγγραφα των Κρατικών Αρχείων της Βουλγαρίας και της Γιουγκοσλαβίας, ότι το Μακεδονικό χρησιμοποιήθηκε ανέκαθεν και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της ελληνικής Μακεδονίας,

Γ) Με γιουγκοσλαβικά απόρρητα έγγραφα, ότι, αμέσως μετά τον Εμφύλιο, η τοπική κομμουνιστική κυβέρνηση των Σκοπίων απαγόρευσε στους πολιτικούς πρόσφυγες να επιστρέψουν στη γενέτειρά τους Μακεδονία, όπως επεδίωκαν, ενώ παραπλάνησε, φανάτισε και έκανε γενίτσαρους τα παιδιά τους και

Δ) Με διπλωματικά αρχεία, ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία εξήντα χρόνια ουδέποτε έπαυσαν, σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο, να υπερασπίζονται την ελληνική Μακεδονία απέναντι στις συνεχείς αξιώσεις της Γιουγκοσλαβίας με αιχμή τα Σκόπια. Ήσαν, όμως, υποχρεωμένες ταυτόχρονα να συνυπολογίζουν την εθνική ασφάλεια απέναντι στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, τα συμφέροντα του κυπριακού ελληνισμού και την τουρκική απειλή. Ευθύς μόλις τα Σκόπια ανήγγειλαν την προσφυγή στη Χάγη, η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών στις 24 Νοεμβρίου 2008 υπέβαλε εμπεριστατωμένο αναλυτικό υπόμνημα με τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις, έθεσε δωρεάν στη διάθεση της Πατρίδας εταίρο της καθηγητή Διεθνούς Δικαίου στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών εξειδικευμένο στο Μακεδονικό, οργάνωσε ειδικά μαθήματα, ακτινογράφησε επί τόπου την κατάσταση στα Βαλκάνια και την αποτυπώνει στην ανά χείρας έκδοσή της, όργωσε με ειδικούς απεσταλμένους της τον Καναδά και την Αυστραλία. Αποκατέστησε συνεργασία υψηλού επιπέδου σε βαλκανικές χώρες. Με δεδομένη αυτήν την γνώση και τη δράση, ο Πρόεδρος της Εταιρείας κρίνει ότι ο «θρίαμβος» της Χάγης και ο πανηγυρισμός είναι ο χειρότερος σύμβουλος για το κράτος των Σκοπίων και τον πολυεθνικό πληθυσμό του επειδή το πραγματικό πρόβλημά του δεν είναι η σύνθετη ονομασία του, αλλά  η υπόστασή του. Οι γείτονές μας, στη συντριπτική πλειοψηφία τους πολιτικά νήπια λόγω παιδείας, ολοκληρωτικής θητείας και ιδεολογήματος, δεν συνειδητοποιούν ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπαρξιακό και δομικό. Μάταια, κατά τους τελευταίους 14 μήνες, τους προειδοποιούν συνεχώς ρητά με δημόσιες δηλώσεις όλοι οι εκεί διαπιστευμένοι πρέσβεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς επίσης όλοι οι ανώτατοι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί επίσημοι επισκέπτες τους.

Εξαιτίας της κεντρικής θέσεώς του, του τριτοκοσμικού κρατικού και κυβερνητικού συστήματός του, της επισφαλούς πολυεθνικής συνθέσεώς του, της δημογραφίας του και των ανοικτών προβλημάτων του με όλους σχεδόν τους γείτονές του, το μικρό αυτό κράτος απειλείται σοβαρά. Και η τυχόν -απευκταία- κατάρρευσή του θα προκαλέσει σεισμικό ντόμινο στα Βαλκάνια. Την πραγματική σημερινή κατάσταση των Σκοπίων και του βαλκανικού περιβάλλοντός του απογράφει η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών με έγκυρα νωπά στοιχεία αυτού του κράτους στην παρούσα έκδοσή της. Προηγουμένως έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα της τις σχετικές μονογραφίες της.

Τα Βαλκάνια σήμερα – http://www.ems.gr/nea/anakoinoseis/valkania-1913-2011.html και
Μακεδονία η γεωστρατηγική – http://www.ems.gr/dimosievmata/makedoniko/makedonia-i-geostratigiki.html

Αντί των εκατέρωθεν θριαμβολογιών και οδυρμών, λοιπόν, περισυλλογή, καταλλαγή και σωφροσύνη με λόγον γνώσεως. Είναι μια ιστορική απόφαση που κανένα Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να εκδώσει.

Ν. Ι. Μέρτζος
Δεκέμβριος 2011

Πηγή: Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ)

H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου – Τα πετρέλαια στο Αιγαίο και ο Αμερικανικός έλεγχος

Σχόλιο MacedonianAncestry: Ένα άκρως ενημερωτικό βιβλίο που αποδεικνύει με σφραγίδες και υπογραφές του State Department τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται στο Αιγαίο εις βάρος της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών εν γνώση (εννοείται) των πουλημένων πολιτικών. (Και που βέβαια αυτός είναι ο λόγος που κόπτονται για το Αιγαίο και οι Σκοπιανοί όχι επειδή “είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου”). Καλό είναι να το αγοράσετε (βλέπε link απο πάνω)

Δημήτρης Μηλάκας: “Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου”. Εκδόσεις “Το Ποντίκι”.

H υπόθεση με την οποία καταπιάνεται το βιβλίο «Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου», που κυκλοφόρησε την περασμένη Δευτέρα από τις εκδόσεις «Το Ποντίκι», έχει να κάνει με τη διαμόρφωση των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας – ΗΠΑ από το 1974 που ξεκίνησε η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Βόρειο Αιγαίο μέχρι και σήμερα που αυτή η αμφισβήτηση έχει παγιωθεί και επεκταθεί σε ολόκληρο τον θαλάσσιο χώρο που βρίσκεται μεταξύ των δύο χωρών.

Η περίληψη αυτής της «απόρρητης ιστορίας» έχει ως εξής: Σε περιοχή του ελληνικού «οικοπέδου» υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο (1.000.000.000) βαρέλια πετρέλαιο, όπως τουλάχιστον καταγράφεται στα απόρρητα τηλεγραφήματα αμερικανικών διπλωματικών υπηρεσιών, τα οποία θα παρουσιάζονται αυτούσια. Το τεράστιο αυτό κοίτα¬σμα δεν αξιοποιείται από την Ελλάδα, καθώς οι γείτονες Τούρκοι αμφισβητούν με απειλές πολέμου την κυριότητα του οικοπέδου. Οι «ουδέτεροι»… φίλοι και «σύμμαχοι» Αμερικανοί αναλαμβάνουν να προωθήσουν έναν συμβιβασμό θέτοντας, τελικά, ολόκληρη την περιοχή υπό τον έλεγχό τους και πουλώντας ταυτόχρονα την εξοπλιστική τους πραμάτεια και στους δυο αντιμαχόμενους.

Πετρέλαιο και χρέος
Το εκτιμώμενο – από τους Αμερικανούς – κοίτασμα (στη Θάσο) μας οδηγεί σε κάποιους αριθμούς ιδιαίτερα σημαντικούς για τη σημερινή χρεοκοπημένη και υποθηκευμένη Ελλάδα. Ο πρώτος απ’ αυτούς τους αριθμούς προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό του ενός δισεκατομμυρίου βαρελιών επί την τρέχουσα τιμή του πετρελαίου. Ο αριθμός που προκύπτει αντιστοιχεί, πάνω – κάτω, στο 1/3 του ελληνικού (πριν από το κούρεμα) χρέους. Ακόμη ένας, σημαντικότερος, αριθμός προκύπτει από τον λογαριασμό των εισαγωγών όπλων που έγιναν με δανεισμό τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές απειλές πολέμου και οι αμφισβητήσεις επί του ελληνικού «οικοπέδου». Σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς, ο δανει¬σμός στον οποίο προχώρησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις προκειμένου να αγοραστούν όπλα τα τελευταία 35 χρόνια, ισούται με 1/3 του ελληνικού χρέους επίσης.

Μιλώντας, όμως, για όπλα και εξοπλιστικές δαπάνες, ο συνειρμός για χρήματα κάτω από το τραπέζι, μίζες και off shore προκύπτει δικαιολογημένα, οδηγώντας στη βάσιμη υποψία ότι κάποιο σημαντικό τμήμα αυτών των κολοσσιαίων ποσών θα πρέπει να αναζητηθεί σε τράπεζες… εξωτικών και φορολογικών παραδείσων. Χαμένη, προφανώς, μαζί με τις μίζες είναι και η δυνατότητα του «καλολαδωμένου» πολιτικού συστήματος να λειτουργεί τελικά με γνώμονα το κοινώς νοούμενο ευρύτερο συμφέρον της χώρας…

Κάπως έτσι, λοιπόν, γράφεται δεκαετίες τώρα, μέχρι και σήμερα, η ιστορία της τριγωνικής σχέσης Ουάσιγκτον – Αθήνας – Άγκυρας. Αυτήν την ιστορία, η οποία διατρέχει ολόκληρη τη μεταπολιτευτική περίοδο, θα επιχειρήσουμε να τη «δούμε» μέσα από τα αμερικανικά «χαρτιά» που έχουμε στα χέρια μας. Με τη βοήθεια αυτών των εγγράφων, θα επιχειρήσουμε το «ταξίδι» από το κοντινό παρελθόν, στο παρόν και το μέλλον των ελληνο-τουρκο-αμερικανικών σχέσεων.

Το αμερικανικό καπέλο
Υπό αυτήν την έννοια η υπόθεση την οποία περιγράφει «Η απόρρητη ιστο¬ρία του Αιγαίου» έχει να κάνει με την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση στο Αιγαίο, η οποία συνεχίζεται ακμαία μέχρι σήμερα, παρ’ ότι οι δυο χώρες βρέθη καν στο χείλος του πολέμου τέσσερις φορές τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια: Το 1974 με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1976, το 1987 και το 1996. Το αντικείμενο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης είναι η κυριαρχία επί του Αιγαίου και η κατοχύρωση δικαιωμάτων επί του προσδοκώμενου ορυκτού – πετρελαϊκού του πλούτου. Το απτό, όμως, αποτέλεσμα της παγιωμένης επί δεκαετίες ελληνοτουρκικής διπλωματικής σύγκρουσης είναι ότι τελικά οι ΗΠΑ έχουν θέσει το Αιγαίο κάτω από τη ΝΑΤΟϊκή τους ομπρέλα και κατά συνέπεια κάτω από τον απόλυτο έλεγχό τους.

Χειροπιαστά κέρδη από τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό αποκομίζουν επίσης οι πολεμικές βιομηχανίες πρώτα και κύρια των ΗΠΑ, αλλά και της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ρωσίας. Κέρδη κολοσσιαία, καθώς οι δύο χώρες ξοδεύουν μέχρι και το 5% επί του ΑΕΠ τους! Ξοδεύουν… μέχρι χρεοκοπίας.

Κάπως έτσι λοιπόν – ειδικά για τη χρεοκοπημένη σήμερα Ελλάδα –, ακόμη κι αν τελικά στο Αιγαίο υπάρχουν πετρέλαια, τα προσδοκώμενα έσοδα βρίσκονται ήδη στα χέρια των πιστωτών της. Αυτών δηλαδή – Αμερικανών, Γερμανών, Γάλλων και λοιπών εντιμότατων ομολογιούχων – που δάνειζαν τις ελληνικές κυβερνήσεις για να ξοδέψουν τα μισά στις πολεμικές τους βιομηχανίες, με τις συνακόλουθες μίζες και τα υπόλοιπα για την ικανοποίηση της εγχώριας πολιτικής πελατείας…

Τα έγγραφα
Ο σκελετός επάνω στον οποίο οικοδομήθηκε «Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου» αποτελείται από εμπιστευτικά, απόρρητα και άκρως απόρρητα έγγραφα. Ο αριθμημένος κατάλογος που ακολουθεί παρουσιάζει – με τη σειρά που εμφανίζονται στις σελίδες του βιβλίου – το πρωτογενές υλικό, το οποίο προέρχεται από:

◆ Κατά κύριο λόγο, το αμερικανικό ΥΠΕΞ και την αλληλογραφία του με τις αμερικανικές πρεσβείες σε Αθήνα και Άγκυρα με στόχο την προώθηση μιας πρωτοβουλίας της Ουάσιγκτον για μια ελληνοτουρκική συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Πρόκειται για τα έγγραφα που περιήλθαν στην Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών μέσα από την κατασκοπευτική δραστηριότητα του Στηβ Λάλα το διάστημα 1991-93.

◆ Απόρρητα έγγραφα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών την περίοδο μετά το 2000, οπότε γίνονται αντιληπτές οι συνέπειες που έχει για τα ελληνικά συμφέροντα η κρίση των Ιμίων.

♦ Χαρακτηριστικά τμήματα από δύο βιβλία διδασκαλίας στελεχών των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και της τουρκικής διοίκησης για τις τουρκικές θέσεις στο Αιγαίο, όπως αυτές διατυπώθηκαν μετά την κρίση των Ιμίων.

1. Αριθ. 1931/7.5.91: Εκτεταμένη έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (Williams) «επί των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο». Στην έκθεση προβάλλεται ως κίνητρο για μία ελληνοτουρκική συμφωνία για πετρελαϊκές έρευνες στο Αιγαίο η ύπαρξη ενός κοιτάσματος στη Θάσο της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου βαρελιών. Παρουσιάζονται επίσης οι εκτιμήσεις της πρεσβείας για τις δυνατότητες / πιθανότητες να προχωρήσει ένα σχέδιο διευθέτησης.

2. Αριθ. 3163/21.2.92: Οδηγίες του State Department (Eagleburger) στην αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα να διαβεβαιώσει την τουρκική κυβέρνηση ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.

3. Αριθ. 1835/3.4.91: Τηλεγράφημα του State Department (Kimmitt R., Under Secretary of State for Political Affairs – 1989-1991) προς τις πρεσβεί¬ες Αθήνας και Άγκυρας με στόχο την πυροδότηση ελληνοτουρκικού διαλόγου. Στόχος, οι έρευνες και η εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

4. Αριθ. 1839/3.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (Sotirhos), με το οποίο επιδοκιμάζεται η έναρξη της πρωτοβουλίας που αναφέρεται στο πιο πάνω (1835/3.4.91) τηλεγράφημα.

5. Αριθ. 1850/4.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα (Abramowitz M.), στο οποίο η πρωτοβουλία του State Department (1835/3.4.91) χαρακτηρίζεται «λογικό έναυσμα για την πυροδότηση διμερών ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων».

6. Αριθ. 1890/21.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (Sotirhos), στο οποίο περιγράφεται η συζήτηση με τον πρωθυπουρ¬γό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και το πώς αυτός αποδέχεται την αμερικανική πρωτοβουλία για τις γεωτρήσεις στο Αιγαίο.

7. Αριθ. 1904/28.4.91: Τηλεγράφημα του επιτετραμμένου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (Williams) για την αποτίμηση της συνάντησης Μητσοτάκη – Σωτήρχου και τα επόμενα βήματα της πρωτοβουλίας.

8. Αριθ. 1362/20.1.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα για την προετοιμασία της επί¬σκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ Αντώνη Σαμαρά στην Ουάσιγκτον.

9. Αριθ. 2820/5.12.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα για την προετοιμασία της επί¬σκεψης του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη τον Δεκέμβριο του 1991 στην Ουάσιγκτον.

10. Αριθ. 2741/19.11.91: Τηλεγράφημα – ανάλυση του State Department (Eagleburger) για τις δυνατότητες και τη θέση της Τουρκίας στον κόσμο μετά το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Το τηλεγράφημα αποτυπώνει συνομιλία των υφυπουργών ΗΠΑ – Τουρκίας στην Ουάσιγκτον.

11. Αριθ. 3154/20.2.92: Τηλεγράφημα του State Department , το οποίο περιγράφει τη συζήτηση του εκτελού-ντος χρέη ΥΠ ΕΞ των Η ΠΑ (Kanter) με τον Τούρκο ΥΠΕΞ (Cetin) για τον τουρκικό ρόλο στην περιοχή.

12. Αριθ. 3094/10.2.92: Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα (Barkley), το οποίο καταγράφει τις τουρκικές φιλοδοξίες και κινήσεις για διεκδίκηση του ρόλου της τοπικής υπερδύναμης.

13. Αριθ. 3020/28.1.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα (Barkley) για τα όρια της προσέγγισης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και τις δυσκολίες στις γερμανοτουρκικές σχέσεις.

14. Αριθ. 1892/23.4.91:Ανάλυση για τις αδυναμίες του τουρκικού στρα¬τού από την DIA (Defence Intelligent Agency).

15. Αριθ. 3015/28.1.92: Τηλεγράφημα – ακτινογραφία των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων από τον ΑΚΑΜ (Ακόλουθο Άμυνας) στην αμερικανική πρεσβεία της Άγκυρας.

16. Αριθ. 1705/9.2.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας της Άγκυρας για τις συνομιλίες πρεσβευτή (Αμπράμοβιτς) με παράγοντες του τουρκικού ΥΠΕΞ και στρατού για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

17. Αριθ. 3029/30.1.92: Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα (Σωτήρχος) με εκτιμήσεις για την επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη – Ντεμιρέλ στο Νταβός.

18. (Πρωτότυπο: Responding to streamer project in Aegean ): Τηλεγράφημα από το State Department (Baker) προς την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα με οδηγίες για τον τρόπο αντίδρασης στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα ερευνών στο Αιγαίο (streamer project in Aegean).

19. Αριθ. 3251/16.3.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, το οποίο περιγράφει το πάγωμα της αμερικανικής πρωτοβουλίας για γεωτρήσεις στο Αιγαίο και του ελληνοτουρκικού διαλόγου.

20. Αριθ. 3244/13.3.92: Τηλεγράφημα από το State Department (Eagleburger) προς την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα για τον υπολογισμό των αντιδράσεων – συνεπειών στην περίπτωση που η Ουάσιγκτον αναγνωρίσει τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

21. Αριθ. 3237/12.3.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες, το οποίο περιγράφει την ελληνική απομόνωση από τους Ευρω¬παίους εταίρους για το θέμα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

22. Αριθ. 3111/12.2.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα με ανεπίσημη ενημέρωση του πρεσβευτή Σωτήρχου από τον ευρισκόμενο (στις 11.2.92) στις ΗΠΑ επιτετραμμένο της πρεσβείας Williams για την πιθανή στάση της αμερικανικής κυβέρνησης στο θέμα αναγνώρισης της «Μακεδονίας».

23. Αριθ. 1905/28.4.91: Τηλεγράφημα – διάβημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προς την αμερικανική πρεσβεία στο Βελιγράδι για την προβολή θέματος ύπαρξης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα.

24. Αριθ. 2619/17.10.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (Σωτήρχος), στο οποίο γίνεται ανάλυση των οικονομικών σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας και η πρόβλεψη για θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια!

25. Το «έγγραφο Ατές»: Έγγραφο -βιβλίο 150 σελίδων, το οποίο προετοιμάστηκε από την Τουρκική Ακαδημία του Πολεμικού Ναυτικού ακριβώς μετά την κρίση των Ιμίων με στόχο «οι εργασίες που θα γίνουν σχετικά με τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου στο άμεσο μέλλον να θεμελιωθούν πάνω σε επιστημονικές βάσεις και αλήθειες». Το εν λόγω «βιβλίο – έγγραφο» μεταφράστηκε από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας.

26. «Το θεμελιώδες πρόβλημα στο Αιγαίο – τα νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας»: Βιβλίο που εκδόθηκε από το Ανώτατο Ίδρυμα Κουλτούρας και Ιστορίας «Κεμάλ Ατατούρκ» το 1998. Έχει μεταφραστεί από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας για «εσωτερική χρήση» αποκλειστικά.

27. Α4 Διεύθυνση – Τμήμα Αεροναυτιλιακό: Άκρως Απόρρητο σημείωμα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών για την κατάργηση του θαλάσσιου συνόρου από τους νέους (2002) αμερικανικούς χάρτες.

28. Α7 Διεύθυνση: Τηλεγράφημα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών προς τις ελληνικές πρεσβείες σε Λευκω-σία και Ουάσιγκτον για την αμερικανική φιλική «υπόδειξη» περί της κατάργησης των ελληνοκυπριακών ασκήσεων.

29. Α4 Δ/νση Τουρκίας: Ανάλυση του αρμόδιου για τα ελληνοτουρκικά τμήματος του ελληνικού ΥΠΕΞ για την ευ¬ρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και την ελληνική βοήθεια για να λάβει η Τουρκία ημερομηνία διαπραγματεύσεων ένταξης στην Ε.Ε.

30. Α4 Δ/νση. Σημείωμα: Σημείωμα της αρμόδιας Διεύθυνσης του ελληνικού ΥΠΕΞ, στο οποίο επισημαίνεται ότι, παρά το κλίμα προσέγγισης, η Τουρκία εμφανίζεται αμετακίνητη στις θέσεις της στο Αιγαίο.

Το επικίνδυνο μέλλον
Το βιβλίο αντιμετωπίζει με αυστηρή ουδετερότητα το πρωτογενές υλικό του επιχειρώντας να ανασυνθέσει το σχετικά πρόσφατο παρελθόν των ελληνοτουρκικών – αμερικανικών σχέσεων και να το εξετάσει χωρίς προκαταλήψεις, με τους εξής αυτονόητους στόχους:

◆ Να προσφέρει μια ερμηνεία για το σήμερα (παρόν) των σχέσεων στο τρίγωνο Ελλάδα – Τουρκία – ΗΠΑ.

◆ Να επισημάνει το βαρύτατο οικονομικό κόστος (υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό για τη συσσώρευση του χρέους και την ελληνική χρεοκοπία) που συνεπάγεται για την Ελλάδα η εξέλιξη αυτής της τριγωνικής σχέσης μεταξύ Αθήνας – Άγκυρας – Ουάσι-γκτον.

◆ Να υπενθυμίσει ότι οι αιτίες των μελλοντικών δεινών προκύπτουν από τις επιλογές του παρόντος και υπ’ αυτήν την έννοια οι μελλοντικοί κίνδυνοι θα πρέπει να αντιμετωπιστούν σήμερα, όσο ακόμη εί¬ναι δυνατή η αποτροπή τους.

Πηγή: Iskra