Archive

Posts Tagged ‘Αρχαία Μακεδονία’

Στο φως αρχαία μυστικά της Ν. Πιερίας


Τμήμα ενός οικισμού της Εποχής του Χαλκού έφεραν στο φως οι ανασκαφές που πραγματοποιούνται στην περιοχή του Πλαταμώνα, στο πλαίσιο της κατασκευής της νέας εθνικής οδού.

Στο φως αρχαία μυστικά της Ν. Πιερίας Τμήμα ενός οικισμού της Εποχής του Χαλκού έφεραν στο φως οι ανασκαφές που πραγματοποιούνται στην περιοχή του Πλαταμώνα, στο πλαίσιο της κατασκευής της νέας εθνικής οδού.

Τμήμα ενός οικισμού της Εποχής του Χαλκού έφεραν στο φως οι σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιούνται στην περιοχή του Πλαταμώνα, στο πλαίσιο της κατασκευής της νέας εθνικής οδού. Στα έξι κτίρια που ανασκάφηκαν βρέθηκαν πολλά καθημερινά αντικείμενα, τα οποία καλύπτουν ένα αρχαιολογικό κενό για την ιστορία της περιοχής του Μακεδονικού Ολύμπου την Εποχή του Χαλκού.

Η ανασκαφή πραγματοποιήθηκε προκειμένου να κατασκευαστούν τα ανοιχτά τμήματα που θα συνδέσουν τη σήραγγα του Πλαταμώνα με το βόρειο κομμάτι του εθνικού οδικού δικτύου. Την ευθύνη του ανασκαφικού έργου είχε η αρχαιολογική υπηρεσία της Πιερίας, ενώ την υλοποίηση ανέλαβε η κοινοπραξία που κατασκευάζει το έργο (MKC – Maliakos – Kleidi Construction Company, για λογαριασμό της Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου).

Η αρχαιολογική ανασκαφή έφερε στο φως τμήματα από έξι κτίρια, τα οποία χρονολογούνται στη Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Τρία από αυτά είναι αψιδωτά, με το καλύτερα διατηρημένο να έχει διαστάσεις 7Χ2 μέτρα. Ένα από τα κτίρια ήταν δίχωρο, όπως αποδεικνύει η ύπαρξη μεσοτοιχίας με άνοιγμα εισόδου. Όπως εξηγεί η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πιερίας Έλενα Παπασταύρου, «αυτός ο τύπος κτιρίου δεν είναι άγνωστος στην περιοχή, καθώς σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, στο πλαίσιο του ίδιου κατασκευαστικού έργου στη θέση Ρέμα Ξυδιάς, εντοπίστηκαν δύο αψιδωτά κτίρια της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Πρόκειται για έναν αρχιτεκτονικό τύπο που εμφανίζεται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού και επιβιώνει, με βάση τα παραδείγματα της νότιας Πιερίας και στην Ύστερη Εποχή, σε μια περίοδο που επικρατεί στον ελλαδικό χώρο ο τύπος του ορθογώνιου κτιρίου-μεγάρου»…. Συνεχίζεται: Στο φως αρχαία μυστικά της Ν. Πιερίας

Βιβλιοκριτική: Φίλιππος ο Μακεδών [N. G. L. Hammond], Μαλλιάρης Παιδεία, 1997

Γράφει ο Δημήτρης Παράξενος.

Ο «Φίλιππος ο Μακεδών», πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, γεννήθηκε το 382 π.Χ. και πέθανε δολοφονημένος το 336 π.Χ.∙ στο ομώνυμο βιβλίο ο Βρετανός N. G. L. Hammond εξετάζει τη συναρπαστική ζωή του.Ο Φίλιππος κληρονόμησε ένα βασίλειο αδύναμο, που το επιβουλεύονταν οι γείτονές του, όπως η Χαλκιδική Ομοσπονδία και οι Ιλλυριοί. Επιδεικνύοντας εκπληκτική ικανότητα σε όλους τους τομείς, στρατιωτικό, διπλωματικό, διοικητικό και οικονομικό, κατάφερε να ενισχύσει σταδιακά το μακεδονικό κράτος και να το επεκτείνει, συγκροτώντας την πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία. Ο Φίλιππος ήταν εξέχων στρατηγός και πολεμιστής, πήρε μέρος σε πολλές μάχες και τραυματίστηκε ο ίδιος επανειλημμένα. Ήταν εξαίρετος διπλωμάτης και διοικητής, που ήξερε να συνάπτει επωφελείς συμμαχίες, να οργανώνει σωστά τις περιοχές που ήλεγχε και να παίρνει μέτρα για την ανάπτυξή τους. Η πολιτική του, σύνθετη και αποτελεσματική, οδήγησε στη διαμόρφωση ενός κράτους που παρείχε ασφάλεια και ευημερία στους κατοίκους του σε μια πολυτάραχη εποχή.

Ο Φίλιππος προκάλεσε επανάσταση στην τέχνη του πολέμου, με τη χρήση της μακεδονικής φάλαγγας, οπλισμένης με τη σάρισσα, και την επιθετική πολιορκία. Έδινε έμφαση στη στρατιωτική εκπαίδευση, χειριζόταν άριστα διαφορετικά σώματα στρατού και με τους ελιγμούς στο πεδίο της μάχης κέρδισε αποφασιστικές νίκες, τις οποίες μετέτρεψε σε μόνιμα πολιτικά οφέλη.

Το τελευταίο ήταν δύσκολο γιατί πολλοί Έλληνες ζούσαν σε πόλεις-κράτη με μακρά παράδοση ανεξαρτησίας. Ιδίως η Αθήνα απέρριπτε τα αιτήματα του Φιλίππου για ειρήνη και συνεργασία. Ο ξακουστός ρήτορας Δημοσθένης χαρακτήριζε ως προδότες όσους συμφωνούσαν με το Φίλιππο, τον οποίο καθύβριζε ως βάρβαρο. Ωστόσο, η Αθήνα υστερούσε σε ορισμένα κρίσιμα σημεία σε σχέση με το μακεδονικό κράτος. Πρώτον, η εξωτερική πολιτική της επηρεαζόταν από το ποια μερίδα κάθε φορά αποδεικνυόταν πιο πειστική στην εκκλησία του δήμου. Τούτο σήμαινε ότι η ρητορική ενίοτε ήταν πιο βαρύνουσα από τα αντικειμενικά συμφέροντα της πόλης. Απεναντίας, η Μακεδονία ακολουθούσε μία σταθερή στρατηγική, εκπορευόμενη από το βασιλιά της. Δεύτερον, επειδή η Αθήνα είχε δημοκρατία, οι συζητήσεις διεξάγονταν και οι αποφάσεις λαμβάνονταν δημόσια. Έτσι, ο Φίλιππος πληροφορούνταν άμεσα για τα σχέδιά της. Τρίτον, ο στρατός της Αθήνας δεν αύξανε ανάλογα με τις ανάγκες της γιατί την ιδιότητα του πολίτη-οπλίτη είχαν μόνο οι γεννημένοι από Αθηναίους γονείς.

Ο ρήτορας Ισοκράτης είχε καταλάβει ότι η εποχή της ακμής της πόλης-κράτους είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί. Από το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα οι ελληνικές πόλεις είχαν μπει σε μια περίοδο συνεχών ταραχών στο εσωτερικό τους και πολέμων μεταξύ τους. Υπήρχε μεγάλη σύγχυση και αστάθεια, οι διάφορες πλευρές δε δίσταζαν να παραβιάζουν όρκους συμμαχίας και η θρησκευτική πίστη, παράγοντας κοινωνικής συνοχής, είχε υποχωρήσει. Σημειώνω ότι κατά τον Θεόδωρο Ζιάκα σε αυτό το διάστημα ο ελληνισμός μπήκε σε μια περίοδο κρίσης του Ατόμου. Όσα γράφει ο Hammond φαίνεται να τον επιβεβαιώνουν. Κατά τον Ισοκράτη ο Φίλιππος μπορούσε να ενώσει τους Έλληνες ώστε να σταματήσουν να αλληλοσκοτώνονται. Μετά έπρεπε να επιτεθεί στην Περσική αυτοκρατορία, η οποία τροφοδοτούσε τις ατελέσφορες έριδες των Ελλήνων και είχε ήδη ανακαταλάβει τις πόλεις των παραλίων της Μικράς Ασίας.

Ο Φίλιππος μετά τη νίκη του στη Χαιρώνεια ενάντια στις δυνάμεις της Βοιωτίας και της Αθήνας φέρθηκε με μεγαλοψυχία στη δεύτερη και την κάλεσε να συμμετέχει σε διαβουλεύσεις ειρήνης για όλη την Ελλάδα. Ήταν μια μεταχείριση νικητή προς ηττημένο μοναδική στα παγκόσμια χρονικά. Η Σπάρτη προτίμησε την απομόνωση αλλά δεν ήταν ικανή να προκαλέσει προβλήματα. Ο Φίλιππος δημιούργησε το Κοινό των Ελλήνων, την πρώτη πολιτική ένωση ανεξάρτητων κρατών, η οποία αποφάσιζε με πλειοψηφία δεσμευτικά για όλα τα μέλη της και ασκούσε ενιαία εξωτερική πολιτική.

Ο Hammond ασχολείται εκτεταμένα με τις εκστρατείες του Φιλίππου, π.χ. στη Θράκη, και σε ορισμένες μάχες δίνει την τακτική που ακολούθησε, όπως ενάντια στον Ονόμαρχο της Φωκίδας στο λεγόμενο Ιερό Πόλεμο. Το βιβλίο του είναι δύσκολο στην ανάγνωση γιατί έχει πάρα πολλά ονόματα περιοχών, πόλεων και λαών, βασιλιάδων και στρατηγών, συμμαχίες και συγκρούσεις και φυσικά χρονολογίες. Ωστόσο, αυτό φανερώνει την ποιότητα της μελέτης που έχει κάνει ο συγγραφέας και την πολυπλοκότητα της κατάστασης που αντιμετώπιζε ο Μακεδόνας βασιλιάς. Κάτι άλλο ενδιαφέρον είναι η ύπαρξη χαρτών, χρήσιμων στην ανάγνωση, και οι πολλές αναφορές του Hammond στις πηγές του, τις οποίες συγκρίνει και αξιολογεί για να πλησιάσει την αλήθεια.

Ο «Φίλιππος ο Μακεδών» είναι ό,τι πρέπει για να γνωρίσετε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες, έναν ηγέτη εφάμιλλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δεν είναι για «ελαφρύ» διάβασμα αλλά αξίζει τον κόπο να ασχοληθείτε μαζί του.

Πηγή: Αντίβαρο

Ο τάφος του Φιλίππου του Αρριδαίου και της Ευρυδίκης βρέθηκε στις Αιγές

Χρονολογείται στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα
Τάφος του φιλίππου Γ' του Αρριδαίου

Τον τάφο του Φιλίππου Γ´Αρριδαίου της Μακεδονίας και της συζύγου του Ευρυδίκης, που ο Κάσσανδρος είχε ανακομίσει τα οστά τους στις Αιγές ταυτίζει με αρκετή βεβαιότητα η αρχαιολόγος κυρία Αγγελική Κοτταρίδη με ένα από τα μνημεία της ταφικής βασιλικής συστάδας των Τημενιδών, που έχει εντοπισθεί στο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης. Ο τάφος, που χρονολογείται στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα «τεκμηριώνει την χαρακτηριστική για τις βασιλικές συστάδες διαχρονική χρήση, που εδώ πλησιάζει τους τρεις αιώνες, κάτι που ακολουθεί προφανώς την εξέλιξη της δυναστείας των Τημενιδών», όπως ανέφερε χθες το βράδυ η αρχαιολόγος στο Αρχαιολογικό Συνέδριο για τις έρευνες στη Μακεδονία που πραγματοποιείται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Με ιδιαίτερα μεγάλο προθάλαμο (πλάτος 3,85 μέτρα και μήκος 3,55) και θάλαμο 3,85 Χ 4,30 μέτρα, παρουσιάζει μία ιδιομορφία παρόμοια εκείνης του τάφου του Φιλίππου Β´ που προκύπτει από την ανάγκη να τοποθετηθεί στον προθάλαμό του μια δεύτερη κλίνη για τη νεκρή, που βρισκόταν θαμμένη εκεί. «Φαίνεται πως φιλοξενούσε δύο ταφές, μία στον θάλαμο, του άνδρα στον οποίο ανήκε το σιδερένιο κράνος που βρέθηκε εκεί και μία στον προθάλαμο», θεωρεί λοιπόν η κυρία Κοτταρίδη. Να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος τάφος που ερευνήθηκε το 1987 από την καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κυρία Στέλλα Δρούγου βρέθηκε κατεστραμένιος αν και διέσωζε την ιωνική του πρόσοψη.

Πέραν αυτού τρεις ακόμη τάφοι και τα κατάλοιπα δύο υπέργειων μνημείων εντοπίσθηκαν εδώ και ένα χρόνο, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη το έργο της ανάπλασης και ανάδειξης του νεκροταφείου των τύμβων και της βασιλικής συστάδας των Τημενιδών, που χρηματοδοτείται με 1.860.000 Ε από το ΕΣΠΑ. Τα έφεραν στο φως οι ανασκαφικοί καθαρισμοί και οι δοκιμαστικές τομές που έγιναν για την κατασκευή του στεγάστρου.

Συγκεκριμένα:
Τρία εντυπωσιακά μνημεία βρέθηκαν εν σειρά ανάμεσα στους μακεδονικούς τάφους και στην ομάδα των παλαιότερα ανασκαμμένων τάφων της συστάδας. Πρόκειται για ένα μεγάλο λιθόκτιστο κιβωτιόσχημο τάφο που σώζεται σχεδόν σε όλο του το ύψος, με λευκά κονιάματα στους τοίχους, λιτά διακοσμημένος με μπλε και κόκκινες ζωγραφιστές ταινίες και με το χαρακτηριστικό λίθινο βάθρο, που ορίζει τη θέση της νεκρικής κλίνης και της τεφροδόχου τοποθετημένο στη νότια πλευρά. Ο τάφος αυτός αποκαλύφθηκε στη μέση της σειράς, ενώ βόρεια και νότια από αυτόν υπάρχουν δύο άλλοι μνημειακοί τάφοι ενός αρχιτεκτονικού τύπου που ήταν άγνωστος ως τώρα.

Ο νότιος, η ανασκαφή του οποίου δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, είναι καταστραμμένος σε σημαντικό βαθμό, όμως ο βόρειος σώζεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση και όπως λέει η αρχαιολόγος αποτελεί τον άμεσο πρόγονο των λεγόμενων «μακεδονικών» τάφων. Ο συγκεκριμένος, το εσωτερικό ύψος του οποίου οπωσδήποτε ξεπερνούσε τα 4,50 μέτρα έχει τη μορφή μιας ευρύχωρης υπόστυλης ορθογώνιας αίθουσας με διαστάσεις περίπου 7Χ5 μέτρα. Δύο αράβδωτοι ιωνικοί κίονες με αρκετά ψηλές τετράγωνες βάσεις υποβάσταζαν την προφανώς λίθινη οροφή της αίθουσας ενώ ημικίονες προσέδιδαν κομψότητα και μεγαλοπρέπεια στον χώρο. Στις γωνίες αντί παραστάδες υπάρχουν τεταρτοκίονες με ελικωτά κιονόκρανα. Ενα από τα κιονόκρανα μάλιστα βρέθηκε καλυμμένο με λευκό κονίαμα και με διακόσμηση σε γάλαζιο και κόκκινο χρώμα.

«Ολοι οι τάφοι βρέθηκαν βίαια λεηλατημένοι, γεγονός που πιθανότατα συνδέεται με την καταστροφή της βασιλικής νεκρόπολης των Αιγών το 276 π.Χ. από τους γαλάτες μισθοφόρους του Πύρρου ενώ ένα χρυσό βελανίδι που βρέθηκε στον κιβωτιόσχημο τάφο μαρτυρά την παρουσία χρυσού στεφανιού βελανιδιάς, γεγονός που σημαίνει ότι ο κάτοχος του ήταν άντρας», λέει η κυρία Κοτταρίδη. Στην ίδια κατεύθυνση οδηγούν και τα ίχνη από έναν χάλκινο φολιδωτό θώρακα που βρέθηκαν στον υπόστυλο τάφο, ενώ δεν λείπουν και τα χρυσά δισκάρια με το χαρακτηριστικό αστέρι που βρέθηκαν παρά τη σύληση και στους τρεις τάφους.

Από τις ανασκαφές εξάλλου εντοπίσθηκαν τα πενιχρά κατάλοιπα ενός μνημειακού οικοδομήματος που από ένα νόμισμα του Περδίκκα Β’ χρονολογείται στα 454-413 π.Χ. ενώ με υπέργειο σήμα-μνημείο σχετίζονται και τα εξαιρετικής ποιότητας θραύσματα ενός πολύπλοκου μεγάλου και ολόγλυφου φυτικού κοσμήματος με ελικωτά βλαστάρια μπουμπούκια και φύλλα άκανθας που μοιάζει με το κεντρικό ακρωτήριο του Παρθενώνα.

Πηγή: history-of-Macedonia από το Βήμα

Δείτε σε Βίντεο την Παρουσίαση βιβλίου του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη – Αρχαία Μακεδονία

"Αρχαία Μακεδονία" - Εξώφυλλο βιβλίου

Οπτικό υλικό από την παρουσίαση του βιβλίου «Αρχαία Μακεδονία: Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία» του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη, που έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 2012 και ώρα 18:30 στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου (Βασ. Σοφίας και Ριζάρη 2).

Για το βιβλίο μίλησαν οι κατωτέρω:
Στέφανος Μίλλερ, Αρχαιολόγος,
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων,
Δημήτρης Ευαγγελίδης, Συγγραφέας.

Στο πλαίσιο της παρουσίασης, έγινε απονομή τιμητικής πλακέτας στον αρχαιολόγο κ. Στέφανο Μίλλερ.
Την εκδήλωση συντόνισε ο εκδότης Σάββας Καλεντερίδης.

Από το YouTube channel του aiwniahellas

Πηγή: history-of-Macedonia

Σκοπιανός ψευδο-μακεδονισμός

Οι σκοπιανές διεκδικήσεις
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Παρουσιάζουμε σήμερα τον πολύ γνωστό (πλήν των ελλήνων πολιτικάντηδων) χάρτη των σκοπιανών διεκδικήσεων και το κρυφό όνειρο των πανσλαβιστών κάθε κατηγορίας, για την ενιαία σλαβική Μακεδονία, η οποία περιλαμβάνει το σημερινό “κράτος” των Σκοπίων, την ελληνική Μακεδονία (Εγκεάνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Αιγαίου, όπως την αποκαλούν οι σκοπιανοί) και τμήμα της Βουλγαρίας (Πιρίνσκα Ματσεντόνια=Μακεδονία του Πιρίν).

Ο ίδιος χάρτης στα αγγλικά που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και σε σκοπιανές ιστοσελίδες

Παραθέτουμε για σύγκριση τα όρια της αρχαίας Μακεδονίας σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς (Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Στράβωνα), με την επεξήγηση ότι αναφέρονται στο κυρίως μακεδονικό βασίλειο, την κοιτίδα και πατρίδα των αρχαίων Μακεδόνων, ενός από τα ελληνικά φύλα της εποχής στα οποία διακρίνονταν οι Έλληνες στην αρχαιότητα (Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς κ.λπ.). Παρατηρούμε ότι εντός των ορίων του σημερινού “κράτους” των Σκοπίων περιλαμβάνεται ένα ελάχιστο μόνον τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας και συγκεκριμένα μέρος της επαρχίας της Πελαγονίας (η περιοχή γύρω από το σημερινό Μοναστήρι, τα Βιτώλια) και τμήμα της αρχαίας μακεδονικής Παιονίας.

 

Ο χάρτης που ακολουθεί εμφανίζει το μακεδονικό βασίλειο με τις κατακτήσεις του Φιλίππου Β΄ και προφανώς διαφέρει από τον παραπάνω γιατί περιλαμβάνει και τους υποτελείς λαούς (Παίονες, Θράκες, Ιλλυριούς κ.λπ.) στους Μακεδόνες.

 

Παραθέτουμε τέλος και τον χάρτη με τις επαρχίες του αρχαίου μακεδονικού βασιλείου που έχουμε αναρτήσει και παλαιότερα.

 

Εάν λοιπόν οι σκοπιανοί επιθυμούν πραγματικά σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα, όπως παραμυθιάζουν εδώ και χρόνια τους διάφορους έλληνες υπουργούς και παρατρεχάμενους του Υπ. Εξωτερικών και τους έλληνες πολιτικάντηδες, που με μεγάλη προθυμία τα καταπίνουν αμάσητα, ας αφήσουν ήσυχο το όνομα της Μακεδονίας και ας αναζητήσουν ένα όνομα που τους ταιριάζει, όπως π.χ. αυτό που είχαν προπολεμικά δηλ. επαρχία του Βαρδάρη (=Αξιός) ή Βαρντάρσκα στα σλαβικά:

Yugoslavia

Εναλλακτικά, αν δεν τους αρέσει αυτό το όνομα, τους προτείνουμε ένα άλλο όνομα με το οποίο θα τιμήσουν και εκείνον τον αλήστου μνήμης οπερετικό στρατάρχη (!) ο οποίος εφηύρε και κατασκεύασε όλο αυτό το παραμύθι των μακεδόνων των σκοπίων.

Titostan

Πηγή: ΕΘΝΟ – ΛΟΓΙΚΑ

Νέος τόμος του ΚΕΓ – Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός

280px Macedonian Army Pezetairos Νέος τόμος του ΚΕΓ   Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμόςTo Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας συνεχίζοντας το έμπρακτο ενδιαφέρον του για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας στη διαχρονία της και στις ποικίλες μορφές της, στο πλαίσιο της δράσης «Διάλεκτοι της Αρχαίας Ελληνικής με κομβική ιστορική σημασία για τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμικής παράδοσης – Έργο τεκμηρίωσης για την ενίσχυση των προγραμμάτων σπουδών των Τμημάτων Φιλολογίας των ΑΕΙ», εξέδωσε τον τετράγλωσσο τόμο (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά) Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός (επιμ. Γ. Γιαννάκης), στον οποίο προβάλλονται οι πλέον σύγχρονες θέσεις της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Τα τέσσερα κείμενα που συγκροτούν τον τόμο αποτελούν τη συμπυκνωμένη γνώση καταξιωμένων ειδικών στη μελέτη της αρχαίας Μακεδονίας και ακολουθούν μια διεπιστημονική προσέγγιση, όπως επιβάλλεται από τη φύση του ερευνώμενου θέματος.

Tο πρώτο κείμενο (Michael Zahrnt, Γερμανία) εστιάζει σε θέματα σχετικά με την ιστορία της Μακεδονίας από τις απαρχές της ιστορικής περιόδου έως την ελληνιστική περίοδο, το δεύτερο (Arthur Muller, Γαλλία) ασχολείται με τα αρχαιολογικά δεδομένα, στο επόμενο (Emilio Crespo, Ισπανία) συζητούνται οι φιλολογικές μαρτυρίες και συνολικά η γλωσσική κατάσταση της αρχαίας Μακεδονίας, ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο (Julián Méndez Dosuna, Ισπανία) γίνεται μια συστηματική συζήτηση των γλωσσικών δεδομένων.

Το επίκεντρο του τόμου είναι η θέση της μακεδονικής στους κόλπους της αρχαίας ελληνικής, και ειδικότερα ως μέλους του διαλεκτικού χάρτη της αρχαίας ελληνικής, καθώς και οι ενισχυτικές μαρτυρίες από τις συναφείς επιστήμες της φιλολογίας, της ιστορίας και της αρχαιολογίας.

Οι τέσσερις μελέτες του τόμου συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η αρχαία Μακεδονία και η γλώσσα της αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του ιστορικού, πολιτισμικού και γλωσσικού τοπίου της αρχαίας Ελλάδας, έχοντας διατηρήσει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που πρέπει να ήταν κοινά και με τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα σε μια παλαιότερη περίοδο.

Περισσότερα στο greek-language.gr

Διαβάστε όλο το βιβλίο online στο Scribd

Πηγή: history-of-Μacedonia