Archive

Posts Tagged ‘Γεωπολιτική’

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ. ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ

H Ελλάδα στον υπό διαμόρφωση νέο παγκόσμιο και περιφερειακό χάρτη βρίσκεται μπροστά σε πολύ δύσκολες επιλογές στο φως της σφοδρότατης οικονομικής κρίσης την οποία εδώ και 5-6 χρόνια αντιμετωπίζει. Η άσχημη οικονομική κατάσταση σε συνδυασμό με σωρεία άλλων προβλημάτων έχει στρέψει το ενδιαφέρον της χώρας στην αντιμετώπιση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης με αποτέλεσμα να μην έχουνε σε βάθος αναλυθεί τα ευρύτερα προβλήματα της χώρας ως και οι εν δυνάμει απειλές που είναι πολύ πιο ύπουλες, κρυφές και ασύμμετρες. Την ίδια στιγμή από τον Αρκτικό μέχρι την Μεσοποταμία και την ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές κρίσεις που με τον ένα ή άλλο τρόπο επηρεάζουν την παρουσία της Ελλάδος σε όλο το πολιτικό-στρατιωτικό φάσμα.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε νέες απειλές και γεγονότα που έχουνε παράπλευρες επιπτώσεις για τα συμφέροντα της, ενώ την ίδια στιγμή λόγω κακών εκτιμήσεων αλλά και μη-συμμετοχικής διπλωματίας σε πολλούς οργανισμούς εμφανίζεται «λαβωμένη» και χωρίς μια Εθνική Στρατηγική, η οποία πέραν των οικονομικών προβλημάτων που ασφαλώς είναι οξύτατα δεν εμφανίζεται σε διεθνείς πρωτοβουλίες, συνασπισμούς προθύμων ή και διασυμμαχικές ενέργειες.
Ο νέος χάρτης για την Ελλάδα χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω στοιχεία:
1. Επιστροφή της Ρωσίας με πολλή δυνατή συμμετοχή και παρουσία στις Ευρωατλαντικές σχέσεις ως και στην Μεσοποταμία.. Τα γεγονότα της Κριμαίας και της Ανατολικής Ουκρανίας έχουνε προκαλέσει μια στροφή προς νέες ψυχροπολεμικές τάσεις και αντιπαραθέσεις της Δύσης με την Μόσχα. Η χώρα ως μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ βρίσκεται εκ νέου μπροστά σε ένα διαφορετικό τοπίο από αυτό που υπήρχε από το 1992 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014.

2. Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική λόγω της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης και του ξεσηκωμού των Αραβικών μαζών σε διάφορα Αραβικά κράτη έχει προκαλέσει πτώσεις καθεστώτων, επανεμφάνιση πολλών μικρών ή μεσαίας κλίμακας πολέμων, αυξημένες τάσεις τρομοκρατίας με έντονα ορισμένα χαρακτηριστικά (πχ αυτοκτονικού πλαισίου) καθώς και ενδυνάμωση των φονταμενταλιστικών και εξτρεμιστικών Ισλαμικών τάσεων σε διάφορες περιοχές του τόξου από τον Κόλπο των πετρελαίων μέχρι το Ισλαμικό Μάγκρεμπ(Β. Αφρική).

Συνεχίζεται: Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ. ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε.
O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.
Οδυσσέας Ελύτης

 

Νίκος Καραβέλος

Του Νίκου Καραβέλου
Ένα από τα υποκείμενα, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, εξέφρασε την «άποψη» ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τουρκικά μαχητικά που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο, επειδή δεν είναι κυρίαρχη χώρα! Σύμφωνα με το ίδιο γελοίο υποκείμενο, μόνο η Γερμανία έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τούρκικα μαχητικά, αφού η Ελλάδα ανήκει στη Γερμανία, κι «από τη στιγμή που η Γερμανία δεν ενοχλείται, που η Τουρκία παραβιάζει τον εναέριο χώρο της περιουσίας της στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένα θέμα».

Στις δηλώσεις αυτές του εν λόγω υποκειμένου, ο «αριστερός» πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας, απήντησε υπερηφάνως με την εκκωφαντική σιωπή του! Πάλι καλά που δεν ανέθεσε στον κ. Βασίλη Λεβέντη να απαντήσει στον θρασύ Αγγλοσάξωνα.

Ένας από τους «φωστήρες» της γεωπολιτικής, ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκυ, ραφινάροντας τη…. γερμανοναζιστική αντίληψη της «ορμής προς Ανατολάς» (Drang nach Osten), είπε πως, όποιος κατέχει την Ευρασία, κατέχει τον κόσμο. Το ίδιο περίπου είχε υποστηρίξει και ο εξέχων Άγγλος αναλυτής Χάρολντ Μακίντερ, που μιλούσε για την ευρασιατική αξονική περιοχή, που περιελάμβανε τη Σιβηρία και μεγάλο μέρος της Κεντρικής Ασίας. Είχε δε διατυπώσει και το διάσημο απόφθεγμα:
«Όποιος κυβερνά την Ανατολική Ευρώπη, διοικεί την καρδιά της ηπείρου. Όποιος κυβερνά την καρδιά της ηπείρου, διοικεί τον κόσμο – νησί. Όποιος κυβερνά τον κόσμο – νησί, διοικεί τον κόσμο».(1)

Μάλιστα δε ο Μπρεζίνσκυ συμπύκνωνε τις θέσεις του με τον ακόλουθο τρόπο : «Να παραμείνει η Αμερική η μοναδική παγκόσμια δύναμη. Για να το εκφράσουμε με τρόπο που θυμίζει την πιο βίαιη εποχή των παλιών αυτοκρατοριών, οι τρεις μεγάλες επιταγές της αυτοκρατορικής γεωστρατηγικής είναι να εμποδίσει (ενν. η Αμερική) τη συνεργία των υποτελών και να διατηρήσει την κατάσταση εξάρτησής τους σε θέματα ασφάλειας, να παραμείνουν υφ’ όρου υποτελείς, υποχωρητικοί και προστατευμένοι και να εμποδίσει τους βαρβάρους να ενωθούν μεταξύ τους». (2)

Αυτές τις ανοησίες διατύπωνε ο Μπρεζίνσκυ. Σ’ ένα μόνο είχε δίκιο, όπως και ο Μακίντερ: ότι όποιος ελέγχει την Κεντρική Ευρώπη και την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο.

Απλή επισκόπηση των σημερινών γεωπολιτικών δεδομένων αποδεικνύει ότι πλέον οι Αμερικανοί και οι κολαούζοι τους δεν ελέγχουν ούτε την Κεντρική Ευρώπη ούτε την Ευρασία. Επομένως, δεν ελέγχουν τον κόσμο.

Αυτό το γνωρίζουν και μάλιστα γελούν ακόμα και τα νήπια !

Οι μόνοι που δεν εννοούν να το κατανοήσουν είναι :

α) τα φαιδρά και αμόρφωτα υποκείμενα που κοπρολογούν καθημερινώς μεταμφιεσμένα σε δημοσιογράφους,

β) οι Έλληνες πολιτικοί, οι οποίοι, πτωχαλαζόνες και φοβικοί, επιμένουν να….

Συνεχίζεται: Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ευρώπη και ΗΠΑ θα δώσουν χρήματα στην Ελλάδα για να απομακρύνουν την Ρωσία

Όπως αναφέρει το γεωπολιτικό ινστιτούτο Stratfor στην Αμερική, τα θέματα της Ελλάδας και της Ουκρανίας έχουν ύψιστη σημασία για τις ΗΠΑ.

Υποστηρίζει πως τελικά η Ελλάδα θα έχει την απαιτούμενοι οικονομική βοήθεια από τη Ε.Ε και τις ΗΠΑ γιατί αλλίως θα στραφεί την Ρωσία. Για αυτό και ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών έχει παρέμβει τόσες φορές.

Για την Ελλάδα τονίζει πως μπορεί να μην έχει τους οικονομικούς πόρους αλλά η γεωπολιτική της θέση έχει πολύ μεγάλη σημασία γιατί είναι ένα ενεργειακό και εμπορικό σταυροδρόμι. Έτσι η Αμερική θα ήθελε πάντα στην Ελλάδα να υπάρχει φιλοδυτική κυβέρνηση.

Υπάρχει ο φόβος πως αν υπάρξει μεγάλη συνεργασία Ρωσίας – Ελλάδας τότε η Ελλάδα θα μπορεί πιο εύκολα να βγει από το ευρώ και πως πλέον η Ρωσία θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά της.

Πηγή: National-Pride

Ελληνοβαλκανικά: κόντρα στην αβάσταχτη βραδύτητα του πράττειν

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Ανθρωποφάγοι οι διεθνείς τοκογλύφοι. Αίσχιστοι και υποκριτές οι πολιτικοί τους εντολοδόχοι Βερολίνου – Βρυξελλών και ο μετενσαρκωμένος Μέττερνιχ Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε.«Μεγάλοι έμποροι πωλούν / τα έθνη σαν κοπάδια / την γην προδίδουν και γελούν» κατά τον «Kλέφτη» του Α. Ραγκαβή. «Εδώ όμως άρματα λαλούν / στ’ απάτητα λαγκάδια». Λαλούσαν, τότε. Ατυχώς τώρα σιγούν αιδημόνως, ή σκουριάζουν παρατημένα. Αυτό είναι το πρόβλημα…

Ό,τι συμβαίνει στα βόρεια σύνορά μας, μάς αφορά καίρια , όσο και τα τεκταινόμενα στα ανατολικά. Πολύ περισσότερο όταν είναι πασίδηλο ότι ενορχηστρωτής των γεγονότων είναι ο νεοοθωμανός σουλτάνος. Η ερημοδικία μας επέτρεψε την επώαση εξελίξεων κόντρα στα ελληνικά συμφέροντα, αποσταθεροποιητικά ολόκληρης της Βαλκανικής.

Εμμονική η παθητικότητά μας. Γενναιόδωρη μέχρι βλακείας πολύμορφη ελληνική στήριξη των γειτόνων, όχι μόνον άνευ οιουδήποτε ανταλλάγματος αλλά και με αντίτιμο «χολήν άμα και όξος». Άνευ ορίων σκανδαλώδης εύνοια των Δυτικών απέναντι σ’ αυτά. Οι «προστάτες» δεν έπραξαν τίποτε για να επιβάλουν στους ευνοούμενούς τους την τήρηση στοιχειωδών κανόνων δημοκρατίας και κράτους δικαίου. Υπέθαλψαν διεφθαρμένες και κλεπτοκρατικές κυβερνήσεις, αρκεί ότι ήταν υποχείριές τους.

Επειδή η πολιτική, όπως και η φύση, μισεί το κενό, την ελληνική απουσία κάλυψε ακάθεκτος ο τουρκικός επεκτατισμός.

Ελλαδική αδράνεια και δυτική εθελοτύφλωση ανέδειξαν εν θερμοκηπίω δύο ακραίους και κλιμακούμενους εθνικισμούς, αλβανικό και σκοπιανό με απροκάλυπτο στόχο τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και παράπλευρη απώλεια την αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής. Ασύστολος εμπρηστής ο Ταγίπ Ερντογάν περικυκλώνει στρατιωτικά την Ελλάδα, ξεσηκώνει Αλβανούς κατά Σκοπιανών και τους δύο μαζί κατά της Ελλάδος ενώ «πουλάει» ΜΟΕ και λοιπά νεοοθωμανικά υποπροϊόντα στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Καθώς οι ΗΠΑ δείχνουν να εγκαταλείπουν τον Γκρουέφσκι έσπευσαν οι Ρώσοι λόγω Turkish Stream. Η βραδυφλεγής γεωπολιτική βόμβα των Βαλκανίων πρέπει να αξιοποιηθεί ως ακαταμάχητο πολιτικόν επιχείρημα στις ακατάληκτες συζητήσεις μας με τους Ευρωπαίους.

Οι περίοικοι μας μολονότι ελάσσονες και εμπερίστατοι διαθέτουν εθνικό δόγμα. Οι μόνοι που, στερούμεθα είμαστε εμείς. Οι πολιτικές ελίτ, δυστυχώς και οι πνευματικές δεν προβληματίζονται ποσώς για το κενό εθνικού δόγματος.

Η Αλβανία «σκεύος εκλογής» των ΗΠΑ με ισχυρό λόμπι εκεί (ελληνικό υπάρχει;) βιώνει μια φάση έκστασης με το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας». Χωρίς να λύσει κανένα εσωτερικό της πρόβλημα διακατέχεται από παθολογική εξωστρέφεια. Φαντασιώνεται με τον ίσκιο της. Η αμερικανοκίνητη αυτονόμηση του Κοσσόβου της άνοιξε την όρεξη για όμορες περιοχές σε Σκόπια, Σερβία, Μαυροβούνιο. Ακόρεστη τώρα διεκδικεί και την (βορειοδυτική) Ελλάδα! Σοφόν και σαφές: όποιος δεν διεκδικεί, διεκδικείται! Αφού δεν διεκδικούμε την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας (1914) που θεσπίζει την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου οι Αλβανοί δεν είναι περίεργο ότι διεκδικούν αυτοί την Νότια Ήπειρο και όχι μόνον…

Διακρινόμαστε από αβάσταχτη βραδύτητα του πράττειν. Γεωστρατηγικά βρισκόμαστε σε θέση – κλειδί, που ελέγχει τους ενεργειακούς δρόμους προς Ευρώπη. Αλλά…

Η Ελλάς μετά το ’90 τάϊσε, πότισε, γιάτρεψε τη μισή τουλάχιστον Αλβανία. Έπρεπε να την είχε εξαρτήσει πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Την άφησε να γλιστρήσει στην αγκαλιά της Τουρκίας. Γι’ αυτό ο Ερντογάν υπαγόρευσε το πρόσφατο προκλητικό διάβημα του Ράμα που αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Ιόνιο ενώ αξιώνει τους χάρτες χερσαίων ερευνών μας στην Ήπειρο. Μαριονέτα της Άγκυρας στα Τίρανα υπουργός ονόματι Ντούτσκα υπότροφος του Αττίλα στα Κατεχόμενα. Το αλβανοτουρκικό πάρτυ συνεχίζεται με δημόσια υπερπροβολή Τσάμηδων και τουρκοποίηση της ναυτικής βάσης Αυλώνα.

Εθελές τα κι επαθές τα: Η Ελλάδα πέρυσι έστρωσε χαλί για την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ ξεχνώντας ότι ο Ράμα με τουρκική καθοδήγηση κίνησε την διαδικασία ακύρωσης της ελληνοαλβανικής συμφωνίας για καθορισμό των θαλασσίων ζωνών, και αυτός μπλοκάρει έκτοτε την διευθέτηση του θέματος. Μόνο μια ελληνική πολιτική δυνάμεως και πυγμής μπορεί να πειθαναγκάσει τους αλλοπαρμένους Αλβανούς σε αλλαγή συμπεριφοράς.

Στο τεχνητό βορεινό μόρφωμα των Σκοπίων τα πράγματα είναι μαλλιά – κουβάρια. Διαφθορά του καθεστώτος, αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός και αλαλάζων ψευδομακεδονισμός. Αλβανοί, Βούλγαροι, Σέρβοι διεκδικούν εδάφη. Πλην Ελλήνων που δεν διεκδικούν τίποτε. Ανέκαθεν. Και μια ειδικού ενδιαφέροντος λεπτομέρεια: Στην αποκαλυφθείσα τηλεφωνική συνομιλία Γκρουέφσκι – Μιλοσόσκι ο τότε ΥΠΕΞ του τον ενημερώνει ότι ο ΓΑΠ είναι σύμφωνος στην ονομασία «Ανεξάρητη Δημοκρατία της Μακεδονίας (Άνω)» και τον ενθαρρύνει σε αποδοχή της με την επισήμανση ότι η «παρένθεση (Άνω) θα εξαφανισθεί γρήγορα». Ο σκοπιανός το κατάλαβε. Οι δικοί μας βαυκαλίζονται ακόμη με τάχα «γεωγραφικούς προσδιορισμούς erga omnes» ενώ ενός εστί χρεία: Επιστροφή στην φυσική αφετηρία: ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία – παράγωγα, καταγγελία Ενδιάμεσης, υπεράσπιση εκεί ελληνικής μειονότητας και φυσικάαποτρεπτική πολιτική ισχύος.

Πηγή: Αντίβαρο

Stratfor:Η ΕΕ και οι ΗΠΑ θα δώσουν στην Ελλάδα τα απαιτούμενα χρήματα, για να ματαιώσουν τα σχέδια της Ρωσίας!!

Σύμφωνα με το αμερικανικό γεωπολιτικό ινστιτούτο Stratfor, στην «άποψη» του οποίου απηχούν οι απόψεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, και κατ‘ ουσία του Λευκού Οίκου, θα υλοποιηθεί τελικά το ζητούμενο για την Ελλάδα και το χρέος της από τους “περιβόητους» θεσμούς.
Η χώρα μας θα έχει την απαραίτητη παροχή οικονομικής βοήθειας, όπως και η Ουκρανία, «στρεφόμενες» όμως και οι δύο χώρες ολοκληρωτικά προς τη γεωπολιτική στρατηγική της ΕΕ και των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η αυξανόμενη επιρροή της Ρωσίας στις χώρες αυτές υπονομεύει την ενότητα του αποκαλούμενου «Δυτικού στρατοπέδου», τονίζουν έγκυροι αναλυτές και εμπειρογνώμονες του «ινστιτούτου».!!!
Η κρίση στην Ελλάδα και η σύγκρουση στην Ουκρανία αποτελούν ταυτόχρονα μια δοκιμασία για την ΕΕ, και τη ζώνη του ευρώ, αλλά και για την αμερικανική δύναμη στην Ευρώπη.
Η οικονομική βοήθεια προς τις χώρες αυτές, αποτελεί μονόδρομο.
Στόχος είναι η πρόληψη της αύξησης της επιρροής της Ρωσίας σε αυτές τις περιοχές, για τις δυτικές κυβερνήσεις και η επίτευξη της γεωπολιτικής στρατηγικής των ΗΠΑ, αναφέρουν αναλυτές του ινστιτούτου Stratfor, γράφει σε άρθρο του το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων ***RIA Novosti.
Το άρθρο ανέφερε ότι τα παραδείγματα της Ελλάδας και της Ουκρανία αποδεικνύουν περίτρανα ότι η χρηματοδοτική βοήθεια συνδέεται συχνά με την επίτευξη ορισμένων πολιτικών στόχων. Αυτό «εξηγούν» οι αναλυτές, «διευκρίνισε εξονυχιστικά» ο επικεφαλής του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζακ Λιου στην Αθήνα και το Eurogroup, λέγοντας ότι πρέπει «να είναι ευέλικτοι και να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα για να μείνει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ».
Την ίδια στιγμή, γράφει το Stratfor, η Ελλάδα μπορεί να μην έχει μεγάλους οικονομικούς πόρους, αλλά η γεωπολιτική της θέση, είναι θεμελιώδους στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ και τις ΗΠΑ.
Από την άποψη του πασίγνωστου ινστιτούτου, ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα για την Ελλάδα είναι ότι αποτελεί «κομβικό σημείο διέλευσης για ΟΛΑ τα ανταγωνιστικά έργα φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και του αγωγού «Turk Stream», αλλά και του έτερου αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος χρηματοδοτείται από το Αζερμπαϊτζάν και υποστηρίζεται από το πρόγραμμα της ΕΕ, με την ονομασία «Νότιος Διάδρομος».
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι η Ελλάδα ΠΡΕΠΕΙ να διαθέτει στην εξουσία ΠΑΝΤΑ μια φιλοδυτική κυβέρνηση, ειδικά όταν η επίσημη Αθήνα άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να λάβει οικονομική βοήθεια από την Ρωσία και την Τράπεζα επενδύσεων των χωρών του συνασπισμού BRICS.
Το άρθρο του ινστιτούτου αναφέρει ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα στηρίζονταν σε ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, θα ελάμβανε φυσικό αέριο σε μειωμένη τιμή.
Η ανάγκη αυτή θα αυξάνονταν εάν η χώρα εγκατέλειπε την ευρωζώνη και επέστρεφε σε μια αδύναμη δραχμή, η οποία θα καθιστούσε τις εισαγωγές ενέργειας πιο ακριβές».
Εδώ ο Αμερικανός συντάκτης εννοεί ότι με αυτές τις διευκολύνσεις οι Ρώσοι, θα εισερχόντουσαν δια της πλαγίας οδού στην ελληνική πολιτική ζωή.
Η κατάσταση αυτή δεν ικανοποιεί την Ευρώπη και τις ΗΠΑ σε καμία περίπτωση, με αποτέλεσμα η ανάγκη για την παροχή σημαντικής οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, να αποτελεί πλέον μονόδρομο αναφέρουν οι αναλυτές.
Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζει η ΕΕ και οι Ηνωμένες Πολιτείες με την Ουκρανία, εξακολουθούν να πιστεύουν οι αναλυτές.
Το ρωσικό σχέδιο μετατροπής της Ουκρανίας σε μια «ουδέτερη κατάσταση» δεν «ικανοποιεί» τις δυτικές κυβερνήσεις.
Η αυξανόμενη απειλή των κοινωνικών διαμαρτυριών στο Κίεβο, λόγω της κατάρρευσης της ουκρανικής οικονομίας, αναγκάζει τις ΗΠΑ και την ΕΕ να παράσχουν σημαντική οικονομική βοήθεια στην κυβέρνηση του Κιέβου.
«Έτσι, η ελληνική κρίση και η σύγκρουση στην Ουκρανία καθορίζουν το γεωπολιτικό τοπίο της Ευρώπης και της Δύσης, για να αποτραπεί μια μεγάλη αναταραχή και αστάθεια στην Ελλάδα και την Ουκρανία, οι οποίες αποτελούν το κλειδί για τη διατήρηση της (ενότητας) των χωρών του δυτικού στρατοπέδου», συνοψίζει το άρθρο.
Σύμφωνα με ανάλυση στο pentapostagma.gr, επιβεβαιωνόμαστε πλήρως ως ιστοσελίδα, για τις αναλύσεις μας σχετικά με την πατρίδας μας, και την ομολογουμένως ΤΕΡΑΣΤΙΑ γεωπολιτική θέση που κατέχει.
Η Ελλάδα είναι το σταυροδρόμι των μελλοντικών εξελίξεων και έχει το «κλειδί» με την χρήση του οποίου οι Αμερικανοί επιθυμούν να «κλειδώσουν» την Ρωσία από την πρόσβαση στην Μεσόγειο Θάλασσα. Αυτά είναι τα σχέδια τους για την περιοχή αυτή.
Η σύγκρουση Ρωσίας και ΗΠΑ, πραγματοποιείται και στην Ελλάδα, μην το ξεχνάμε αυτό. Επίσης όλοι οι αγωγοί από την Ρωσία αναγκαστικά θα καταλήγουν στην πατρίδα μας.
Για αυτό η πατρίδα μας «τραβάει τα πάνδεινα» έξι χρόνια τώρα….

Πηγές:
national-pride
***RIA Novosti.
pentapostagma.gr

ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΟΡΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ
ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΟΡΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΟΥ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ

 

Του Αντιναυάρχου ε.α. Π. ΚΑΒΑΛΙΕΡΟΥ Π.Ν

 

Είναι γνωστές οι επίμονες προσπάθειες των Σκοπίων να επιβάλουν στη διεθνή κοινότητα και ειδικότερα στην Ελλάδα, τα Ελληνικά ιστορικά ονόματα «Μακεδονία» και «μακεδόνας» για τον κρατικό και εθνικό τους προσδιορισμό. Ο αδιάντροπος αυτός σφετερισμός της ταυτότητας των Μακεδόνων, που είναι και ταυτότητα των Ελλήνων, καθώς και της ελληνικότητας του Ονόματος, της Γλώσσας, της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, δεν μας ξενίζει ιδιαίτερα γιατί ξεκίνησε πριν από 60 χρόνια. Εκείνο που μας ξενίζει είναι η πρόσφατη αναγνώριση των Σκοπίων, από τις ΗΠΑ, με το Ελληνικό αυτό όνομα, γιατί είναι αχαρακτήριστη, άστοχη, προσβλητική, επικίνδυνη, σε βάρος της Ελλάδας, και οπωσδήποτε ασυνεπής σε σχέση με τις προγενέστερες θέσεις και ενέργειές του επί του θέματος.
Αδιάψευστα ιστορικά γεγονότα και ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονομασία, τον Αύγουστο του 1944, από τον Τίτο, από Νότια Σερβία σε «Μακεδονία», είχε δύο στόχους : ο πρώτος στόχος ήταν ο προσδιορισμός και αποδυνάμωση της Σερβίας, ο δε δεύτερος και σπουδαιότερος, η απόσπαση της Βόρειας Ελληνικής Επαρχίας της Μακεδονίας προς έλεγχο του Αιγαίου, ιδιαίτερα της πολύ σημαντικής πόλεως και λιμένος της Θεσσαλονίκης, και η στη συνέχεια δημιουργία της ψευδομακεδονίας του Αιγαίου. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ λησμόνησαν την τότε σαφή και αποτελεσματική στάση ως και τις στη συνέχεια ενέργειές τους.
Συγκεκριμένα, στην ενέργεια αυτή του Τίτο, οι ΗΠΑ αντιτάχθησαν και αντέδρασαν άμεσα με τον Υπουργό Εξωτερικών, της Κυβερνήσεως Ρούσβελτ, Εdward R. Stetinius Jr, o oποίος με την υπ΄αριθμό 868014/26-12-44 εγκύκλιό του, δήλωσε τα εξής : «Η Κυβέρνηση αυτή θεωρεί ότι οποιαδήποτε αναφορά σε «Μακεδονικό Έθνος», «Μακεδονική Πατρώα Γη» ή «Μακεδονική Εθνική Συνείδηση» είναι αδικαιολόγητη και δημαγωγική, δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, ενώ διαβλέπει, στην παρούσα αναβίωσή της, πιθανό μανδύα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας. Η επίσημη πολιτική αυτής της Κυβέρνησης είναι να λάβει τα αναγκαία μέτρα εναντίον εκείνων που θα βοηθήσουν τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία στη δημιουργία «Μακεδονικού Ζητήματος» σε βάρος της Ελλάδας».
Την πολιτική αυτή ενίσχυσαν και νεώτεροι Πρόεδροι ως και τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ. ΟΙ ανωτέρω δηλώσεις αποδείχθησαν προφητικές δεδομένου ότι ο Τίτο και ο Στάλιν πράγματι ξεκίνησαν επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδας στην οποία οι ΗΠΑ αντέδρασαν με το Δόγμα ΤΡΟΥΜΑΝ και βοήθεια προς την Ελλάδα, το 1947, προκειμένου να προστατευθεί η εδαφική της ακεραιότητα από κομμουνιστική κατοχή. Την ανωτέρω άποψη/στάση των ΗΠΑ ενίσχυσαν επίσης, μεταξύ άλλων, ο ΟΗΕ, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος και οι ομολογίες Στάλιν και Δημητρώφ.
Κατωτέρω θα επαναληφθούν συνοπτικά, οι κυριότεροι λόγοι που δεν επιτρέπουν τη χρήση των ονομάτων «Μακεδονία», «Μακεδόνας» και «Μακεδονικός από το νέο κράτος :
α. Δεν είναι σωστό μια χώρα, η οποία είναι τμήμα μιας γεωγραφικής περιοχής, να ορίζεται αυθαίρετα από μόνη της, με επίσημο τρόπο, εκπρόσωπος της όλης περιοχής.
β. Δεν αντιπροσωπεύει ούτε εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα δεδομένου ότι τα ονόματα αυτά είναι καθαρά Ελληνικά, αναφορικά με την προέλευσή τους, και ότι δεν υπάρχει Μακεδονική φυλή. Η χρήση των ονομάτων αυτών στην αρχαία Ελλάδα, ακόμη και σε προσδιορισμούς όπως «Βασίλειο της Μακεδονίας του Φιλίππου του Β΄ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου» έδειχνε γεωγραφική περιοχή και όχι εθνότητα. Οι Μακεδόνες όπως οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες, οι Θηβαίοι, Κύπριοι κ.λ.π. ήταν όλοι Έλληνες.
γ. Μπορεί να στηρίξει εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος γειτονικών χωρών, όπως συνέβηκε πολλές φορές μέχρι τώρα.
δ. Δεν υπάρχει ομοιογένεια στον πληθυσμό του νέου κράτους. Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Christian Science Monitor, στις 28 Οκτωβρίου 1992, στη σελίδα 19, από τον C.M.WOODHOUSE, πολύ γνωστό ιστορικό και πρώην μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου ο οποίος υπηρέτησε τη Μεγάλη Βρετανία, στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια και μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο πληθυσμός αποτελείται από 40-45% Σλάβους, 30% Αλβανούς, 10% Έλληνες και 10% Τσιγγάνους και λοιπούς.
ε. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί την παραποίηση της ιστορίας της Μακεδονίας στους ακόλουθους ψευδείς ισχυρισμούς/επιχειρήματα που έχουν κατασκευασθεί από τους Σκοπιανούς αξιωματούχους προκειμένου να υποστηρίξουν τις προσπάθειές τους να επιβάλουν τη χρήση του ονόματος Μακεδονία και των παραγώγων του :

– Ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες αλλά μια ξεχωριστή εθνότητα.
– Ότι η γλώσσα τους δεν είναι η Ελληνική, αλλά το ιδίωμα που ομιλείται στην περιοχή των Σκοπίων.
– Ότι η Μακεδονία εκτείνεται προς Βορράν πολύ πέραν των ορίων της ιστορικής Μακεδονίας, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει πραγματικές σλαβικές περιοχές που δεν είχαν υπάρξει ποτέ τμήματα της Μακεδονίας στην αρχαιότητα και οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν τμήματα της αρχαίας Δαρδανίας.

– Ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά ένα ξεχωριστό έθνος που είχε σχέση με τους Ιλλυριούς και τους Θράκες.
– Ότι όταν οι Σλάβοι κατέβηκαν στη Βαλκανική, κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνων μ.Χ. συγχωνεύθηκαν με τους μη Έλληνες απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων και έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο έθνος οι Σλαβο-Μακεδόνες.
– Ότι οι απόγονοι αυτών των Σλαβο-Μακεδόνων του μεσαίωνα είναι οι σημερινοί Μακεδόνες των Σκοπίων.
– Ότι στη Βουλγαρία και Ελλάδα υπάρχουν κάτοικοι οι οποίοι ανήκουν σ΄αυτό το «Μακεδονικό Έθνος» οι οποίοι σχηματίζουν καταπιεσμένες μειονότητες των οποίων τα δικαιώματα πρέπει να αναγνωρισθούν.
– Ότι οτιδήποτε αποκαλούμενο «Μακεδονικό», ήθη, έθιμα, πολιτισμός κ.λ.π. δεν είναι Ελληνικό, αλλά δημιούργημα των Μακεδόνων του τύπου των Σκοπίων.

Φυσικά όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορούν να αντέξουν κριτική γιατί είναι τελείως αμφισβητήσιμοι τόσο με ιστορικά και εθνολογικά όσο και με πολιτιστικά ή κοινωνιολογικά κριτήρια.
Τα επιχειρήματα να μη χρησιμοποιηθούν τα ονόματα «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» είναι ουσιώδη και σε σύγκριση με τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών είναι συντριπτικά και αποφασιστικά.
Οι κατασκευασμένοι από τους Σκοπιανούς ισχυρισμοί, που προαναφέρθηκαν, προβάλλονταν και προβάλλονται συνεχώς από τους αξιωματούχους των Σκοπίων όχι μόνο τότε που ήταν ομόσπονδο κράτος αλλά ιδιαίτερα και πιο επίμονα τώρα που είναι ανεξάρτητο κράτος. Μολονότι δεν αντέχουν ακόμη και στοιχειώδη κριτική δεδομένου ότι είναι ψευδείς και αδικαιολόγητοι, τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία θα αποδείξουν ότι τα αντικρούοντα αυτούς επιχειρήματα είναι ουσιαστικά, συντριπτικά και αποφασιστικής σημασίας.
Η Μακεδονία από μόνη της, με τις χιλιετίες της παλιάς της δόξας, δεν θα επιτρέψει την αλλαγή της ιστορίας. Μόνο το άκουσμα των ονομάτων του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η συνεισφορά τους στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, του πρώτου με τη σοφία του και του δεύτερου με την πολεμική του αρετή, την ανδρεία, την εξαίρετη πολιτική και τη μεγαλοσύνη του, θα έπρεπε να είναι αρκετά για να επαναφέρουν στα λογικά τους όλους αυτούς που προσπαθούν να παραποιήσουν την ιστορία της.
Η Μακεδονία υπήρξε πάντοτε και εξακολουθεί να είναι ακόμη η πιο προχωρημένη έπαλξη και ο προμαχώνας της Ελλάδας.
Όλες οι ιστορικές πηγές συμφωνούν αναφορικά με τη γεωγραφική θέση της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας τα όρια ήταν τα ακόλουθα :

– Το Αιγαίο Πέλαγος και τα βουνά Καμβούνια, Πιέρια και Όλυμπος προς νότον.
– Οι λίμνες Οχρίδα και Πρέσπα και τα βουνά Βαμβούνα, Σκόμιο και Ροδόπη προς βορράν.
– Ο ποταμός Νέστος προς ανατολάς και τα βουνά Γράμμος και Πίνδος προς δυσμάς.

Οι κάτοικοι αυτής της περιοχής, οι Μακεδόνες, ανήκαν σε μια από τις αρχαιότερες Ελληνικές φυλές. Οι πλησιέστεροι συγγενείς τους ήταν οι Θεσσαλοί και ειδικότερα οι Μαγνήσιοι με τους οποίους μοιράζονταν την Αιολική καταγωγή.
Η γλώσσα που μιλούσαν ανήκε στους αρχαιότερους τύπους της Ελληνικής και είχε συγγένεια με τις διαλέκτους της Αιολικής, Αρκαδικής, Κυπριακής και Μηκυναϊκής.
Η θρησκεία των Μακεδόνων ήταν η ίδια με τη θρησκεία των άλλων Ελλήνων οι δε μύθοι και παραδόσεις τους ήταν τα ίδια που συναντούσες σε όλο τον Ελληνικό κόσμο.
Ο Βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β΄και ο γιός του Αλέξανδρος ο Μέγας – στον οποίο οι Σκοπιανοί προσπαθούν επισταμένα να προσδώσουν «Σλαβομακεδονική» ταυτότητα – ενεργούσαν όχι απλώς σαν Έλληνες αλλά σαν Πανελλήνιοι Αρχηγοί με την έννοια ότι έκαναν πράξη την παλιά ιδέα του σχηματισμού ενός ενιαίου Ελληνικού κράτους με τη συγχώνευση των Ελληνικών πόλεων-κρατών.
Στις χρονικές περιόδους που ακολούθησαν, και ειδικότερα μετά την εμφάνιση στη Βαλκανική των Σλάβων και των Βουλγάρων (6ο και 7ο αιώνα μ. Χ.) η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας όπως προσδιορίσθηκε προηγουμένως εξακολούθησε να είναι η έπαλξη και ο προμαχώνας του Ελληνισμού όπως ακριβώς ήταν και κατά την αρχαιότητα.
Η Παλαιά Διαθήκη, οι αρχαίοι συγγραφείς, σύγχρονοι ερευνητές, αμέτρητες επιγραφές σε αγάλματα, τάφους, στήλες με Ελληνικά ονόματα και αναθήματα, χιλιάδες νομίσματα, όχι μόνο στη Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα αλλά και σε χώρες του εξωτερικού όπως στη Λιβύη, την Αίγυπτο και την Ασία, μέχρι τις Ινδίες, επιβεβαιώνουν κατηγορηματικά ότι, οι Μακεδόνες σαν Έλληνες, είχαν τους ίδιους θεούς, τις ίδιες θρησκευτικές λατρείες, και ότι ήταν αυτοί που διέδωσαν τη γλώσσα τους, που ήταν η Ελληνική, και το Ελληνικό πνεύμα σε όλο το γνωστό τότε κόσμο.
Η Παλαιά Διαθήκη περιλαμβάνει ακαταμάχητα και αδιάσειστα αυτούσια στοιχεία στα κείμενά της. Σε ένα από αυτά, ο Προφήτης Δανιήλ, 200 περίπου χρόνια πριν από τη γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προέβλεψε ότι «ο Βασιλιάς των Μήδων και των Περσών θα κατατροπωθεί από έναν Έλληνα Βασιλιά και ότι αυτόν τον πρώτο μεγάλο Βασιλιά θα τον διαδεχθούν τέσσερις Βασιλιάδες από το ίδιο Βασίλειο».
Οι Αρχαίοι συγγραφείς και ιστορικοί δίνουν επίσης αμέτρητα αποδεικτικά στοιχεία. Η πρώτη ιστορική αναφορά δίνεται από τον Όμηρο ο οποίος στην Ιλιάδα μνημονεύει τα ονόματα διαφόρων Πελασγικών και Ελληνικών φυλών που ζούσαν στη Μακεδονία.
– Ο Στράβων αναφέρει: «Φυσικά η Μακεδονία είναι μέρος της Ελλάδας».
– Ο Ηρόδοτος γράφει: «Οι απόγονοι του Περδίκα, του πρώτου Βασιλιά των Μακεδόνων, είναι Έλληνες, όπως οι ίδιοι το θέλουν και όπως εγώ ο ίδιος το ξέρω».
– Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι: «Οι Μακεδόνες αποτελούνται από διάφορες ελληνικές φυλές κάτω από διάφορους Βασιλιάδες».
– Ο Πολύβιος λέει: «Οποία και πόσο μεγάλη τιμή πρέπει να ανήκει στους Μακεδόνες οι οποίοι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους δεν έπαψαν ποτέ να μάχονται εναντίον των Βαρβάρων για την ασφάλεια των Ελλήνων».
– Ο Αρριανός, στο βιβλίο του «Ανάβαση του Αλεξάνδρου» αναφέρει ότι μετά τη μάχη του Γρανικού ο Αλέξανδρος έκανε τα εξής: «Έστειλε στην Αθήνα, την πρώτη πόλη όλων των Ελλήνων, και όχι στην Πέλλα που ήταν η πρωτεύουσα της Μακεδονίας, τριακόσιες πανοπλίες και άλλα Περσικά λάφυρα, για να ανατεθούν στην πολιούχο Αθηνά με την αφιέρωση «Αλέξανδρος ο Φιλίππου και οι Έλληνες, πλην Λακεδαιμονίων, από των Βαρβάρων των την Ασίαν οικούντων». Επίσης λέει ότι 2000 Έλληνες μισθοφόρους των Περσών, που συνέλαβε αιχμαλώτους, τους έστειλε δέσμιους στη Μακεδονία για να εργασθούν εκεί σαν δούλοι «ότι παρά τα κοινά δόξαντα τοις Έλλησιν, Έλληνες όντες, εναντία τη Ελλάδι υπέρ των Βαρβάρων εμάχοντο».
Με τις ενέργειές του αυτές ο Αλέξανδρος, εκτός από την απογοήτευσή του για τη μη συμμετοχή των Σπαρτιατών στην Πανελλήνια εκστρατεία εναντίον των Περσών και για τις πολύ λίγες περιπτώσεις που Έλληνες πολέμησαν στο πλευρό των Περσών, δείχνει κυρίως πόσο περήφανος αισθανόταν για την Ελληνική καταγωγή του, ότι το επίτευγμά του το θεωρούσε καθαρά Ελληνικό και ότι το ίδιο θα έπρεπε να αισθάνονταν και οι άλλοι Μακεδόνες αφού ο Αλέξανδρος δεν έκανε καμιά ξεχωριστή αναφορά σ΄αυτούς.
Ο Παυσανίας επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες ήταν μέλη των Δελφικών Αμφικτυονιών λέγοντας : «Την εποχή μου οι Αμφικτυονίες ήταν τριάντα. Οι περιοχές της Νικόπολης, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας έστειλαν η κάθε μια από έξη αντιπροσώπους» δεδομένου ότι, όπως είναι γνωστό σε όλους, μόνο Έλληνες ήταν μέλη Αμφικτυονιών. Επίσης ο Παυσανίας επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου μόνο Έλληνες μπορούσαν να αγωνιστούν, με πολλές συμμετοχές και πολλούς νικητές.
Ο Γιόχαν Γουσταύος Ντρόϊζεν, διαπρεπής Γερμανός φιλόλογος και ιστορικός στην ιστορία που έγραψε για το Μέγα Αλέξανδρο τονίζει ότι: «και οι δύο, και ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος, μετέφεραν και μετέδωσαν στους λαούς της Ασίας όχι το Μακεδονικό πολιτισμό, γιατί δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητος, αλλά τον Ελληνικό πολιτισμό».

Όταν οι χάρτες αποκαλύπτουν την αλήθεια
Οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους Σκοπιανούς να παρέξουν αποδεικτικά στοιχεία για τους ισχυρισμούς τους, με την κατασκευή πλαστών χαρτών, δεν απέδωσαν. Όσο σκληρά και να προσπαθήσει κάποιος δεν θα βρει, πουθενά σ΄όλο τον κόσμο, χάρτες εκτυπωμένους πριν από το 1944 οι οποίοι να εμφανίζουν τη λέξη «Μακεδονία» δε οποιαδήποτε άλλη χώρα εκτός από την Ελλάδα.
Το πόσο αβάσιμα είναι τα επιχειρήματα των Σκοπιανών στην προσπάθειά τους να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους ότι υπάρχει «Μακεδονικό Έθνος» αποδεικνύεται από τους παρακάτω εθνολογικούς και ιστορικούς χάρτες :

– Ο εθνογραφικός χάρτης των εθνοτήτων στη Μακεδονία την περίοδο 1912-1926 ο οποίος εκτυπώθηκε το 1970 από το New Cambridge Modern History.

– Ο εθνογραφικός χάρτης του Kieport που εκτυπώθηκε στο Βερολίνο το 1818.

– Ο εθνογραφικός χάρτης που έφτιαξε ο Ιταλός Amendore Vergili το 1908 με βάση την Τουρκική απογραφή που είχε διεξαχθεί από τον Hilmi Pasha.

– Ο χάρτης του Standford.

– Ο ιστορικός χάρτης της Ελλάδας που εκδόθηκε στη Βαλτιμόρη από τον Ε.Ζ.Coal το 1824, στο υπόμνημα του οποίου ο εκδότης περιγράφει τη Μακεδονία σαν τμήμα της Ηπειρωτικής Ελλάδας ενώ σημειώνει ότι τα βόρεια σύνορά της βρίσκονται πέραν της πόλης του Μοναστηρίου.

– Ο χάρτης που εκδόθηκε από το φημισμένο Ιστορικό-Γεωγράφο ORTELIUS το 1579, που αναφέρεται στα ιεραποστολικά ταξίδια του Αποστόλου Παύλου, όπου η ελληνική επικράτεια εμφανίζεται ενιαία συμπεριλαμβάνουσα τη Μακεδονία.

– Ο εθνογραφικός χάρτης των Βαλκανίων που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1878 ο οποίος δείχνει τη μεγάλη υπεροχή του Ελληνικού πληθυσμού, έναντι όλων των άλλων εθνοτήτων χωρίς καμιά ένδειξη των αυτοαποκαλουμένων Μακεδόνων.

Κανείς από αυτούς τους χάρτες, ή οποιοσδήποτε άλλος που εκδόθηκε πριν από το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν κάνει καμιά αναφορά σε ξεχωριστό «Μακεδονικό Έθνος» για τον απλό λόγο ότι δεν υπήρξε τέτοιο έθνος πριν το εφεύρει ο Τίτο.

Δεν υπάρχει Μακεδονική γλώσσα
Οι προσπάθειες των Σκοπιανών να παρουσιάσουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η αποκαλούμενη «Μακεδονική γλώσσα» είναι το ιδίωμα που ομιλείται στην περιοχή των Σκοπίων δεν μπορούν να πείσουν κανένα. Η γλώσσα τους, η οποία εμπεριέχει αυτοτελή Σλαβική γλώσσα, ήταν τελείως άγνωστη μέχρι το 1944. Και όσο πολύ και αν προσπαθήσει κάποιος δεν θα βρει τίποτε που να αποδεικνύει την ύπαρξή της. Η γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι Σλαβόφωνοι κάτοικοι της νότιας Γιουγκοσλαβίας και της Νοτιοδυτικής Βουλγαρίας ήταν γνωστή σαν ένα γλωσσικό ιδίωμα της Βουλγαρικής.
Μετά τη δημιουργία της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, για προφανείς πολιτικούς λόγους, ένας πολύ μεγάλος αριθμός φιλολόγων και υποτρόφων της φιλολογίας στρατολογήθηκε προκειμένου να δημιουργήσει μια ξεχωριστή γραπτή γλώσσα.
Αφού πήραν το ήδη ομιλούμενο Βουλγαρικό γλωσσικό ιδίωμα σαν σημείο εκκίνησης και αφού δανείστηκαν ευρύτατα από την Ελληνική, τη Σερβική, τη Ρωσική και άλλες Σλαβικές γλώσσες, δημιούργησαν μια φιλολογική γλώσσα την αποκαλούμενη «Μακεδονική γλώσσα» η οποία αναγνωρίστηκε από το Γιουγκοσλαβικό Σύνταγμα σαν μια από τις τρεις επίσημες γλώσσες της χώρας. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα κείμενο, ούτε μια επιγραφή σε αυτή τη γλώσσα πριν από το 1944 αποδεικνύει, χωρίς αμφιβολία, ότι δεν έχει καμιά σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες και τους απογόνους τους που μιλούσαν πάντοτε Ελληνικά.
Το γεγονός ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν την ίδια γλώσσα με τους άλλους Έλληνες φαίνεται και στο έργο του Ρωμαίου Ιστορικού Livy, ο οποίος γράφει ότι τη συνέλευση των Ελλήνων στην Αιτωλία το 200 π.χ. την παρακολούθησαν «αντιπρόσωποι από τους Αιτωλούς, τους Ακαρνάνες και τους Μακεδόνες, οι οποίοι μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα».
Δεν υπάρχει επίσημο κείμενο ούτε στο πρόσφατο ούτε στο απώτερο παρελθόν στο οποίο να γίνεται μνεία για «Μακεδονία» ή για «Μακεδόνες». Ούτε η συνθήκη του Βερολίνου ούτε η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου κάνουν κάποια αναφορά σ΄αυτό το ενδεχόμενο. Η επίσημη Τουρκική απογραφή του 1905 δίνει αριθμητικά στοιχεία για τους πληθυσμούς της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, η οποία ήταν διηρημένη στα Βιλαέτια της Θεσσαλονίκης και του Μοναστηρίου, δείχνει μεγάλη υπεροχή των Ελλήνων ενώ δεν κάνει καμιά αναφορά σε «Μακεδόνες» για τον απλό λόγο ότι κανένας από τους ερωτηθέντες δεν εδήλωσε τέτοια καταγωγή.
Ένα γεγονός που έχει γίνει αποδεκτό ακόμη και από Σλάβους Ιστορικούς είναι ότι η εγκατάσταση των Σλάβων στα Βαλκάνια έλαβε χώρα τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ότι η πολιτιστική τους ιστορία αρχίζει κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα μ.Χ. Οι θεμελιωτές της πολιτιστικής ιστορίας των Σλάβων, ήταν δύο Έλληνες μοναχοί από τη Θεσσαλονίκη, ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα, με σημείο εκκίνησης τη Μακεδονία, δίδαξαν τους Σλάβους τη βασισμένη στα Ελληνικά Κυριλλική γραφή και τη Χριστιανική πίστη της Ελληνο-Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι οι πρώτες ουσιώδεις πηγές της πολιτιστικής ζωής και της ιστορίας τους είναι Ελληνικές του Βυζαντίου.
Αυτό και μόνο το γεγονός αποστερεί από τους Σλάβους το δικαίωμα να διεκδικήσουν οιονδήποτε ιστορικό δεσμό με τα Βαλκάνια πριν από τον 6ον αιώνα μ.Χ. και οιονδήποτε πολιτιστικό πριν από τον 10ο αιώνα. Η θεωρία των Σκοπιανών ότι ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος ήταν Σλαβομακεδόνες, η οποία είναι τουλάχιστον αστεία, δέχθηκε ένα ισχυρό ράπισμα από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, ο οποίος στις 31 Δεκεμβρίου 1980 διένειμε σε όλην την καθολική εκκλησία διακήρυξη, με την οποία ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος μνημονεύονται ως «οι Έλληνες αδελφοί» και καθιερώνονται ως προστάτες της Ευρώπης.

Γεγονότα τα οποία δεν δικαιολογούν άγνοια
Το πολύ γνωστό γεγονός ότι η Παλαιά Διαθήκη μεταφράσθηκε για πρώτη φορά στην Ελληνική.
Η Χριστιανική θρησκεία εκμεταλλεύτηκε το γεγονός που η Ελληνική γλώσσα, χάρη στον Αλέξανδρο και τους διαδόχους του, είχε γίνει παγκόσμια και τη χρησιμοποίησε σαν το κυριότερο μέσο για τη διάδοσή της ώστε να γίνεται κατανοητή από τα διάφορα έθνη.
Τα τρία Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων γράφηκαν εξ αρχής στην Ελληνική, ενώ το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, το οποίο γράφηκε στην Αραμαϊκή, μεταφράστηκε πολύ νωρίς στην Ελληνική.
Το γεγονός ότι ο Απόστολος Παύλος άρχισε τις Αποστολικές του περιοδείες από τη Μακεδονία.
Η εξήγηση είναι ότι επειδή ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του είχαν διαδώσει στο εξωτερικό τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική παιδεία, στο σπίτι του Παύλου μιλούσαν την Ελληνική και ο ίδιος είχε διδαχθεί Ελληνικές επιστήμες.
Ο Holzner στο βιβλίο του που αναφέρεται στον Παύλο γράφει : «Κάποτε από τη Μακεδονία ήλθε ο νεαρός ήρωας (Αλέξανδρος) με τα 22 του χρόνια και έφερε τα δώρα της Δύσης, την Ελληνική γλώσσα και Φιλοσοφία, στην Ανατολή. Τώρα η Δύση αξίωσε το πιο πολύτιμο δώρο από την Ανατολή, τη διδασκαλία του Ναζωραίου……».
Η ιστορία και η πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας ως «Ελληνιστική εποχή» επηρέασε την ιστορία της ανθρωπότητας.
Όπως αναφέρει σε ειδική μελέτη του 1955 το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων και το Πανεπιστήμιο LUND της Σουηδίας, η ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι ιστορία μόνον των Ελλήνων αλλά και όλων των Ευρωπαίων, δεδομένου ότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.
Η θέση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Η Ευρωπαϊκή Ένωση το Δεκέμβριο του 1991 και τον Ιούνιο του 1992 στις προϋποθέσεις που καθόρισε για την αναγνώριση του νέου κράτους των Σκοπίων περιέλαβε τον όρο να μη χρησιμοποιηθεί η λέξη Μακεδονία στο όνομά τους.

Κατόπιν των ανωτέρω δεν δικαιολογείται , ούτε επιτρέπεται η υφαρπαγή από τους Σκοπιανούς, ούτε και σαν συνθετικό του Ελληνικού ονόματος «Μακεδονία», για τον κρατικό και εθνικό τους προσδιορισμό. Δεν επιτρέπεται επίσης και η σκόπιμη άγνοια ή παράβλεψη της ιστορικής πραγματικότητας, από τρίτες χώρες, μικρές ή μεγάλες, για εξυπηρέτηση των όποιων συμφερόντων τους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε κάποια παραχώρηση εάν μας έφερναν έστω και ένα γραπτό ή μη μνημείο, χάρτη ή άλλο εύρημα, προ του 1944 που να μην είναι Ελληνικό.

Πηγή: elesme.gr

Yψώνουν τη Σημαία τους σε όλα τα Βαλκάνια οι Τούρκοι

Σε Τουρκικά χέρια πέρασε τελικά ο υδροηλεκτρικός σταθμός της Μπίστριτσας… Της Βορείου Ηπείρου πολλά τα τυχαία γεγονότα στη περιοχή μας και ανησυχούμε!

Όπως είχαμε γράψει και πριν λίγο καιρό (εδώ) η κυβέρνηση του Μπερίσα προσπαθεί να ξεπουλήσει ότι προλάβει καθώς φοβάται την ήττα στις επερχόμενες εκλογές. Για τον λόγο αυτό έστησε έναν «διεθνή διαγωνισμό» για την πώληση τεσσάρων μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών της Αλβανίας, μεταξύ των οποίων και τον υδροηλεκτρικό σταθμό της Μπίστριτσας στην Επαρχία Μεσοποτάμου.

Σας είχαμε ενημερώσει από την πρώτη στιγμή για της πιθανότητες εξαγοράς του από την τούρκικη πολυεθνική «Kürüm International Sh. A.» καθώς είχε προσφέρει το αστρονομικό ποσό των 52 εκατομμυρίων ευρώ αφήνοντας πίσω κάθε άλλη προσφορά.

Τελικά το Υπουργικό Συμβούλιο της Αλβανίας ανακήρυξε νικήτρια χθες την «Kürüm International Sh. A.», ενώ ο αλβανικός τύπος αναφέρει πως τα παιδιά του Μπερίσα, Shkelzen και Αrgitα, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την ανάδειξη του τουρκικού πολυεθνικού ομίλου ως νικητή του διαγωνισμού.

Μ’ αυτή την κίνηση οι Τούρκοι πλέον κάνουν αισθητή την παρουσία τους και ΒΔ της Ελλάδος, αγοράζοντας ένα από τα «φιλέτα» της αλβανικής οικονομίας με γεωπολιτική και γεωστρατηγική σημασία για την Βόρεια Ήπειρο και την Ελλάδα.

Πηγή: Βετεράνος

Νικολάου Ι. Μέρτζου – Το Μακεδονικό Παίγνιο Γεωπολιτικής (Άρθρο 2 –

Σε προηγούμενο άρθρο μας παρουσιάσαμε τη νέα μελέτη του προέδρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών κ. Νικολάου Ι. Μέρτζου, «Το Μακεδονικό Παίγνιο Γεωπολιτικής». Σήμερα δημοσιεύουμε την ίδια την μελέτη, όπως διατίθεται από την ιστοσελίδα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Πηγή: Maccunion

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΑΙΓΝΙΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Του Νικολάου Ι.Μέρτζου
Ἡ μελέτη διανέμεται δωρεὰν χάρις στὴν εὐγενὴ χορηγία τῆς Κυρίας Θεοδότης Ἰ. Μανδύλα. Ἒχει ἀναρτηθεῖ στὸν ἱστότοπο τῆς Ἐταιρείας Μακεδονικῶν Σπουδῶν (media.ems.gr/ekdoseis)

Balkan map 1794 Ἡ Ἐταιρεία Μακεδονικῶν Σπουδῶν μὲ συνέπεια συνεχίζει τὸ κορυφαῖο ἐπιστημονικὸ καὶ ἐθνικὸ ρόλο ποὺ ἐπιτελεῖ στὰ Βαλκάνια. Οἱ ἐκδόσεις της πρωτοστατοῦν στὸ ζήτημα τῆς ἐπιστημονικῆς τεκμηρίωσης καὶ τῆς ὑπεράσπισης τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας. Στὴν τελευταία της ἐκδοση, διαβάζουμε τὴν μελέτη τοῦ Προέδρου της Νικολάου Ἰ. Μέρτζου, «Τὸ Μακεδονικὸ Παίγνιο Γεωπολιτικῆς». Η σύντομη ἀλλὰ ἒγκυρη μελέτη ἐξιστορεῖ εὐσύνοπτα τὴ διαχρονικὴ ἐξέλιξη τοῦ Ζητήματος καὶ τεκμηριώνει τὰ σοβαρὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντα γιὰ τὰ ὁποῖα Ξένες Δυνάμεις, ἐναλλασσόμενες διαχρονικὰ μεταξὺ 1871-2012, τὸ χρησιμοποίησαν καί, μέχρι σήμερα, τὸ χρησιμοποιοῦν. Δημοσιεύει ἀδιάσειστα ἐπίσημα στοιχεῖα, συνήθως ἂγνωστα, καὶ προβαδίζει διότι καλύπτει πλήρως τὴ διαδρομὴ τοῦ Ζητήματος μέχρι τὸν Νοέμβριο 2012.

Ἀναφέρω ἐνδεικτικά ἀποσπάσματα:
«Στρατηγικός στόχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, παρέμενε σταθερά η έξοδος στις θερμές θάλασσες μέσω της Μακεδονίας, του Αιγαίου και των Στενών των Δαρδανελλίων. Προς τούτο η Ρωσία, μέχρι το 1854, επεδίωκε να χρησιμοποιήσει το ομόδοξο Γένος των Ελλήνων. Η Μεγάλη Αικατερίνη, με το περίφημο «Ελληνικό Σχέδιό» της, σκόπευε να διαλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να ανασυστήσει την Ελληνική Αυτοκρατορία υπό ρωσική επικυριαρχία, με Αυτοκράτορα τον εγγονό της τον οποίον σκόπιμα βάφτισε Κωνσταντίνο. Το 1770 εξαπέλυσε στον ελληνικό χώρο τα Ορλωφικά. Το 1774 επέβαλε τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, βάσει της οποίας τα ελληνικά πλοία είχαν το δικαίωμα να πλέουν ελεύθερα και να εξοπλισθούν με κανόνια υπό ρωσική σημαία. Το 1828 η Ρωσία πήρε μέρος στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου και είδε πρώτο Κυβερνήτη του πρώτου ελληνικού Κράτους τον τέως επί των Εξωτερικών Υπουργό της Ιωάννη Καποδίστρια. Το 1829, μετά τον νικηφόρο της πόλεμο κατά των Οθωμανών, επέτυχε την πρώτη αναγνώριση του ελληνικού Κράτους με τη Συνθήκη της Αδριανουπόλεως. Οι άλλες Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης αντιτάσσονταν, φυσικά, στο ρωσικό σχέδιο.

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την ενθρόνιση του Βαυαρού Πρίγκηπος Όθωνος, η Ελλάδα, ερειπωμένο μικρό Κράτος περιβαλλόμενο με εκτεταμένη ακτογραμμή και ήδη καταχρεωμένο στους Άγγλους τοκογλύφους τραπεζίτες, μεταβάλλεται πλέον σε προτεκτοράτο της θαλασσοκράτειρας Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το 1854 ξεσπάει ο Κριμαϊκός Πόλεμος Ρώσων-Οθωμανών. Αγγλία και Γαλλία συμμαχούν με τους Οθωμανούς για να ανακόψουν την κάθοδο της Ρωσίας στις θερμές θάλασσες. Αλλά οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν ένοπλοι παρά το πλευρό του Ομοδόξου Ξανθού Γένους. Αμέσως η Αγγλία και η Γαλλία απέκλεισαν με τον στόλο τους όλα τα ελληνικά λιμάνια, κατέλαβαν με αγήματα την Αθήνα και εξανάγκασαν τον Όθωνα να εγκαταλείψει την Επανάσταση στη Μακεδονία, Θεσσαλία και Ήπειρο.

Η ρωσική πολιτική συνειδητοποίησε ότι έχασε δια παντός τους Έλληνες και αναζήτησε άλλους «αντιπροσώπους» της στη Μακεδονία. Επελέγησαν οι Βούλγαροι διότι ήσαν ομόδοξοι και επί πλέον ομόφυλοι Σλάβοι. Με ρωσική βοήθεια θα μπορούσαν να ελέγξουν τη Μακεδονία. Προηγουμένως, όμως, έπρεπε να αφυπνισθούν, να διαχωρισθούν από τους Έλληνες με τους οποίους ταυτίζονταν στην ελληνική παιδεία και στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία. Ως κατάλληλο όργανο κατασκευάζεται και χρησιμοποιείται μια ανεξάρτητη Εκκλησία των Βουλγάρων. Έτσι η αναμέτρηση Ελλήνων και Βουλγάρων στη Μακεδονία άρχισε το 1871, όταν με φιρμάνι του Σουλτάνου, υπαγορευμένο από τον πρέσβη της Ρωσίας στρατηγό κόμη Ιγνάτιεφ, ανακηρύχθηκε η Βουλγαρική Εξαρχία η οποία αποσχίσθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και έλαβε το δικαίωμα να ιδρύει Μητροπόλεις και ναούς σε όσα μέρη της Μακεδονίας το ζητούσε σημαντικός αριθμός πιστών.

Το δόκανο στήθηκε: οι σλαβόφωνοι Μακεδόνες, οι οποίοι προσέρχονταν επειδή αντιλαμβάνονταν μέσες-άκρες καλύτερα τη γλώσσα της Θείας Λειτουργίας, εγγράφονταν στα οθωμανικά κιτάπια ως «Εξαρχικοί» και κατ’ επέκταση ως «Βούλγαροι». Έως τότε οι Οθωμανοί ξεχώριζαν τους υπηκόους τους ανάλογα μόνον με το θρήσκευμά τους και ανέγραφαν όλους τους Ορθοδόξους ως Ρουμ, δηλαδή Ρωμαίους, Έλληνες. Όμως, οι σλαβόφωνοι Μακεδόνες, σε σύντομο χρονικό διάστημα εννόησαν και συνειδητοποίησαν ότι καταγράφονται ως Βούλγαροι, αποχώρησαν μαζικά. Απηύθυναν μάλιστα στον Οικουμενικό Πατριάρχη δραματικές διακηρύξεις πίστεως που πολλές δημοσιεύθηκαν στην πατριαρχική εφημερίδα Εκκλησιαστική Αλήθεια. Τότε αποκηρύχθηκαν και επικηρύχθηκαν ως Γραικομάνοι, δηλαδή ως ελληνομανείς. Έτσι, από το 1895 συμμορίες εισαγόμενες από τη Βουλγαρική Ηγεμονία επέπεσαν στους σλαβόφωνους Μακεδόνες. Παπάδες, δάσκαλοι, προεστοί εξοντώθηκαν με παραδειγματικά μαρτύρια. Υπέμειναν και επέμειναν, όμως. Έλληνες!

Όταν η πλεκτάνη της Εξαρχίας αποδείχθηκε ανεπαρκής, το 1877, οι Ρώσοι κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία, απελευθέρωσαν τη σημερινή Βουλγαρία και τον Φεβρουάριο του 1878, στα πρόθυρα της Κωνσταντινουπόλεως, στο προάστιο Άγιος Στέφανος, υπαγόρευσαν στον ηττημένο Σουλτάνο την ομώνυμη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου η οποία ίδρυσε στα χαρτιά τη Μεγάλη Βουλγαρία στην οποία ενσωματώνονταν όλη η Μακεδονία μέχρι τον Αλιάκμονα ποταμό πλην της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής.

Οι Έλληνες Μακεδόνες επαναστατούν στον Όλυμπο και τα Πιέρια υπό τον Επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο Λούση και τον Πρόεδρο της Προσωρινής Κυβερνήσεως της Μακεδονίας Ευάγγελο Κοροβάγγο, στην Ελιμεία υπό τον προύχοντα Ιωάννη Γκοβεντάρο και τον πολέμαρχο Ιωσήφ Λιάτη και στην Άνω Μακεδονία με κέντρο τις Πρέσπες υπό τους γηγενείς αμάχητους καπετάνιους.

Οι άλλες Δυνάμεις αντιδρούν για να εξουδετερώσουν την κάθοδο της Ρωσίας και αμέσως στο Συνέδριο του Βερολίνου καταργούν τη Μεγάλη Βουλγαρία. Αναγνωρίζουν, όμως, υποτελή στον Σουλτάνο, την πρώτη Βουλγαρική Ηγεμονία. Έτσι δημιουργείται ένα ισχυρό ορμητήριο με αμετακίνητο στόχο τη Μακεδονία. Εκεί χιμούν ένοπλοι Βούλγαροι, όταν οι Έλληνες Μακεδόνες αντιδρούν σθεναρά στον προσηλυτισμό.

BMRO.jpgΤὸ ἡμερολόγιο ποὺ διένειμε στὰ μέλη του γιὰ τὸ ἒτος 2011 τὸ ΒΜΡΟ

Το 1896 οι Βούλγαροι ιδρύουν στη Θεσσαλονίκη την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, γνωστή με το βουλγαρικό αρκτικόλεξο της ΒΜΡΟ, η οποία εξαπολύει τρομοκρατία στη Μακεδονία. Είναι ακριβώς το κόμμα που κυβερνά σήμερα το Κράτος των Σκοπίων και που έχει συμπληρώσει την επωνυμία του αυτή με τον αποκαλυπτικό τίτλο «Δημοκρατικό Κόμμα για την Εθνική Ένωση της Μακεδονίας»!

Ο Μακεδονικός Αγώνας
Έτσι αρχίζει ο Μακεδονικός Αγώνας. Οι Έλληνες Μακεδόνες αμύνονται στη γενέτειρά τους Μακεδονία. Υπό τη Νέα Φιλική Εταιρεία οργανώνουν επανάσταση στην Άνω Μακεδονία η οποία το 1885 καταπνίγεται και η ηγεσία της εξοντώνεται. Αμυνόμενοι ιδρύουν εφημερίδες, περιοδικά, σχολεία, συλλόγους και μυστικές οργανώσεις. Ενεργούν μέσα στην Αθήνα όπου εκδίδουν περισπούδαστα επιστημονικά συγγράμματα για να αποδείξουν την ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας. Το 1896 δέκα τουλάχιστον Μακεδόνες οπλαρχηγοί αναλαμβάνουν δράση στη Μακεδονία, αλλά επέρχεται η στρατιωτική καταστροφή της Ελλάδος στον πόλεμο του 1897. Παρά ταύτα το 1898 επαναστατεί ο ατρόμητος σλαβόφωνος πολέμαρχος καπετάν Κώττας, ο οποίος εγκαθιδρύει επί έξι συνεχή έτη αυτόνομη επικράτεια στα Κορέστεια, στο Βίτσι και στις Πρέσπες.

Στην αυγή του 20ού αιώνα το Οικουμενικό Πατριαρχείο και παράλληλα η μικρή ταπεινωμένη και χρεοκοπημένη Ελλάδα οργανώνουν την εθνική άμυνα. Νέοι φλογεροί Μητροπολίτες αναλαμβάνουν τις εμπερίστατες μακεδονικές Μητροπόλεις. Το 1902 τοποθετείται Γραμματέας στο Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου ο μέγας Μακεδών Εθναπόστολος Ίων Δραγούμης, 24 μόλις ετών. Οργώνει τη Μακεδονία, οργανώνει την εθνική άμυνα, γράφει βιβλία και άρθρα για να συναγείρει το Έθνος. Κράζει στην τρομαγμένη Αθήνα: «Έλληνες, σώστε τη Μακεδονία και η Μακεδονία θα μας σώσει!»

Αμέσως στρατεύονται οι πρώτοι σλαβόφωνοι καπετάνιοι Βαγγέλης Στρεμπενιώτης, Δημήτρης Νταλίπης, Λάκης Νταηλάκης, Σίμος Στογιάννης, Λάκης Πύρζας στη Δυτική Μακεδονία, ο Γιώτας Γκόνος και οι αδελφοί Δογιάμα στον Βάλτο των Γιαννιτσών, ο καπετάν Μητρούσης στις Σέρρες και πολλοί άλλοι. Αλλά δεν αρκούν. Στις 20 Ιουλίου 1903, ημέρα του Προφήτη Ηλία, Ηλιντεν στα βουλγαρικά, οι Βούλγαροι κηρύσσουν γενική εξέγερση με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Η διακήρυξη καλεί ως Μακεδόνες όλους τους κατοίκους της γεωγραφικής αυτής περιοχής: Έλληνες, Βουλγάρους, Σέρβους, Αρβανίτες, Εβραίους, ακόμη και Τούρκους. Στόχος είναι μια αυτόνομη Μακεδονία με σκοπό να ενταχθεί αργότερα στη Βουλγαρία όπως προσαρτήθηκε η αυτόνομη Ανατολική Ρωμυλία.

Οι κομιτατζήδες καταλαμβάνουν τα τρία βλαχόφωνα ακροπύργια του ελληνισμού στην Άνω Μακεδονία το Κρούσοβο, τη γενέτειρά μου Νέβεσκα-Νυμφαίον και την Κλεισούρα στα οποία θέτουν ένα εκβιαστικό δίλημμα: «θα συμπολεμήσετε μαζί μας ή θα καταστραφείτε.» Τα αντίποινα των Οθωμανών είναι τρομερά, τα θύματα στα πυρπολημένα χωριά εκατοντάδες άμαχα και αθώα γυναικόπαιδα. Το Κρούσοβο πυρπολείται. Η Νέβεσκα και η Κλεισούρα σώζονται, όταν καταβάλλουν χιλιάδες φλωριά λύτρα και επεμβαίνει στην Υψηλή Πύλη ο Έλληνας Πρωθυπουργός Δημήτριος Ράλλης. Αυτά τα τρία βλαχόφωνα ακροπύργια του ελληνισμού το Κράτος των Σκοπίων ανακηρύσσει «κοιτίδα του μακεδονικού έθνους».

Στην Αθήνα οι καφενέδες της πολιτικής κηρύσσουν χαμένη τη Μακεδονία. Όχι, όμως, και το Έθνος. Ιδρύεται το Μακεδονικό Κομιτάτο με Πρόεδρο τον δημοσιογράφο Δημήτριο Καλαποθάκη. Στα ελληνικά Προξενεία τοποθετούνται ψυχωμένοι Πρόξενοι και πράκτορες που οργανώνουν τον Αγώνα.

Paulos Melas

Το 1904 ανέρχεται στη Μακεδονία, επί κεφαλής 40 Μακεδονομάχων, ο Παύλος Μελάς. Σύντομα πέφτει νεκρός στα Κορέστεια, στο χωριό Στάτιστα στις 13 Οκτωβρίου 1904. Ο θάνατός του θα σημάνει ανάσταση. Συγκλονίζεται και αφυπνίζεται η Αθήνα, συνεγείρεται ο ζωντανός ελληνισμός, παλικάρια από την Κρήτη και τον Μοριά, από τη Ρούμελη και τα νησιά, ακόμη κι από την Κύπρο τρέχουν στη Μακεδονία, αγωνίζονται, υπερασπίζονται, τιμωρούν και πολλά μαρτυρούν. Μέσα σε τέσσερα χρόνια οι Έλληνες επικρατούν.

Όμως τα πάντα θα είχαν χαθεί, αν δεν είχαν εγερθεί, αγωνισθεί και θυσιασθεί κατά χιλιάδες οι αυτόχθονες Μακεδόνες, ιδίως οι σλαβόφωνοι. Οι σλαβόφωνοι Μακεδόνες υπήρξαν το Ιερόν Σφάγιον του Γένους, συνάμα, όμως, το δόρυ του και η ασπίδα του, διότι αυτοί υπήρξαν το Έπαθλον που οι Βούλγαροι, μέσω της γλώσσας, διεκδίκησαν αλλά δεν λύγισαν. Τους αρμόζει η ευγνωμοσύνη του Έθνους και η άγρυπνη μνήμη. Διότι τα Έθνη είναι κοινότητες κοινής μνήμης και τα Έθνη αφανίζονται, όταν αφανίσουν τὴ μνήμη τους.

Το 1908 επαναστατούν στη Μακεδονία οι Νεότουρκοι. Υπόσχονται ελευθερία και ισοπολιτεία σε όλους. Έλληνες και Βούλγαροι κηρύσσουν εκεχειρία. Ωστόσο, οι Νεότουρκοι εξαπολύουν εθνικούς διωγμούς.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι
Μετά από τέσσερα χρόνια, στις 5 Οκτωβρίου 1912, Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία και Μαυροβούνιο, σε συμμαχία, επιτίθενται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κεντρικό πεδίο των μαχών και έπαθλο των νικητών η Μακεδονία. Οι δύο Βαλκανικοί Πόλεμοι αποτελούν το μεγαλύτερο στρατηγικό επίτευγμα του ελληνισμού μετά το 1821. Μέσα σε διάστημα μικρότερο των δέκα μόνον μηνών, από 5 Οκτωβρίου 1912 μέχρι 28 Ιουλίου 1913, η Ελλάδα διπλασίασε την έκτασή της από 63.211 σε 120.308 τετραγωνικά χιλιόμετρα, διπλασίασε τον πληθυσμό της από 2.631.952 σε 4.718.221 κατοίκους, πολλαπλασίασε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της και για πρώτη φορά κατέλαβε κεντρική θέση στον γεωπολιτικό χώρο της Βαλκανικής. Από τα ερείπια της οικονομικής και της στρατιωτικής καταστροφής της, το 1893 και το 1897, επιτέλεσε ένα απίστευτο μα πραγματικό θαύμα.

Οι σύμμαχοι και ξένοι επιτελείς -ακόμη και ορισμένοι Έλληνες- δεν πίστευαν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ποτέ να επιτύχει όσα, ωστόσο, επέτυχε. Οι ελληνικές δυνάμεις ήσαν τρεις φορές μικρότερες των βουλγαρικών και δυο φορές μικρότερες των σερβικών. Επί πλέον, για να προελάσουν στη Μακεδονία, έπρεπε να διασπάσουν τέσσερις ισχυρότατες οχυρές στενωπούς και να διαβούν ανυπέρβλητα φυσικά εμπόδια όπως οι ποταμοί Αλιάκμων, Αξιός και Γαλλικός και ο απέραντος Βάλτος των Γιαννιτσών. Ωστόσο, μέσα σε 22 μόνον ημέρες ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε μεγάλο μέρος της Δυτικής και της Κεντρικής Μακεδονίας, κέρδισε τις μάχες και εισήλθε στη Θεσσαλονίκη

Στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Λονδίνο της 17 Μαΐου 1913, οι Βαλκάνιοι Σύμμαχοι υπέγραψαν τη Συνθήκη Ειρήνης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Συνθήκη επιδικάζει στην Ελλάδα τη σημερινή Ήπειρο, τη Δυτική Μακεδονία και μεγάλο μέρος της Κεντρικής Μακεδονίας. Στη Βουλγαρία επιδικάζεται η Ανατολική Μακεδονία και μεγάλο μέρος της σημερινής Κεντρικής Μακεδονίας έως λίγα μόνον χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη. Οι Βούλγαροι αισθάνονταν «μεγάλοι ηττημένοι» και καραδοκούν να επιτύχουν το όνειρο της Μεγάλης Βουλγαρίας. Γι’ αυτό Ελλάδα και Σερβία συμμαχούν. Έναν μήνα αργότερα, η Βουλγαρία -χωρίς να κηρύξει πόλεμο- εξαπέλυσε ολομέτωπη αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον των Ελλήνων και των Σέρβων. Αρχίζει άγριος ο Δεύτερος Βαλκανικός Πόλεμος.

Greek troops

Μέσα σε έναν μόνο μήνα, ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε την υπόλοιπη Κεντρική Μακεδονία, όλη την Ανατολική Μακεδονία, την Ξάνθη και την Αλεξανδρούπολη. Κινούμενος ακάθεκτος προς Βορρά διέσπασε το ιστορικό Κλειδίον και τα άβατα Στενά της Κρέσνας, εισήλθε στην πεδιάδα της Σόφιας και εκεί νίκησε στο Σιμιτλή. Κατά την υποχώρησή του ο βουλγαρικός Στρατός, πλαισιωμένος και από κομιτατζήδες, διέπραξε άγριες ωμότητες σε βάρος του αμάχου ελληνικού πληθυσμού. Μεταξύ άλλων πυρπόλησε της Σέρρες και τη Νιγρίτα, εξετέλεσε πολλούς προύχοντες, έκαψε συθέμελα το Δοξάτο και έσφαξε 3.000 αμάχους, λεηλάτησε το Σιδηρόκαστρο και έσφαξε τον Μητροπολίτη του Κωνσταντίνο κ.ά.

Η Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση
Στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους η Γερμανία χρησιμοποιεί ως αντιπρόσωπό της τη Βουλγαρία προκειμένου να ελέγξει τη Μακεδονία την οποία πρέπει να διασχίσει οπωσδήποτε η γερμανική πορεία προς Ανατολάς, η περίφημη Drag nach Osten προς τα πετρέλαια. Το 1914 ξεσπάει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Γερμανία με σύμμαχο τη Βουλγαρία απειλεί άμεσα τη Μακεδονία. Σε αντίδραση οι αντίπαλές της Αγγλία και Γαλλία το 1915 καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη και ανοίγουν το Μακεδονικό Μέτωπο. Επακολουθεί το Κίνημα Εθνικής Αμύνης, η χωριστή κυβέρνηση Βενιζέλου και ο Εθνικός Διχασμός. Τελικά, η Ελλάδα, έστω διχασμένη, σώζει τη Μακεδονία. Στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, το 1916-1918 και το 1941-1943, η Βουλγαρία, σταθερό ορμητήριο της Γερμανίας, προσαρτά την Ανατολική Μακεδονία όπου εξαπολύει συστηματική γενοκτονία σε βάρος των γηγενών Ελλήνων Μακεδόνων, οι οποίοι προτιμούν να εξοντωθούν παρά να εκβουλγαρισθούν. Εξοντώνει μυριάδες Μακεδόνες με τα όπλα, την πείνα και τα καταναγκαστικά έργα στη Βουλγαρία. Μόνον κατά την εξέγερση του Δοξάτου, το 1941, σφαγιάζονται περισσότεροι από 15.000 Μακεδόνες, ενώ εκπατρίζονται 150.000. Οι σύγχρονες αναφορές στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και στο Γ΄ Ράιχ είναι συγκλονιστικές.
Το 1941 οι Βούλγαροι σύμμαχοι της Γερμανίας προσαρτούν επίσης τη γιουγκοσλαβική περιφέρεια Βαρντάρσκα Μπανόβινα, δηλαδή Επαρχία του Βαρδάρη, όπου ο πληθυσμός τούς υποδέχεται ως αδελφούς απελευθερωτές.

Κατά τον Μεσοπόλεμο η Ρωσία υπό άλλη ονομασία συνεχίζει την αυτοκρατορική γεωπολιτική της με στόχο την κάθοδό της στις θερμές θάλασσες μέσω της Μακεδονίας. Τώρα, όμως, ως αντιπρόσωπό της στην περιοχή χρησιμοποιεί την κομμουνιστική ιδεολογία.

Όταν από 1917 επικρατεί η Οκτωβριανή Επανάσταση των Μπολσεβίκων, ιδρύεται η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, η οποία υποκαθιστά τη Ρωσία. Είναι το πρώτο Κράτος στην Ιστορία το οποίο δεν προσδιορίζει η γεωγραφία ούτε η εθνική ιστορία ούτε καμιά Δυναστεία. Το προσδιορίζει απλώς το πολίτευμά του, το πολιτικό σοσιαλιστικό περιεχόμενό του και η διαχείρισή του από τα σοβιέτ, δηλαδή από τις αντιπροσωπείες των εργατών, στρατιωτών και αγροτών. Συνεπώς μπορεί να επεκτείνεται αενάως παντού όπου μια ακόμη επιχώρια κομμουνιστική επανάσταση επικρατεί και ιδρύει μια Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Στην πραγματικότητα η Σοβιετική Ένωση συνεχίζει με άλλα μέσα τη στρατηγική της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Για να επιτύχει την κάθοδό της στο Αιγαίο ιδρύει τη Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία, που, όταν επικρατήσει η επανάσταση, θα είναι απλώς η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών στα Βαλκάνια. Γι’ αυτό το 1924 κηρύσσει ότι διεθνιστικό καθήκον όλων των κομμουνιστών είναι η ανεξάρτητη Μακεδονία και η ανεξάρτητη Θράκη που θα αποτελούν Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Έτσι, η σοβιετική Ρωσία αποκτά πρώτη φορά Έλληνες συμμάχους για την απόσπαση της Μακεδονίας: είναι οι διεθνιστές κομμουνιστές. Όχι, όμως, όλοι. Πολλοί κορυφαίοι ηγέτες του Κ.Κ.Ε. διαφωνούν υπερασπιζόμενοι τη Μακεδονία, όπως ο ιδρυτής της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» Γιάννης Πετσόπουλος, ο βουλευτής Σεραφείμ Μάξιμος, ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Αποστολίδης και ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος. Διαγράφονται.

Η Γιουγκοσλαβία και ο Εμφύλιος
Κατά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου νέα Ξένη Δύναμη επιδιώκει όχι πλέον να ελέγξει μέσω τρίτων τη Μακεδονία αλλά να την προσαρτήσει πλήρως: η γειτονική και πλέον κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία. Επικαλούμενος άψογα αυτά τα οργανωτικά σχήματα και τα διεθνιστικά καθήκοντα της Σοβιετικής Ένωσης, νικήτριας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Τίτο διεκδίκησε την ελληνική Μακεδονία δολιότερα. Ιδρύει τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας στα πρότυπα της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας και μ’ αυτόν τον νομιμοποιητικό κομμουνιστικό τίτλο επιχειρεί να απορροφήσει την ελληνική Μακεδονία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία.

Στα πλαίσια της ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας ιδρύει μιαν ομόσπονδη, Λαϊκή και μετά Σοσιαλιστική, τάχα Δημοκρατία με την ψευδωνυμία Μακεδονία. Και, για να της βρει Λαό, ιδρύει ταυτόχρονα και ένα «Μακεδονικό Έθνος»! Το δόκανο είναι προφανές και ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Στετίνιους αποστέλλει αμέσως, το 1944, επείγουσα οδηγία-ντιρεκτίβα προς όλες τις αμερικανικές υπηρεσίες, τις οποίες ενημερώνει ότι η ίδρυση «Μακεδονίας» και «Μακεδονικού Έθνους» σκοπεύει σε απόσπαση της Ελληνικής Μακεδονίας. Δεν κρύβει, άλλωστε, τις προθέσεις του και τις δηλώνει ωμά στους Δυτικούς Συμμάχους.

Τον Σεπτέμβριο του 1944, πριν ακόμη αποχωρήσουν οι Γερμανοί, ο νικηφόρος ηγέτης των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων Στρατάρχης Τίτο παρουσιάζει τις αξιώσεις της Γιουγκοσλαβίας με τον Robert D. Murphy, Πολιτικό Σύμβουλο του Ανωτάτου Συμμαχικού Διοικητού του Μεσογειακού Θεάτρου Επιχειρήσεων, ο οποίος στις 8 Σεπτεμβρίου 1944 τις καταγράφει σε απόρρητη έκθεσή του προς το Σταίητ Ντηπάρμεντ ως εξής: «Μού δήλωσε ότι η Γιουγκοσλαβία έχει δικαίωμα στην Ιστορία, θα πρέπει να λάβει την περιοχή του Κοσσυφοπεδίου και τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης». Πράγματι ο Τίτο μεταξύ 1944-1948 χρησιμοποιεί τον Εμφύλιο Πόλεμο των Ελλήνων προκειμένου να ενσωματώσει την ελληνική Μακεδονία. Το Μακεδονικό Ζήτημα εισήλθε σε νέα κρίσιμη φάση κατά την οποία μια νέα πλέον ξένη δύναμη, η Γιουγκοσλαβία, ενεργεί κατά της ελληνικής Μακεδονίας με Έλληνες αντιπροσώπους! Τότε η Αμερική, το 1947, εξαγγέλλει το Δόγμα Τρούμαν και υπερασπίζεται τη Μακεδονία. Ήσαν άλλοι οι καιροί και άλλα τα αμερικανικά συμφέροντα.

Η Εθνική Αντίσταση των Ελλήνων εναντίον των ξένων κατακτητών Βουλγάρων Ιταλών και Γερμανών υπήρξε επική. Στις τάξεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ προσήλθαν και αγωνίσθηκαν χιλιάδες Έλληνες πατριώτες. Η διαφορά είναι ότι τον έλεγχό τους είχε αφανώς το Κ.Κ.Ε. και στους κόλπους αυτών λειτουργούσαν αυτόνομες οργανώσεις και ένοπλες μονάδες Σλαβομακεδόνων αυτονομιστών, οι οποίοι είχαν συνεργασθεί αρχικά με τους Βουλγάρους κατακτητές και, μετά το 1943, διασυνδέθηκαν οργανικά με τους «μακεδονιστές» των Σκοπίων. Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να κριθεί ο Εμφύλιος όσον αφορά το Μακεδονικό Ζήτημα το οποίο, έτσι, έλαβε νέα, εξόχως δραματική, τροπή μεταξύ 1944-1949.

Το 1944 το Κ.Κ.Ε., που κυριαρχεί στη χώρα με τον ΕΛΑΣ, εξαπολύει εκ προμελέτης στην Αθήνα τα Δεκεμβριανά. Χάρη στις βρετανικές δυνάμεις ηττάται και τον Φεβρουάριο του 1945 υπογράφει τη Συμφωνία της Βάρκιζας, όταν ακριβώς οι Νικητές του Πολέμου υπογράφουν στην Κριμαία τη Συμφωνία της Γιάλτας, η οποία επικυρώνει τη Συμφωνία Τσώρτσιλ-Στάλιν. Παρ’ όλα αυτά η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. παραμένει προσανατολισμένη σταθερά στον Εμφύλιο.

Το 1945 αποθηκεύει σε μυστικές κρύπτες τα περισσότερα, καλύτερα και βαρύτερα όπλα που δεν παρέδωσε ο ΕΛΑΣ. Συγκεντρώνει και εκπαιδεύει στα στρατόπεδα Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας, Μπερκόβιτσα της Βουλγαρίας και Ρουμπίκ της Αλβανίας περισσότερους από 5.000 αξιωματικούς, μαχητές και κομματικά στελέχη. Αρχές του 1946 ο Μήτσος Παρτσαλίδης μεταβαίνει στη Μόσχα, όπου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, λαμβάνει τη σοβιετική «συμβουλή» να μετάσχει το Κ.Κ.Ε. στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946. Το Κ.Κ.Ε., όμως, κηρύσσει αποχή και, παραμονή των εκλογών, ένοπλες ομάδες του χτυπάν τις νόμιμες φρουρές στο Λιτόχωρο και στο ακριτικό Σκρα. Ήδη τον Φεβρουάριο του 1946 η 2η Ολομέλεια του Κ.Κ.Ε. στην Πίνδο αποφασίζει την εξαπόλυση του Εμφυλίου.

Η απόφαση τηρείται απόρρητη. Τη μαρτυρούν, όμως, οι πρωταγωνιστές. Ο ηγέτης του, Ν. Ζαχαριάδης, σε υπόμνημά του προς τον Στάλιν το 1947 αναφέρει: «Η Ολομέλεια της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. στα μέσα του Φλεβάρη 1946, κατάληξε σε αποφάσεις, αποτέλεσμα των οποίων ήταν να οργανωθεί ο Δημοκρατικός Στρατός της Ελλάδας». Στα Σκόπια ο Πρόεδρος της ομόσπονδης «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» Ντημήταρ Βλαχώφ δηλώνει τον Απρίλιο του 1946: «Οι Έλληνες δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στη Μακεδονία του Αιγαίου!», δηλαδή στην Ελλάδα. Και η μοναδική κρατική εφημερίδα «Νόβα Μακεντόνια» δημοσιεύει αυτή τη δήλωσή του.

Τον Απρίλιο 1947 η ηγετική τρόικα του Κ.Κ.Ε., Νίκος Ζαχαριάδης, Γιάννης Ιωαννίδης και Πετρής Ρούσος, συμφωνεί στο Βελιγράδι με τους Γιουγκοσλάβους να εξαπολυθεί ο Εμφύλιος. Ο Ν. Ζαχαριάδης απευθύνει στον Τίτο ευχαριστήρια επιστολή για τη βοήθεια προς τον Δ.Σ.Ε. Αντάλλαγμα η Μακεδονία. Στις 12 Μαρτίου 1947 εξαγγέλλεται το Δόγμα Τρούμαν. Οι Η.Π.Α. υπερασπίζονται με όλα τα μέσα την Ελλάδα. Αλλά στις 27 Ιουνίου 1947 στο Στρασβούργο ο αντιπρόσωπος του Κ.Κ.Ε. Μ. Πορυφυρογένης ανακοινώνει ότι «η αποφασιστική πολεμική επίδοση του Δ.Σ.Ε. αποκρυσταλλώνεται κιόλας προς τη δημιουργία μιας λεύτερης Δημοκρατικής Ελλάδας με δική της κυβέρνηση και δική της κρατική υπόσταση».

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1947 η Βουλή, με ομόφωνο Ψήφισμά της, χορηγεί γενική αμνηστία στους ηγέτες και αντάρτες του Δ.Σ.Ε. αν παραδοθούν εντός μηνός. Όμως, στις 11-12 Σεπτεμβρίου 1947, η 3η Ολομέλεια αποφασίζει μυστικά τον ολοκληρωτικό πόλεμο και εγκρίνει το Σχέδιο «Λίμνες» που προβλέπει την αιφνιδιαστική κατάληψη της Θεσσαλονίκης και τη δημιουργία χωριστού Κράτους στη Μακεδονία και, ει δυνατόν, στη Θράκη.

Το 1948 και το 1949 οι κρίσιμες πολεμικές επιχειρήσεις διεξάγονται στον Γράμμο και στο Βίτσι, στη Μακεδονία και για τη Μακεδονία. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και δραματικό. Μεσολαβεί προ του τέλους το Παιδομάζωμα και στα Σκόπια εκπαιδεύονται κατά της Μακεδονίας νέοι Γενίτσαροι.

Τα Σκόπια αναγορεύουν επίσημα «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του Μακεδονικού Λαού» τον Εμφύλιο των Ελλήνων, συγκεντρώνουν εκεί όλους τους μαχητές του Δ.Σ.Ε. και τους συνταξιοδοτούν, γιατί πολέμησαν να «απελευθερώσουν την Αιγαιατική Μακεδονία», δηλαδή να ακρωτηριάσουν την Ελλάδα. Εκείνοι οι αυτονομιστές μαχητές κυκλοφορούν με κρατικά χρήματα το ανθελληνικό περιοδικό τους «Φωνή των Αιγαιατών». Παρ’ όλα αυτά, ωστόσο, οι ίδιοι οι βαφτισμένοι δήθεν «Μακεδόνες» μέχρι τα μέσα της δεκαετίας 1950 αυτοδηλώνονται με την ονομασία Σλαβομακεδόνες και φωτογραφίζονται ως Σλαβομακεδόνες.

Slavomacedonians photo

Ιδού αδιάψευστη φωτογραφία από Συνέδριό τους με επί κεφαλής τον ηγέτη του Κ.Κ.Ε Νίκο Ζαχαριάδη, όπου στο πανό αναγράφουν μόνοι τους το όνομά τους: «Σλαβομακεδόνες»…

Πηγή: Αιώνια Ελληνική Πίστη
Αρχική πηγή: Ανιχνευτές