Archive

Posts Tagged ‘Καθηγητής’

Επιστολή του καθηγητή Γενετικής κ. Κωσ. Τριανταφυλλίδη στην Καθημερινή: “Το DNA το αποδεικνύει – Δεν είμαστε Σλάβοι”

Ο Φαλμεράγιερ και το DΝΑ μας

Κύριε διευθυντά
Ως μόνιμος αναγνώστης της έγκριτης «Καθημερινής» παραξενεύτηκα που σε άρθρο (Σ. Κασιμάτης, 2/11/2016) με τίτλο: «Αριστερά του μίσους, δεξιά της αμνησίας» αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Τι να την κάνεις τη γνώση, αν σου αρκεί ένα αίσθημα φυλετικής ανωτερότητας; Οι πολιτικοί της Δεξιάς δεν διάβασαν ποτέ, λ.χ. τον Φαλμεράγιερ. Αρκέστηκαν στη δαιμονοποίησή του από τον ελληνικό 19ο αιώνα – εν μέρει φυσιολογική, για τα δεδομένα μιας χώρας πλήρως συγκεντρωμένης τότε στη διαδικασία της κατασκευής έθνους. Αν τον διάβαζαν, θα διαπίστωναν ότι ο Φαλμεράγιερ κατεδαφίζει μεν το επιχείρημα της συνέχειας του αίματος, αλλά υποστηρίζει το επιχείρημα της γλωσσικής συνέχειας, το οποίο και είναι το αποδεκτό σήμερα».

Παρόμοια, σε νέο άρθρο (17/11/2016) ο ίδιος δημοσιογράφος ερμηνεύει τη δήλωση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας στον πρόεδρο Ομπάμα «είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων» με μηχανισμούς κληρονομικότητας που δεν ισχύουν στη Γενετική του Ανθρώπου.

Αρχικά, ας θυμηθούμε τι υποστήριξε ο Φαλμεράγιερ. Στο έργο του «Ιστορία της Χερσονήσου της Πελοποννήσου κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους» διατύπωσε την άποψη πως: «Οι Ελληνες της εποχής του δεν κατάγονται από τους αρχαίους Ελληνες, αλλά προέρχονται από Σλάβους που εισέβαλαν ή μετανάστευσαν σε διαδοχικά κύματα στην Ελλάδα μετά την επίθεσή τους κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας». Εξιστορεί «Ούτε μια σταγόνα αίματος, γνησίου Ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας». Υποστήριξε δε ότι οι σημερινοί Νεοέλληνες είναι απόγονοι Σλάβων.

Ως γενετιστής γνωρίζω ότι η εθνοτική ιθαγένεια είναι θέμα πολιτισμού, παιδείας, θρησκείας, γλώσσας και συνειδήσεως και δεν εντοπίζεται στο DNA ή στο αίμα. Παρ’ όλα αυτά, η θεωρία του Φαλμεράγιερ έχει βιολογικό υπόβαθρο και ως εκ τούτου η φυσική συνέχεια των κατοίκων της Ελλάδας θα πρέπει να εξεταστεί με βάση και γενετικά στοιχεία. Θα αναφερθώ ενδεικτικά σε αποτελέσματα λίγων γενετικών ερευνών.

Α) Σύμφωνα με τους διαπρεπείς συγγραφείς του κλασικού βιβλίου Γενετικής του Ανθρώπου «The History and Geography of Human Genes» ο γενετικός χάρτης της Ευρασίας ιχνηλατεί τη «γενετική κληρονομιά» των αρχαίων Ελλήνων στους σημερινούς κατοίκους της χώρας μας, αλλά και ανάμεσα στους κατοίκους γειτονικών ευρασιατικών πληθυσμών, σε περιοχές που είχαν αποικιστεί κατά την αρχαιότητα από Ελληνες. Η εξάπλωση αυτή περιλαμβάνει περιοχές που αρχίζουν από τα Δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, εκτείνονται στη Ν. Ιταλία και Σικελία, και καλύπτουν μέρος και των πληθυσμών της Κεντρικής Βαλκανικής. Με βάση αυτά τα γενετικά στοιχεία, κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει, σε αντίθεση με τις απόψεις του Φαλμεράγιερ, ότι μέρος της γενετικής σύστασης (αίματος) των γειτονικών νοτιοσλαβικών πληθυσμών οφείλεται στη διείσδυση ελληνικών πληθυσμιακών ομάδων σε αυτές τις γεωγραφικές περιοχές. Β) Η παραπάνω επίδραση έχει εξεταστεί σε βάθος στην περίπτωση της Magna Graecia. Ακόμη και σήμερα, το γενετικό πρότυπο της Ιταλίας και τις Σικελίας αντιγράφει σχεδόν πιστά τον ελληνικό εποικισμό κατά την προ-Ρωμαϊκή εποχή. Με απλά λόγια, η γενετική ομοιότητα μεταξύ των κατοίκων των δύο περιοχών, που επιμένει χρονικά (2.500 χρόνια) παρά τις διαφορές στην ιστορική πορεία τους (απουσία εισβολών Σλάβων και τουρκική κυριαρχία) μετά την κατάλυση των βυζαντινών κτήσεων, έρχεται να τονίσει τη βιολογική συνέχεια των δύο λαών. Γ) Σε ακόμη πιο πρόσφατες έρευνες εξετάστηκε η γενετική θέση των Ελλήνων στον Παγκόσμιο Γενετικό Χάρτη με τη χρήση 270.000 DNA δεικτών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας οι Ελληνες διακρίνονται γενετικά από τους Σλάβους σε πλήρη αντίθεση με τις λανθασμένες απόψεις του Φαλμεράγιερ, που υποστήριζε ότι πρόγονοι των σύγχρονων Ελλήνων είναι οι Σλάβοι, και της εφημερίδας σας ότι ο Φαλμεράγιερ κατεδαφίζει το επιχείρημα της συνέχειας του αίματος. Αν ήταν ορθή η άποψη του Φαλμεράγιερ θα έπρεπε οι Ελληνες να εντάσσονται στην ίδια θέση με τους σλαβικούς λαούς, και όχι με τους Ιταλούς και τους Ισπανούς. Συμπερασματικά, τα γενετικά στοιχεία απορρίπτουν τη θεωρία του Φαλμεράγιερ περί της ασυνέχειας του αίματος των Ελλήνων.

Κωστας Τριανταφυλλιδης – Ομότιμος καθηγητής Γενετικής και Γενετικής Ανθρώπου

Νέα “βόμβα” από Αμερικανό καθηγητή: “Ο τάφος της Αμφίπολης ανήκει ή στον Αλέξανδρο ή στην Ρωξάνη”

Με ένα εκτενές άρθρο, ο καθηγητής James Romm, παρουσιάζει τα όσα αποκαλύφθηκαν μέχρι σήμερα στο λόφο Καστά, και καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι ο μεγαλοπρεπής τάφος ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο ή στη σύζυγό του Ρωξάνη.

Όμως η ίδια η Κ.Περιστέρη στην παρουσίαση στο Παρίσι είπε ότι ο σκελετός ανήκει σε άνδρα, και ότι είναι πιθανό να πρόκειται για τον Μ.Αλέξανδρο.

«Η ανασκαφή στον τάφο του 4ου π.Χ αιώνα, κοντά στην Αμφίπολη μέχρι στιγμής δίνει «πρόχειρες» αποδείξεις ότι ο τάφος είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ίσως, όμως, τελικά να είναι και της γυναίκας του». Την πεποίθηση ότι το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης έχει δώσει μέχρι τώρα… αποδείξεις ότι ανήκει στο Μακεδόνα στρατηλάτη, εκφράζει ο καθηγητής του κολεγίου Bard James Romm στο The Daily Beast, τονίζοντας παράλληλα ότι τίποτα ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί για την ταυτότητα του νεκρού, ενώ διατυπώνει και την άποψη ότι ίσως τελικά να έχουμε και γυναικεία ταφή.

Στο άρθρο ο καθηγητής γράφει:
«Περίπου 100 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, κοντά στα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης, ο λόφος που ονομάζεται Καστά απασχολεί εδώ και μήνες Φιλέλληνες από όλο τον κόσμο. Σε αυτή την αχανή κυκλική δομή, που ονομάζεται από τους ντόπιους «ο τάφος της Βασίλισσας», τρεις θολωτοί θάλαμοι έχουν έρθει στο «φως». Ο πρώτος και ο δεύτερος θάλαμος φιλοξενούν εκθαμβωτικά αγάλματα στις εισόδους τους, ενώ στο δεύτερο εντοπίζουμε και ένα καταπληκτικό ψηφιδωτό, που απεικονίζει την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη, στο πάτωμα του θαλάμου. Μετά από σχεδόν δυο μήνες, ο ελληνικός τύπος διαδίδει τα νέα: ένα όρυγμα βρέθηκε κάτω από τα χώματα στον τρίτο θάλαμο, που φιλοξενεί ένα τάφο και υπολείμματα ενός σκελετού.

Ο λόφος Καστά «εμφάνισε» το νεκρό του… αλλά χωρίς να δώσει απαντήσεις γύρω από τα αινίγματα του τάφου.
Ένα από τα κύρια αινίγματα του ταφικού μνημείου παραμένει το γεγονός πώς ένα τόσο εντυπωσιακό και μεγαλοπρεπές μνημείο που χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., δεν υπάρχει σε κανένα ιστορικό αρχείο του αρχαίου κόσμου. Τέτοια σημαντικά οικοδομήματα – όπως ο λόφος Καστά με ταφικό περίβολο περίπου 500 μέτρων από μάρμαρο – προσέλκυαν ιστορικούς όπως ο Παυσανίας και ο Στράβων. Ωστόσο, κανένας ιστορικός εκείνης της εποχής δεν κάνει λόγο για μαυσωλείο έξω από την Αμφίπολη, αλλά ούτε για το λέοντα που δέσποζε στη κορυφή του. Κανένα γραπτό κείμενο δεν έχει διασωθεί που να αναφέρεται στο τεράστιο οικοδόμημα, και το μόνο που υπάρχει είναι η φήμη που συντηρείται εδώ και αιώνες ότι ο λόφος ανήκει σε μια «βασίλισσα».

Ένα από τα πολλά μυστήρια του τάφου, τουλάχιστον, λύθηκε στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στο ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ο Λέων της Αμφίπολης και εκατοντάδες μάρμαρα, που βρέθηκαν χιλιόμετρα μακριά από το λόφο, μετακινήθηκαν από Βρετανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι προσπάθησαν να τα βγάλουν από την Ελλάδα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρχιτέκτονα που εργάστηκε στις ανασκαφές, Μιχάλη Λεφαντζή. Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό δεν στέφθηκε με επιτυχία καθώς, την ημέρα που θα γινόταν η μεταφορά τους, επιτέθηκαν στο βρετανικό στρατό Βουλγαρικές και Αυστριακές δυνάμεις.

Άλυτο αίνιγμα παραμένει η ταυτότητα του νερού, ενώ δεν αναμένεται να υπάρξει σύντομα απάντηση. Η λεκάνη του νεκρού βρέθηκε διαλυμένη και οι ειδικοί δεν έχουν καταφέρει ακόμα να ανακαλύψουν αν ανήκει σε άνδρα ή γυναίκα. Τα κτερίσματα που παραδοσιακά άφηναν στις ταφές οι αρχαίοι Έλληνες έχουν πιθανώς αφαιρεθεί από τυμβωρύχους, οι οποίοι άφησαν πίσω τους μόνο τα οστά και κάποια γυάλινα αντικείμενα. Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τίποτα δεν έχει βρεθεί που να αμφισβητεί τη χρονολόγηση της επικεφαλής της ανασκαφής, κ. Κατερίνας Περιστέρη, η οποία τοποθετεί τον τάφο στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ αιώνα, την περίοδο που πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Η απλή και μόνο αναφορά στο όνομα του Μακεδόνα στρατηλάτη αυξάνει τον παλμό των Ελλήνων. Από την αρχή της ανασκαφής στο λόφο Καστά, πολλοί ελπίζουν ότι ο τάφος ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο, παρότι δεν υπάρχει κανένα ιστορικό ντοκουμέντο που να αποδεικνύει το γεγονός.

Το σώμα του στρατηλάτη, μετά το θάνατό του, φυλάχθηκε και επιμελήθηκε πολύ προσεκτικά και μόλις έφθασε στην Αίγυπτο – όπου το έκλεψε ο Πτολεμαίος- όλοι οι Έλληνες είχαν ενημερωθεί για το συμβάν. Οι διάδοχοι του Πτολεμαίου, μάλιστα, φρόντισαν τη μούμια του Αλέξανδρου για αιώνες, ενώ υπάρχουν και γραπτά που αναφέρουν ότι ο Ιούλιος Καίσαρας επισκέφτηκε τη μούμια και μάλιστα έσπασε τη μύτη της. Η κ. Περιστέρη, όμως, δεν έχει διαψεύσει τη φήμη ότι το σώμα του Αλέξανδρου μπορεί τελικά να έχει ενταφιαστεί σε ελληνικό έδαφος, λέγοντας μάλιστα στους Έλληνες δημοσιογράφους ότι «τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί στην παρούσα φάση».

Ακόμα όμως, και αν ο κατακτητής είναι ενταφιασμένος σε άλλο μέρος, ο σκελετός της Αμφίπολης μπορεί να ανήκει στη γυναίκα του. Η Ρωξάνη, την οποία παντρεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος στο σημερινό Ουζμπεκιστάν, δολοφονήθηκε στην Αμφίπολη το 307 π.Χ., μαζί με το γιο τους και κληρονόμο του Αλέξανδρου. Μια αρχαία πηγή αναφέρει ότι το σώμα της Ρωξάνης θάφτηκε στις Αιγές, (στη σημερινή Βεργίνα), ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί ο τάφος της. Έτσι, η Ρωξάνη μπορεί να είναι η «βασίλισσα» στην οποία αναφέρονται οι ντόπιοι της Αμφίπολης.

Το λιοντάρι όμως, που κάποτε δέσποζε στην κορυφή του τάφου, όπως επισημαίνει συχνά η κ. Περιστέρη, υποδεικνύει ανδρική ταφή πολεμιστή. Εάν, λοιπόν, η χρονολόγηση του τάφο είναι σωστή τότε οι υποψήφιοι στρατηγοί και μετέπειτα διάδοχοι του Αλέξανδρου, είναι αρκετοί. Οι εικασίες επικεντρώνονται στον Νέαρχο, τον Έλληνα καπετάνιο που οδήγησε το στρατό του Αλέξανδρου στον Ευφράτη το 325 π.Χ. Κανένα στοιχείο δεν υπάρχει για την ταφή του Νέαρχου, ωστόσο η οικογένεια του συνδέεται με την Αμφίπολη και γι’ αυτό το λόγο είναι από τους επικρατέστερους ενοίκους του τάφου.

Τα οστά που βρέθηκαν στον τάφο αυτή τη στιγμή μελετώνται αναλυτικά από τους ανθρωπολόγους, χωρίς ωστόσο, να είναι βέβαιο ότι θα εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα από τις μελέτες. Για μια πιθανή ανάλυση DNA θα πρέπει να μελετηθεί γενετικό υλικό από τους συγγενείς του νεκρού, για παράδειγμα αν ο σκελετός ανήκει στη Ρωξάνη θα πρέπει να παρθεί δείγμα από τον σκελετό που βρέθηκε στις Αιγές και εικάζεται ότι ανήκει στο γιο της».

Πηγή: defencenet.gr

Έγινε θέμα στα Σκόπια το βιβλίο για τη Μακεδονία

Το βιβλίο με τίτλο «European Cartography and Politics: The Case of Macedonia» που πρόσφερε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Αβραμόπουλος στον μεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Νίμιτς…

Abramopoulos-01

Δημοσίευμα της σλαβικής Dnevnik των Σκοπίων κάνει λόγο για το βιβλίο που πρόσφερε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Αβραμόπουλος στον μεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Νίμιτς, για την περίπτωση της “Μακεδονίας”, με τίτλο «European Cartography and Politics: The Case of Macedonia». Το βιβλίο συνέγραψαν ο υπουργός Περιβάλλοντος και γνωστός χαρτογράφος κ. Ευάγγελος Λιβιεράτος και η ευρωβουλευτής και καθηγήτρια αρχαιολογίας κ. Χρυσούλα Παλιαδέλη.

Πριν αναφερθούμε στο περιεχόμενο το βιβλίο, όπως το παρουσιάζει η Dnevnik και το μεταφέρει στην ελληνική ο Εχέδωρος, οφείλουμε να σημειώσουμε το παράδοξο που συμβαίνει -κοντά 20 χρόνια τώρα- με την ελληνική επιχειρηματολογία. Υπάρχει κάποιος εκ των αρμοδίων που να πιστεύει ότι οι εμπλεκόμενοι ξένοι στην υπόθεση -από τον κ. Νίμιτς έως τους πολιτικούς της διεθνούς κοινότητας- αγνοούν ότι ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνας;

Αν δηλαδή τους πείσουμε, θα μεταστραφούν, και θα απαγορεύσουν στα Σκόπια να διαστρεβλώνουν την ιστορία; Γι’ αυτόν τον λόγο δηλαδή, είναι υπέρ των Σκοπίων, επειδή αγνοούν την αλήθεια και παραπλανήθηκαν; Το βιβλίο αυτό, των δύο εκλεκτών Ελλήνων επιστημόνων -όπως και άλλα παρόμοια- είναι χρησιμότατο, αλλά για την κοινή γνώμη της αλλοδαπής ή κάποιους αδαείς πολιτικούς και δημοσιογράφους. Και η διάθεσή του, θα είναι χρήσιμη, σε πολύ μικρό βαθμό που μπορεί η αλλοδαπή κοινή γνώμη να επηρεάσει την πορεία των πραγμάτων.

Οι πολιτικοί, διπλωμάτες και οικονομικοί παράγοντες της αλλοδαπής, «πεντάρα δεν δίνουν» για το ποια είναι αλήθεια και σε ποια μεριά βρίσκεται το δίκαιο. Τα συμφέροντά τους κοιτάζουν, με τη δημιουργία «Αιγαιακής Μακεδονίας» για την οποία εργάζονται εδώ και πάρα πολύ καιρό. Προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να είναι η επιχειρηματολογία μας, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα στη Voria.gr.

Η σκοπιανή Dnevnik γράφει ότι «ο σκοπός των δύο συγγραφέων μέσα από τις γραμμές του βιβλίου, που θα μπορούσαν να ενταχθούν και σε ένα κύριο άρθρο, είναι η Ελλάδα να προσφέρει μια οπτική η χαρτογραφική απόδειξη ότι η περιοχή των Σκοπίων, που διατείνεται ότι ανήκει στη γεωγραφική Μακεδονία, είναι πολύ διαφορετική από εκείνη της αρχαίας Μακεδονίας.

» Ο τίτλος του βιβλίου δεν είναι τυχαίος. Εκτός από τη συλλογή χαρτών έχει σελίδες με πολιτικό περιεχόμενο. Φυσικά, μια τέτοια πράξη αποσκοπεί να προωθήσει την ελληνική άποψη στην ιστορική διαφορά αφού έχει γραφεί από δύο Έλληνες αξιωματούχους και προωθείται από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για να κερδίσει βάρος».

Δεν είναι κακόβουλο το σλαβικό δημοσίευμα. Προσπαθεί απεναντίας να διατηρήσει πνεύμα ουδετερότητας. Θα ήταν πολύ χρήσιμο, αν το ελληνικό ΥΠΕΞ μετέφραζε το βιβλίο στο σκοπιανό βουλγαρικό ιδίωμα και το προωθούσε σε επιλεγμένους Σκοπιανούς. Κάποιοι από αυτούς, ίσως καταλάβαιναν.

Ο Μακεδών

Πηγή: Voria.gr

Υ.Γ. Προς τον κ. Ιωάννη Παρίση.
Μόνο σε παρεξήγηση μπορώ να αποδώσω το σχόλιό σας. Ούτε κατά διάνοια θα σας συνέδεε κάποιος με Ιωαννίδη και Κίσιγκερ. Χρησιμοποίησα αποσπάσματα από το άρθρο σας, αφενός επειδή αποκαλύψατε τις προθέσεις του κ. Αναστασιάδη, αφετέρου επειδή με βρίσκει σύμφωνο η συλλογιστική σας, γεγονός που ανέφερα.

Για τους ενδιαφερόμενους, το πλήρες άρθρο του κ. Παρίση βρίσκεται στο http://parisis.wordpress.com

«Οι Έλληνες έως το 1975 έβλεπαν τους Μακεδόνες ως υποδεέστερο λαό»

Διατείνεται ο καθηγητής Victor Davis Hanson – του ‘Hoover’ Institute
Μέχρι το 1975 περίπου, στην επιστήμη υποτίθετο ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν ένας ξεχωριστός λαός και οι Έλληνες τους έβλεπαν ως ημι-Έλληνες, που χρειάσθηκαν να εξελληνίσουν . Αλλά σε αυτήν τη θεωρία βλέπουμε μία αλλαγή, λέει ο Victor Davis Hanson, Αμερικανός ιστορικός, συγγραφέας και αρθρογράφος, σημειώνει το σλαβικό δημοσίευμα.

Ο Χάνσον λέει ότι οι Μακεδόνες ως λαός, έζησαν στα εδάφη που καλύπτουν τώρα οι περισσότερες χώρες της περιοχής, προσθέτοντας ότι η διαμάχη μεταξύ των Σκοπίων και της Ελλάδας, η οποία αναφέρεται στο όνομα Μακεδονία, ως ιστορική κληρονομιά αποτελεί καθαρά μια σύγχυση, δύο χιλιάδων πεντακοσίων ετών μετά την ύπαρξη του μακεδονικού κράτους.

«Προσωπικά, ως [από έξω] παρατηρητής, νομίζω ότι το θέμα είναι ειρωνικό, επειδή οι σπουδαστές της ελληνικής κλασικής περιόδου και οι φιλέλληνες, μέχρι περίπου το 1975, μάθαιναν ότι ο Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες ήταν ένα είδος άγριων ημι-ελλήνων οι οποίοι έπρεπε να εξελληνισθούν από τις ελληνικές πόλεις κράτη.

Αλλά, μετά το 1980, – γράφει το σλαβικό δημοσίευμα- συχνά επαναπροσδιορίζονται ως καθαροί Έλληνες. Δεν γνωρίζω αν η αλλαγή αυτή επήλθε από κάποια αρχαιολογική έρευνα ή για τουριστικούς σκοπούς ή για πολιτικούς λόγους. Βλέπω ότι προβάλλεται ως ελληνικό το αρχαίο βασίλειο της Μακεδονίας και αυτή η πόλη της Πέλλας, όπως και άλλες βασικές πόλεις ως παρόμοιες με τις ελληνικές, με γλώσσα παρόμοια με την ελληνική, αλλά δυσνόητη για τους Έλληνες της εποχής και ο πολιτισμός της αρχαιότητας κάπως παρόμοιος με τα μεγαλύτερα ελληνικά βασίλεια.

Το πώς μπορεί να μετατραπεί σε μια πολιτιστική συνέχεια μετά από 2.500 χρόνια και σε ποιον ανήκει αυτή η κληρονομιά, δεν είμαι σε θέση να πω. Οι αρχαίοι Μακεδόνες ζούσαν σε περιοχές που σήμερα ανήκουν σε πολλές χώρες, όπως είναι σήμερα οι Κούρδοι. Ωστόσο, η πολιτική δεν μπορεί να καταφεύγει σε εύκολα και απλά συμπεράσματα, είπε ο Χάνσον.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό το είδος της πολιτικής κακοποίησης, από τη σύγχρονη Ελλάδα, δεν συνάδει με έναν καλό φύλακα για την ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, σημειώνει το σλαβικό δημοσίευμα.

«Έζησα δύο χρόνια στην Ελλάδα και την έχω επισκεφθεί πάνω από 20 φορές και έχω κάποιες εμπειρίες από τις εκκεντρικότητές της.

Με λίγα λόγια, ζούνε οι Έλληνες, σε μια σκληρή γειτονιά που χωρίζεται από την Ευρώπη με τα Βαλκάνια και βρίσκεται εκτεθειμένη στη Μέση Ανατολή και την Τουρκία. Υπάρχει μια κοινωνία, η οποία είχε κυριευθεί πάνω από 400 χρόνια από τους Τούρκους και χρησιμοποιήθηκε ως πιόνι στις επικρατήσεις των μεγάλων δυνάμεων του 19ου και του 20ου αιώνα.

»Οι Έλληνες πιστεύουν ότι η θεαματική κλασική πολιτιστική κληρονομιά τους διασώθηκε από τα 2.500 χρόνια μέσα από την μακεδονική, ρωμαϊκή, οθωμανική, φράγκικη, ενετική και ευρωπαϊκή κατοχή τους και ως εκ τούτου πρέπει να έχουν αυτήν την ιδιότητα και την επιρροή.
»Οι Έλληνες ως λαμπρά άτομα, εκπροσωπούν πολύ καλύτερα την Ελλάδα στο σύνολό της παρά οι δείκτες της κακής οικονομίας τους, επισημαίνει ο Χάνσον.

Η οικονομική κατάρρευση μπορούσε να προβλεφθεί
Σύμφωνα με τον καθηγητή Χάνσον- συνεχίζει το σλαβικό δημοσίευμα- η οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας και η σύγκρουση που άνοιξε Βορρά-Νότου στην Ευρώπη, ήταν κάτι που θα μπορούσε να προβλεφθεί πολλά χρόνια νωρίτερα.

«Όποιος έχει επισκεφθεί την Ελλάδα κατά τα έτη από το 1980 έως το 2010 δεν έχει ξαφνιαστεί από την οικονομική κατάρρευση. Ακόμη και με γυμνό μάτι μπορούσε να δει κανείς ότι η Ελλάδα ήταν μια τεράστια πυραμίδα που χρηματοδοτούνταν από τη Γερμανία. Η Ελλάδα είναι μια φτωχή χώρα που είχε παραποιημένα στατιστικά στοιχεία για να χρησιμοποιήσει τα γερμανικά δάνεια για μια ευχάριστη ζωή. Και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι άνθρωποι περνούσαν καλά. Τώρα είναι αντιμέτωποι με την πραγματικότητα, είπε ο Χάνσον.

Ο Hanson είναι γνωστός συντηρητικός αρθρογράφος με δημοσιεύσεις σε διάφορα περιοδικά των ΗΠΑ και μέλος του Ινστιτούτου ‘Χούβερ’ στο πανεπιστήμιο ‘Στάνφορντ’ στην Καλιφόρνια, γράφει το δημοσίευμα του Dnevnik.

Πηγή: Γεώργιος Εχέδωρος

Madžiri, madjiri, ματζίρι – Πως δημιουργήθηκε η γλώσσα του κράτους των Σκοπίων

Του Καθ Σπυρίδωνα Σφέτα

Βασικό συστατικό στοιχείο για τη συγκρότηση του έθνους αποτέλεσε η κωδικοποίηση μιας λόγιας σλαβομακεδονικής γλώσσας. Καθώς δεν υπήρχε μια γραπτή παράδοση, η προσκόλληση είτε προς τη βουλγαρική είτε προς τη σερβική για την παραλαβή δανείων ήταν απαραίτητη. Στην επίσημη προπαγάνδα η σλαβομακεδονική χαρακτηρίστηκε «ως η γλώσσα των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου» και επισημάνθηκε η σημασία της για τον ορθόδοξο σλαβικό κόσμο, ενώ τα κείμενα των αδελφών Miladinovi, Parlicev, Zinzifov στο 19ο αιώνα μεταβαπτίστηκαν σε σλαβομακεδονική λογοτεχνική παραγωγή

Συγκροτήθηκε μια πρώτη επιτροπή για το γλωσσικό που διεξήγαγε τις εργασίες της από τις 27 Νοεμβρίου μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου 1944. Ως κατάλληλη διάλεκτος για βάση της υπό διαμόρφωση γλώσσας επιλέχτηκε η κεντρική διάλεκτος του Prilep-Monastir ως λιγότερο διαβρωμένη από τη σερβική και τη βουλγαρική. Για το ζήτημα αυτό δεν υπήρξαν σοβαρές διαφωνίες. Το φλέγον ζήτημα αποτέλεσε η σύνταξη του αλφαβήτου και του συστήματος ορθογραφίας. Η επιτροπή κατέληξε τελικά στο ακόλουθο αλφάβητο ως το πλέον κατάλληλο για τη φωνητική της σλαβομακεδονικής:

Το αλφάβητο αυτό ικανοποιούσε και τους διανοούμενους που προέρχονταν από τη Βουλγαρία και προσχώρησαν στους παρτιζάνους της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας, όπως για παράδειγμα τον ποιητή Venko Markovski, τον δημοσιογράφο Vasil Ivanovski και τον Pavel Satev, που ως νεαρός αναρχικός γεμιτζής το 1903 είχε συμμετάσχει στην ανατίναξη του γαλλικού πλοίου Quadalkivir στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και εξοριστεί από τους Οθωμανούς στη Ζαχάρα. Μετά τη χορήγηση αμνηστίας από τους Νεότουρκους αναχώρησε για τις Βρυξέλλες, όπου σπούδασε Νομικά. Υπήρξε μέλος της φεντεραλιστικής πτέρυγας της βουλγαρομακεδονικής κίνησης και σοβιετικός κατάσκοπος στη Βουλγαρία του Μεσοπολέμου και αργότερα ως μέλος της εθνικο-επαναστατικής πτέρυγας της VMRO (Ενωμένης) ήρθε το 1929 σε ρήξη με την κομμουνιστική πτέρυγα του Vlahov. Ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης στη Βουλγαρία στις παραμονές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου συνελήφθη από τη βουλγαρική αστυνομία τον Νοέμβριο του 1941 και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά τη συνθηκολόγηση της Βουλγαρίας εγκαταστάθηκε στη σερβική Μακεδονία ως Σλαβομακεδόνας. Σε άρθρο του στη Nova Makedonija με τον τίτλο «Μακεδονικό κράτος, έθνος και κουλτούρα», θεωρώντας ότι η πρώτη επιτροπή είχε λύσει το γλωσσικό, έκρινε ως αναγκαία την ανάπτυξη μιας κουλτούρας για την εμπέδωση του έθνους.

Αντιρρήσεις στο προταθέν αλφάβητο εξέφρασε κυρίως ο Σερβομάνος φιλόλογος Blaze Koneski που επισήμανε ότι το ζήτημα δεν ήταν μονάχα φιλολογικό, αλλά και πολιτικό και τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης του σερβικού αλφαβήτου του Vuk Karadzic με την εισαγωγή των σερβικών C, Dj και τον εξοβελισμό του τυπικού βουλγαρικού φωνήεντος Ъ (ερ γκολιάμ). Με μια τέτοια λύση δεν συμφωνούσαν όσοι προέρχονταν από τη Βουλγαρία, όπως ο ποιητής Venko Markovski, γνωστός από το «μακεδονικό λογοτεχνικό κύκλο» της Σόφιας, που στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο προσχώρησε στους παρτιζάνους. Υποστήριξε ότι η νέα γλώσσα έπρεπε να είναι αντιπροσωπευτική και των τριών τμημάτων της Μακεδονίας. Λόγω των διαφωνιών που ερμηνεύονταν ως έχουσες άμεσες πολιτικές διαστάσεις, το ΚΚΜ απέστειλε στις 8 Δεκεμβρίου 1944 την ακόλουθη επιστολή προς το ΚΚΓ, ζητώντας τη συνδρομή Σοβιετικών φιλολόγων.

«Αγαπητοί σύντροφοι, έχουμε μεγάλες δυσκολίες στο ζήτημα του μακεδόνικου αλφαβήτου και της γλώσσας. Οι δυνάμεις μας δεν είναι σε θέση να λύσουν το ζήτημα αυτό όπως πρέπει. Επιβάλλεται να μας βοηθήσετε να μας έρθουν οι Σοβιετικοί φιλόλογοι-Derzavic και Bernstein που γνωρίζουν τη μακεδόνικη μας γλώσσα και εξέφρασαν την επιθυμία να μας βοηθήσουν.
Στο Προεδρείο του ASNOM διεξήχθηκε πολύ σοβαρή συζήτηση σχετικά με το αλφάβητο μας και εμφανίστηκαν διάφορες τάσεις που μπορούν να επιδράσουν πολύ άσχημα στην πολιτική ζωή του λαού μας. Διάφορα στοιχεία που ακόμα δεν εξοικειώθηκαν με την ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία θα μπορούσαν να επωφεληθούν και να αποπειραθούν να εκμεταλλευτούν το ζήτημα του αλφαβήτου για να διχάσουν το λαό και να τον αποκόψουν από την ομό-σπονδη Γιουγκοσλαβία.
Προσωρινά καταφέραμε να απομακρύνουμε αυτόν τον κίνδυνο, αποφασίζοντας να εργαστούν οι φιλόλογοι μας στο ζήτημα της γλώσσας και του αλφαβήτου μέχρι να φθάσουν οι Σοβιετικοί φιλόλογοι με τη βοήθεια των οποίων θα καθοριστεί τελικά το αλφάβητο και η γλώσσα μας. Δεν θα ήταν άσχημο, αν θα στέλνατε κάποιον καλό φιλόλογο από το Βελιγράδι που να εργαστεί για κάποιο χρονικό διάστημα μαζί μας…».

Το ΚΚΓ ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και έστειλε στα Σκόπια όχι Σοβιετικούς φιλολόγους, αλλά τον Σέρβο φιλόλογο Vojslav Hie, ο οποίος έφθασε στα τέλη Δεκεμβρίου 1944. Η άφιξη του στα Σκόπια κατά το διάστημα της δεύτερης συνόδου του ASNOM (28-30 Δεκεμβρίου 1944) δεν ήταν τυχαία. Όπως είναι γνωστό, στη δεύτερη σύνοδο παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος του ΚΚΓ ο Edvard Kardelj που επισήμανε τον κίνδυνο απόσχισης της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας από τη Γιουγκοσλαβία. Συγκροτήθηκε δεύτερη φιλολογική επιτροπή για το γλωσσικό που διεξήγαγε τις εργασίες της από τις 15 Φεβρουαρίου μέχρι τις 15 Μαρτίου 1945. Στην επιτροπή συμμετείχε και ο Hie. Στην εισήγηση του ο Markovski έκρινε ως μη αναγκαία τη συγκρότηση μιας δεύτερης επιτροπής πριν την άφιξη των σοβιετικών φιλολόγων, τάχθηκε εναντίον της εισαγωγής των σερβικών c, dj για επιστημονικούς και πολιτικούς λόγους και επανέλαβε ότι η νέα γλώσσα έπρεπε να είναι αντιπροσωπευτική και των τριών τμημάτων της Μακεδονίας. Αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την κομματική γραμμή που τη χαρακτήρισε ως έκφραση ενός συγκεκαλυμένου σωβινισμού, εννοώντας προφανώς του μεγαλοσερβισμού. Εναντίον του Markovski επιτέθηκε η Liljana Calovska, σύζυγος του Kolisevski, που κάλεσε τον ποιητή να πειθαρχήσει στο κόμμα.

Για να αποφευχθεί μια ανοικτή ρήξη, στα μέσα Μαρτίου 1945 ο Milovan Djilas ως υπεύθυνος του τμήματος κινητοποίησης και προπαγάνδας στην ΚΕ του ΚΚΓ έστειλε στα Σκόπια τον αναπληρωτή του Radovan Zogovic. Σκοπός του Zogovic ήταν να ενισχύσει το κύρος του Koneski. Το τμήμα κινητοποίησης και προπαγάνδας κάλεσε εσπευσμένα στο Βελιγράδι τον Markovski, τον Koneski και την Veselina Malinska, υπεύθυνη του τμήματος κινητοποίησης και προπαγάνδας στο Γενικό Επιτελείο της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας. Στο Βελιγράδι οι Koneski, Markovski και Malinka έγιναν δεκτοί από τον Djilas και τέσσερις Σέρβους φιλολόγους. Σκοπός της συνάντησης ήταν η εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης. Ο Μαυροβούνιος Djilas δέχτηκε τελικά να μην εισαχθούν τα σερβικά γράμματα 6 dj και ο Markovski με τη σειρά του συμβιβάστηκε με τον εξοβελισμό του βουλγαρικού ερ γκολιάμ Ъ. Τα σερβικά γραφήματα lj, nj, j, dz και το παλαιο-εκκλησιαστικό σλαβονικό S (dz) διατηρήθηκαν.

Συγκροτήθηκε μια τρίτη φιλολογική επιτροπή που απλά επικύρωσε τις αποφάσεις του Βελιγραδίου. Επρόκειτο για μια πολιτική λύση που επιβλήθηκε από το Βελιγράδι. Η λύση αυτή φυσικά δυσαρέστησε τους Markovski, Satev και τον Ivanovski που ήταν και ο αρχισυντάκτης της Nova Makedonija από την πρώτη της έκδοση στις 29 Οκτωβρίου 1944.

Τον Ιανουάριο του 1946 εκδόθηκε και η πρώτη συνοπτική γραμματική της γλώσσας σε 16.000 αντίτυπα. Το ίδιο έτος ιδρύθηκε και το Πανεπιστήμιο «Κυρίλλου και Μεθοδίου» των Σκοπίων. Η Φιλοσοφική Σχολή είχε από την αρχή Έδρα των Νοτιο-σλαβικών Γλωσσών, στην οποία ανήκε και το «Σεμινάριο Μακεδονικής Γλώσσας». Στα τέλη του 1946 συγκροτήθηκε και ο «Σύλλογος Λογοτεχνών της Μακεδονίας». Κατά τα έτη 1945-1946 θεμελιώθηκαν επίσης το Εθνικό Θέατρο, η Όπερα και ο Κινηματογράφος, άρχισε την τακτική λειτουργία του ο ραδιοφωνικός σταθμός Σκοπίων, δημοτικά επικά τραγούδια, αναφερόμενα στους αγώνες των κομιτατζήδων κατά των Οθωμανών, διατήρησαν το παλιό φόντο, αλλά προσαρμόστηκαν και σημειολογικά και εννοιολογικά στα νέα δεδομένα: τη θέση των Οθωμανών πήραν οι Βούλγαροι ή οι φασίστες και τη θέση των κομιτατζήδων οι «Μακεδόνες» ή οι παρτιζάνοι. Επρόκειτο για μέτρα έκτακτης ανάγκης που όμως συνέβαλαν στην εμπέδωση της νέας γλώσσας. Βασικός μοχλός για τη διάδοση της γλώσσας ήταν φυσικά ο μηχανισμός του σχολείου και η καταπολέμηση του αναλφαβητισμού.

ΠΗΓΗ: Η διαμόρφωση της Σλαβομακεδονικής ταυτότητας, Βάνιας, 2003, σελ 183-188. Βιβλιογραφία, πηγές και παραπομπές στο βιβλίο.

Πηγή: Akritas2011