Archive

Posts Tagged ‘Μέγας Αλέξανδρος’

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ: Τελετή στην Ακαδημία Σκοπίων για τη γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στις 21 Ιουλίου…

“Η Ακαδημία για τον Αλέξανδρο τον Γ΄ τον Μακεδόνα στις 21 Ιουλίου”, γράφει το δημοσίευμα

Ιούλιος 6, 2016.
Στα πλαίσια της διαπαιδαγώγησης και της ‘μακεδονοποίησης’ του σλαβικού πληθυσμού στην FYROM,  θα γίνουν εκδηλώσεις για την γέννηση του βασιλιά της Μακεδονίας, Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Έτσι:
«Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Παγκόσμιου Ψευδομακεδονικού Συνεδρίου που έγινε τον Αύγουστο του 2015 για τη γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου μαζί με την Ακαδημία των Σκοπίων θα πραγματοποιηθεί τελετή στις 21 Ιουλίου στο Μουσείο του Ψευδομακεδονικού Επαναστατικού Αγώνα στις 19:30.

Η Ακαδημία θα αναφερθεί για το πρόσωπο και το έργο του Αλεξάνδρου του Γ΄ της Μακεδονίας και θα παρουσιάσει μονόδραμα και απαγγελία του Μεγάλου Βασιλιά της Μακεδονίας.

Χαιρετίζουμε όλους τους θαυμαστές του προσώπου και του έργου του Αλεξάνδρου του Γ΄ της Μακεδονίας».

Ο Μέγας Αλέξανδρος, αυτοκράτορας της Μακεδονίας – συνεχίζει το σλαβικό δημοσίευμα– υιός του μεγάλου βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και της βασίλισσας Ολυμπιάδας, μαθητής του Μακεδόνα Αριστοτέλη, γεννήθηκε πριν από 2.372 χρόνια στις 22 Ιουλίου του 356 π.Χ., στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, Πέλλα, και αναπαύθηκε στις 10 προς την 11η Ιουνίου του 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα».

Νέα “βόμβα” από Αμερικανό καθηγητή: “Ο τάφος της Αμφίπολης ανήκει ή στον Αλέξανδρο ή στην Ρωξάνη”

Με ένα εκτενές άρθρο, ο καθηγητής James Romm, παρουσιάζει τα όσα αποκαλύφθηκαν μέχρι σήμερα στο λόφο Καστά, και καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι ο μεγαλοπρεπής τάφος ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο ή στη σύζυγό του Ρωξάνη.

Όμως η ίδια η Κ.Περιστέρη στην παρουσίαση στο Παρίσι είπε ότι ο σκελετός ανήκει σε άνδρα, και ότι είναι πιθανό να πρόκειται για τον Μ.Αλέξανδρο.

«Η ανασκαφή στον τάφο του 4ου π.Χ αιώνα, κοντά στην Αμφίπολη μέχρι στιγμής δίνει «πρόχειρες» αποδείξεις ότι ο τάφος είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ίσως, όμως, τελικά να είναι και της γυναίκας του». Την πεποίθηση ότι το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης έχει δώσει μέχρι τώρα… αποδείξεις ότι ανήκει στο Μακεδόνα στρατηλάτη, εκφράζει ο καθηγητής του κολεγίου Bard James Romm στο The Daily Beast, τονίζοντας παράλληλα ότι τίποτα ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί για την ταυτότητα του νεκρού, ενώ διατυπώνει και την άποψη ότι ίσως τελικά να έχουμε και γυναικεία ταφή.

Στο άρθρο ο καθηγητής γράφει:
«Περίπου 100 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, κοντά στα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης, ο λόφος που ονομάζεται Καστά απασχολεί εδώ και μήνες Φιλέλληνες από όλο τον κόσμο. Σε αυτή την αχανή κυκλική δομή, που ονομάζεται από τους ντόπιους «ο τάφος της Βασίλισσας», τρεις θολωτοί θάλαμοι έχουν έρθει στο «φως». Ο πρώτος και ο δεύτερος θάλαμος φιλοξενούν εκθαμβωτικά αγάλματα στις εισόδους τους, ενώ στο δεύτερο εντοπίζουμε και ένα καταπληκτικό ψηφιδωτό, που απεικονίζει την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη, στο πάτωμα του θαλάμου. Μετά από σχεδόν δυο μήνες, ο ελληνικός τύπος διαδίδει τα νέα: ένα όρυγμα βρέθηκε κάτω από τα χώματα στον τρίτο θάλαμο, που φιλοξενεί ένα τάφο και υπολείμματα ενός σκελετού.

Ο λόφος Καστά «εμφάνισε» το νεκρό του… αλλά χωρίς να δώσει απαντήσεις γύρω από τα αινίγματα του τάφου.
Ένα από τα κύρια αινίγματα του ταφικού μνημείου παραμένει το γεγονός πώς ένα τόσο εντυπωσιακό και μεγαλοπρεπές μνημείο που χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., δεν υπάρχει σε κανένα ιστορικό αρχείο του αρχαίου κόσμου. Τέτοια σημαντικά οικοδομήματα – όπως ο λόφος Καστά με ταφικό περίβολο περίπου 500 μέτρων από μάρμαρο – προσέλκυαν ιστορικούς όπως ο Παυσανίας και ο Στράβων. Ωστόσο, κανένας ιστορικός εκείνης της εποχής δεν κάνει λόγο για μαυσωλείο έξω από την Αμφίπολη, αλλά ούτε για το λέοντα που δέσποζε στη κορυφή του. Κανένα γραπτό κείμενο δεν έχει διασωθεί που να αναφέρεται στο τεράστιο οικοδόμημα, και το μόνο που υπάρχει είναι η φήμη που συντηρείται εδώ και αιώνες ότι ο λόφος ανήκει σε μια «βασίλισσα».

Ένα από τα πολλά μυστήρια του τάφου, τουλάχιστον, λύθηκε στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στο ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ο Λέων της Αμφίπολης και εκατοντάδες μάρμαρα, που βρέθηκαν χιλιόμετρα μακριά από το λόφο, μετακινήθηκαν από Βρετανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι προσπάθησαν να τα βγάλουν από την Ελλάδα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρχιτέκτονα που εργάστηκε στις ανασκαφές, Μιχάλη Λεφαντζή. Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό δεν στέφθηκε με επιτυχία καθώς, την ημέρα που θα γινόταν η μεταφορά τους, επιτέθηκαν στο βρετανικό στρατό Βουλγαρικές και Αυστριακές δυνάμεις.

Άλυτο αίνιγμα παραμένει η ταυτότητα του νερού, ενώ δεν αναμένεται να υπάρξει σύντομα απάντηση. Η λεκάνη του νεκρού βρέθηκε διαλυμένη και οι ειδικοί δεν έχουν καταφέρει ακόμα να ανακαλύψουν αν ανήκει σε άνδρα ή γυναίκα. Τα κτερίσματα που παραδοσιακά άφηναν στις ταφές οι αρχαίοι Έλληνες έχουν πιθανώς αφαιρεθεί από τυμβωρύχους, οι οποίοι άφησαν πίσω τους μόνο τα οστά και κάποια γυάλινα αντικείμενα. Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τίποτα δεν έχει βρεθεί που να αμφισβητεί τη χρονολόγηση της επικεφαλής της ανασκαφής, κ. Κατερίνας Περιστέρη, η οποία τοποθετεί τον τάφο στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ αιώνα, την περίοδο που πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Η απλή και μόνο αναφορά στο όνομα του Μακεδόνα στρατηλάτη αυξάνει τον παλμό των Ελλήνων. Από την αρχή της ανασκαφής στο λόφο Καστά, πολλοί ελπίζουν ότι ο τάφος ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο, παρότι δεν υπάρχει κανένα ιστορικό ντοκουμέντο που να αποδεικνύει το γεγονός.

Το σώμα του στρατηλάτη, μετά το θάνατό του, φυλάχθηκε και επιμελήθηκε πολύ προσεκτικά και μόλις έφθασε στην Αίγυπτο – όπου το έκλεψε ο Πτολεμαίος- όλοι οι Έλληνες είχαν ενημερωθεί για το συμβάν. Οι διάδοχοι του Πτολεμαίου, μάλιστα, φρόντισαν τη μούμια του Αλέξανδρου για αιώνες, ενώ υπάρχουν και γραπτά που αναφέρουν ότι ο Ιούλιος Καίσαρας επισκέφτηκε τη μούμια και μάλιστα έσπασε τη μύτη της. Η κ. Περιστέρη, όμως, δεν έχει διαψεύσει τη φήμη ότι το σώμα του Αλέξανδρου μπορεί τελικά να έχει ενταφιαστεί σε ελληνικό έδαφος, λέγοντας μάλιστα στους Έλληνες δημοσιογράφους ότι «τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί στην παρούσα φάση».

Ακόμα όμως, και αν ο κατακτητής είναι ενταφιασμένος σε άλλο μέρος, ο σκελετός της Αμφίπολης μπορεί να ανήκει στη γυναίκα του. Η Ρωξάνη, την οποία παντρεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος στο σημερινό Ουζμπεκιστάν, δολοφονήθηκε στην Αμφίπολη το 307 π.Χ., μαζί με το γιο τους και κληρονόμο του Αλέξανδρου. Μια αρχαία πηγή αναφέρει ότι το σώμα της Ρωξάνης θάφτηκε στις Αιγές, (στη σημερινή Βεργίνα), ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί ο τάφος της. Έτσι, η Ρωξάνη μπορεί να είναι η «βασίλισσα» στην οποία αναφέρονται οι ντόπιοι της Αμφίπολης.

Το λιοντάρι όμως, που κάποτε δέσποζε στην κορυφή του τάφου, όπως επισημαίνει συχνά η κ. Περιστέρη, υποδεικνύει ανδρική ταφή πολεμιστή. Εάν, λοιπόν, η χρονολόγηση του τάφο είναι σωστή τότε οι υποψήφιοι στρατηγοί και μετέπειτα διάδοχοι του Αλέξανδρου, είναι αρκετοί. Οι εικασίες επικεντρώνονται στον Νέαρχο, τον Έλληνα καπετάνιο που οδήγησε το στρατό του Αλέξανδρου στον Ευφράτη το 325 π.Χ. Κανένα στοιχείο δεν υπάρχει για την ταφή του Νέαρχου, ωστόσο η οικογένεια του συνδέεται με την Αμφίπολη και γι’ αυτό το λόγο είναι από τους επικρατέστερους ενοίκους του τάφου.

Τα οστά που βρέθηκαν στον τάφο αυτή τη στιγμή μελετώνται αναλυτικά από τους ανθρωπολόγους, χωρίς ωστόσο, να είναι βέβαιο ότι θα εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα από τις μελέτες. Για μια πιθανή ανάλυση DNA θα πρέπει να μελετηθεί γενετικό υλικό από τους συγγενείς του νεκρού, για παράδειγμα αν ο σκελετός ανήκει στη Ρωξάνη θα πρέπει να παρθεί δείγμα από τον σκελετό που βρέθηκε στις Αιγές και εικάζεται ότι ανήκει στο γιο της».

Πηγή: defencenet.gr

Άνθιμος: δεν θα αφήσουν να βρεθεί ο Μέγα Αλέξανδρος

Η σημερινή ομιλία του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθιμου, από άμβωνος, τα είχε όλα: Από σχολιασμό της ήττας της Εθνικής, ως και την ανασκαφή στην Αμφίπολη.

Αναφερόμενος στην ήττα της Εθνικής Ελλάδος από τα Νησιά Φερόε, ο κ. Ανθιμος υπογράμμισε πως «αυτό είναι από την γενική κάμψη που έχει η χώρα μας και γι’ αυτό πρέπει να ξυπνήσουμε». Κατά τη διάρκεια της ομιλία του δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις ανασκαφές στην Αμφίπολη με αφορμή το Σκοπιανό και την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Με αφορμή αυτό και λέγοντας ότι οι Σκοπιανοί προσπάθησαν να διαβάλουν και την ανασκαφή στην Αμφίπολη «που είναι ομολογημένη με χίλιους τρόπους» όπως είπε, προέβλεψε ότι θα υπάρχουν και άλλα ευρήματα στον τύμβο Καστά, ενώ αναφέρθηκε και στο τελευταίο συγκλονιστικό εύρημα από τον τάφο της Αμφίπολης, τον σκελετό του νεκρού. Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ανέφερε ότι την απάντηση για την ταυτότητά του θα τη δώσουν οι ειδικοί και πρόσθεσε: «Δεν πιστεύουμε για τον Μέγα Αλέξανδρο. Αν βρεθεί ο Μέγας Αλέξανδρος θα γίνει σεισμός παγκόσμιος. Τι σεισμός δεν ξέρω, αλλά έτσι λένε οι ειδικοί. Θα αλλάξουν όλα, για αυτό λένε ότι δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ, δεν θα αφήσουν. Σε κάποια στιγμή είπαν και εδώ, μήπως; Αλλά δεν φαίνεται να είναι».

Πηγή: 521News

Ο Μέγας Αλέξανδρος στο παλάτι των Βερσαλλιών

Οι Βερσαλλίες είναι βασιλικό ανάκτορο λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, στην ομώνυμη πόλη των Βερσαλλιών. Από το 1682 ως το 1789, οι Βερσαλλίες ήταν πρωτεύουσα της Γαλλίας. Σήμερα αποτελεί ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Οι Βερσαλλίες ήταν μέχρι το 1660 ένα απλό μικρό παλάτι που χρησίμευε κυρίως ως καταφύγιο κυνηγιού, που ήταν η αγαπημένη ασχολία των βασιλιάδων εκείνης της εποχής. Μετά το 1660 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ αποφάσισε να επεκτείνει το παλάτι, και όχι να κατεδαφίσει το αρχικό κτίριο, με σκοπό οι Βερσαλλίες να γίνουν βασιλικό ανάκτορο και το πιο λαμπρό παλάτι της Ευρώπης. Οι πρώτες εργασίες διαπλάτυνσης άρχισαν το 1661, ενώ μέχρι το 1685 είχε τελειώσει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών. Στα τέλη του 18ου αιώνα το ανάκτορο είχε την σημερινή του μορφή.

Tο κέντρο των Βερσαλλιών είναι η Αίθουσα των Καθρεφτών (ή και Αίθουσα των Κατόπτρων), μήκους 70 μέτρων και είναι στολισμένη με πανάκριβα κρύσταλλα, κεριά και καθρέφτες, τους πιο ακριβούς της εποχής εκείνης. Επίσης στο ταβάνι και στους τοίχους δεσπόζουν οι τοιχογραφίες και άλλα διάφορα έργα τέχνης από τους καλύτερους ζωγράφους της Ευρώπης εκείνης της εποχής, με ανεκτίμητη αξία. Παράλληλα, δίπλα στην Αίθουσα των Καθρεφτών βρίσκονται τα βασιλικά διαμερίσματα, με μεγαλύτερο αυτό του βασιλιά, που περιλαμβάνει δεκάδες δωμάτια.

Κυρίαρχο στοιχείο σε όλα αυτά τα δωμάτια είναι οι τοιχογραφίες και οι πίνακες ζωγραφικής, εμπνευσμένοι από την ελληνική μυθολογία. Έτσι τα δωμάτια αυτά φέρουν τα ονόματα όπως πχ Δωμάτιο του Ηρακλή, Σαλόνι της Αφροδίτης κτλ. Στο κέντρο της Αίθουσας των Καθρεφτών βρίσκεται η είσοδος για το πολυτελέστατο υπνοδωμάτιο του βασιλιά, με απερίγραπτο πλούτο. Συμβολίζει το κέντρο της δύναμης του απόλυτου μονάρχη, το κέντρο της χώρας υπό τον Λουδοβίκο ΙΔ’, που είναι ο θεμελιωτής των Βερσαλλιών.

H επιμέλεια των τοιχογραφιών και των πινάκων ζωγραφικής έγινε κυρίως από τον Τσαρλς Λε Μπούν. Ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ’ απεικονίστηκε σε μια αλληγορική μορφή με ιστορικές προσωπικότητες, όπως τον Μ. Αλέξανδρο. Ο Γάλλος βασιλιάς υπήρξε φανατικός θαυμαστής του Έλληνα βασιλέα, τον οποίο θεωρούσε ως πρότυπο.

Αρκετοί από τους πίνακες αποτυπώνουν στιγμές από την ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

https://i1.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2013/03/le_brun_.jpg

Λεπτομέρεια προηγούμενου πίνακα
https://i2.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2013/03/le_brun_2.jpg

https://i2.wp.com/i55.photobucket.com/albums/g153/averybell/Versailles_03.jpg

https://i1.wp.com/i55.photobucket.com/albums/g153/averybell/Versailles_01.jpg

Πηγή: history-of-Macedonia

Οι φιλοσοφικές αντιλήψεις του Μεγαλέξανδρου


Είναι γνωστό ότι έχουν γραφτεί πολλά βιβλία για τον Αλέξανδρο, χρησιμοποιώντας σαν κυριότερες πηγές τον Πλούταρχο και τον Αρριανό. Έχουν διατυπωθεί πολλές και διαφορετικές “ερμηνείες” για τη ζωή και το έργο του Αλέξανδρου. Αυτές οι ερμηνείες, ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση, τη θρησκευτική αντίληψη, την ψυχολογική και τη χρονική απόσταση του συγγραφέα, ποικίλουν σε τεράστιο βαθμό. Έτσι άλλοι τον θεοποιούν και άλλοι τον κατακρίνουν.

Σε αυτό το άρθρο θα τονίσουμε τις πράξεις και τα λόγια του Αλέξανδρου που αποδεικνύουν, ότι εκτός από ανίκητος Στρατηγός, τρομερός πολεμιστής και άξιος Βασιλιάς ήταν και ένας φιλόσοφος, πιο πολύ στην πράξη παρά στα λόγια.

Ο μαθητής του Πλάτωνα, Αριστοτέλης, αναλαμβάνει τη φιλοσοφική διαμόρφωση του 13χρονου Αλέξανδρου, στο Ιερό των Νυμφών, στην τοποθεσία Μίεζα, κοντά στα Στάγειρα, μαζί με μια ομάδα νέων. Και όπως μας γράφει ο Πλούταρχος και ο Αρριανός: Φαίνεται ότι ο Αλέξανδρος δεν διδάχθηκε μόνο την Ηθική και την Πολιτική επιστήμη, αλλά και τις απόρρητες και βαθύτερες διδασκαλίες που οι άνδρες τις αποκαλούσαν ακροαματικές και εποπτικές και δεν τις διέδιδαν σε πολλούς.

Από τον Αριστοτέλη είναι που αποκτά γνώσεις Ιατρικής, έτσι ώστε να θεραπεύει τους φίλους του όταν αρρώσταιναν και να γράφει συνταγές για θεραπεία και δίαιτα. Ο Λυσίμαχος και ο Λεωνίδας είναι που σφυρηλάτησαν έναν ολιγαρκή και σκληραγωγημένο Αλέξανδρο, που είχε συνεχώς κάτω από το προσκεφάλι του την “Ιλιάδα” του Ομήρου.

Είναι γνωστό πως την εποχή εκείνη στον Ελλαδικό χώρο οι πόλεις ήταν χωρισμένες μεταξύ τους και λειτουργούσαν αυτόνομα σαν μικρά κράτη. Αποτέλεσμα ήταν οι συνεχείς πόλεμοι μεταξύ των πόλεων. Μόνο κάτω από την απειλή κάποιας εχθρικής δύναμης, π.χ. των Περσών, ενώνονταν για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο.

Ο Αλέξανδρος κατάφερε να ανακηρυχθεί σε ηλικία 20 χρονών Αρχηγός των Ελλήνων, πλην των Λακαιδεμονίων. Να ενώσει όλες τις Ελληνικές πόλεις κάτω από μία αρχή, μία εξουσία, έτσι ώστε το εκστρατευτικό σώμα που θα περνούσε τον Ελλήσποντο να αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ένα αρμονικό σώμα το οποίο θα είχε ένα κεφάλι, ένα μυαλό, τον Αλέξανδρο.

Στη συνέχεια κατάφερε να ενώσει όλους τους λαούς τους οποίους κατέκτησε κάτω από μία αρχή.

Και όπως γράφει ο Πλούταρχος: Δίδαξε τους Υρκανούς να κάνουν νόμιμους γάμους, τους Αραχωσίους να καλλιεργούν την γή των, τους Σογδιανούς έπεισε να τρέφουν και όχι να φονεύουν τους γέροντες γονείς των, τους Πέρσες να σέβονται τις μητέρες των και να μην τις νυμφεύονται. Επεισε τους Ινδούς να λατρεύουν τους Θεούς της Ελλάδας, τους Σκύθες να θάβουν τους νεκρούς των αντί να τους τρώγουν.

Έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος κατάφερε να εξημερώσει την Ασία και να διαδώσει τον Ελληνικό πολιτισμό από τον Ελλήσποντο ως την Ινδία. Κατάφερε να εφαρμόσει το πολιτειακό σύστημα του Ζήνωνος, του Ιδρυτή της στωικής φιλοσοφίας. Δηλαδή, να μην κατοικούν οι άνθρωποι κατά πόλεις χωρισμένες, με διαφορετικούς νόμους, αλλά να θεωρούνται όλοι οι άνθρωποι συμπολίτες ( αν και από διαφορετικά έθνη ) και πολίτες του ίδιου κράτους και να υπάρχει μία τάξη και ένα δίκαιο για όλους.

Αυτό ο Ζήνων το διατύπωσε σαν ένα όνειρο για επίτευξη, σαν μια διδασκαλία προς εφαρμογή, την Φιλοσοφική Πολιτεία. Ο Μέγας Αλέξανδρος το εφάρμοσε στην πράξη.

Δεν ακολούθησε τη συμβουλή του Αριστοτέλη, να φέρεται στους Έλληνες σαν Βασιλιάς και στους υπόλοιπους σαν τύραννος. Αλλά, θεωρώντας τον εαυτό του ως απεσταλμένο του θεού και ρυθμιστή εθνών, ένωσε όλους τους λαούς, με την πειθώ ή με τη βία και κατάφερε τη συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικά ήθη και έθιμα, θρησκεία και νοοτροπία, έτσι ώστε να θεωρούν σαν συγγενείς τούς αγαθούς και τους κακούς σαν ξένους. Προωθούσε την αντίληψη ότι η διάκριση Έλληνας από βάρβαρο δεν στηρίζεται στα διαφορετικά ρούχα, στη διαφορετική καταγωγή και στα διαφορετικά έθιμα.

Αλλά υποστήριζε ότι Έλληνας είναι ο ενάρετος, ενώ βάρβαρος είναι ο κάκιστος.

Ο Μέγας Αλέξανδρος λοιπόν θέλησε να καταλάβουν οι άνθρωποι πως οι διαφορές μεταξύ των λαών είναι τελείως επιφανειακές και πρέπει να υπάρχει σεβασμός και κατανόηση στα διαφορετικά ήθη και έθιμα, στα διαφορετικά πιστεύω και όπως γράφει ο Πλούταρχος: Ο Αλέξανδρος πίστευε ότι όλοι οι άνθρωποι βασιλεύονται από το θεό γιατί η υπάρχουσα στον καθένα δύναμη ” του άρχειν και εξουσιάζειν ” είναι θεία. Ότι ο θεός είναι κοινός πατέρας όλων, αλλά κυρίως αναγνωρίζει σαν δικά του παιδιά τους άριστους. Ίδρυσε και θεμελίωσε περίπου 70 πόλεις, οι οποίες αποτέλεσαν κέντρα ανάπτυξης και διάδοσης του Ελληνικού πολιτισμού.

Θαυμαστό παράδειγμα είναι η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μία πόλη που έμελλε να γίνει με την αρχική ώθηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου πνευματική μήτρα της Ελληνιστικής περιόδου. Είδε σε “όνειρο” το σημείο όπου έπρεπε να χτιστεί η πόλη και έδωσε διαταγές να γίνουν τέτοια έργα τα οποία θα αποτελούσαν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί και να γίνει μία πόλη αντάξια του Ιδρυτή της.

Δικαιολογημένα λοιπόν μπορεί να παρομοιαστεί με έναν Θησέα, Ιδρυτή της Αθήνας, με έναν Περσέα, Ιδρυτή των Μυκηνών, με τον Ρωμύλο και το Ρώμο, Ιδρυτές της Ρώμης. Ο Πλούταρχος γράφει: και διέταξε να χαράξουν το σχέδιο της πόλης προσαρμόζοντάς το στην τοποθεσία. Και επειδή δεν υπήρχε λευκό χώμα, πήραν αλεύρι και σχημάτισαν στη μαύρη γή μία κυκλική καμπύλη της οποίας την περιφέρεια όριζαν ευθείες βάσεις που, ξεκινώντας σαν από στρόγγυλο κράσπεδο και σχηματίζουν χλαμύδες και ίσες στο μέγεθος συνέπιπταν μεταξύ τους.

Ο τρόπος σχεδίασης και ορισμού του σημείου ίδρυσης της πόλης φανερώνει γνώσεις και εφαρμογή αντιλήψεων Ιδρυτή πόλης που συναντάμε μόνο σε ίδρυση Ναών ή Ιερών πόλεων.Εκεί δεν παίρνονται υπόψη μόνο γεωγραφικοί παράγοντες, αλλά και οδηγίες που έχουν σχέση με την Ιερότητα του χώρου. Είναι γνωστό πως στην ακολουθία του Αλέξανδρου βρισκόταν πλήθος ανθρώπων του πνεύματος. Από τον μάντη Αρίστανδρο μέχρι τον γυμνόσοφο Κάλανο.

Ο Αλέξανδρος είχε μεγάλη εκτίμηση στους φιλοσόφους και τους συμπεριφερόταν ανάλογα. Ο Πλούταρχος γράφει: Είναι ίδιον ψυχής φιλοσόφου να αγαπά την σοφία και μάλιστα να θαυμάζει σοφούς άνδρας. Κανείς άλλος από τους Βασιλείς δεν έμοιασε τον Αλέξανδρο ως προς αυτό. Είναι γνωστή η Αγάπη του για τον Αριστοτέλη και η εκτίμηση που είχε για τον μουσικό Ανάξαρχο. Στον Πύρρωνα τον Ηλείο, όταν τον είδε για πρώτη φορά, του έδωσε 10.000 χρυσά νομίσματα, στον Ξενοκράτη, μαθητή του Πλάτωνα, έστειλε 50 τάλαντα δώρο, τον Ονησίκριτο, μαθητή του Διογένη, διόρισε άρχοντα των κυβερνητών του στόλου. Πλήθος άλλων προσφορών και δωρεών αποδεικνύουν όχι μόνο την γεναιόδωρη φύση του Μ.Αλέξανδρου γενικά, αλλά την γεναιοδωρία του ειδικά προς τους φιλόσοφους. Μια γενναιοδωρία που πήγαζε από μια ψυχή που έδινε περισσότερη αξία στα πνευματικά αγαθά από ότι στα υλικά. Όταν ξεκίνησε την εκστρατεία για την Ασία δώρισε όλα τα υπάρχοντά του και κράτησε για τον εαυτό του μόνο ” Ελπίδα “.

Μετά τη νίκη επί του Δαρείου και αφού ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Ασίας, ήρθαν στην κατοχή του στρατού τόσα πλούτη, που οι Μακεδόνες άρχισαν να ζουν μέσα στην πολυτέλεια. Αποτέλεσμα ήταν η μαλθακή ζωή των στρατιωτών και ιδιαίτερα των Αξιωματικών του Αλέξανδρου. Αποφάσισε λοιπόν, λίγο πριν την εκστρατεία για την Ινδία, να δωρίσει όλα τα πλεονάζοντα υλικά αγαθά και να κάψει όλα όσα του ήταν εμπόδιο για την εκστρατεία.Το ίδιο έκαναν και οι Αξιωματικοί του αφού έβλεπαν το παράδειγμα ενός ανθρώπου που όχι μόνο τους έλεγε ποιο ήταν το σωστό, αλλά αυτός πρώτος το εφάρμοζε.Αξιοσημείωτη είναι επίσης και η καθημερινή ζωή του.

Όταν δεν πολεμούσε, ακόμα και κατά τη διάρκεια που βρισκόταν σε πορεία, αυτός εκπαιδευόταν στα όπλα, ανεβοκατέβαινε από άρματα και άλογα, πήγαινε κυνήγι και γενικά βρισκόταν σε μιά διαρκή εγρήγορση. Κάτι που συνέβαινε και κατά τη διάρκεια της μάχης. Στο Γρανικό ένα σπαθί, κόβοντας την περικεφαλαία του, έφτασε μέχρι το τριχωτό του κεφαλιού του. Στην Γάζα δέχθηκε ένα βέλος στον ώμο. Στη Μαράκανδα ένα βέλος έσπασε το κόκαλο της κνήμης του. Στην Υρκανία χτυπήθηκε από λίθο, χάνοντας την όρασή του για πολλές ημέρες.

Στη μάχη του Ισσού πληγώθηκε από ξίφος στο μηρό. Στη χώρα των Μαλλών ένα βέλος τρύπησε το στήθος του και δέχτηκε χτύπημα από λοστό στο κεφάλι. Και για όλους αυτούς τους τραυματισμούς ήταν πολύ υπερήφανος. Τους θεωρούσε σαν απόδειξη της ανδρείας του και της γενναιότητάς του. Αν και Βασιλιάς έμπαινε πρώτος στην μάχη, δίνοντας το παράδειγμα στους στρατιώτες του.

Ένας Βασιλιάς που δεν ήξερε μόνο να διατάζει αλλά και να εκτελεί ο ίδιος τις διαταγές που έδινε. Θεωρούσε πως η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να πετύχει κάποιος είναι η νίκη στον εαυτό του για να μπορεί να τον ελέγχει. Αποτέλεσμα αυτής της νίκης του Αλέξανδρου είναι η εγκράτειά του προς τις ηδονές.

Δεν δέχθηκε καμία γυναίκα δίπλα του παρά μόνο αυτήν που είχε παντρευτεί. Αν και πολλές φορές οι φίλοι του τον παρότρυναν να γευτεί την ηδονή με διάφορες γυναίκες. Ήταν τόσο εγκρατής και μεγαλόψυχος που ανάγκασε τον Δαρείο, τον Βασιλιά που ουσιαστικά κατέστρεψε, να δηλώσει: Θεοί, προστάτες της γέννησης των ανθρώπων και της τύχης των Βασιλέων, δώστε να μην εγκαταλείψω την τύχη των Περσών, αλλά αφού νικήσω να ανταμείψω τις ενέργειες του Αλέξανδρου, τις οποίες νικημένος δέχθηκα από αυτόν στους πιο αγαπημένους μου. Αν όμως έφτασε κάποιος χρόνος μοιραίος, από θεία εκδίκηση και μεταβολή να πάψει η βασιλεία των Περσών, κανείς άλλος άνθρωπος ας μην καθίσει στον θρόνο του Κύρου πλην του Αλέξανδρου. Αυτή τη δήλωση την έκανε αφού έμαθε την μεγαλόψυχη συμπεριφορά του Αλέξανδρου προς την οικογένειά του που είχε αιχμαλωτίσει.

Ο Αρριανός γράφει πως ο Αλέξανδρος εγκαθιστούσε τη Δημοκρατία ως πολίτευμα σε κάθε χώρα που κατακτούσε. Μια Δημοκρατία που βοηθούσε στη λειτουργία των τοπικών θεσμών κάθε πόλης, κάτω όμως από μια κοινή Αρχή. Καταργούσε τους υπερβολικούς φόρους και κατάφερνε να κατακτά εκπολιτίζοντας και όχι καταστρέφοντας.

Το μόνο που κατέστρεφε ήταν το παλιό, αυτό που είχε φθαρεί και δεν δεχόταν να αλλάξει προς το καλύτερο. Έδινε περισσότερη σημασία στις ουσιαστικές δυνάμεις του ανθρώπου, όπως τη σοφία, τη δικαιοσύνη, τη μεγαλοψυχία, την Ανδρεία, ανεξάρτητα αν αυτός ήταν εχθρός ή φίλος. Έτσι όταν καταλάβαινε πως ο κυβερνήτης της πόλης που κατακτούσε ή ο βασιλιάς του έθνους το οποίο νικούσε είχε αυτές τις αρετές, τον διόριζε πάλι άρχοντα, ανεξάρτητα αν είχε παραδοθεί ή νικηθεί μετά από μάχη.

Δίκαια λοιπόν ο Πλούταρχος γράφει: Εάν δε μέγιστος έπαινος της φιλοσοφίας είναι ότι σκληρά και αμόρφωτα ήθη εξημερώνει και εξευγενίζει, ο Αλέξανδρος φαίνεται ότι εκπολίτισε τόσους λαούς αγρίους και ατίθασους που δικαίως δύναται να θεωρηθεί φιλόσοφος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ. “Ηθικά. Περί της Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής”
Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ “Βίοι παράλληλοι. Αλέξανδρος” Εκδόσεις Πάπυρος
ΑΡΡΙΑΝΟΣ “Αλεξάνδρου Ανάβασις”. Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος

Πηγή: Maccunion

Eurovision 2013: FYROM πάλι με Μέγα Αλέξανδρο μπροστάρη — Καληνύχτα Έλληνες ραγιάδες

mySatellite

Alexander.jpg

by Lit Maiden

Όσοι στηρίζουν ακόμη το καλλιτεχνικό  έκτρωμα που λέγεται Eurovision και δεν κατανοούν τα προπαγανδιστικά παιχνίδια που παίζονται και αύριο θα διαμορφώσουν έναν διαφορετικό πολιτικό χάρτη προς όφελος ξένων λόμπι, είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Χτυπήστε παλαμάκια, άμυαλοι, ενώ το video wall θα δείχνει άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε κεντρική πλατεία των Σκοπίων. Χαρείτε και σηκώστε τα χέρια ψηλά, κουνηθείτε στους ρυθμούς των τραγουδιών, δώστε τη δική σας ψήφο εμπιστοσύνης, το δικό σας 12άρι σε αυτόν τον θεσμό που κοστίζει τον Έλληνα φορολογούμενο ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, που αποχαυνώνει τον ήδη καναπεδάτο ραγιά που το παίζει αγανακτισμένος μετά.

Η έννοια του µποϊκοτάζ πρέπει κάποια στιγμή να μπεί έμπρακτα στη ζωή μας αφού δεν λέμε να ενωθούμε όλοι σαν Έλληνες πολίτες χώρις κομματική ταυτότητα να διαμαρτυρηθούμε σαν μια γροθιά έξω απο το Κοινοβούλιο μέχρι να παραιτηθεί ο τελευταίος δοτός υπουργός.

Μποϊκοτάρουμε κάθετι που προσβάλλει τη χώρα, την ιστορία, την αξιοπρέπειά μας. Η τάση του…

View original post 102 more words

Προκαλούν ξανά οι Σκοπιανοί: Ο Μέγας Αλέξανδρος στο βίντεο κλιπ τους για τη Eurovision

Συνεχίζουν την προπαγάνδα τους οι Σκοπιανοί με τον Μέγα Αλέξανδρο επιλέγοντας τώρα να περάσουν τα δικά τους μηνύματα μέσω του διαγωνισμού της Eurovision.

Το βράδυ της Τετάρτης ανακοινώθηκε το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει τους Σκοπιανούς στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό της Eurovision.

Επίσης τo βίντεο κλιπ με το οποίο οι Σκοπιανοί θα προσπαθήσουν να προωθήσουν την υποψηφιότητα του τραγουδιού τους στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Στο βίντεο κλιπ λοιπόν του Imperia που ερμηνεύουν οι Esma & Lozano, φαίνεται ξεκάθαρα το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο βρίσκεται σε κεντρική πλατεία των Σκοπίων.

Πηγή: Maccunion

Λόγος του Μεγάλου Αλέξανδρου (Βίντεο)

Σχόλιο MacedonianAncesty: Συμφωνώ: Εκπληκτικό βίντεο. Δείτε το οπωσδήποτε!

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ!!
Μια παραγωγή του Ροδίτη Βασίλη Χατζηβασίλη. Ο Αλέξανδρος ο Μέγας ως Έλληνας, μίλησε Ελληνικά. Μίλησε με λόγια απλά, το πόσο ωραίο είναι και πόσο μεγάλο να είσαι Έλληνας….

Στην σημερινή εποχή που ζούμε ως Έλληνες, είμαστε το μόνο κράτος που υπέστημεν τα τελευταία χρόνια από τις κυβερνήσεις που μας διοίκησαν, τόσο πολύ ανθέλληνικότητα.

Μας μπέρδεψαν από αριστερά, κεντρώα και δεξιά .
Δεν κατάλαβαν αυτοί που ασκούσαν και ασκούν την εξουσία ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι, αυτοί που γέννησαν την δημοκρατία, μιλούσαν σε μια άλλη γλώσσα. (..Έχουμε πολίτευμα που δεν αντιγράφει των άλλων τους νόμους, αλλά πιο πολύ είμαστε εμείς παράδειγμα σε μερικούς παρά μιμητές τους…)

Το να γεννηθείς Έλληνας είναι θέμα τύχης. Το να αισθανθείς Έλληνας και να αποκτήσεις την συνείδηση την Ελληνική είναι θέμα επιλογής και κατάλληλης παιδείας.

*** Παράκληση δείτε το βίντεο μαζί με τα παιδιά σας ***
Σκηνοθεσία κείμενο μονταζ: Γιαννης Χατζηβασιλης
Φωνή Μεγάλου Αλέξανδρου: Αλέξανδρος Λαμπρίδης
Υπεύθυνος Βιβλιοθήκης: Κωστής Νικολάκης
Κάμερα: Μανώλης Χατζηβασίλης
Τίτλος τραγουδιού: Μανα του Αλεξανδρου
Στίχοι: Πάνος Θεοδωρίδης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Τραγουδι: Γιώργος Νταλάρας
Παραγωγή: Μουσείο Βασίλη Χατζηβασίλη
Όλυμπος Κάρπαθος

ΑΠΕΚΡΥΨΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ![ΒΙΝΤΕΟ]

Σχόλιο MacedonianAncestry: Το παρόν άρθρο συνάδει με εκείνο που είχα βάλει πριν κάμποσο καιρό: ΒΙΝΤΕΟ ΣΟΚ!!! ΑΠΕΚΡΥΨΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΒΕΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!! ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΚΟΛΠΟ ΣΗΜΙΤΗΣ – ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ!!

Στις 29 Ιανουαρίου 1995 η Κυβέρνηση της Αιγύπτου ανακοινώνει την ανακάλυψη του Τάφου του Μεγαλύτερου Στρατηλάτη της Ιστορίας του Κόσμου, Μεγάλου Αλεξάνδρου, από την αρχαιολογική ομάδα της κυρίας Σουλβατζή στην έρημο Σίουα. Μια ανακάλυψη η οποία θα έφερνε κοσμογονικές αλλαγές στο ρου της ιστορίας της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας.

Το όλο θέμα όμως αποκρύφθηκε από τη μειοδοτική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σημίτη (Ααρόν Αβουρή). Ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών διεμήνυσε στην επικεφαλής Αρχαιολόγο ότι το θέμα της ανακάλυψης του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου δημιουργεί εθνισμό στους Έλληνες ιδιαίτερα εκείνη την εποχή της διένεξης με το ψευδοκράτος των Σκοπίων και πως πρέπει να σταματήσει. Έπειτα από λίγες μέρες μεταβαίνει στην έρημο Σίουα η αρμόδια επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού για αυτοψία. Σκοπός τους να σταματήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την ανασκαφή, πράγμα το οποίο καταφέρνουν με την εντολή του τότε υπουργού Πολιτισμού Μικρούτσικου (το λέει και το όνομα) και του τότε Πρωθυπουργού Σημίτη.

Όμως το ερώτημα που γενάται είναι το εξής: Σε ποιά άλλη χώρα του κόσμου θα γινόταν μια τέτοιου μεγέθους ανακάλυψη και το υπουργείο του ιδίου κράτους θα σταματούσε την ανασκαφή, ενός όχι μόνο μεγάλου Έλληνα αλλά του μεγαλυτέρου ανδρός που γνώρισε η Ιστορία, χωρίς οι κυβερνώντες να μην καταδικαστούν σε έσχατη προδοσία!!!

Η αλήθεια είναι μια, πως φοβήθηκαν την εξύψωση του Ελληνικού φρονήματος από την ανακάλυψη του τάφου ενος τόσου μεγάλου ανδρός, γιατί μας θέλουν μίζερους και κακομοιριασμένους καθώς γνωρίζουν ότι όταν οι Έλληνες πολεμούν με ανεβασμένο το ηθικό τους τίποτα δεν τους σταματά.

Δείτε το παρακάτω βίντεο της Κυρίας Σουλβατζη που καταμαρτυρεί όλη την αλήθεια καθώς και φωτογραφικό υλικό της ανασκαφής καθώς και αποδείξεις για την ταυτοποίηση του ενταφιασμένου. Δείτε το αξίζει:

Πηγη: FREEHELLASLEPTOKARIA

Δείτε Φωτογραφίες από την Έκθεση «Μέγας Αλέξανδρος: Θησαυροί 2000 χρόνων» στο Σίδνεϊ

https://i0.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney1.jpg

Φωτογραφίες από την Έκθεση «Μέγας Αλέξανδρος: Θησαυροί 2000 χρόνων» που πραγματοποιείται στο Αυστραλιανό Μουσείο του Σίδνεϊ και σας προσφέρει αποκλειστικά το History-of-Macedonia.com.

https://i1.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney6.jpg

https://i1.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney12.jpg

https://i0.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney4.jpg

https://i0.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney8.jpg

https://i2.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney16.jpg

https://i1.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney7.jpg

https://i0.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney11.jpg

https://i1.wp.com/history-of-macedonia.com/wp-content/uploads/2012/12/alexander_exhib_sydney9.jpg

Ο Μέγας Αλέξανδρος «κατακτά» το Σίδνεϊ

Είναι η δεύτερη φορά που το Αυστραλιανό Μουσείο φιλοξενεί έκθεση με θέμα τον Μακεδονικό Ελληνισμό.

Τα εγκαίνια της έκθεσης «Μέγας Αλέξανδρος: Θησαυροί 2500 χρόνων» πραγματοποιήθηκαν στο Αυστραλιανό Μουσείο του Σίδνεϊ, από την κυβερνήτη της Νέας Νότιας Ουαλίας Μαρί Μπασίρ. Χαιρετισμούς απεύθυναν ο πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλάντιμιρ Μοροζόβ, καθώς και στελέχη του Μουσείου Ερμιτάζ Αγίας Πετρούπολης και του Αυστραλιανού Μουσείου.

Όπως τόνισε ο Ρώσος πρέσβης, η έκθεση στάλθηκε από την Αγία Πετρούπολη στο πλαίσια των εορτασμών των 70 χρόνων από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων Ρωσίας-Αυστραλίας, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο. «Αυτή η έκθεση παρουσιάζει διάφορες πτυχές του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η κληρονομιά του -σχέδιο, πολιτική, αρχιτεκτονική, αισθητική- μέσα από τον Ελληνισμό επηρέασε όλο τον κόσμο καθώς και αυτούς που τον θαύμαζαν, όπως ο Ναπολέων, η Βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας και η Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας», δήλωσε ο διευθυντής του Αυστραλιανού Μουσείου, Frank Howarth, σύμφωνα με τον οποίο, «ολόκληρη η έννοια του Ελληνισμού, το τι αποτελούσε ο Ελληνικός πολιτισμός» εκφράζεται με ένα μεγάλο κομμάτι της έκθεσης.

Έντονο ήταν το ελληνικό στοιχείο ανάμεσα στου καλεσμένους με τον νέο πρέσβη της Ελλάδας στην Αυστραλία Χαράλαμπο Δαφαράνο, τον γενικό πρόξενο της Ελλάδας στο Σίδνεϊ Βασίλειο Τόλιο, τον πρόεδρο του Συλλόγου Ελληνο-Αυστραλών Εκπαιδευτικών, δρ Παναγιώτη Διαμάντη.

Από την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα παραβρέθηκαν ο πρόεδρος Χάρης Δανάλης και άλλα στελέχη του φορέα. Η Ελληνική Κοινότητα της Νέας Νότιας Ουαλίας ήταν ένας από τους χορηγούς της εκδήλωσης των εγκαινίων.

Σημειώνεται ότι είναι η δεύτερη φορά που το Αυστραλιανό Μουσείο φιλοξενεί έκθεση με θέμα τον Μακεδονικό Ελληνισμό. Η πρώτη ήταν το 1988, όταν, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200α γενέθλια της Αυστραλίας, η Ελλάδα έστειλε ευρήματα της Βεργίνας.

Το Ποντιακό στοιχείο είναι έντονο στην έκθεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ μεγάλο μέρος της έκθεσης αποτελείται από αρχαία ελληνικά ευρήματα από τις ελληνικές πόλεις στις βόρειες ακτές του Ευξείνου Πόντου.

Πηγή: history-of-Macedonia

Ο κόσμος του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε διαδικτυακό Μουσείο

Νεώτερες ανασκαφές και μελέτες για τον μακεδόνα στρατηλάτη σε διεθνές συνέδριο

Ποια μπορεί να είναι η σχέση του Μεγάλου Αλεξάνδρου με το …διαδίκτυο; Προφανώς καμία. Εκτός αν το δεύτερο γίνει η κινητήρια μηχανή για την εξάπλωση της ιστορίας, των ιδεών, της γνώσης που έφερε ο κόσμος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ενας συγκερασμός, που μπορεί να γίνει πραγματικότητα χάρη στο «Εικονικό Μουσείο Μέγας Αλέξανδρος: από τις Αιγές στην Οικουμένη», ένα πρόγραμμα της Ψηφιακής Σύγκλισης της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού, που παρουσιάσθηκε κατά το τετραήμερο 15ως 18 Νοεμβρίου στη Νάουσα, στο πλαίσιο του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Ανακαλύπτοντας τον Κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου».

«Ο οικουμενικός κόσμος του διαδικτύου παρουσιάζει πολλά κοινά γνωρίσματα με αυτόν που δημιούργησε ο Αλέξανδρος, και είναι ως εκ τούτου κατά κάποιο τρόπο εννοιολογικά και ιδεολογικά συγγενικός», ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την εισήγησή της στο συνέδριο η γενική γραμματέας κυρία Λίνα Μενδώνη. Κι αυτό, γιατί πρόκειται για «έναν κόσμο, όπου η διακίνηση ιδεών, η μετάδοση γνώσεων και η γόνιμη επαφή και γνωριμία με τα ανθρώπινα πολιτισμικά επιτεύγματα μπορεί να πραγματοποιηθεί με τρόπο μαζικό και αποτελεσματικό αλλά και ταυτόχρονα οικείο, εξατομικευμένο και προσιτό», όπως πρόσθεσε.

Η ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με επικεφαλής την αρχαιολόγο κυρία Αγγελική Κοτταρίδη οργάνωσε αυτό το συνέδριο, προκειμένου να προβληθεί στην διεθνή επιστημονική κοινότητα αλλά και στο ευρύτερο κοινό αυτό το Εικονικό Μουσείο, ένα μεγάλο και πρωτότυπο ψηφιακό έργο, που πραγματοποιείται με χρηματοδότηση 1, 4 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ. Αυτό το πρόγραμμα άλλωστε επιτελεί και ένα «καθήκον», όπως το χαρακτήρισε η κυρία Μενδώνη απέναντι στην Ιστορία. Γιατί μπορεί οι διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στον μεγάλο Μακεδόνα να είναι δεκάδες χιλιάδες, ωστόσο σε τι αριθμό και σε ποιο βαθμό αυτό το υλικό είναι αξιόπιστο, αντικειμενικό και επιστημονικό; Και πώς μπορεί να το ξεχωρίσει κανείς από κατευθυνόμενες από σκοπιμότητες και προπαγάνδα;

«Η αξιοποίηση όλων των μέσων της σύγχρονης τεχνολογίας και του Διαδικτύου σε μια συντονισμένη προσπάθεια για συγκέντρωση των ιστορικών και αρχαιολογικών δεδομένων, των πηγών, των ακαδημαϊκών ερμηνειών και προσεγγίσεων με στόχο τη συνθετική, επιστημονικά έγκυρη και συγχρόνως γλαφυρή και ελκυστική παρουσίαση της μορφής, της δράσης και της κληρονομιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παγκόσμια ιστορία και τον πανανθρώπινο πολιτισμό, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση εκπλήρωσης αυτού του χρέους» ανέφερε η κυρία Μενδώνη.

Ιδεοληψίες και σκοπιμότητες, στρεβλώσεις και ανακρίβειες αποκλείονται φυσικά εκ προοιμίου, πως αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε να κερδίσει αυτό το Μουσείο για τον Μεγαλέξανδρο την διεθνή, αναγνώριση εγκυρότητας που επιζητείται. Σ΄αυτό το Μουσείο εξάλλου οι επισκέπτες δεν θα είναι απλοί αναγνώστες προεπιλεγμένων λημμάτων και κειμένων αλλά θα είναι μέτοχοι μιας ζωντανής και διαδραστικής αφήγησης διανθισμένης από φωτογραφίες, βίντεο και ήχους. Ετσι, τεχνολογίες εικονικής πραγματικότητας θα επιτρέπουν σε επισκέπτες από κάθε μέρος του κόσμου και κάθε ώρα της ημέρας να περιηγούνται μέσω του υπολογιστή τους ελεύθερα στις ψηφιακές του αίθουσες, να ξεναγούνται στις συλλογές του και να περιεργάζονται τα εκθέματά του. Περιοδικές εκθέσεις και ειδικά αφιερώματα που θα ανανεώνονται, θα κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον τους και θα ενθαρρύνουν την επιστροφή τους για νέες επισκέψεις στο μέλλον. Χάρις στον εικονικό χαρακτήρα του μουσείου, οι συλλογές και οι εκθέσεις του θα μπορούν να περιλαμβάνουν τεκμήρια από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, ακόμη και από άλλα μουσεία, κατά τρόπο που δεν θα ήταν ποτέ εφικτός για ένα συμβατικό μουσείο.

Πέραν του Εικονικού Μουσείου όμως, το συνέδριο υπήρξε ένα διεθνές γεγονός για τους μελετητές της ιστορίας των Μακεδόνων βασιλέων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της εκστρατείας του, της αυτοκρατορίας που δημιούργησε και της αλλαγής που επέφερε στον κόσμο της Ανατολής. Γιατί για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε, μέσα από τις εισηγήσεις μεγάλων επιστημόνων η συνολική εικόνα της έρευνας για τον Μεγαλέξανδρο και τις συνέπειες της πορείας του στον κόσμο. Ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός μάλιστα ήταν η παρουσίαση των ανασκαφικών ερευνών, που πραγματοποιούνται στις χώρες, οι οποίες συναποτέλεσαν την ελληνιστική οικουμένη. Ετσι επιστήμονες διεθνούς κύρους και διευθυντές ανασκαφών από την Τουρκία, την Ιορδανία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν αλλά και από την Αγγλία, την Γαλλία, την Γερμανία, την Ιταλία, την Ελβετία, την Ρωσία και φυσικά την Ελλάδα κατέθεσαν τα συμπεράσματα των ερευνών τους και ανακοίνωσαν τα νέα ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα για πόλεις της Μικράς Ασίας, της Συροπαλαιστίνης, της Αιγύπτου της Μεσοποταμίας, της Περσίας, της Βακτριανής κ.ά. Διότι, όπως εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό, μόνο μέσα από την σφαιρική και ολοκληρωμένη γνώση του θέματος μπορεί να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Παράλληλα στο συνέδριο παρουσιάσθηκε από τους πλέον ειδικούς μελετητές, ιστορικούς και διευθυντές μουσείων η προσωπικότητα του Μεγαλέξανδρου και η διαχρονική ακτινοβολία του στην ιστορία, τον μύθο και την τέχνη. Και ακόμη, τα νέα αρχαιολογικά δεδομένα, που προέκυψαν από την έρευνα στο Ανάκτορο των Αιγών, το εμβληματικό κτήριο που ίδρυσε ο Φίλιππος Β΄ στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. ένα αρχιτεκτονικό, τεχνικό, καλλιτεχνικό, πολιτικό και φιλοσοφικό πρότυπο του δημοσίου κτηρίου, που θα κυριαρχούσε στη συνέχεια σε όλον τον ελληνιστικό, ρωμαϊκό και μεσαιωνικό κόσμο. Το έργο εξάλλου της ΙΖ’ Εφορείας στην αναστήλωση, συντήρηση και ανάδειξη της Βασιλικής Νεκρόπολης και του Ανακτόρου των Αιγών παρουσιάστηκε την κυρία Αγγελική Κοτταρίδη και την πολιτικό μηχανικό της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ, κυρία Ολυμπία Φελεκίδου.

Μαρία Θερμού
Το Βήμα – Πολιτισμός

Πηγή: MacedoniaHellenicLand

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος

alexander2

 

Απόφαση για την Επιστροφή.
Ο Αλέξανδρος, παρέμεινε 30 ημέρες κοντά στον Υδάσπη ώστε να αναπαυθούν οι άνδρες του. Διέταξε δε να κτιστούν δύο πόλεις, η μια στο πεδίο της μάχης, και η άλλη στο σημείο που πέρασε. Την πρώτη ονόμασε Νίκαια και τη δεύτερη Βουκεφάλα, στη μνήμη του αλόγου του που πέθανε εκεί. Στη συνέχεια, αφού άφησε τον Κρατερό να μεριμνήσει για την οικοδόμηση των δύο πόλεων, προχώρησε προς την ενδοχώρα, όπου κυρίευσε 37 πόλεις. Ακολούθως,ο Μακεδόνας βασιλιάς προήλασε έως τον ποταμό Ακεσίνη. Αφού πέρασε τον ποταμό με πλοία, προχώρησε προς τον Υδραώτη ποταμό. Στη συνέχεια εστράφη προς την πόλη Σάγγαλα, όπου γειτονικοί λαοί είχαν συγκεντρωθεί για να ανακόψουν την προέλαση του. Ο Αλέξανδρος χρησιμοποιώντας πρώτα το ιππικό και στη συνέχεια την φάλαγγα κατόρθωσε να διασπάσει τις γραμμές των εχθρών, οι οποίοι είχαν τοποθετήσει άμαξες προ των τειχών της πόλεως και είχαν οχυρωθεί σε αυτές. Μετά τη νίκη στα Σάγγαλα, προήλασε έως τον Ύφασι (Μπέας) ποταμό, πέραν του οποίου εκτεινόταν αχανής έρημος. Ο Αλέξανδρος, διακατεχόταν από την επιθυμία να προχωρήσει εμπρός, αλλά προσέκρουσε στην αντίδραση των Μακεδόνων, οι οποίοι είχαν ψυχικά αποκάμει, βλέποντας τον βασιλιά τους να αναλαμβάνει τον ένα αγώνα μετά τον άλλο και κινδύνους κατόπιν κινδύνων. Για αυτό τον λόγο, συναθροίστηκαν στο στρατόπεδο και άλλοι έκλαιαν για την τύχη τους, ενώ άλλοι έλεγαν μεγαλόφωνα ότι δεν θα ακολουθήσουν τον Αλέξανδρο, εάν θελήσει να συνεχίσει την πορεία του. Όταν ο Αλέξανδρος πληροφορήθηκε για τη διαμορφωθείσα κατάσταση, προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα και να μεταπείσει τους αντιδρώντες. Τότε, ο Κοίνος ανακτώντας το θάρρος του, εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους οι βετεράνοι επιζώντες ενός πλήθους πολέμων επιθυμούσαν να επιστρέψουν επιτέλους στην πατρίδα, στις γυναίκες και τα παιδιά τους. Μετά παρέλευση τριών ημερών ο Αλέξανδρος προσέφερε θυσία για τη διάβαση του ποταμού Ύφασι, κατά την οποία δεν φαίνονταν αίσια τα σημεία. Τότε, αφού κάλεσε τους γηραιότερους των εταίρων τους ανακοίνωσε ότι έλαβε την απόφαση της επιστροφής. Την απόφαση του αυτή επακολούθησε κλίμα ευφροσύνης, όλοι δε πηγαίνοντας προς την σκηνή του, εύχονταν να έχει πολλά αγαθά, και επειδή αυτός έκανε αποδεκτό το αίτημα τους, αποδεχόμενος την ήττα από τους άνδρες του.

Ο Αλέξανδρος, αφού διαίρεσε το στρατό κατά τάξεις, πρόσταξε την κατασκευή 12 βωμών, μετά το πέρας της κατασκευής των οποίων θυσίασε επάνω σε αυτούς και τέλεσε γυμνικούς και ιππικούς αγώνες. Στη συνέχεια, κινήθηκε προς τον Υδάσπη ποταμό. Εκεί, προέβη στην ανοικοδόμηση των πόλεων της Νίκαιας και του Βουκεφάλα, που είχαν υποστεί ζημιές από τις καταρρακτώδεις βροχές. Επίσης επέφερε βελτιώσεις στο σύστημα τη διοικητικής οργάνωσης της περιοχής. Ακολούθως, κατέφθασαν από την Ελλάδα, σημαντικές ενισχύσεις πεζών και ιππέων. Ο Αλέξανδρος, αφού ενημερώθηκε για τη γεωγραφία της περιοχής, αποφάσισε να πλεύσει τον Υδάσπη και στη συνέχεια τον Ινδό ποταμό για να φθάσει στην θάλασσα.

Η Επιστροφή στην Περσία
Το καλοκαίρι του 325 π.Χ., και μετά το πέρας των ποικίλων αναγνωριστικών αποστολών, αποφασίστηκε η επιστροφή προς την Περσία. O στρατός χωρίστηκε σε τρία τμήματα. Ένα τμήμα υπό τον Κρατερό, στο οποίο περιλαμβάνονταν ελέφαντες προχώρησε προς την Αλεξάνδρεια Αραχωσίας ( Κανταχάρ ), ακολούθως δε διέσχισε την κοιλάδα του Ετυμάνδρου ποταμού, και κατευθύνθηκε προς την Καρμανία, όπου στρατοπέδευσε αναμένοντας τον Αλέξανδρο. Ο Νέαρχος, ανέλαβε το στόλο, ο οποίος παραπλέοντας τις ακτές της Περσίας προχώρησε προς το μυχό του κόλπου. Το τρίτο τμήμα, υπό τον Αλέξανδρο, ξεκίνησε από τα Πάτταλα στα τέλη του Αυγούστου του 324 π.Χ., με σκοπό να διασχίσει την έρημο της Γεδρωσίας ( Μπαλουχιστάν ) και ακολουθώντας τις ακτές της Περσίας να συνδράμει στην τροφοδοσία του στόλου. Το πρώτο μέρος της πορείας δεν είχε δυσκολίες. Οι Αραβίτες , κάτοικοι της περιοχής ανάμεσα στον Ινδό και τον ποταμό Άραβι, δεν αντιστάθηκαν. Στη συνέχεια, ο Αλέξανδρος προχώρησε προς την Ραμβακία ( Μπέλα ). Εκεί έδωσε εντολή να κτιστεί μια νέα πόλη. Μετά τη χώρα των Ωρειτών ο Αλέξανδρος προχώρησε προς την Γεδρωσία, που το μεγαλύτερο τμήμα της ήταν έρημος.

29
Η Έρημος της Γεδρωσίας.

 
Στην αρχή οι Μακεδόνες συνάντησαν νερό και δένδρα. Στη συνέχεια όμως η πορεία παρουσίασε μεγάλες δυσκολίες, αφού, λόγω της ζέστης και της έλλειψης νερού, αυτοί αναγκάζονταν να περπατούν νύκτα. Εξάλλου, η πορεία του Αλεξάνδρου δια μέσου της Γεδρωσίας, πραγματοποιήθηκε από δύσβατα μονοπάτια, δίχως τρόφιμα και νερό. Από τα Ώρα έφθασαν στην πρωτεύουσα της Γεδρωσίας, Πούρα σε 60 ημέρες. Οι ταλαιπωρίες, που υπέστη το στράτευμα στην περιοχή αυτή, δεν συγκρίνεται με αυτές που πέρασαν στις προηγούμενες πορείες. Ο μεγάλος καύσωνας και η έλλειψη νερού, θανάτωσαν το μεγαλύτερο μέρος του στρατεύματος, κυρίως τα υποζύγια. Πολλά δε ζώα σφάχτηκαν για να χρησιμεύσουν ως τροφή στους πεινασμένους στρατιώτες. Επιπλέον, όταν το στράτευμα είχε στρατοπεδεύσει κοντά σε ένα χείμαρρο, μια δυνατή βροχή έγινε αιτία να πλημμυρίσει και να παρασυρθούν γυναίκες και παιδιά που ακολουθούσαν, αλλά και οι βασιλικές αποσκευές και τα υποζύγια να υποστούν ζημιές. Εξάλλου, οι στρατιώτες, όταν έφθαναν σε μια πηγή, έπιναν νερό ασταμάτητα για να ξεδιψάσουν και μερικοί πέθαιναν από το πολύ νερό. Ο Αλέξανδρος, μετά την ανάπαυση στα Πούρα, προχώρησε προς την Καρμανία, όπου, συνάντησε τον Κρατερό, ο οποίος είχε ήδη φθάσει με τους υπόλοιπους άνδρες και τους ελέφαντες.

Στο μεταξύ ο Νέαρχος αφού πραγματοποίησε τον περίπλου της χώρας των Ωρών, των Γεδρωσίων και των Ιχθυοφάγων, κατέπλευσε στα παράλια της Καρμανίας και από εκεί πήγε στον Αλέξανδρο να του εκθέσει τις εμπειρίες του με κάθε λεπτομέρεια. Ο Αλέξανδρος αφού τον άκουσε με προσοχή τον ξανάστειλε πίσω στην παραλία να συνεχίσει τον περίπλου της χώρας έως τις εκβολές του Τίγρη ποταμού. Εκείνος, αφού πήρε μαζί του, τους πιο γρήγορους πεζούς, τους εταίρους ιππείς και μερικούς τοξότες κατευθύνθηκε προς τους Πασαργάδες. Εκεί πληροφορήθηκε, ότι είχε ανοιχθεί και λεηλατηθεί ο τάφος του Κύρου, που βρισκόταν μέσα στους βασιλικούς κήπους. Μετά τους Πασαργάδες, ο Αλέξανδρος προχώρησε προς την Περσέπολη, όπου διόρισε σατράπη της Περσίας, τον σωματοφύλακα Πευκέστα, ο οποίος είχε σώσει τον Αλέξανδρο από βέβαιο θάνατο στη μάχη με τους Μαλλούς. Αυτός μόλις έγινε σατράπης, φόρεσε την μηδική στολή και έμαθε τέλεια περσικά, ακολούθησε δε τον περσικό τρόπο ζωής και έγινε δημοφιλής στους γηγενείς.

Πρίν το Τέλος.
Την άνοιξη του 324 π.Χ. γιορτάστηκε στα Σούσα η ολοκλήρωση της κατάκτησης του περσικού κράτους με τη σύναψη μικτών γάμων ομαδικά, Μακεδόνων με Περσίδες. Ο Αλέξανδρος μολονότι ήταν νυμφευμένος με τη Ρωξάνη έλαβε και δεύτερη σύζυγο τη Στάτειρα, κόρη του Δαρείου. Επίσης, στην επιθυμία του να ικανοποιήσει τους Μακεδόνες στρατιώτες ανέλαβε την ικανοποίηση των χρεών τους, μοίρασε δώρα και απένειμε τιμές σε όσους είχαν ανδραγαθήσει.

Εκείνη την περίοδο, έφθασαν στα Σούσα και οι σατράπες της επικράτειας, προσκομίζοντας 30.000 έφήβους, τους οποίους ο Αλέξανδρος ονόμασε “Επιγόνους”. Έφεραν μακεδονικό οπλισμό και είχαν ασκηθεί στον μακεδονικό τρόπο διεξαγωγής του πολέμου. Βασικό χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας του Αλεξάνδρου ήταν η ακατάπαυστη επιθυμία για νέους σχεδιασμούς. Μετά τις αφηγήσεις του Νεάρχου τον κατέλαβε ο “πόθος” για την εξερεύνηση του περσικού κόλπου. Το καλοκαίρι του 324 π.Χ. έστειλε τον Ηφαιστίωνα προς τις ακτές του περσικού κόλπου, ενώ ο ίδιος με τους υπασπιστές και επίλεκτες μονάδες, επιβιβάστηκε στα πλοία, και ακολουθώντας το ρεύμα του ποταμού Ευλαίου κατευθύνθηκε προς την θάλασσα. Αφού έφτασε στις εκβολές του Τίγρη, τον ανέπλευσε προκειμένου να συναντήσει τον Ηφαιστίωνα. Κατά τον ανάπλου, διέταξε την καταστροφή των φραγμάτων, που είχαν κατασκευαστεί από τους Πέρσες. Όταν έφθασε στην Ώπι, ανάγγειλε την επιστροφή των ηλικιωμένων και τραυματιών, στις εστίες τους. Όμως, οι στρατιώτες δεν αρκέστηκαν στην ανακοίνωση αυτή, αλλά ζήτησαν την απόλυση όλων που υπηρετούσαν στο στράτευμα, και είπαν στον Αλέξανδρο να συνεχίσει μόνος την εκστρατεία του μαζί με τον πατέρα του, τον Άμμωνα. Ο Αλέξανδρος τότε, αφού πρώτα αναφέρθηκε σε όσα είχε κάμει ο ίδιος και ο πατέρας του γι’ αυτούς, τους είπε να φύγουν και να τον εγκαταλείψουν στα χέρια των νικημένων βαρβάρων. Στη συνέχεια αφού κάλεσε τους επίλεκτους των Περσών, τους μοίρασε τα σημαντικότερα αξιώματα ορισμένους δε ονόμασε συγγενείς του.

Η στάση αυτή του Αλεξάνδρου, ανάγκασε τους Μακεδόνες να σπεύσουν στα ανάκτορα και να ρίξουν τα όπλα τους εμπρός από τις θύρες, ως δείγμα ικεσίας. Όταν βγήκε ο Αλέξανδρος για να τους συναντήσει, ένας Μακεδόνας ρώτησε γιατί έχρισε Πέρσες συγγενείς του, αυτός δε απάντησε ότι συγγενείς του θεωρούσε όλους τους Μακεδόνες. Έτσι, ήρθη η παρεξήγηση και επήλθε η συμφιλίωση. Στη συνέχεια ο Αλέξανδρος επέστρεψε στη Βαβυλώνα, την οποία προόριζε πρωτεύουσα του κράτους του. Σύντομα, τον επισκέφτηκαν πρέσβεις γειτονικών λαών, για να τον στεφανώσουν ως βασιλέα της Ασίας. Εκεί, ο Αλέξανδρος, έσπευσε στην οργάνωση των μελλοντικών του σχεδίων ανάμεσα στα οποία ήταν, ο περίπλους της Αραβικής Χερσονήσου και η εξερεύνηση των ακτών της Βορείου Αφρικής, έως της στήλες του Ηρακλή. Ο Αλέξανδρος, αφού είχε κυριαρχήσει στην Ανατολή ήταν φυσικό να επιθυμεί την διάδοση του ελληνικού πολιτισμού σε όλη τη γνωστή οικουμένη.

Ο Θάνατος του Αλέξανδρου
Στις 2 Ιουνίου 323 π.Χ. λίγο πριν την εκστρατεία στην Αραβία, ο Αλέξανδρος έκαμε τις απαραίτητες θυσίες και μετά διασκέδασε σε συμπόσιο, κατά τη διάρκεια του οποίου απάγγειλε και μια σκηνή από την “Ανδρομέδα” του Ευριπίδη. Προς τα ξημερώματα ο φίλος του Μήδιος πρότεινε να συνεχίσουν την διασκέδαση. Πράγματι, σύμφωνα με τις βασιλικές εφημερίδες, το βράδυ της 2ας προς την 3η Ιουνίου το συμπόσιο έγινε. Εκείνη τη νύκτα εκδηλώθηκε για πρώτη φορά πυρετός στον βασιλέα . Ο Αλέξανδρος έκαμε το λουτρό του και ξάπλωσε. Ύστερα , δέχθηκε τους στρατηγούς του και παρόλο που ο πυρετός συνεχιζόταν, όρισε ως ημέρα αναχωρήσεως για την Αραβία, την 22α και την 23η του μηνός Δαισίου, παραβλέποντας ότι οι Μακεδόνες δεν θεωρούσαν το μήνα αυτό ευνοϊκό για ανάληψη επιχειρήσεων. Τη νύκτα, ο Αλέξανδρος φλεγόμενος από πυρετό ζήτησε να τον μεταφέρουν με την κλίνη του έως τις όχθες του ποταμού και να διεκπεραιωθεί απέναντι. Εκεί, λούστηκε και αναπαύτηκε.

33
Κεφαλή Αλεξάνδρου, Βρετανικό Μουσείο.

 
Την επομένη μετά το λουτρό έκαμε την καθιερωμένη θυσία, πέρασε την υπόλοιπη ημέρα συζητώντας με τον Μήδιο. Αφού κάλεσε τους στρατηγούς σε σύσκεψη την επομένη το πρωί, ακολούθως δείπνησε. Την νύκτα είχε υψηλό πυρετό. Την επομένη αφού λούστηκε έκαμε θυσία και έδωσε εντολή στον Νέαρχο να φύγει σε τρεις ημέρες. Την επομένη παρά τον πυρετό, λούστηκε, θυσίασε και έδωσε εντολή τους αξιωματικούς να είναι όλα έτοιμα για τον απόπλου του στόλου. Το βράδυ λούστηκε αλλά η κατάσταση του ήταν πλέον κρίσιμη. Την επομένη λόγω του πυρετού, ζήτησε τη μεταφορά του στην κολυμβητική δεξαμενή. Ένιωσε καλύτερα και επακολούθησε συζήτηση με τους αξιωματικούς. Στις 24 Ιουνίου παρουσίασε εκ νέου υψηλό πυρετό, έκαμε πάλι τη θυσία της ημέρας, αλλά πήγε στο βωμό, υποβασταζόμενος. Ενώ παράγγειλε στους στρατηγούς να περιμένουν στην αυλή, διέταξε τους χιλίαρχους και τους πεντακοσίαρχους να περιμένουν μπροστά από τις θύρες. Στα ανάκτορα που μεταφέρθηκε, δέχθηκε τους στρατηγούς, προς τους οποίους δεν κατόρθωσε να απευθύνει λόγο, μολονότι τους αναγνώρισε. Ο πυρετός συνέχισε για άλλα δύο εικοσιτετράωρα. Στο μεταξύ, είχαν αρχίσει να διαδίδονται φήμες ότι είχε ήδη πεθάνει. Οι περισσότεροι όμως, έσπευσαν να τον δουν για τελευταία φορά. Έτσι, όλοι οι στρατιώτες πέρασαν από μπροστά του με δάκρυα στα μάτια. Ο Αλέξανδρος δεν μπορούσε να τους μιλήσει, όμως τους χαιρετούσε κουνώντας το κεφάλι του και ανοιγοκλείνοντας τα μάτια.

Οι βασιλικές εφημερίδες έλεγαν ότι , από τους συντρόφους του, ο Πείθων, ο Άτταλος, ο Δημοφών, ο Πευκέστας, ο Κλεομένης, ο Μενίδας και ο Σέλευκος, αφού κοιμήθηκαν στον ναό του Σέραπι, ρώτησαν τον θεό, εάν θα ήταν προτιμότερο να μεταφέρουν τον Αλέξανδρο στο ναό του θεού για να γίνει ικέτης του και να θεραπευτεί από αυτόν. Η απάντηση του ιερατείου ήταν αρνητική, την απόφαση δε αυτήν οι εταίροι ανάγγειλαν στον Αλέξανδρο. Σε λίγο ο Αλέξανδρος πέθανε . Λίγο πριν τον θάνατο του, ρωτήθηκε από τους εταίρους σε ποιόν αφήνει την βασιλεία και αυτός απάντησε ” τω κρατίστω” και προσθέτοντας : “μέγαν επιτάφιον αγώνα ορά εφ’ αυτώ εσόμενον”.

ΔΡ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Ε. ΤΖΑΧΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ε.Μ.Π.
Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος

alexander2

 
Η Εκστρατεία της Ινδικής
Ο Αλέξανδρος την Άνοιξη του 327 π.Χ., έχοντας σταθεροποιήσει τη θέση του στη Βακτρία και τη Σογδιανή, αποφάσισε να στραφεί προς Ανατολάς για να κατακτήσει την Ινδία. Πριν την εκστρατεία επιδόθηκε με επιμέλεια στην προετοιμασία της. Το σχέδιο της εκστρατείας ήταν : Προέλαση προς την κοιλάδα του Κωφήνος ( Καμπούλ) έως τον Ινδό ποταμό, διάβαση του Ινδού με τοπικές συγκρούσεις και μεγάλες μάχες στην περιοχή αυτή, συνέχιση της προέλασης προς Α. έως την “εώαν θάλασσαν”. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, αφού άφησε στην Βακτρία τον Αμύντα με 10000 πεζούς και 3500 ιππείς ξεκίνησε για τον Ινδικό Καύκασο, και έφθασε στην Αλεξάνδρεια, που κτίστηκε από τον ίδιο, όταν είχε περάσει για πρώτη φορά από εκεί. Ακολούθως έφθασε στη Νίκαια, όπου θυσίασε στην Αθηνά και ύστερα προχώρησε προς τον Κωφήνα ποταμό. Εκεί διαίρεσε το στρατό του αποστέλλοντας τον Ηφαιστίωνα και τον Περδίκκα στην Πευκελαώτιδα χώρα, που βρίσκεται ανάμεσα στον Κωφήνα και τον Ινδό, προκειμένου να προβούν σε προετοιμασίες για τη διάβασή του. Ο ίδιος με το υπόλοιπο του στρατού βάδισε προς τη χώρα των Άσπιων, των Γουραίων και των Ασσακηνών, παράλληλα προς τον ποταμό Χόο. Εκεί, πέρασε τον χειμώνα πολεμώντας με τους ορεσίβιους κατοίκους των περιοχών αυτών.

30
Η Εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου.

 
Την Άνοιξη του 326 π.Χ., όταν ο Αλέξανδρος έφθασε στον Ινδό ποταμό, βρήκε τη γέφυρα που είχε παραγγείλει στον Ηφαιστίωνα έτοιμη καθώς και πολλά μικρά πλοία αλλά και δύο τριακόντορους. Η γέφυρα του Ηφαιστίωνος, με την οποία έγινε η ζεύξη του Ινδού, αποτελείτο από πλοία, τα οποία είχαν τοποθετηθεί το ένα παράλληλα με το άλλο και είχαν δεθεί μεταξύ τους. Επίσης, στην πρώρα των πλοίων, είχαν τοποθετηθεί πλέγματα από λυγαριές, γεμάτα με πέτρες. Στα δύο άκρα της γέφυρας είχαν τοποθετηθεί κεκλιμένα επίπεδα ενώ επάνω στα πλοία τοποθετήθηκαν ξύλα και σανίδες. Μετά τη διάβαση του Ινδού, ο Αλέξανδρος, ακολουθούμενος από το στρατό του, έφθασε μέσα σε τρεις ημέρες στην Τάξιλα, όπου τον υποδέχθηκε ο Ταξίλης, ο υποδιοικητής της πόλης.

Ο Αλέξανδρος τέλεσε γυμνικό και ιππικό αγώνα, και διόρισε σατράπη καθώς και μακεδονική φρουρά, αποτελούμενη από ασθενείς στρατιώτες, μετά δε συνέχισε την πορεία του προς τον Υδάσπη (Τζέλουμ) ποταμό. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ινδός ηγεμόνας Πώρος μαζί με όλο το στρατό του, βρισκόταν πέρα από τον ποταμό, προκειμένου να εμποδίσει τον Αλέξανδρο να περάσει τον Υδάσπη. Τότε, ο Μακεδόνας βασιλιάς έστειλε πίσω στον Ινδό στρατιώτες να αποσυνδέσουν τα πλοία που είχαν χρησιμοποιηθεί για τη διάβαση του Ινδού, και διαμελισμένα σε τμήματα να τα μεταφέρουν στις όχθες του Υδάσπου. Ο ίδιος δε μαζί με όλη τη δύναμη του και επιπλέον 5000 Ινδούς που είχε διαθέσει ο Ταξίλης, κατευθύνθηκε προς τον ποταμό Υδάσπη.

Η Μάχη στον Υδάσπη Ποταμό
Όταν ο Αλέξανδρος έφθασε στην δεξιά όχθη του ποταμού, αντίκρισε τον Πώρο με το στρατό και τους ελέφαντές του. Ο τελευταίος μόλις αντιλήφθηκε τους Μακεδόνες, έσπευσε να τοποθετήσει φρουρές σε πολλά σημεία του ποταμού. Το ίδιο έπραξε και ο Αλέξανδρος, τοποθετώντας διάφορα τμήματα σε πολλά σημεία της όχθης, προκειμένου να παραπλανήσει τον Πώρο, ως προς τις διαθέσεις του, ενώ τα πλοία του παράπλεαν διάσπαρτα τον ποταμό. Αυτή την εποχή η στάθμη του ποταμού ήταν ανυψωμένη, από τις πολλές βροχοπτώσεις και τα λιωμένα χιόνια. Ο Αλέξανδρος αντιληφθείς, ότι η διάβαση του ποταμού θα ήταν δύσκολη, λόγω της παρουσίας των ελεφάντων, οι οποίοι θα εμπόδιζαν τα άλογα να φθάσουν στην απέναντι όχθη, προέτρεψε τους ιππείς να φωνασκούν τα βράδια, ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι ετοιμάζονται να διαβούν τον ποταμό. Οι αντιδράσεις αυτές ανάγκαζαν τον Πώρο να μετακινεί συνεχώς τους άνδρες και τους ελέφαντες του, στα σημεία που ήταν εφικτή η διάβαση. Όμως, επειδή οι Μακεδόνες, αρκούνταν μόνο σε φωνές και αλαλαγμούς, ο Πώρος τελικά αδιαφόρησε για την φασαρία που γινόταν.

Η κοίτη του Υδάσπου, ο οποίος ρέει από Β προς Ν, σχημάτιζε μια καμπύλη σε απόσταση 16 χλμ. από το στρατόπεδο του Αλεξάνδρου, απέναντι δε από την καμπύλη βρισκόταν ένα νησί, το οποίο ήταν δασώδες όπως και οι όχθες της κοίτης σε αυτή τη θέση. Μια βροχερή νύκτα, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να διαβεί τον ποταμό από εκείνο το σημείο, κινήθηκε δε προς τα εκεί με ένα τμήμα της δυνάμεως του, σε κάποια απόσταση από την όχθη ώστε να μην γίνει αντιληπτός. Σε εκείνο το σημείο του ποταμού είχαν μεταφερθεί και τα πλοία, τα οποία αφού συναρμολογήθηκαν, φυλάσσονταν μέσα στο δάσος. Το πρωί της επομένης ημέρας, διεκπεραιώθηκαν στο νησί το ιππικό και ένα τμήμα του πεζικού που είχαν επιβιβαστεί στα πλοιάρια. Ο Αλέξανδρος αφού επιβιβάστηκε σε μια τριακόντορο μαζί με μερικούς εταίρους και ασπιδοφόρους, κινήθηκε προς την απέναντι όχθη, ακολουθούμενος από άλλες τριακόντορους. Όμως, κατά την διεξαγωγή της επιχείρησης, οι Μακεδόνες έγιναν αντιληπτοί από τους φρουρούς οι οποίοι έσπευσαν να ενημερώσουν τον Πώρο.

Ο Αλέξανδρος, αποβιβάστηκε στη στεριά και προχώρησε εμπρός με συντεταγμένο το ιππικό του. Σύντομα όμως, συνειδητοποίησε ότι δεν είχε αποβιβαστεί στην αντίπερα όχθη του ποταμού αλλά σε ένα άλλο νησί, το οποίο βρισκόταν σε μικρή απόσταση από αυτή την όχθη . Ευτυχώς εντόπισε ένα σημείο, από το οποίο θα ήταν δυνατόν να διεκπεραιωθούν όλοι, έτσι πεζοί και ιππείς πέρασαν αυτό το εμπόδιο. Η δύναμη του Αλεξάνδρου που είχε συγκεντρωθεί στη αντίπερα όχθη του ποταμού ανερχόταν σε 6000 πεζούς και 5000 ιππείς. Ο Αλέξανδρος, δίχως χρονοτριβή, προχώρησε προς τον εχθρό μόνο με τους ιππείς. Σύντομα δε συναντήθηκε με το ιππικό του Πώρου, το οποίο ετράπη αμέσως σε φυγή. Στην αψιμαχία αυτή σκοτώθηκε ένας από τους γιους του Πώρου. Τότε ο Πώρος, αποφάσισε να επιτεθεί εναντίον του Αλεξάνδρου. Η δύναμη του ανερχόταν σε 4000 ιππείς, 300 άρματα, 200 ελέφαντες και 30.000 πεζοί.

page25
Σχεδιάγραμμα της Μάχης στον Υδάσπη Ποταμό.

 
Μετά μια σύντομη πορεία ο Πώρος παρέταξε το στρατό του σε μια περιοχή δίχως λάσπη. Στην πρώτη γραμμή έβαλε τους ελέφαντες αφήνοντας ένα ενδιάμεσο διάστημα 30 μέτρων περίπου. Στην δεύτερη γραμμή στάθηκαν οι πεζοί, στα ενδιάμεσα κενά των ελεφάντων. Αριστερά και δεξιά των πεζών παρατάχθηκαν οι Ινδοί ιππείς και εμπρός από αυτούς τα άρματα. Αυτό το σχέδιο μάχης ήταν αμυντικού χαρακτήρα. Ο Αλέξανδρος προσεγγίζοντας τον εχθρό παρατήρησε την παράταξη του στρατεύματος, και θεώρησε σκόπιμο να αναμείνει έως την άφιξη του πεζικό του. Το σχέδιο του Αλεξάνδρου, προέβλεπε έφοδο με το ιππικό εναντίον του ιππικού των Ινδών, και παρενόχληση των πεζών του. Στη συνέχεια, επίθεση με τοξότες, ακοντιστές και πεζεταίρους εναντίον των ελεφάντων και του πεζικού του εχθρού.

Η μάχη έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 326 π.Χ. με πρωταγωνιστές εναντίον των ελεφάντων, τους Μακεδόνες πεζούς. Ο Αλέξανδρος άρχισε την μεγάλη μάχη στις όχθες του Υδάσπου, οδηγώντας το ιππικό του προς το αριστερό άκρο της εχθρικής παράταξης, ενώ το πεζικό του μένοντας πιο πίσω προχωρούσε δεξιότερα. Πριν την προέλαση ο Αλέξανδρος, είχε αποστείλει τον Κοίνο με τους υπόλοιπους ιππείς προς το δεξιό άκρο των εχθρών, να παρακολουθεί τις κινήσεις του ιππικού που είχε παραταχθεί εκεί. Πρώτα εξαπέλυσε τους ιπποτοξότες εναντίον του αριστερού άκρου του εχθρού και σε λίγο επετέθη ο ίδιος εναντίον του αριστερού των βαρβάρων. Τότε, οι Ινδοί, στην προσπάθεια τους να αντιμετωπίσουν τον Αλέξανδρο, έκαμαν το μεγάλο σφάλμα, να συγκεντρώσουν όλο το ιππικό τους στο αριστερό, άκρο απέναντι του. Ο Κοίνος που καραδοκούσε, εξαπέλυσε επίθεση στα νώτα των ιππέων του εχθρού, οι οποίοι για να αντεπεξέλθουν, μετέβαλαν την παράταξη του ιππικού τους σχηματίζοντας δύο μέτωπα ώστε να αποκρούσουν το ιππικό του Αλεξάνδρου και του Κοίνου, συγχρόνως. Όμως, αδυνατώντας να αντισταθούν στις επιθέσεις του Αλεξάνδρου, κατέφυγαν στα κενά διαστήματα, ανάμεσα στους ελέφαντες. Όταν δε οι οδηγοί των ελεφάντων κίνησαν τα θηρία εναντίον του ιππικού του Αλεξάνδρου, δέχθηκαν επίθεση των πεζεταίρων, οι οποίοι με ακόντια και βέλη άρχισαν να κτυπούν τους αναβάτες των ελεφάντων καθώς και τα θηρία.

28
Παράσταση Ελέφαντα με Αναβάτες Μακεδόνες Στρατιώτες.

 
Αυτή ήταν η πιο άγρια φάση της μάχης. Οι ελέφαντες στράφηκαν εναντίον των πεζών του Αλεξάνδρου και άλλους ποδοπατούσαν, ενώ άλλους άρπαζαν με τις προβοσκίδες και τους εκσφενδόνιζαν στο έδαφος. Οι Μακεδόνες πολεμούσαν σε πυκνή φάλαγγα, κτυπώντας τους Ινδούς που βρίσκονταν ανάμεσα στους ελέφαντες με τις μακριές τους σάρισσες. Οι ιππείς του Πώρου βλέποντας ότι ο αγώνας διεξαγόταν ανάμεσα στους πεζούς, δοκίμασαν και νέα εξόρμηση αλλά απωθήθηκαν ξανά. Έτσι το ιππικό των Ινδών εξουδετερώθηκε ολοσχερώς. Ο αγώνας ήταν αδυσώπητος. Το ιππικό του Αλεξάνδρου σχηματίζοντας μια ενιαία ίλη, με συνεχείς επελάσεις σκότωνε τους εχθρούς, προκαλώντας βαριές απώλειες στις τάξεις των Ινδών. Η μάχη διεξαγόταν ολοένα σε στενότερο χώρο, και γινόταν περισσότερο συγκεχυμένη, αφού μέσα στο συνωστισμό, οι ελέφαντες ποδοπατούσαν αδιακρίτως Ινδούς και Μακεδόνες. Ο Πώρος αποπειράθηκε να ανατρέψει την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, εξαπολύοντας αντεπίθεση με πολεμιστές και 40 ελέφαντες. Αυτή, ενώ αρχικά είχε επιτυχία, σύντομα ατόνησε, μετά την επίθεση του Αλεξάνδρου, που χρησιμοποίησε τοξότες και Αγριάνες εναντίον των ελεφάντων. Παράλληλα η φάλαγγα επετέθη αποτελεσματικότερα εναντίον των τραυματισμένων και τρομαγμένων θηρίων. Εξάλλου, κατά την πρόοδο της μάχης, οι επιθέσεις των ελεφάντων, απέβαιναν ασθενέστερες, αντίθετα οι Μακεδόνες εξουδετέρωναν ευκολότερα τα θηρία, κτυπώντας τους στα πόδια με τσεκούρια και με τα κυρτά σπαθιά τους, τις “κοπίδες”. Τότε, ο Αλέξανδρος επετέθη κυκλοτερώς εναντίον του εχθρού και τους εξόντωσε, ενώ η φάλαγγα ενισχυμένη με τους άνδρες που είχαν διαβεί πρόσφατα τον ποταμό, όρμησε στον αγώνα ξεκούραστη.

Έτσι, η μεγάλη μάχη του Υδάσπου, που κράτησε όλη την ημέρα έληξε με την θριαμβευτική νίκη του Αλεξάνδρου. Οι απώλειες του στρατού του Πώρου, ανέρχονταν σε 20000 πεζούς, 3000 ιππείς, και οι μισοί περίπου ελέφαντες. Ανάμεσα στους αιχμαλώτους ήταν και ο ίδιος ο Πώρος.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος

alexander2

 
Η Κατάληψη της Περσέπολης.
Ενώ ο Δαρείος έφευγε με τους ιππείς και συγγενείς του προς την Αρμενία, ο Αλέξανδρος προχωρούσε προς την Βαβυλώνα. Εκεί, τον υποδέχθηκαν ο λαός μαζί με τους ιερείς και τους άρχοντες και του παρέδωσαν την πόλη. Από την Βαβυλώνα ο Αλέξανδρος πορεύτηκε προς τα Σούσα, όπου ήταν η θερινή κατοικία του Δαρείου. Αυτά είχαν ήδη καταληφθεί από τον Φιλόξενο, ο οποίος είχε σπεύσει εκεί με ολίγους άνδρες. Ο Φιλόξενος έστειλε μήνυμα προς τον Αλέξανδρο, ότι οι βασιλικοί θησαυροί ήταν άθικτοι και ο σατράπης της πόλεως ήταν έτοιμος να του παραδώσει την πόλη. Στα Σούσα ο Αλέξανδρος παρέλαβε 50.000 τάλαντα “αργυρίου” και πολλά λάφυρα των κατακτήσεων των Περσών κατά την εκστρατεία τους, εναντίον της Ελλάδος.

page21
Περσέπολη – Πρωτεύουσα του Δαρείου.

 
Τον Ιανουάριο του 330 π.Χ. ο Αλέξανδρος ξεκίνησε από τα Σούσα με προορισμό την Περσίδα. Σύντομα πέρασε τον Πασιτίγρη ποταμό και εισέβαλε στην χώρα των Ουξίων. Μόλις κατέλαβε τις διόδους, που κρατούσαν οι Ούξιοι, έστειλε τους βαριά οπλισμένους με τον Παρμενίωνα προς την Περσία, από την αμαξιτή οδό, ενώ ο ίδιος με τους πεζέταιρους και το ιππικό των εταίρων, πήρε ένα ορεινό δρόμο που οδηγούσε στις Περσίδες πύλες. Όταν έφθασε εκεί βρήκε τον Αριοβαρζάνη με 40.000 πεζούς και 700 ιππείς, που είχε περιτειχίσει τα στενά και εμπόδιζε την διάβαση του Αλέξανδρου. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, αφού άφησε τη δύναμη του εμπρός από τα τείχη, διάλεξε ολίγους πολεμιστές και τους οδήγησε μέσα από ένα μονοπάτι, που του υπέδειξαν οι αιχμάλωτοι. Όταν οι εχθροί διαπίστωσαν ότι είχαν περικυκλωθεί από τους Μακεδόνες, εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και τράπηκαν σε φυγή. Μετά την κατάληψη των στενών, ο Αλέξανδρος άρχισε να προχωρεί προς την Περσέπολη, για να προλάβει την διαρπαγή των χρημάτων του Δαρείου από τους φρουρούς. Αφού κατέλαβε την Περσέπολη, έστειλε άνδρες στους Πασαργάδες, για να εξασφαλίσει και το θησαυροφυλάκιο του Κύρου Α’, που βρισκόταν εκεί.

21a
Περσέπολη – Πρωτεύουσα του Δαρείου.

 
Σύντομα ο Αλέξανδρος προχώρησε προς την Μηδία, όπου είχε καταφύγει ο Δαρείος. Όταν έφθασε στα Εκβάτανα, προχώρησε με το ιππικό των εταίρων, τους μισθοφόρους ιππείς και την μακεδονική φάλαγγα προς την Κασπία θάλασσα, προσπαθώντας να προσεγγίσει τον Δαρείο. Κοντά στις πύλες της Κασπίας, πληροφορήθηκε ότι ο Δαρείος είχε συλληφθεί και ότι ο σατράπης της Βακτρίας, Βήσσος είχε καταλάβει την εξουσία. Συνεχίζοντας την καταδίωξη ο Αλέξανδρος διέλυσε τους στασιαστές αλλά δεν μπόρεσε να συλλάβει τον Δαρείο ζωντανό, αφού τον είχαν ήδη δολοφονήσει οι βάρβαροι. Τότε, ο Αλέξανδρος έστειλε το πτώμα του Δαρείου στην Περσέπολη για να ενταφιαστεί στους βασιλικούς τάφους, σύμφωνα με τα τοπικά ταφικά έθιμα.

Η Κατάκτηση των Ανατολικών Σατραπειών.
Ο θάνατος του Δαρείου αποτελεί ορόσημο στην πορεία της ανεπανάληπτης εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μετά το θάνατο του ο Αλέξανδρος προβλήθηκε ως νόμιμος διάδοχος του Πέρση βασιλιά. Η νέα του ιδιότητα μετέβαλε τον χαρακτήρα αλλά και τους στόχους της εκστρατείας. Η προέλαση προς ανατολάς επισφράγιζε την επίσημη κατοχή του συνόλου των εδαφών του περσικού κράτους. Εξάλλου, η καταξίωση της νομιμότητας της διαδοχής του Δαρείου, επέβαλε στον Αλέξανδρο την τιμωρία των δολοφόνων του Πέρση ηγεμόνα. Η ολοκλήρωση της κατάκτησης της ασιατικής ηπείρου, αποτελούσε το νέο όραμα του Αλεξάνδρου, για κοσμοκρατορία και αποθέωση.

Η εκστρατεία στις ανατολικές σατραπείες του περσικού κράτους από την Υρκανία έως τον Ινδικό Καύκασο, τον Ιαξάρτη και τον Ινδό ποταμό, δίνει στην κατακτητική πορεία του Αλεξάνδρου, το χαρακτήρα της ερευνητικής αποστολής, όπου οι γεωγραφικές ανακαλύψεις συναγωνίζονται τις στρατιωτικές επιτυχίες. Ο Μακεδόνας βασιλιάς παρέμεινε ως o μόνος Ευρωπαίος στρατηλάτης, που οδήγησε έναν ευρωπαϊκό στρατό από την Δύση για την κατάκτηση της Ανατολής.

22
Η Αλεξάνδρεια Εσχάτη (Χοτζέντ) στον Ποταμό Ιαξάρτη.

 
Στόχος των πρώτων στρατιωτικών επιχειρήσεων του Αλεξάνδρου ήταν η εκκαθάριση της Υρκανίας από ανυπότακτους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Έλληνες μισθοφόροι του Δαρείου. Για το σκοπό αυτό ο Αλέξανδρος διαίρεσε την στρατιωτική δύναμη του σε τρία τμήματα, τα οποία, αφού εκκαθάρισαν την περιοχή, συναντήθηκαν στην πρωτεύουσα της Υρκανίας, Ζαδρακάρτα. Οι Έλληνες μισθοφόροι, που είχαν καταφύγει στα όρη των Ταπούρων( Ελμπούρζ), εμφανίστηκαν μια ημέρα στο στρατόπεδο του. Ο Αλέξανδρος ορισμένους από αυτούς τους άφησε ελεύθερους, ενώ άλλους τους στρατολόγησε. Μετά από μια βραχεία ανάπαυση στην Ζαδρακάρτα, ο Αλέξανδρος περνώντας από τις βόρειες παρυφές της Παρθίας, έφθασε στα σύνορα της Αρείας. Στη πόλη Σουσία ο Αλέξανδρος επέτρεψε στον Σατιρβαρζάνη, που είχε δηλώσει υποταγή να διατηρήσει τη σατραπεία του. Εκεί, πληροφορήθηκε ότι ο φυγάς Βήσσος που είχε καταφύγει στην Βακτρία, είχε περιβληθεί τα σύμβολα της εξουσίας, είχε λάβει το όνομα Αρταξέρξης, και αποκαλούσε τον εαυτό του βασιλέα της Ασίας.

23
Η Ελληνική Πόλη Ai Hanoum στον Ποταμό Όξο, Αφγανιστάν.

 
Ο Αλέξανδρος έχοντας όλο το στράτευμα μαζί του, προχώρησε προς την Βακτρία. Όμως, μόλις πληροφορήθηκε ότι ο Σατιρβαρζάνης είχε αποστατήσει και όπλιζε τους Αρείους, συγκεντρώνοντας τους στην πρωτεύουσα Αρτακόανα, αποφάσισε να στραφεί με ολιγάριθμο στρατό προς τα εκεί. Όταν, έφθασε στην πόλη ύστερα από δύο ημέρες, διαπίστωσε ότι ο Σατιρβαρζάνης είχε διαφύγει συνοδευόμενος από λίγους ιππείς. Μετά το πέρας αυτής της αναπάντεχης αλλά σύντομης επιχείρησης, ο Αλέξανδρος κατευθύνθηκε και πάλιν προς την Βακτρία, καθοδόν δε κατέλαβε τη χώρα των Ζαραγγαίων και των Αριασπών.

24
Αλεξάνδρεια Αραχωσίας (Κανταχάρ).

 
Τον χειμώνα του 330 π.Χ. έφθασε κοντά στον Ινδικό Καύκασο (Χιντού Κους), όπου ίδρυσε μια πόλη την οποία ονόμασε Αλεξάνδρεια (Μπαγκράμ), αυτή δε βρίσκεται πλησίον του ποταμού Καμπούλ. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, λόγω του πυκνού χιονιού, δεν εκστράτευσε αλλά συνέχισε να ενημερώνεται για τις κινήσεις του Βήσσου, ο οποίος έχοντας 7000 οπλίτες, ερήμωνε τις πλαγιές του Καυκάσου, για να εμποδίσει την προέλαση των Μακεδόνων. Όμως, ο Βήσσος, φοβούμενος ότι ο Αλέξανδρος, θα επιχειρούσε την άνοιξη να τον συλλάβει , πέρασε τον ποταμό Ώξο ( Αμού Νταργιά ), χρησιμοποιώντας πλοία τα οποία μετά έκαψε, ακολούθως δε αποσύρθηκε στα Ναύτακα της Σογδιανής. Ο Αλέξανδρος, ακολούθησε τον Βήσσο στη Σογδιανή, που βρίσκεται ανάμεσα στον Ώξο και τον Ιαξάρτη και στη συνέχεια απέστειλε τον Πτολεμαίο του Λάγου, με τρία ιππικά τάγματα των εταίρων, τους ιππακοντιστές, πεζούς και τοξότες εναντίον του. Όταν ο Πτολεμαίος τον συνέλαβε, τον οδήγησε πίσω στον Αλέξανδρο γυμνό και δεμένο από το λαιμό.

Μετά την καταδίκη του Βήσσου, ο Αλέξανδρος προχώρησε προς την Μαρακάνδα (Σαμαρκάνδη), πρωτεύουσα της Σογδιανής και αφού κατέλαβε επτά οχυρά έφθασε στον ποταμό Ιαξάρτη (Συρ Νταργιά ), τo BA σύνορο του κράτους της Περσίας. Εκεί ίδρυσε την πόλη Αλεξάνδρεια Εσχάτη.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος

alexander2

 
Η Μάχη των Γαυγαμήλων
Ο Αλέξανδρος αναχώρησε από την Τύρο το καλοκαίρι του 331 π.Χ. επικεφαλής 40.000 πεζών και 7000 ιππέων με προορισμό την Θάψακο, πόλη της Συρίας επί του Ευφράτη. Τον Αύγουστο του 331 π.Χ., ο Μακεδόνας βασιλιάς μαζί με ολόκληρη τη δύναμη του πέρασε τον ποταμό, χρησιμοποιώντας δύο γέφυρες που είχε κατασκευάσει ο Παρμενίων. Από εκεί προχώρησε προς Βορρά για τον ποταμό Τίγρη, με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της Βαβυλώνας. Αφού διέβη τον ποταμό με δυσκολία προχώρησε προς τα Γαυγάμηλα, χωριό της Ασσυρίας, κοντά στον ποταμό Βουμήλο, σε απόσταση 40 χλμ. από την πόλη Άρβηλα ( Ερμπήλ ). Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν συγκεντρωθεί, ο Δαρείος είχε στρατοπεδεύσει σε μια πεδιάδα κοντά στα Γαυγάμηλα, η δε δύναμη του ανερχόταν σε 1.000.000 πεζούς, 40.000 ιππείς , 200 δρεπανηφόρα άρματα και λίγους ελέφαντες.

Ο Αλέξανδρος, στρατοπέδευσε πριν τα Γαυγάμηλα για τέσσερις ημέρες προκειμένου να ξεκουραστεί ο στρατός του. Στη συνέχεια, αφήνοντας τους ανίκανους για μάχη στο στρατόπεδο, προχώρησε νύκτα, για να δώσει μάχη με το στρατό του Δαρείου τα ξημερώματα. Πρώτα, συνοδευόμενος από τους ελαφρά οπλισμένους στρατιώτες και τους ιππείς των εταίρων, περιεργάστηκε τη θέση όπου σκόπευε να δώσει μάχη, και στη συνέχεια διέταξε το στράτευμα να δειπνήσει και να αναπαυθεί. Στο μεταξύ ο Δαρείος, έμεινε όλη τη νύκτα με συντεταγμένο το στρατό του, επειδή δεν είχε περιχαρακώσει το στρατόπεδο του και φοβόταν νυκτερινή επίθεση από τους Μακεδόνες.

20

 
Βαβυλώνα – Η Πύλη της Ιστάρ.
Ο στρατός του Δαρείου είχε παραταχθεί ως εξής : Από τα αριστερά προς το κέντρο είχαν παραταχθεί οι ιππείς από την Βακτρία, Αραχωσία και οι Δάες, μετά οι Πέρσες, ανάμικτοι ιππείς και πεζοί, καθώς και οι Σούσιοι και Καδούσιοι ιππείς. Από τα δεξιά προς το κέντρο είχαν παραταχθεί οι ιππείς από την Κοίλη Συρία και Μεσοποταμία καθώς και οι ιππείς από την Μηδία, την Παρθία, αλλά και Σόκες, Τόπειροι, Υρκάνιοι, Αλβανοί και Σακεσίνες. Στο κέντρο βρισκόταν ο Δαρείος μαζί με τους Πέρσες ιππείς της φρουράς του, και μηλοφόροι Πέρσες, Ινδοί ιππείς, Κάρες, Μόρδοι τοξότες και Έλληνες μισθοφόροι αριστερά και δεξιά του Δαρείου. Πίσω από την κύρια παράταξη είχε σχηματιστεί μια άλλη γραμμή, ενώ εμπρός από την κύρια παράταξη είχαν τοποθετηθεί αριστερά Σκύθες ιππείς, 1000 Βακτριανοί ιππείς και 100 δρεπανιφόρα άρματα, στο δεξιό κέρας Αρμένιοι και Καπαδόκες ιππείς και 50 δρεπανιφόρα άρματα, ενώ στο κέντρο 15 ελέφαντες και άλλα 50 δρεπανηφόρα άρματα.

Η παράταξη του στρατού του Αλεξάνδρου, ήταν η ακόλουθη από δεξιά προς τα αριστερά : Στην δεξιά πτέρυγα τοποθετήθηκαν οι εταίροι ιππείς και οι υπασπιστές, στο κέντρο τα τάγματα της φάλαγγας, και στην αριστερή πτέρυγα οι Σύμμαχοι και οι Θεσσαλοί ιππείς. Πίσω από τη φάλαγγα τοποθετήθηκε μια δεύτερη γραμμή, η οποία μαζί με τη φάλαγγα της πρώτης γραμμής σχημάτιζε μια αμφίστομη φάλαγγα. Στην αριστερή υπό γωνία πλαγιοφυλακή τοποθετήθηκαν, Αγριάνες, Μακεδόνες τοξότες και μπροστά από αυτούς πρόδρομοι και μισθοφόροι ιππείς. Στο κέντρο μπροστά από τους εταίρους, τοποθετήθηκαν οι υπόλοιποι Αγριάνες, τοξότες και ακοντιστές. Στη δεξιά υπό γωνία πλαγιοφυλακή τοποθετήθηκαν Έλληνες μισθοφόροι ιππείς, πρόδρομοι και Παίονες ιππείς καθώς και Αγριάνες, Μακεδόνες τοξότες και μισθοφόροι.

Όταν άρχισε η μάχη ο Αλέξανδρος διαπίστωσε ότι η δεξιά πτέρυγα του στρατού του βρισκόταν απέναντι από το κέντρο των Περσών, και υπήρχε κίνδυνος να υπερκεραστεί, έτσι κινήθηκε προς τα δεξιά ενώ οι Πέρσες επιχειρούσαν την αντίθετη κίνηση. Τότε οι Σκύθες ιππείς, που είχαν τοποθετηθεί στο αριστερό άκρο των Περσών, εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον του δεξιού κέρατος, που διοικούσε ο Αλέξανδρος, όμως αντιμετωπίστηκαν από τους ιππείς που διοικούσε ο Μενίδας, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ιππομαχία. Συγχρόνως οι βάρβαροι εξαπέλυσαν τα δρεπανηφόρα άρματα για να επιφέρουν σύγχυση στη φάλαγγα. Όμως, οι ακοντιστές που είχαν ταχθεί μπροστά από το ιππικό των εταίρων, απέκρουσαν την επίθεση με τα ακόντια τους. Ενώ η κύρια γραμμή των Περσών προχωρούσε εμπρός, ο Αλέξανδρος καραδοκούσε για να εξαπολύσει επίθεση με το ιππικό του. Η ευκαιρία του δόθηκε, όταν δημιουργήθηκε χάσμα ανάμεσα στο κέντρο και στο ιππικό των Περσών, που είχαν κινηθεί γρήγορα για να υπερκεράσουν τη δεξιά πτέρυγα του Αλεξάνδρου. Τότε αυτός όρμησε εμπρός με το ιππικό των εταίρων και τη φάλαγγα, έχοντας ως στόχο τον Δαρείο. Ο Πέρσης βασιλιάς δεν άργησε να τραπεί σε φυγή όπως άλλοτε στην Ισσό, ακολουθούμενος από τους ιππείς του αριστερού άκρου. Όμως, ενώ το κέντρο και η αριστερή πτέρυγα των Περσών είχε τραπεί σε φυγή, Ινδοί και Πέρσες ιππείς, εκμεταλλευόμενοι το χάσμα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στο κέντρο του Αλεξάνδρου και την αριστερή του πτέρυγα, επιτέθηκαν εναντίον των μεταγωγικών των Μακεδόνων. Τότε, οι άνδρες της δεύτερης γραμμής, που είχαν ταχθεί πίσω από την πρώτη, αφού στράφηκαν προς τα πίσω εξουδετέρωσαν τους βαρβάρους. Ταυτόχρονα, οι ιππείς της δεξιάς πτέρυγας των Περσών, που δεν είχαν αντιληφθεί τη φυγή του Δαρείου, επιτέθηκαν εναντίον της αριστερής πτέρυγας των Μακεδόνων, η οποία ήταν υπό τη διοίκηση του Παρμενίωνα και την πίεσαν ασφυκτικά , έως ότου ο Αλέξανδρος, διακόπτοντας την καταδίωξη του Δαρείου, έσπευσε με το ιππικό των εταίρων κατά της δεξιάς πτέρυγας των βαρβάρων. Όσοι από τους εχθρούς κατόρθωσαν να σωθούν, έφευγαν με όλες τους τις δυνάμεις, ενώ ο Παρμενίων κυρίευε το εχθρικό στρατόπεδο, τα μεταγωγικά, τους ελέφαντες και τις καμήλες. Ο δε Αλέξανδρος και οι ιππείς του αφού αναπαύτηκαν έως τα μεσάνυκτα, προχώρησαν προς τα Άρβηλα, όπου παρέλαβαν τα χρήματα, τις αποσκευές, το άρμα, την ασπίδα και το τόξο του Δαρείου. Έτσι λοιπόν την 1η Οκτωβρίου του 331 π.Χ. έληξε η μάχη στα Γαυγάμηλα, με τις εχθρικές απώλειες να ξεπερνούν τις 300.000 ψυχές.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος

alexander2

 
Η Μάχη της Ισσού
H μετακίνηση του Δαρείου από το ανοικτό πεδίο των Σώχων στη στενή παραλιακή λωρίδα , νότια της Ισσού, εξασφάλισε μεγάλο πλεονέκτημα στον Αλέξανδρο, αφού με την απόφαση του αυτή ο Δαρείος καταδίκαζε μεγάλο τμήμα του πολυάριθμου στρατού του σε αδράνεια. Αλλά, και ο Αλέξανδρος για να εξασφαλίσει τα νώτα του έπρεπε να καταλάβει τις νότιες πύλες που οδηγούσαν στην παραλιακή λωρίδα. Έτσι, μετά από πολεμικό συμβούλιο ο Αλέξανδρος, διέταξε ένα τμήμα τοξοτών και άλλο ένα ιππέων να προπορευτούν για να ανιχνεύσουν τον δρόμο, ενώ ο ίδιος μαζί με το στράτευμά του προχώρησε νότια του Αμανού προς τις “συριακές πύλες”, τις οποίες και κατέλαβε κατά τα μεσάνυκτα. Στη συνέχεια, ο μακεδονικός στρατός προχώρησε προς Βορρά για να συναντήσει τον περσικό, εκεί που είχε στρατοπεδεύσει, βόρεια του ποταμού Πινάρου. Αυτός ο ποταμός δεν είχε μεγάλο βάθος και δεν αποτελούσε εμπόδιο για το ιππικό, ενώ το πλάτος της επίπεδης λωρίδας ανάμεσα στους πρόποδες της οροσειράς και τη θάλασσα δεν ξεπερνούσε τα 2.700 μέτρα. Ο στρατός του Δαρείου σύμφωνα με τον Αρριανό ανερχόταν σε 600.000 άνδρες, από τους οποίους 30.000 ήταν ιππείς και 30.000 Έλληνες μισθοφόροι. Παρόλο που οι αριθμοί αυτοί αμφισβητούνται σήμερα, οπωσδήποτε ο Δαρείος είχε μια τεράστια στρατιά για να διακινδυνεύσει μια μάχη σε αυτή την μειονεκτική γι’ αυτόν θέση.

Οι δυνάμεις του Δαρείου παρατάχθηκαν από την οροσειρά προς τη θάλασσα, δηλ. από αριστερά προς τα δεξιά ως εξής: 30,000 Κάρδακες οπλίτες, δίπλα τους 30,000 μισθοφόροι, δεξιότερα άλλοι 30,000 Κάρδακες, και τέλος 30,000 ιππείς στο δεξιό άκρο προς τη θάλασσα . H υπόλοιπη δύναμη που αποτελείτο από ελαφρά οπλισμένους Ασιάτες τοποθετήθηκε πίσω από τους μισθοφόρους.

page15
Σχεδιάγραμμα των Φάσεων της Μάχης της Ισσού.

 
Όταν ο Αλέξανδρος παρατήρησε τον τρόπο που παρατάχτηκαν οι εχθροί , αποφάσισε να παρατάξει τις δυνάμεις του από τα δεξιά προς τα αριστερά με τον ακόλουθο τρόπο : δεξιά προς το βουνό τοποθέτησε τους σαρισσοφόρους ιππείς, και στο αριστερό τους Παίονες ιππείς, τους Μακεδόνες τοξότες, το ιππικό των Εταίρων, την μακεδονική φάλαγγα, τους Κρήτες τοξότες, και κοντά στη θάλασσα τους ιππείς των Θεσσαλών και των Συμμάχων. Επιπλέον, προς την πλευρά του βουνού τοποθέτησε ακοντιστές, τοξότες και λίγους ιππείς προκειμένου να αντιμετωπίσουν ένα προωθημένο περσικό απόσπασμα. Οι Έλληνες μισθοφόροι τοποθετήθηκαν στη δεύτερη γραμμή.

Η μάχη της Ισσού άρχισε το απόγευμα μιας από τις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου του 333 π.Χ. Ο Αλέξανδρος άρχισε να προχωρεί προς τον εχθρό με αργό ρυθμό. Όμως, μόλις έφθασε σε απόσταση, όπου θα τον κτυπούσαν τα βέλη του εχθρού, εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση μαζί με το ιππικό των Εταίρων, το ελαφρύ ιππικό και τα τμήματα του δεξιού κέρατος εναντίον των Καρδάκων, που βρίσκονταν στο αριστερό άκρο των βαρβάρων. Σύντομα, αυτοί διασπάστηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Όμως, η μακεδονική φάλαγγα που βρισκόταν στο κέντρο δεν μπόρεσε να ακολουθήσει με την ίδια ταχύτητα το ιππικό του δεξιού κέρατος με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κενό, το οποίο έσπευσαν να εκμεταλλευθούν οι Έλληνες μισθοφόροι των Περσών, εξαπολύοντας στο σημείο εκείνο επίθεση. Όμως, ο Αλέξανδρος, μετά την άτακτη υποχώρηση των Καρδάκων στράφηκε προς τα αριστερά και χτύπησε τους μισθοφόρους από τα πλάγια, εξαναγκάζοντας τους σε υποχώρηση. Τότε ο Δαρείος φοβήθηκε μήπως αιχμαλωτιστεί ή σκοτωθεί και αφού άδραξε τα ινία του άρματος του, ξεκίνησε μόνος του, δίχως να περιμένει τον ηνίοχο. Σύντομα όμως εγκατέλειψε το άρμα του, μαζί με το μανδύα, το τόξο και την ασπίδα του, έφιππος δε πλέον έσπευσε να απομακρυνθεί.

Στο μεταξύ, το ιππικό των Περσών, αφού διέβη τον ποταμό Πίναρο επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον τμήματος του ιππικού που βρισκόταν εμπρός του. Ο αγώνας ήταν άνισος, αφού οι 30,000 ιππείς των Περσών αντιμετώπιζαν μόνο 2,500 ιππείς του Αλεξάνδρου. Εν τούτοις, οι Πέρσες ιππείς, όταν διαπίστωσαν ότι οι Έλληνες μισθοφόροι οπισθοχωρούσαν και ο Δαρείος είχε εγκαταλείψει τον αγώνα, ετράπησαν και αυτοί σε φυγή. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Πέρσες έχασαν 100000 πεζούς και 10000 ιππείς, ενώ οι απώλειες των Μακεδόνων ήταν μόνο 300 πεζοί και 150 ιππείς.

Ο Δαρείος στη δραματική φυγή του άφησε πίσω του, τη γυναίκα του, τη μητέρα του και τα τρία παιδιά του. Ο Αλέξανδρος μολονότι είχε τραυματιστεί στο μηρό, δεν παρέλειψε να επισκεφθεί τους τραυματίες και παράλληλα να φροντίσει για τη μεγαλοπρεπή ταφή των πεσόντων, παρατάσσοντας ολόκληρη την στρατιωτική του δύναμη. Η νίκη στην Ισσό, επισφραγίστηκε με την ίδρυση της Αλεξάνδρειας, που ακόμη και σήμερα φέρει το όνομά του, την Αλεξανδρέττα.

Η Κατάκτηση της Φοινίκης και της Αιγύπτου.
Ενώ ο Δαρείος κάλπαζε προς την πόλη Θάψακο, που βρίσκεται στην δυτική όχθη του Ευφράτη, ο Αλέξανδρος συνέχισε την πορεία του προς τη Φοινίκη και στρατοπέδευσε στη Μάραθο, παραλιακή πόλη της Φοινίκης. Όταν πληροφορήθηκε ότι τα χρήματα, που είχε στείλει ο Δαρείος στη Δαμασκό, είχαν πέσει στα χέρια του Παρμενίωνα, διέταξε το στρατηγό του να επιστρέψει στη Δαμασκό και να τα διαφυλάξει εκεί.

Στη συνέχεια, ο Αλέξανδρος προωθούμενος προς τα νότια κατέλαβε την Βύβλο και την Σιδώνα. Όταν έφθασε προ της Τύρου, θέλησε να προσφέρει θυσία στο ναό του Ηρακλέους. Όμως, οι κάτοικοι της Τύρου τον πληροφόρησαν ότι ήταν ανεπιθύμητος στην πόλη τους. Τότε ο Αλέξανδρος αποφάσισε να καταλάβει την Τύρο, που ήταν κτισμένη επάνω σε ένα μικρό νησί, σε απόσταση 700 μέτρων από την ακτή. Η πόλη ήταν οχυρωμένη περιμετρικά με υψηλά τείχη και είχε δύο λιμάνια, στα οποία ναυλοχούσε ο ισχυρός στόλος της.

Ο Αλέξανδρος προκειμένου να καταλάβει την πόλη, αποφάσισε να προβεί στην κατασκευή αναχώματος από την πλευρά της ακτής. Ανάμεσα στο νησί και της στεριά, στο αβαθές τμήμα της θάλασσας πλησίον των ακτών είχαν σχηματιστεί έλη, ενώ κοντά στο νησί το βάθος της θάλασσας ήταν μεγαλύτερο, και ήταν σχεδόν 3 οργιές.

Για την εξεύρεση των υλικών κατασκευής του αναχώματος, κατεδαφίστηκαν τα οικοδομήματα της παλαιάς Τύρου, που βρισκόταν στη στεριά, ενώ για την απαιτούμενη ποσότητα ξυλείας υλοτομήθηκαν τα δάση του Λιβάνου. Για τη μεταφορά των υλικών και την κατασκευή του αναχώματος χρησιμοποιήθηκαν οι άνδρες του στρατού αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής. Όταν η κατασκευή του αναχώματος προχώρησε, ο Αλέξανδρος διέταξε να κατασκευαστούν και να στηθούν στην άκρη του δύο ξύλινοι πύργοι ύψους 20 ορόφων. Οι πύργοι αυτοί εξοπλίστηκαν με μεγάλα βλητικά μηχανήματα, τα οποία θα χρησιμοποιούνταν εναντίον των τειχών της Τύρου. Όμως, οι Τύριοι, μια νύκτα, χρησιμοποιώντας ένα πυρπολικό πλοίο, που το οδήγησαν μπροστά από τους πύργους, κατόρθωσαν να τους καταστρέψουν. Τότε, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να διαπλατύνει το ανάχωμα και να τοποθετήσει περισσότερους ξύλινους πύργους με βλητικά μηχανήματα.

Στο μεταξύ, οι βασιλείς της Αράδου, της Βύβλου και της Σιδώνας έθεσαν στη διάθεση του Αλεξάνδρου τον φοινικικό στόλο, που είχε ήδη αποστατήσει από τους Πέρσες. Σύντομα και οι βασιλείς της Κύπρου έφθασαν στην Σιδώνα με 120 πλοία, τα οποία διέθεσαν στον Αλέξανδρο . Επίσης, έφθασαν στη Σιδώνα και πλοία προερχόμενα από τη Ρόδο, και τη Λυκία. Έτσι ,ο συνολικός αριθμός των πλοίων που απέκτησε ο Αλέξανδρος ανήλθε σε 224 πλοία.

Οι Τύριοι διαπιστώνοντας ότι ο Αλέξανδρος είχε αποκτήσει στόλο μεγαλύτερο από τον δικό τους, αφού συγκέντρωσαν το στόλο τους στα δύο λιμάνια του νησιού, έκλεισαν τις εισόδους με τριήρεις και έρριψαν μεγάλες πέτρες στη θάλασσα για να εμποδίσουν την προσέγγιση των εχθρικών πλοίων εμπρός από τα τείχη της πόλης. Με τη σειρά του ο Αλέξανδρος, αφού τοποθέτησε βλητικά μηχανήματα επάνω στα πλοία του, απέπλευσε από τη στεριά για να επιτεθεί εναντίον των υπερασπιστών της Τύρου, δια θαλάσσης. Σχεδίαζε δε να ανελκύσει με τα πλοία του, τους ογκολίθους που είχαν ρίψει στο βυθό της θάλασσας οι Τύριοι. Όταν αυτοί διαπίστωσαν τις ενέργειες του Αλέξανδρου, έκοψαν με την βοήθεια των δυτών τα σχοινιά με τα οποία ήταν δεμένες οι άγκυρες των πλοίων, ελπίζοντας ότι τα θαλάσσια ρεύματα θα παρέσυραν τα εχθρικά πλοία. Τότε, ο Αλέξανδρος, χρησιμοποιώντας αλυσίδες αντί για σχοινιά, κατόρθωσε να εξουδετερώσει το έργο των δυτών.

Στη συνέχεια, οι πολιορκούμενοι επιχείρησαν να επιτεθούν εναντίον των πλοίων των Κυπρίων, τα οποία προσορμίζονταν στο λιμάνι, που ήταν στραμμένο προς την Σιδώνα. Για τον σκοπό αυτό επάνδρωσαν τρεις πεντήρεις, τρεις τετρήρεις και επτά τριήρεις, κωπηλατώντας δε πλησίασαν τα κυπριακά πλοία τα οποία ακολούθως εμβόλισαν. Αλλά και ο Αλέξανδρος αφού επάνδρωσε στα γρήγορα μια πεντήρη και πέντε τριήρεις, έπλευσε εναντίον τους, κατόρθωσε δε να εξουδετερώσει κάποια από τα εχθρικά πλοία και να εκδιώξει τα υπόλοιπα. Μετά τρεις ημέρες ο Αλέξανδρος ενήργησε νέα έφοδο με τα πλοία του εναντίον του νησιού, και κατόρθωσε να προκαλέσει ζημιές στο τείχος χρησιμοποιώντας τις μηχανές. Στη συνέχεια απέστειλε προς την πλευρά του ρήγματος δύο πλοία εφοδιασμένα με γέφυρες, ενώ συγχρόνως διέταξε επίθεση με τριήρεις εναντίον των δύο λιμανιών του νησιού. Όταν οι γέφυρες που ήταν στα πλοία ρίχτηκαν στο τείχος, οι ασπιδοφόροι του Αλεξάνδρου, κινούμενοι με ταχύτητα, κατέλαβαν το τείχος, ακολούθησαν δε ο Αλέξανδρος και οι εταίροι, οι οποίοι στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στα ανάκτορα της πόλης. Στο μεταξύ, οι Φοίνικες και οι Κύπριοι, παραβιάζοντας τα κλείθρα των δύο λιμανιών, άρχισαν να εμβολίζουν τα εχθρικά πλοία,, που βρίσκονταν μέσα στα λιμάνια. Τότε οι κάτοικοι της Τύρου, εγκαταλείποντας το τείχος που είχε καταληφθεί από τον Αλέξανδρο, συγκεντρώθηκαν στο Αγηνόριο και στη συνέχεια όρμησαν εναντίον των Μακεδόνων, όμως γρήγορα ηττήθηκαν.

Η Τύρος έπεσε τον Ιούλιο του 332 π.Χ., μετά από πολιορκία επτά μηνών. Η άλωση της έως τότε απόρθητης πόλεως, απετέλεσε νέο μεγάλο πολεμικό τρόπαιο του Αλεξάνδρου, και επιβεβαίωσε τη φήμη του, ως ακατανίκητου στρατηλάτη. Μετά την κατάκτηση της Τύρου, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να βαδίσει προς την Αίγυπτο, αφού όλες οι πόλεις της Φοινίκης και της Παλαιστίνης είχαν προσχωρήσει σε αυτόν. Εξαίρεση αποτέλεσε η Γάζα, η οποία βρισκόταν επάνω στο δρόμο, που οδηγούσε προς τον Νότο. Η πόλη της Γάζας, ήταν κτισμένη επάνω σε ένα λόφο και προστατευόταν με υψηλά τείχη. Η άλωση της πόλης έγινε μετά από την κατασκευή προχώματος γύρω από την οχύρωση της με τη χρήση πολιορκητικών μηχανών, που μεταφέρθηκαν από την Τύρο. Μετά την Γάζα, ο Αλέξανδρος ύστερα από πορεία 7 ημερών έφθασε στο Πηλούσιον της Αιγύπτου, που βρίσκεται στο Δέλτα του Νείλου, ενώ ο στόλος του παρέπλεε τις ακτές. Εκεί, ο Πέρσης διοικητής της Αιγύπτου, τον υποδέχθηκε φιλικά, και επέτρεψε την εγκατάσταση μακεδονικής φρουράς στην πόλη, ενώ ο στόλος συνεχίζοντας τον πλου έφθασε στην Μέμφιδα. Στην πόλη αυτή ο Αλέξανδρος προσέφερε θυσία στους θεούς και συνέχισε προς τα κατάντι του Νείλου, εκεί δε ίδρυσε την πόλη της Αλεξάνδρειας. Στη συνέχεια ο Μακεδόνας στρατηλάτης προχώρησε στην όαση Σίβα, για να προσφέρει θυσία στο ιερό του Άμμωνος, αφού δε θαύμασε την περιοχή και έλαβε χρησμό από τον ιερέα του ναού, επέστρεψε πίσω στην Αίγυπτο.

Μετέπειτα, ο Αλέξανδρος κινούμενος προς Βορρά, πήγε στην Τύρο, ακολουθούμενος από το στόλο του. Εκεί, προσέφερε θυσία στον Ηρακλή και τέλεσε γυμνικούς και δραματικούς αγώνες. Στην Τύρο, αφίχθη από την Αθήνα και η τριήρης Πάραλος, με δύο πρέσβεις των Αθηναίων, οι οποίοι κατόρθωσαν να απελευθερώσουν τους Αθηναίους μισθοφόρους του Δαρείου, που είχαν αιχμαλωτιστεί στη μάχη του Γρανικού.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος

alexander2

 
Η Κατάκτηση της Μικράς Ασίας.
Μετά την καθοριστική αυτή μάχη, ο Αλέξανδρος κατέλαβε αμαχητί τις Σάρδεις και την Έφεσο. Στην πόλη της θεάς Αρτέμιδος, εξέδωσε διαταγή για την επιστροφή των εξόριστων πολιτών στις εστίες τους. Επίσης προέβη στην κατάργηση της ολιγαρχίας και επανέφερε τη δημοκρατία. Ο Μακεδόνας βασιλιάς προσέφερε θυσία στη θεά και τέλεσε πομπή, στην οποία συμμετείχε ολόκληρο το στράτευμα του. Την επομένη ημέρα ο Αλέξανδρος αναχώρησε για τη Μίλητο, την οποία και κατέλαβε με τη σύμπραξη του στόλου. Στην επιχείρηση αυτή, ο περσικός στόλος δεν μπόρεσε να συνδράμει τους κατοίκους της Μιλήτου, επειδή ο ελληνικός στόλος είχε αποκλείσει το λιμάνι της πόλεως. Οι Πέρσες είχαν προσορμιστεί στη χερσόνησο της Μυκάλης και προσπαθούσαν να παρασύρουν τον αριθμητικά μικρότερο ελληνικό στόλο σε ναυμαχία. Σύντομα όμως, η έλλειψη τροφίμων και πόσιμου νερού ανάγκασαν τον περσικό στόλο, αποτελούμενο από 400 πλοία, να πλεύσει προς τη Σάμο για ανεφοδιασμό. Μετά παρέλευση ολίγων ημερών, οι Πέρσες επανεμφανίστηκαν στα ανοικτά της Μιλήτου ενώ πέντε πλοία τους εισέπλευσαν στο λιμάνι ελπίζοντας ότι εκεί θα εύρισκαν τα πλοία του Αλεξάνδρου κενά πληρωμάτων. Όμως, έγιναν αντιληπτοί, οι δε ναύτες του Αλεξάνδρου αφού επάνδρωσαν 10 πλοία, προέβησαν στην καταδίωξη των περσικών, από τα οποία, αιχμαλώτισαν το ένα. Το γεγονός αυτό, απογοήτευσε τους Πέρσες, οι οποίοι χάνοντας κάθε ελπίδα, απέπλευσαν για την Αλικαρνασσό.

13
Ανάγλυφη βάση του νεώτερου Αρτεμισίου Εφέσσου. Βρετανικό Μουσείο.

 

Στη Μίλητο, ο Αλέξανδρος διέπραξε το λάθος να διαλύσει το ναυτικό του, πιστεύοντας ότι, η κατοχή των παραλίων της Μικράς Ασίας από το μακεδονικό πεζικό, αρκούσε για την αντιμετώπιση του περσικού στόλου, επίσης ότι τα πλοία του εχθρού δεν θα μπορούσαν πλέον να εισπλεύσουν στα λιμάνια για ανεφοδιασμό.

Σύντομα, ο Αλέξανδρος εγκατέλειψε την Μίλητο και προχώρησε στην Αλικαρνασσό, την οποία πολιόρκησε και με πολιορκητικές μηχανές. Από την πλευρά τους οι Πέρσες ,όταν αντελήφθησαν ότι δεν θα μπορούσαν να κρατήσουν την πόλη για μεγάλο διάστημα, την πυρπόλησαν και απέπλευσαν με τα πλοία τους για το νησί της Κω.

Τον χειμώνα του 334-33 π.Χ. ο Αλέξανδρος αποφάσισε να προχωρήσει ΝΑ κατά μήκος των ακτών της Μικράς Ασίας, για να καταλάβει τις παραθαλάσσιες πόλεις της Λυκίας. Αφού, κυρίευσε την Τερμησσό, την Ξάνθο και τη Φάσηλι, προχώρησε ανατολικά απελευθερώνοντας την Πέργη και την Σίδη.

Πρός την Κιλικία.
Επειδή, ο δρόμος μετά την Σίδη ήταν δύσβατος, ο Αλέξανδρος στράφηκε προς την Φρυγία, που ήταν στο εσωτερικό της χώρας, και πορεύτηκε προς την αρχαία πόλη του Γόρδιου, κοντά στον Σαγγάριο ποταμό. Στην ακρόπολη του Γόρδιου βρίσκονταν τα βασιλικά ανάκτορα, στα οποία υπήρχε και η άμαξα του ομώνυμου βασιλιά, πατέρα του μυθικού Μίδα. Η άμαξα ήταν δεμένη με δεσμό κρανέας, σε ένα πάσαλο. Κατά την παράδοση, εκείνος που θα έλυνε τον δεσμό θα γινόταν κύριος της Ασίας. Τότε, ο Αλέξανδρος δίχως να αντισταθεί στον πειρασμό τον έλυσε, κόβοντάς τον με το σπαθί του .

Την άνοιξη του 333 π.Χ., ο Μακεδόνας βασιλιάς στη συνέχεια προχώρησε προς ανατολάς και αφού κατέλαβε την πόλη της Άγκυρας, προωθήθηκε στην Καππαδοκία, καταλαμβάνοντας ολόκληρη την περιοχή, που περιβάλλεται από τον ποταμό Άλυ. Σύντομα δε έφθασε στις πύλες της Κιλικίας, που βρίσκονται στα ΝΑ της οροσειράς του Ταύρου και μέσα σε μια νύκτα, με αιφνιδιαστική επίθεση, κατέλαβε την περιοχή αυτή και προχώρησε προς την Ταρσό, όπου και στρατοπέδευσε. Εκεί, ο Αλέξανδρος παρέμεινε για ένα χρονικό διάστημα επειδή είχε υποστεί κλονισμό η υγεία του από υπερκόπωση.

page14
Πορεία του Μ. Αλέξανδρου και του Δαρείου στην Πεδιάδα της Ισσού.

 
Τον Οκτώβριο του 333 π.Χ., μετά την ανάρρωση του, ο Αλέξανδρος έστειλε τον στρατηγό Παρμενίωνα να καταλάβει και να διαφυλάξει τα περάσματα μεταξύ Κιλικίας και Συρίας. Στο μεταξύ, ο Δαρείος συγκέντρωσε τις δυνάμεις του στην Βαβυλώνα και προχώρησε προς την Κιλικία, στρατοπέδευσε δε ανατολικά του όρους Αμανός, στους Σώχους της Ασσυρίας. Η μακρά παραμονή του Αλεξάνδρου στην Κιλικία, λόγω της ασθένειας του, έδωσε την εντύπωση στο Δαρείο και στο επιτελείο του, ότι ο Αλέξανδρος φοβούμενος την αναμέτρηση απέφευγε να δώσει μάχη μαζί του.

Ο Αλέξανδρος πληροφορηθείς την άφιξη του Δαρείου στους Σώχους, προχώρησε αμέσως κατά μήκος των παραλίων της Κιλικίας και αφού διέβη τις “Κιλίκιες πύλες”, στο μυχό του Ισσικού κόλπου, κατέλαβε την Ισσό. Την επομένη προχωρώντας προς Ν και διερχόμενος από τις “πύλες της Συρίας και της Κιλικίας” έφθασε στην Μυρίανδρο, με σκοπό να περάσει τις “Σύριες πύλες” για να επιτεθεί στον Δαρείο, που όπως πίστευε βρισκόταν ακόμη στους Σώχους.

Όμως, ο Δαρείος, αντί να περιμένει τον Αλέξανδρο στην πεδιάδα της Ασσυρίας, που ήταν κατάλληλη για τις κινήσεις του πολυάριθμου περσικού ιππικού, παίρνοντας θάρρος αποφάσισε να κινηθεί εναντίον των Μακεδόνων και προχώρησε προς Δυσμάς, διήλθε δε το όρος Αμανός και έφθασε στα νώτα του Αλεξάνδρου δίχως να γίνει αντιληπτός. Στη συνέχεια κατέλαβε την Ισσό, βασάνισε και σκότωσε όλους τους Μακεδόνες, που βρίσκονταν εκεί, ασθενούντες, και την επομένη προχώρησε Νότια προς τον ποταμό Πίναρο.

Πηγή: Ellas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος

alexander2

 
Η Διάβαση του Ελλήσποντου
Το 335 π.Χ., ο Αλέξανδρος απέστειλε τον Παρμενίωνα στην Ασία, προκειμένου να εξασφαλίσει βάσεις στην Προποντίδα. Με τη σειρά του, ο Δαρείος, επιστράτευσε τον Μέμνονα από τη Ρόδο, για να αντιμετωπίσει τις κινήσεις του Παρμενίωνα. Οι προσπάθειες του Μέμνονος έπεσαν στο κενό και οι ακτές του Ελλησπόντου περιήλθαν στα χέρια του Μακεδόνα στρατηγού.


Παράσταση κεφαλής Μ. Αλεξάνδρου ως Ηρακλέους.

 
Την άνοιξη του 334 π.Χ. ο Αλέξανδρος, ξεκίνησε από την Πέλλα τη μεγάλη εκστρατεία η οποία εξελίχθηκε σε μια λαμπρή εποποιία. Όταν έφθασε στη Σηστό, που βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ακτή του Ελλησπόντου, προχώρησε στην Ελαιούντα να προσφέρει θυσία στον τάφο του Πρωτεσίλαου, ο οποίος στον Τρωικό πόλεμο ήταν ο πρώτος που πάτησε το πόδι του στη στεριά και ο πρώτος που σκοτώθηκε. Από την Ελαιούντα ο Αλέξανδρος, διεκπεραιώθηκε στο Λιμάνι των Αχαιών, που βρίσκεται στην ασιατική ακτή. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, αποβιβάστηκε πρώτος από το πλοίο και εξακόντισε το δόρυ του προς τη στεριά δηλώνοντας έτσι, συμβολικά, την κατοχή της γης που πατούσε. Στη συνέχεια, ανέβηκε στο Ίλιο και ανέθεσε στον ναό της Ιλιάδας Αθηνάς την πανοπλία του. Στο μεταξύ, ο Μακεδόνας στρατηγός Παρμενίων διεκπεραίωνε με επιτυχία την δύναμη του στρατού από τη Σηστό στην Άβυδο, με τη βοήθεια 160 τριήρων και πολλών μεταγωγικών πλοίων.

Η Μάχη του Γρανικού
Ο Αλέξανδρος μαζί με το στρατό του προχωρώντας αρχικά ΒΑ και στη συνέχεια ανατολικά, έφθασε στην δυτική όχθη του Γρανικού ποταμού, ο οποίος με ροή από Ν προς Β χύνεται στην Προποντίδα. Στην ανατολική όχθη του ποταμού, οι Πέρσες είχαν ήδη παραταχθεί σε θέση μάχης. Ο Γρανικός είναι ένα ορεινό ποτάμι, που ρέει ορμητικά την Άνοιξη. Η κοίτη του είχε πλάτος 20 -40 μέτρων. Την εποχή αυτή είχε άφθονο νερό αλλά μικρό βάθος. Όμως, η ανατολική του όχθη, στην οποία είχαν παραταχθεί οι Πέρσες, ήταν απότομη και παρουσίαζε δυσκολίες στον επιτιθέμενο στρατό του Αλέξανδρου.

Από τη συνολική δύναμη των 35.000 ανδρών που είχε στη διάθεση του, ο Αλέξανδρος παρέταξε 5000 ιππείς και 15000 πεζούς κατά μήκος της δυτικής όχθης του ποταμού Γρανικού. Στο κέντρο παρατάχτηκαν οι πεζοί και στα δύο άκρα το ιππικό. Επί κεφαλής της δεξιάς πτέρυγας ήταν ο Αλέξανδρος, ενώ επί κεφαλής της αριστερής ορίστηκε ο Παρμενίων.

Οι Πέρσες διέθεταν 20000 ιππείς και 20000 πεζούς Έλληνες μισθοφόρους. Είχαν δε παρατάξει , κοντά στην όχθη του ποταμού τους ιππείς στην πρώτη γραμμή και τους πεζούς πίσω από τους ιππείς. Οι Πέρσες βλέποντας τον Αλέξανδρο στα αριστερά τους, ενίσχυσαν την αριστερή τους πτέρυγα με επιπλέον ίλες ιππέων, πιστεύοντας ότι η δεξιά πτέρυγα των Μακεδόνων θα επωμιζόταν το βάρος της μάχης.

Όμως, ο Αλέξανδρος αφού μελέτησε τις κινήσεις του εχθρού, αποφάσισε να προσβάλει την δεξιά πτέρυγα, που βρισκόταν απέναντι στον Παρμενίωνα. Για να πραγματοποιήσει τον ελιγμό αυτό, ο Αλέξανδρος τέθηκε επί κεφαλής του ιππικού, και μπαίνοντας στο ποτάμι, κινήθηκε προς τα αριστερά, προελαύνοντας μέσα στην κοίτη του. Με την τακτική αυτή ο Αλέξανδρος κατόρθωσε να επιτεθεί στην δεξιά πτέρυγα του εχθρού που είχε εξασθενήσει και μετά από σκληρό αγώνα, έτρεψε τους Πέρσες σε φυγή. Στη δεύτερη φάση της μάχης, ο Αλέξανδρος επετέθη κατά μέτωπο με τη μακεδονική φάλαγγα εναντίον των μισθοφόρων, ενώ το ιππικό του επιτέθηκε στα πλευρά και τα νώτα τους. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες μισθοφόρους του Δαρείου εξοντώθηκαν και μόνο 2000 αιχμαλωτίστηκαν.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αναφερόμενος στη μάχη αυτή θεώρησε ότι ο Αλέξανδρος:
“Της όλης νίκης έδοξε μάλιστα αίτιος γεγονέναι”.

page12
Σχεδιάγραμμα της Μάχης του Γρανικού.

 

Πηγή: Εllas2

Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 1ο μέρος (Πρόλογος)
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 2ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 3ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 4ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 5ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 6ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 7ο μέρος
Μέγας Αλέξανδρος: Πορεία προς την αποθέωση – 8ο μέρος (Επίλογος)

Ο Μέγας Αλέξανδρος «ζεί» στο Αφγανιστάν

Ούτε τριάντα χρόνια πολέμου δεν μπόρεσαν να «σβήσουν» την επιρροή του Μεγαλέξανδρου από το Αφγανιστάν, μια γωνιά του πλανήτη που εξακολουθεί να υφίσταται πολλά δεινά. Κι αυτό το αποδεικνύουν περίτρανα όχι μόνο οι απόγονοι των στρατιωτών του στο Νουριστάν που δηλώνουν περήφανα Έλληνες, τα αρχαιολογικά ευρήματα και η πληθώρα στοιχείων για τον αντίκτυπο του ελληνικού πνεύματος στην αρχαία επαρχία της Βακτρίας (σημερινό Αφγανιστάν) που παρουσίασε από το βήμα του Διεθνούς Αρχαιολογικού Συνεδρίου για το Μεγαλέξανδρο, που διοργανώνει στη Νάουσα η ΙΖ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων ο Ομάρ Σουλτάν, τέως υπουργός Πολιτισμού της ασιατικής αυτής χώρας. Αλλά -κυρίως- το γεγονός πως «ακόμη και σήμερα οι Αφγανοί τον πιστεύουν» όπως λέει χαρακτηριστικά ο ελληνομαθής κ. Σουλτάν.

«Ο Μεγαλέξανδρος έχει αφήσει το αποτύπωμά του στο Αφγανιστάν. Υπάρχουν περίπου πέντε Αλεξάνδρειες, υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα που καταδεικνύουν τη σχέση του Αφγανιστάν με τον ελληνιστικό κόσμο. Πολλά έχουν χαθεί σ’ αυτά τα 30 χρόνια πολέμου (από τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση το 1979 και τα γεγονότα που ακολούθησαν κατόπιν) αλλά έχουν μείνει αρκετά και μαρτυρούν τη μεγάλη επιρροή του στην περιοχή. Για παράδειγμα, στη Χαντά, ένα αρχαίο βουδιστικό κέντρο, εντόπισα τρεις κόγχες: στην πρώτη υπήρχε ένας πρίγκιπας που φύλασσε τον Βούδα, στη δεύτερη ο Ηρακλής και στην τρίτη ο Αλέξανδρος. Τα ευρήματα αυτά χρονολογούνται από τον 4ο -5ο αιώνα μ.Χ. γεγονός που δείχνει τη διάρκεια της επιρροής του Μεγαλέξανδρου και των απογόνων του στην περιοχή» δηλώνει ο κ. Σουλτάν στο ΑΜΠΕ.Η επιρροή του Μεγαλέξανδρου στο Αφγανιστάν μπορεί να μην έχει «σβήσει», αλλά όπως σε κάθε εμπόλεμη περιοχή, ο πολιτισμός της ασιατικής αυτής χώρας έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα. Ωστόσο, ο Ομάρ Σουλτάν δηλώνει αισιόδοξος και εναποθέτει τις ελπίδες του στην εκπαίδευση των νέων γενιών. «Ελπίζω και νομίζω πως με την εκπαίδευση και τον πολιτισμό θα μπορέσουμε να ξαναενώσουμε τη χώρα μας. Γιατί οι Αφγανοί λένε πως όταν υπάρχει πολιτισμός πάντα υπάρχει ενότητα. Βέβαια, το να αποκαταστήσει κανείς ένα κτίριο χρειάζεται ίσως μόνο δυο -τρία χρόνια, αλλά για να επουλωθούν οι ‘πληγές’ του πολιτισμού χρειάζεται χρόνος. Θα πρέπει να έχουμε υπομονή. Ήδη, έχουμε ξεκινήσει να παίρνουμε παιδιά από τα σχολεία και να τα πηγαίνουμε στο μουσείο προκειμένου να τους δείξουμε τον πολιτισμό της χώρας τους. Τούς λέμε: ‘αυτά είναι δικά σας και όχι δικά μας’. Στην αρχή είχαμε δυσκολίες να φέρουμε τα παιδιά στο μουσείο. Ήταν μόλις 100, σήμερα είναι 500. Και παρά τις οικονομικές και άλλες δυσκολίες, θα πρέπει να ανοίξουμε μουσεία σε όλες τις μεγάλες πόλεις του Αφγανιστάν, όχι μόνο στην Καμπούλ. Για να νιώσει ο κόσμος την ευθύνη και ν’ αρχίσει να μαθαίνει τον ίδιο του τον πολιτισμό» τονίζει και στέλνει το δικό του αισιόδοξο μήνυμα: «Ελπίζω σ’ ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί όσο υπάρχει αύριο υπάρχει ελπίδα».

Ο Ομάρ Σουλτάν, αυτός ο «Μακεδόνας του Αφγανιστάν», όπως τον αποκαλούσε ο καθηγητής του Μανώλης Ανδρόνικος, έχει αποδείξει έμπρακτα την αγάπη του για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό δίνοντας το όνομα του Μεγαλέξανδρου στον γιο του. «Ήταν μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα, μετά τη ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στο Αφγανιστάν, και καθόμασταν με τη γυναίκα μου στην Ακρόπολη. Εκεί μού ανακοίνωσε πως είναι έγκυος κι εγώ της είπα ότι αν είναι αγόρι θα το ονομάσουμε Αλέξανδρο και αν είναι κορίτσι Αθηνά» θυμάται ο κ. Σουλτάν.

Χωρίς ενδοιασμούς, διατρανώνει την αγάπη του για την Ελλάδα. «Η δεύτερη πατρίδα μου είναι η Ελλάδα. Τα καλύτερά μου χρόνια τα έχω περάσει εδώ. Τους Έλληνες τους αγαπώ από τα βάθη της καρδιάς μου» τονίζει κι όπως λέει, δεν είναι ο μόνος που αισθάνεται έτσι για τους Έλληνες. Οι Αφγανοί λατρεύουν τους Έλληνες στρατιώτες στο Αφγανιστάν γιατί χτίζουν σχολεία, νοσοκομεία και βοηθούν τον κόσμο» εξηγεί.

Η διείσδυση του ελληνισμού ανά τον κόσμο
Από το βήμα του συνεδρίου παρουσιάστηκαν διάφορες πτυχές της διείσδυσης του ελληνισμού ανά τον κόσμο. Μεταξύ άλλων, παρουσιάστηκαν από τον καθηγητή του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ Μοσέ Φίσερ νέα στοιχεία από αρχαιολογικές έρευνες στην παράκτια περιοχή της Ιουδαίας, που σκιαγραφούν τη διείσδυση του ελληνισμού και το βαθμό αντίστασης του εβραϊκού στοιχείου στην πολιτική αφομοίωσης που ακολούθησαν οι Σελευκίδες.

Από την πλευρά του, ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Αμμάν Ναΐφ Χαντάντ ανέδειξε την πολιτισμική όσμωση μεταξύ της ελληνικής και σημιτικής κουλτούρας, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στις πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις στον τομέα της αρχιτεκτονικής και του πολεοδομικού σχεδιασμού από την ελληνιστική Μακεδονία στο κράτος των Ναβαταίων (αρχαίου λαού της Αραβίας με πρωτεύουσά τους την Πέτρα, σημαντική πόλη για το εμπόριο ανάμεσα στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα) και τη Δεκάπολη.

Η σημασία του Αλεξάνδρου για τη Ρωσία και η σημασία του ως πρότυπο βασιλέα για τους Τσάρους καταδεικνύεται από την πληθώρα αντικειμένων που αφορούν τον μεγάλο στρατηλάτη, που βρίσκεται στο Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Τα αντικείμενα αυτά, που θα παρουσιαστούν σε έκθεση στο Μουσείο του Σίδνεϊ, που θα εγκαινιαστεί στις 25 Νοεμβρίου, παρουσίασε η επικεφαλής του Τμήματος Κλασικών Αρχαιοτήτων του μουσείου Ερμιτάζ, Άννα Αλεξέγεβνα Τροφίμοβα.

Ο Καζίμ Αμπντουλάεφ, μέλος της Ακαδημίας επιστημών του Ουζμπεκιστάν και συνεργάτης στο πανεπιστήμιο Κοτς της Κωνσταντινούπολης παρουσίασε την ελληνιστική παράδοση στην τέχνη της Βακτρίας και της Σογδιανής (σημ. Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν). Επίσης από την περιοχή του Τατζικιστάν, η Αντζελίνα Ντρουγινίνα, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Τατζικιστάν, μ/ιλησε για τα αποτελέσματα των νεώτερων ερευνών στο ναό του ποταμού Ώξου, στην σημαντικότατη ελληνιστική πόλη της Ωξιανής (Takht-i Sangin).

Η ομότιμη καθηγήτρια του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν της Γερμανίας Μαριάν Μπέργκμαν, με αφορμή ένα γλυπτό που φιλοτέχνησε κάποιος που μοιάζει να ανήκει στους πρώτους αποίκους που αναζήτησαν την τύχη τους στην Αλεξάνδρεια, μελέτησε τον πολιτιστικό αντίκτυπο των νέων πόλεων που ιδρύθηκαν στην ελληνιστική εποχή.

Για τις απαρχές της σύγχρονης ιστοριογραφίας και τη σύνδεσή της με τον Αλέξανδρο και το στρατηγό του, τον Φιλώτα, την εκτέλεση του οποίου διέταξε με την κατηγορία της συνωμοσίας, μίλησε ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Έξετερ και γνωστός ερευνητής για το θρύλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ρίτσαρντ Στόουνμαν.

Στη σημερινή δεύτερη ημέρα του συνεδρίου παρουσιάστηκαν ακόμη -μεταξύ άλλων- οι ανασκαφές που γίνονται εδώ και μία δεκαετία στην αρχαία πόλη Αιγές της Αιολίδας, στη βορειοδυτική Τουρκία, από τον καθηγητή Γιουσούφ Σεζγκίν, οι οποίες κι έφεραν στο φως τμήμα των λουτρών και το σύστημα αποχέτευσης της πόλης, τα αποτελέσματα των χερσαίων και ενάλιων αρχαιολογικών ερευνών των Γάλλων του Κέντρου Αλεξανδρινών Σπουδών (Αλεξάνδρεια) με επίκεντρο τα ευρήματα από τη νότια ακτή της λίμνης Μαρεώτιδας από τη Βαλερί Πισό, η πλούσια δράση και παρουσία της ιταλικής αρχαιολογικής αποστολής στο Ιράν και το Ιράκ (την παρουσίασαν οι καθηγητές στο πανεπιστήμιο του Τορίνο Βίτο Μεσσίνα και Ρομπέρτα Μενεγκάτσι) κ.ά. [Σ.Π., ΑΠΕ-ΜΠΕ]

Πηγή: Maccunion