Archive

Posts Tagged ‘Μαύρη Θάλασσα’

Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…

Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…
Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να ανεβάζουν το θερμόμετρο στην ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη, αυξάνοντας την στρατιωτική τους παρουσία, αυτή την φορά, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Κατά αυτόν τον τρόπο απειλούν ευθέως την ρωσική Κριμαία, καθώς προχώρησαν στην εγκατάσταση «ΝavySeals» στην Βουλγαρία και στην διεξαγωγή ασκήσεων προσομοίωσης ανακατάληψης της χερσονήσου!

Η Ρωσία αντιδρά και στρατιωτικοποιεί ακόμα περισσότερο την Κριμαία και πλέον η Βουλγαρία κάθε άλλο παρά ασφαλής μπορεί να νιώθει.

«Η Ουάσινγκτον θέλει να μετατρέψει την Μαύρη Θάλασσα σε “λίμνη του ΝΑΤΟ” και αυτό δεν είναι κάτι καινούριο.. αλλά ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Βουλγαρία, Eric Rubin, είπε ότι στον στρατηγικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ περιλαμβάνεται ένα νέο στοιχείο, μια βάση για US Navy SEALs. Αυτή είναι μια νέα σημαντική εξέλιξη» εξήγησε ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής, SergeiIshchenko.

Source: Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…

Σύντομη περιγραφή του Μακεδονικού – Πρώτη φάση, 1853/6 – 1918

Σύντομη περιγραφή του Μακεδονικού

Φάση πρώτη, 1853/6 – 1918

Γράφει ο ΜacedonianΑncestry
https://macedonianancestry.wordpress.com/

Πως ξεκίνησε το Μακεδονικό ζήτημα

Το 1853 ξεκίνησε ο λεγόμενος “Κριμαϊκός πόλεμος”. Τα αντίπαλα στρατόπεδα ήσαν οι Ρώσσοι από την μια πλευρά, ενώ από την άλλη ήταν μια συμμαχία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, της Γαλλίας και του βασιλείου της Σαρδινίας. Η Ρωσσία έχασε τον πόλεμο το 1856 και σαν αντίποινα της επιβλήθηκε να σταματήσει το εμπόριο της στον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη θάλασσα). Αυτό ήταν ένα τρομερό οικονομικό πλήγμα στην οικονομία της Ρωσσίας η οποία τώρα επρεπε να βρει (και γρήγορα) άλλη θάλασσα για να κάνει εμπόριο. Οι θάλασσες που θα μπορούσαν να την εξυπηρετήσουν σύμφωνα με τα συμφέροντα της ήσαν το Αιγαίο στα δεξιά της Ελλάδας και η Αδριατική στα αριστερά της. Δυστυχώς όμως και οι δύο αυτές θάλασσες ήσαν στα χέρια των Τούρκων εκείνη την εποχή άρα αν η Ρωσσία ήθελε να αναπτύξει το εμπόριο της εκεί, έπρεπε πρώτα να αποκτήσει αυτές τις θάλασσες. Και ο μόνος τρόπος για να τις αποκτήσει ήταν φυσικά δια της βίας. Έτσι, το 1877 ξεκίνησε πόλεμο εναντίων των Οθωμανών και ένα χρόνο αργότερα, το 1878, νίκησε.

Η συνθήκη που υπογράφτηκε για το τέλος αυτού του πολέμου, η λεγομένη Συνθήκη του Αγίου Στέφανου, ήταν μια συνθήκη που ενώ βόλευε πολύ την Ρωσσία και την Βουλγαρία, (την Βουλγαρία επειδή η Ρωσσία την έβαλε υπεύθυνη για το θέμα με το αζημίωτο φυσικά) δεν άρεσε καθόλου σε κάποιες άλλες από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής (στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστρο-Ουγγαρία συγγεκριμένα) οι οποίες εξεβίασαν την Ρωσσία να αλλάξει τους όρους της συνθήκης αλλιώς νέος μεγάλος πόλεμος θα ξεσπούσε. Η Ρωσσία εκείνη την εποχή ήταν Μεγάλη Δύναμη [Great Power] και κανονικά δεν θα έπρεπε να φοβηθεί, αλλά έπεσε στην περιπτωση γιατί και το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και η Αυστρο-Ουγγαρία ήσαν Μεγάλες Δυνάμεις επίσης. Καταναγκαστικά λοιπόν άλλαξε τα σχέδια της και συμφώνησε να υπογράψει μια νέα συνθήκη, η οποία ονομάστηκε “Συνθήκη του Βερολίνου” από το ομώνυμο συνέδριο.

Οι νέοι όροι που μπήκαν όμως, ήταν καταστροφή για μια άλλη χώρα, την Σερβία, αφού την άφησε αποκλεισμένη χωρίς δυνατότητα εμπορίου με το Μαυροβούνιο (πάνω-αριστερά από την Αλβανία) το οποίο έβλεπε θάλασσα. Έτσι και η Σερβία με την σειρά της απείλησε ότι θα έκανε πόλεμο αν δεν άλλαζε η τότε παρούσα κατάσταση. Συγκεκριμένα οι Σέρβοι απείλησαν περισσότερο την Αυστρο-Ουγγαρία η οποία για να γλυτώσει από έναν πιθανό πολεμο με τους Σέρβους τους πρότεινε το εξής: να μην κάνουν εμπόριο προς τα αριστερά της Ευρώπης αλλά προς τα δεξιά. Οι Σέρβοι βρήκαν σωστή την πρόταση και δέχτηκαν αυτό το σχέδιο. Έτσι υπέγραψαν μια συμφωνία μεταξύ τούς το 1881, (την οποία μάλιστα την ανανέωσαν το 1889*) η οποία έλεγε όχι μόνο να μην ενοχλήσουν οι μεν τους δε, αλλά και ότι η Αυστρο-Ουγγαρία θα έκανε τα πάντα για να βοηθήσει την Σερβία στην αποστολή της.

* = Είναι πολύ σημαντικό να το ξέρετε αυτό το στοιχείο, γιατί οι σκοπιανοί δεν γνωρίζουν πως τα σημερινά Σκόπια ήταν κομμάτι της Σερβίας κάποτε. Αντιθέτως νομίζουν πως ήσαν μια μεγάλη και ολόκληρη χώρα ονόματι “Μακεδονία”, την οποία τους την έκλεψαν οι Έλληνες το 1913 με την συνθήκη του Βουκουρεστίου. Όταν τους δείχνεις το έγγραφο με την συμφωνία πέφτουν ξεροί!

Δεξιά όμως της Σερβίας ήταν η Βουλγαρία. Και επειδή η Βουλγαρία ήσαν αδελφική φυλή με τους Σέρβους πρώτον και δεύτερον επειδή τα σημερινά Σκόπια ήσαν κομμάτι της Σερβίας τότε (δηλαδή η Σερβία είχε τα σύνορα της πολύ ποιο κοντά στην θάλασσα προς της πλευρά της Θεσσαλονίκης και εν τέλη του Αιγαίου) οι Σέρβοι σκέφτηκαν να κατακτήσουν το κομμάτι της Μακεδονίας που ανήκε στην Ελλάδα αντι να διασχίσουν ολόόόόκληρη την Βουλγαρία.

Την ίδια εποχή που η Σερβία είχε όλα αυτά τα συμφέροντα, η Βουλγαρία επεδίωκε το ίδιο ακριβώς πράγμα. Επιθυμούσε να αποκτήσει τα εδάφη που είχε αποκτήσει με την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Έτσι, το 1893, δημιούργησε με την βοήθεια της Ρωσσίας (που εξακολουθούσε να έχει συμφέροντα βέβαια) μια ομάδα ονόματι ΕΜΕΟ, (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, αγγλιστί, IMRO – Internal Macedonian Revolutionary Organization) η οποία θα ήταν υπεύθυνη για την εξασφάλιση της Μακεδονικής γης στους Βούλγαρους. Σκοπός αυτής της οργάνωσης ήταν η δημιουργία μιας νέας χώρας που θα ονομαζόταν “Μακεδονία”, ασχέτως του αν οι κάτοικοι της θα ήταν ένα μπουλούκι από διαφορετικές θρησκείες, εθνότητες, φυλές ή οτιδήποτε άλλο. Από την στιγμή που θα γινόταν μια τέτοια χώρα θα υπήρχαν δυνατότητες οι Βούλγαροι να κυριαρχήσουν στην, τότε, κάτω-δεξιά τους Ελλάδα (Θεσσαλονίκη) κάτι που το επεδίωκαν όπως είπαμε και οι Σέρβοι.

Το πρώτο πράγμα που έκανε η νέα ομάδα της ΕΜΕΟ ήταν να ξεκινήσει μια προπαγάνδα για την δημιουργία αυτής της νέας χώρας. Εφευρίσκοντας το σύνθημα “η Μακεδονία στους Μακεδόνες” άρχισε να στέλνει δεξιά και αριστερά ανθρώπους διαφόρων επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, (π.χ δασκάλους) για να διαδώσουν και να διδάξουν την ιδεολογία της προπαγάνδας τους. Η προπαγάνδα αυτή ξεκίνησε το 1893 και συνεχίστηκε μέχρι το 1904 και μάλιστα και σε πολλούς τομείς: φιλολογικούς, ιστορικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς… Δεν θα μιλήσω αναλυτικά εδώ για τον κάθε τομέα γιατί δεν είναι του παρόντος. Πάντως ένα είναι σίγουρο: πως μιλάμε για μια τεραστίων διαστάσεων προπαγάνδα και όχι για μια απλή προσπάθεια. Και αυτή η προπαγάνδα θα συνεχιζόταν και άλλο, αν ο Παύλος Μελάς δεν αντιλαμβανόταν τον κινδυνο της Σλαβοποίησης της Μακεδονίας (και μελλοντικά ίσως και της Ελλάδος) ο οποίος άναψε με τον θάνατο του μια σπίθα στην καρδιά των ελλήνων για την σωτηρία της ελληνικής γης και του ελληνικού πολιτισμού. Η σπίθα αυτή οδήγησε στο θετικό αποτέλεσμα την σωτηρία της Μακεδονίας μας. Η Μακεδονία είναι μέρος σήμερα της Ελληνικής επικράτειας κυρίως χάρη σ’ αυτόν.

Έτσι λοιπόν με δυο λόγια άρχισε το Μακεδονικό ζήτημα και όχι από τον Τίτο ο οποίος απλά το ανεβίωσε το 1945. Μάλιστα δε, επειδή οι περισσότεροι Έλληνες έχουν ακουστά μόνο το “ε, κάτι έγινε επί Τίτο”, δεν ξέρουν καν τι στην πραγματικότητα, άρα δεν ξέρουν και τι να απαντήσουν στους σκοπιανούς, όταν αυτοί όντως μεγαλωμένοι με την προπαγάνδα τους, τους φανερώνουν “στοιχεία”, που τα ελληνόπουλα δεν έχουν καν ακουστά. Αυτή η προπαγάνδα που ουσιαστικά ξεκίνησε το 1856, είναι αυτή που υποστηρίζουν οι σκοπιανοί σήμερα, έστω και αν εντωμεταξύ οι Ρώσσοι και οι Σέρβοι δεν ενδιαφέρονται πια, αφού οι χώρες, τα σύνορα, οι περιοχές και γενικότερα τα δεδομένα (και τα συμφέροντα) άλλαξαν.

Τελευταία ενημέρωση 24/1/2018

 

Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε.
O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.
Οδυσσέας Ελύτης

 

Νίκος Καραβέλος

Του Νίκου Καραβέλου
Ένα από τα υποκείμενα, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, εξέφρασε την «άποψη» ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τουρκικά μαχητικά που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο, επειδή δεν είναι κυρίαρχη χώρα! Σύμφωνα με το ίδιο γελοίο υποκείμενο, μόνο η Γερμανία έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τούρκικα μαχητικά, αφού η Ελλάδα ανήκει στη Γερμανία, κι «από τη στιγμή που η Γερμανία δεν ενοχλείται, που η Τουρκία παραβιάζει τον εναέριο χώρο της περιουσίας της στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένα θέμα».

Στις δηλώσεις αυτές του εν λόγω υποκειμένου, ο «αριστερός» πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας, απήντησε υπερηφάνως με την εκκωφαντική σιωπή του! Πάλι καλά που δεν ανέθεσε στον κ. Βασίλη Λεβέντη να απαντήσει στον θρασύ Αγγλοσάξωνα.

Ένας από τους «φωστήρες» της γεωπολιτικής, ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκυ, ραφινάροντας τη…. γερμανοναζιστική αντίληψη της «ορμής προς Ανατολάς» (Drang nach Osten), είπε πως, όποιος κατέχει την Ευρασία, κατέχει τον κόσμο. Το ίδιο περίπου είχε υποστηρίξει και ο εξέχων Άγγλος αναλυτής Χάρολντ Μακίντερ, που μιλούσε για την ευρασιατική αξονική περιοχή, που περιελάμβανε τη Σιβηρία και μεγάλο μέρος της Κεντρικής Ασίας. Είχε δε διατυπώσει και το διάσημο απόφθεγμα:
«Όποιος κυβερνά την Ανατολική Ευρώπη, διοικεί την καρδιά της ηπείρου. Όποιος κυβερνά την καρδιά της ηπείρου, διοικεί τον κόσμο – νησί. Όποιος κυβερνά τον κόσμο – νησί, διοικεί τον κόσμο».(1)

Μάλιστα δε ο Μπρεζίνσκυ συμπύκνωνε τις θέσεις του με τον ακόλουθο τρόπο : «Να παραμείνει η Αμερική η μοναδική παγκόσμια δύναμη. Για να το εκφράσουμε με τρόπο που θυμίζει την πιο βίαιη εποχή των παλιών αυτοκρατοριών, οι τρεις μεγάλες επιταγές της αυτοκρατορικής γεωστρατηγικής είναι να εμποδίσει (ενν. η Αμερική) τη συνεργία των υποτελών και να διατηρήσει την κατάσταση εξάρτησής τους σε θέματα ασφάλειας, να παραμείνουν υφ’ όρου υποτελείς, υποχωρητικοί και προστατευμένοι και να εμποδίσει τους βαρβάρους να ενωθούν μεταξύ τους». (2)

Αυτές τις ανοησίες διατύπωνε ο Μπρεζίνσκυ. Σ’ ένα μόνο είχε δίκιο, όπως και ο Μακίντερ: ότι όποιος ελέγχει την Κεντρική Ευρώπη και την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο.

Απλή επισκόπηση των σημερινών γεωπολιτικών δεδομένων αποδεικνύει ότι πλέον οι Αμερικανοί και οι κολαούζοι τους δεν ελέγχουν ούτε την Κεντρική Ευρώπη ούτε την Ευρασία. Επομένως, δεν ελέγχουν τον κόσμο.

Αυτό το γνωρίζουν και μάλιστα γελούν ακόμα και τα νήπια !

Οι μόνοι που δεν εννοούν να το κατανοήσουν είναι :

α) τα φαιδρά και αμόρφωτα υποκείμενα που κοπρολογούν καθημερινώς μεταμφιεσμένα σε δημοσιογράφους,

β) οι Έλληνες πολιτικοί, οι οποίοι, πτωχαλαζόνες και φοβικοί, επιμένουν να….

Συνεχίζεται: Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών

Το μασσωνικό Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εξωτερικών Σχέσεων και ο σκοτεινός ρόλος του σε Ελλάδα και Κύπρο

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

«Ο κόσμος δεν θα καταστραφεί από τους ανθρώπους που κάνουν το κακό, αλλά από εκείνους που βλέπουν και επιτρέπουν να γίνει το κακό». A.A.

Το ότι η Ελλάδα αποτέλεσε το τραγικό θύμα για παραδειγματισμό όλης της Ευρώπης και σε παγκόσμια προέκταση στην επιβολή μιας μακιαβελικής τοκογλυφικής Νέας Τάξης, δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να το κατανοήσει κανείς. Δυστυχώς όμως πρέπει να καταφύγουμε σε ξένους αναλυτές για να καταλάβουμε καλυτέρα το μαύρο παρασκήνιο όλης αυτής της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας καθώς η ελληνική πληροφορηση υστερεί.

Ένας από τους μεγαλύτερους βετεράνους Αυστριακούς Δημοσιογράφους- Οικονομολόγους επί χρόνια πρόεδρος της Investment Bank, ο Manfred Pretitsch, σε μια πρόσφατη καταπληκτική έρευνα παραθέτει τους βασικούς παράγοντες που συνετέλεσαν στην ελληνική μνημονιακή καταστροφή.
Σύμφωνα με τον Αυστριακό Οικονομολόγος, ο μεγάλος αρχιτέκτονας της σημερινής τοκογλυφικής Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το περίφημο «ECFR», δηλαδή το European Council of Foreign Affairs που ιδρύθηκε στα μέσα του 2007 από τον Τζ. Σόρος και στο οποίο είναι μέλη πολλές προσωπικότητες που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην περιοχή τη δεκαετία του 90, όπως οι Μάρτι Αχτισάαρι, (ο αρχιτέκτονας της δυάλυσης της Γιουγκοσλαβίας), Τζουλιάνο Ντ’Αμάτο, Γιόσκα Φίσερ, Ντομινίκ Στρος-Καν κ.ά.
Το Συμβούλιο αυτό είναι η ευρωπαϊκή προέκταση του περίφημου και μασονικού αμερικανικού Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, (CFR), μια αδιαφανές οργάνωση που δρα ως σκιώδη κυβέρνησης και έχει μεγάλη επιρροή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Οι ιδρυτές του ECFR έχουν θέσει ως στόχο τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού οργάνου, που θα καταστήσει την Ευρώπη ένα ισχυρό μοχλό επιβολής της Νέας Τάξης ενώ θα υποτάξει τους ευρωπαϊκούς λαούς στην θέληση αυτού του οργάνου με κάθε μέσο. Σήμερα έχει εκατοντάδες εργαζομένους σε 20 χώρες και λαμβάνει κονδύλια από ένα ευρύ φάσμα μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων, εθνικές κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και ιδιώτες. Η γερμανική κυβέρνηση είναι ο πιο στενός συνεργάτης αυτού του Συμβουλίου.
Στις 7 Νοέμβρη 2008, αυτό το νεοσύστατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, (ECFR), δημοσίευσε μία πρωτοφανή σε βάρος και διεισδυτικότητα έκθεση αναφορικά με τις ευρωρωσικές σχέσεις. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή την οποία υπέγραφαν οι Μαρλ Λέοναρντ και Νίκου Ποπέσκου, οι χώρες της Ευρώπης χωρίζονταν σε πέντε κατηγορίες: α) τις εχθρικές απέναντι στη Ρωσία, (Πολωνία, Λιθουανία), που η έκθεση ονομάζει «μαχητές» του νέου ψυχρού πολέμου, β) τους ψυχρούς πραγματιστές (Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Ιρλανδία, Λετονία, Ολλανδία, Σουηδία, Ρουμανία και Αγγλία), που, ενώ διατηρούν καλές οικονομικές σχέσεις μαζί της, δεν παύουν να την κριτικάρουν πολιτικά ως αντιδημοκρατική χώρα, γ) τους φιλικούς πραγματιστές (Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Φιλανδία, Ουγγαρία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Σλοβακία, Σλοβενία και Πορτογαλία), των οποίων τα άμεσα οικονομικά συμφέροντα υπαγορεύουν μια κατά βάση φιλική στάση απέναντί της, δ) τους στρατηγικούς εταίρους, (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία), που σε κρίσιμους τομείς, όπως η ενέργεια, οι σχέσεις με τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, έχουν συνάψει διμερείς συμφωνίες με τους Ρώσους σε βάρος των στρατηγικών συμφερόντων της Ένωσης.
ε) Η τελευταία κατηγορία σύμφωνα με την έκθεση, περιλαμβάνει την Ελλάδα και την Κύπρο. Τις χώρες αυτές η έκθεση τις ονομάζει δούρειους ίππους της Ρωσίας στην ΕΕ!!! Αυτό που τις χαρακτηρίζει είναι ότι οι κυβερνήσεις τους υπερασπίζονται σε πολλές περιπτώσεις τις θέσεις της Ρωσίας, και μάλιστα αποτελούν τη δίοδο με την οποία η Ρωσία αναγγέλλει και περνάει την πολιτική της στην ΕΕ, και δε διστάζουν να ασκήσουν βέτο σε αποφάσεις της ΕΕ, όταν αυτές έρχονται σε σύγκρουση με τη ρώσικη πολιτική.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, (εδώ θυμούμαστε την κυβέρνηση Καραμανλή), «κάθε πιθανό βήμα της ΕΕ στην ανατολική γειτονιά που θα μπορούσε έστω και θεωρητικά να ταράξει τους Ρώσους έχει δεχτεί την εναντίωση της Ελλάδας». Αυτή η εναντίωση έχει εφαρμοστεί στην πολιτική της ΕΕ για τη Λευκορωσία, την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και τη Γεωργία. Ένα πρόσφατο παράδειγμα ήταν μια πρόταση, τον Απρίλη του 2007 του Ειδικού Αντιπροσώπου της ΕΕ για το Νότιο Καύκασο, για να αυξηθεί η ανάμιξη της ΕΕ στις αποσχισθείσες γεωργιανές περιοχές της Αμπχαζίας και Νότιας Οσετίας με το διορισμό συνδέσμων για τη διαχείριση συνόρων. Η Ελλάδα ήταν το μόνο μέλος της ΕΕ που άσκησε βέτο εναντίον της.
Ειδικά για τη χώρα μας, όπως τόνιζε η έκθεση αυτή, η αποκάλυψη της «ύπουλης», (!!!), πολιτικής της εναντίον της Ε.Ε. δε θα βοηθούσε μόνο την Ευρώπη, αλλά και τον ελληνικό λαό να αντιληφθεί το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι και τις αιτίες της καταπίεσής του, οικονομικής και πολιτικής, και θα του επέτρεπε να αντισταθεί πιο αποφασιστικά απέναντι στο… ρωσικό «σοσιαλιμπεριαλισμό», στην τεράστια καταστροφή και το… ιστορικό «πισωγύρισμα» που έχει προκαλέσει εδώ και δύο δεκαετίες στην Ελλάδα!!! Αλλα το πιο επικίνδυνο ειναι η πιθανότητα η Ρωσία να βάλει «χέρι» στον ενεργιακό πλούτο της ανεξάρτητης Ελλάδας!!!
Με όλα αυτά δεν είναι και πολύ δύσκολο για να καταλάβει κανείς τα τελευταία γεγονότα και τον άθλιο τρόπο με τον οποίο αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριφέρθηκε στην χώρα μας. Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο ελληνικός λαός ρίχτηκε στον Καιάδα από ένα ανάπηρο, μισέλληνα, Γερμανό τοκογλύφο!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://nikosxeiladakis.gr

Πηγή: Γεώργος Θαλάσσης

Ανησυχεί κανείς για τη στρατιωτική συνεργασία Σκοπίων – Τουρκίας;

Οι δύο χώρες εντείνουν τους στρατιωτικούς δεσμούς τους μέσω επενδύσεων και συνεργασίας, δημιουργώντας μία σχέση η οποία επιτρέπει στην Τουρκία να διατηρήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια

Skopia-map

Το τελευταίο δείγμα της πρόθεσης των Τούρκων να ενισχύσουν την παρουσία τους στα Βαλκάνια αποτελεί η δωρεά οκτώ στρατιωτικών οχημάτων στο στρατό των Σκοπίων. Το όφελος και των δύο χωρών από αυτήν τη συνεργασία είναι σαφές.

Σκόπια και Τουρκία εντείνουν τους στρατιωτικούς δεσμούς τους μέσω επενδύσεων και συνεργασίας, δημιουργώντας μία σχέση η οποία επιτρέπει στην Τουρκία να διατηρήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τους δεσμούς των Σκοπίων με ένα μέλος του ΝΑΤΟ.

Η πρόσφατη δωρεά -επτά ελαφριά οχήματα Land Rover και ένα ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Cobra, συνολικής αξίας 700.000 δολ. (530.000 ευρώ) φέρνει τις επενδύσεις της Τουρκίας στο στρατό των Σκοπίων στα 18 εκατ. δολάρια (13,6 εκατ. ευρώ).

«Ο εξοπλισμός θα αναπτυχθεί σε μονάδες του Στρατού, ως σημαντική συμβολή στην ενίσχυση των μαχητικών δυνάμεων και της κινητικότητας», δήλωσε ο κ. Φατμίρ Μπεσίμι, υπουργός Άμυνας των Σκοπίων, στους Southeast European Times, προσθέτοντας και την βοήθεια της Τουρκίας στην εκπαίδευση δεκάδων μελών του στρατού των Σκοπίων από το 1998: «Η φιλία μας αποτελεί παράδειγμα τρόπου συνεργασίας στην περιοχή».

Ο δε κ. Γκουρόλ Σοκμενσουέρ, πρεσβευτής των Σκοπίων στην Τουρκία, δήλωσε πως η συνεργασία θα συνεχιστεί, με στόχο να εργαστεί προς την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

Οι Southeast European Times, σχολιάζοντας τα παραπάνω παρατηρεί ότι η Τουρκία στηρίζει τα Σκόπια, επειδή η χώρα αποτελεί γεωπολιτική αρτηρία στην περιοχή, διαχωρίζοντας την Ελλάδα και την Τουρκία. Περίπου 100.000 Τούρκοι ζουν στα Σκόπια, και ακόμα περισσότεροι υπήκοοι των Σκοπίων έχουν μετοικίσει στην Τουρκία.

Η προπαγάνδα των Τούρκων πιάνει τόπο φαίνεται, αφού ένα σοβαρό πρακτορείο ειδήσεων, όπως οι SETimes, κάνουν λόγο για 100.000 Τούρκους στα Σκόπια, ενώ δεν ξεπερνούν τους 5.000. Κατόρθωσε όμως η Άγκυρα, να υπολογίζονται οι μουσουλμάνοι ως Τούρκοι, εμπεριέχοντας φυσικά και τους γύφτους των Σκοπίων, που είναι πολυάριθμοι. (Όπως είναι γνωστό, ο Τίτο ό,τι περιθωριακό στοιχείο υπήρχε στην Γιουγκοσλαβία, το εγκαθιστούσε στη Νοτιοσλαβία, μέρος της οποίας καταλαμβάνει η σημερινή περιοχή των Σκοπίων).

Αυτό είναι το πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε, και όχι φυσικά η στρατιωτική ενίσχυση ενός ανύπαρκτου -σκοπιανού- στρατού. Ο κίνδυνος δεν προέρχεται από τα Σκόπια, που αποτελούν απλώς το όχημα άλλων πανίσχυρων κέντρων που επιβουλεύονται την Θεσσαλονίκη, εδώ και πολύ-πολύ καιρό.

Η κα. Φροσίνα Ρεμένσκι, καθηγήτρια στη Σχολή Ασφάλειας στα Σκόπια, δήλωσε στους SETimes: «Δωρεές, κοινά έργα στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας, κατάρτιση και εκπαίδευση του στρατού και του τεχνικού προσωπικού του στρατού μας στην Τουρκία συμβάλουν στην ενίσχυση της συνεργασίας και σε μεταρρυθμίσεις που πρέπει να διενεργούνται στον τομέα της άμυνας. Η Τουρκία, τη δεκαετία που ακολουθεί, θα αποτελέσει κύριο παράγοντα για την ασφάλεια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας».

Σταθεροποιητικός παράγοντας επομένως θεωρείται η Τουρκία. Υπάρχουν φυσικά πολιτικοί που αντιλαμβάνονται πως, απεναντίας, η Τουρκία είναι ο φύσει αποσταθεροποιητικός παράγοντας σε όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως φερ’ ειπείν ο υπουργός πολιτισμού των Σκοπίων, που αγανάκτησε με τα τουρκικά σίριαλ και αναφώνησε δημόσια: «Δεν μας φτάνει 500 χρόνια οθωμανοκρατίας;».

Για την ιστορία να πούμε ότι επ’ ευκαιρία της 113ης επετείου (1899) της αποφοίτησης του Μουσταφά Κεμάλ, οργανώθηκε τελετή στις 13 Μαρτίου 2012 στο στρατιωτικό μουσείο του Μοναστηρίου.

Καθώς επίσης και πως συνεχίζουν τις κουμπαριές. Κατά τη συνάντηση των προέδρων Τουρκίας και Σκοπίων, Αμπντουλάχ Γκιουλ και Γκιόργκι Ιβάνοβ στην Κωνσταντινούπολη, παρευρέθηκαν σε γάμο Τούρκου επιχειρηματία, όπου οι δύο πρόεδροι ήταν κουμπάροι.

Η εφημ. Νovosti, σημειώνει ότι, πέραν του πρόεδρου των Σκοπίων, στο γάμο παρέστησαν και Σκοπιανοί επιχειρηματίες, καθώς και ο κ. Ίβιτσα Κόνεβσκι, επικεφαλής του σκοπιανού δήμου Aerodrom, στον οποίο ο εν λόγω Τούρκος επιχειρηματίας θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή μεγάλου συγκροτήματος πολυκατοικιών.

Πηγή δική μου: history-of-Macedonia
Αρχική πηγἠ: “Ο Μακεδών” – Voria.gr