Archive

Posts Tagged ‘Νέα από το “Βορειοηπειρωτικά”’

Η τραγική ειρωνεία της τύχης…

Όταν το 1989 στη Δερβιτσάνη είχε έρθει ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησής του Αντώνη Σαμαρά, η πλατεία μπροστά στο Πολιτιστικό Μέγαρο ήταν κατάμεστη από Βορειοηπειρώτες: από παιδιά, μεσήλικες και υπερήλικες, που είχαν έρθει από τα τέσσερα άκρα της Βορείου Ηπείρου.

Ήταν η περίοδος που φαινόταν πως η Αλβανία βρισκόταν σε τροχιά «ελεύθερης πτώσης» και οι ελπίδες του λαού της για ελευθερία και δημοκρατία είχαν αναπτερωθεί. Τότε η λαοθάλασσα της Δερβιτσάνης, για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά χρονικά της Αλβανίας, θα γιουχάιζε ανοιχτά των πρωθυπουργό Αντίλ Τσαρτσάνη. Χρειάστηκε η παρέμβαση του Έλληνα πρωθυπουργού ώστε να ηρεμήσει το πλήθος.

Σ’ εκείνη τη συγκέντρωση, μπροστά στη λαοθάλασσα, Μητσοτάκης και Σαμαράς επεσήμαναν το γεγονός πως ο δρόμος προς την ελευθερία είχε ανοίξει διάπλατα και πως η Μητέρα Πατρίδα τούς περίμενε με ανοιχτές αγκάλες.

Δεν πέρασε πολύς καιρός και οι Βορειοηπειρώτες πήραν τα βουνά, μέσα στα χιόνια και κάτω ακόμη και από τις σφαίρες των Αλβανών συνοριακών φρουρών κατέφθαναν κατά εκατοντάδες στην Πατρίδα τους, που τόσο αγαπούσαν, που τόσο λαχταρούσαν όλα αυτά τα χρόνια της δικτατορίας. Ήταν τότε που Μητσοτάκης και Σαμαράς θεωρήθηκαν από τους Βορειοηπειρώτες ως «Μεσσίες».

Οι Βορειοηπειρώτες πράγματι εκπλήρωσαν το όνειρό τους να ζήσουν στην πατρίδα τους την Ελλάδα. Και νόμισαν πως εκεί θα τους περίμενε ο παράδεισος, εκείνος ο παράδεισος για τον οποίο τους επιβεβαίωσε στη Δερβιτσάνη ο κ. Σαμαράς. Νόμισαν πως, όταν θα έφταναν εκεί, θα έπιαναν πλέον αυτό τον παράδεισο και θα ξεχνούσαν την κόλαση στην οποία έζησαν δεκάδες χρόνια υπό το στυγνό καθεστώς του Εμβέρ Χότζα.

Τι συνέβηκε όμως στην πραγματικότητα; Ενώ τα αδέρφια τους οι ελλαδίτες τους περίμεναν όπως ο αδερφός τον αδερφό, δε συνέβηκε το ίδιο και με την Ελληνική Πολιτεία. Και τότε, από την αρχή, οι Βορειοηπειρώτες ήταν υποχρεωμένοι να ξεκινήσουν έναν νέο αγώνα για να αποκτήσουν εκεί στην πατρίδα τους τα δικαιώματά τους ως Έλληνες και όχι ως αλλοδαποί. Πράγμα πολύ δύσκολο, αφού η γραφειοκρατία, ίσως ακόμη και η πραγματική βούληση των κυβερνώντων, έκαναν τη δουλειά τους.

Όλοι οι Βορειοηπειρώτες γνωρίζουν καλά τι αγώνας χρειάστηκε ακόμη και για να φύγει από πάνω τους η ρετσινιά του αλλοδαπού, του Αλβανού. Τότε μερικοί από τους Βορειοηπειρώτες αναγκάστηκαν μέσα στην οργή και την απελπισία τους να αναφωνήσουν: «Τι είμαστε τέλος πάντων εμείς; Πηγαίνουμε στην Ελλάδα, μας αποκαλούν Αλβανούς, πηγαίνουμε στην Αλβανία, μας αποκαλούν σκατοέλληνες!». Χρειάστηκε σκληρός αγώνας ώστε να πειστούν οι κυβερνώντες για την θεώρηση πολλαπλών διαδρομών, την πεντάχρονη βίζα, το ΕΔΤΟ, την απόδοση της ιθαγένειας, το βιβλιάριο υγείας, τη σύνταξη του ΟΓΑ στους υπερήλικες κτλ. κτλ.

Νόμισαν οι Βορειοηπειρώτες πως, έστω και αργά και με το σκληρό τους αγώνα, θα τελείωναν πλέον τα βάσανά τους μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Όμως δεν ήταν γραφτό. Οι καλαμαράδες των Αθηνών, δεξιοί και αριστεροί (με εξαιρέσεις πάντα, διότι κάθε κανόνας έχει και εξαιρέσεις), ήταν πάντα ψυχροί και θα τολμούσα να πω «δολοφόνοι» του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Και άρχισαν σταδιακά να αφαιρούν χωρίς καθόλου να ντρέπονται, όσα είχαν αποκτήσει με τον αγώνα τους οι Βορειοηπειρώτες και αυτά τα όσα ήταν ό,τι δικαιούνταν ως Έλληνες. Στην αρχή έκοψαν από τους νεότερους το βιβλιάριο υγείας με το δικαιολογητικό ότι δεν μένουν στην Ελλάδα και να τους κάνουν να πεθαίνουν ακόμη και για μία απλή εγχείρηση στα ανύπαρκτα νοσοκομεία της Αλβανίας. Στη συνέχεια έκαμαν γολγοθά ακόμη και την ανανέωση του ΕΔΤΟ, αφού ζητούσαν λαγούς με πετραχήλια. Η απόδοση της ιθαγένειας άρχισε και συνεχίζεται με ρυθμούς χελώνας, για να μην πούμε πως έχει διακοπή.

Ήρθε όμως και το τελευταίο πλήγμα, το πιο δολοφονικό, το πιο προδοτικό, εκείνο που πραγματικά έβαλε την ταφόπετρα στο μαρτυρικό χώρο της Βορείου Ηπείρου. Με το σκεπτικό της μη μόνιμης διαμονής στην Ελλάδα, αρχικά έκοψαν τη σύνταξη του ενός εκ των δύο Βορειοηπειρωτών συζύγων και τώρα και στους δύο. Έδωσαν δηλαδή τη χαριστική βολή σε εκείνους που επί μισό αιώνα και σε αντίξοες συνθήκες, όχι μόνο κράτησαν μέσα τους αναμμένη τη φλόγα του ελληνισμού και της χριστιανοσύνης, αλλά τα μεταλαμπάδευσαν αυτά και στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους. Η σύνταξη της πείνας των 300 ευρώ, από τη μια μεριά τους έκανε τουλάχιστον υπερήφανους γιατί τους σκεφτόταν η Μητέρα Πατρίδα, ενώ από την άλλη τους έδινε το έναυσμα να παραμείνουν με αξιοπρέπεια στα πατρώα τους εδάφη και να κρατούν ζωντανά τα χωριά της Βορείου Ηπείρου, αφού οι νέοι αναγκάστηκαν να φύγουν για τους γνωστούς πλέον λόγους.

Το 1989 στη Δερβιτσάνη ο Σαμαράς τους υποσχέθηκε τον ελληνικό παράδεισο και τους παρότρυνε να εγκαταλείψουν το μαρτυρικό χώρο της Βορείου Ηπείρου και να εγκατασταθούν στη μητέρα τους την Ελλάδα. Μάρτης του 2013, μετά από 24 χρόνια, το ίδιο άτομο, ο Αντώνης Σαμαράς, ο κάποτε «Μεσσίας», τούς δολοφονεί εν ψυχρό με τη διακοπή της σύνταξης του ΟΓΑ.

Αυτή είναι η τραγική ειρωνεία της τύχης…

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

«Κανείς δεν ήθελε την καυτή πατάτα του ορυκτού πλούτου – Το υπουργείο Εξωτερικών «τρέμει» το θέμα της ΑΟΖ ακόμη και με τη Λιβύη»

Ο υφυπουργός Ενέργειας του υπουργείου Ανάπτυξης την περίοδο 2004- 2006, κ. Γιώργος Σαλαγκούδης, μιλά στα «Επίκαιρα»

του Κώστα Χαρδαβέλλα

Κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και πανίσχυρος υφυπουργός Ενέργειας του υπουργείου Ανάπτυξης την περίοδο 2004-2006, ο κ. Γιώργος Σαλαγκούδης είναι ένας άνθρωπος που έχει «βουτήξει» για τα καλά στην εξουσία και γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος «από μέσα». Εκτός πολιτικής (από επιλογή) σήμερα, είναι ένας από εκείνους που μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα όλων των Ελλήνων:
Γιατί όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα έκρυβαν την ύπαρξη του ορυκτού μας πλούτου;

Η απάντησή του είναι κάτι παραπάνω από σαφής:
«Το θέμα της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου είναι “πρωθυπουργοκεντρικό”. Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός έχει όλη την εξουσία – περισσότερο κι από τον πρόεδρο των ΗΠΑ ή της Γαλλίας που έχουν Προεδρική Δημοκρατία. Κανένας από τους πρωθυπουργούς μας μέχρι σήμερα δεν είχε το σθένος και το θάρρος να κάνει τις αποφασιστικές κινήσεις στο θέμα των ελληνικών υδρογονανθράκων. Προτίμησαν όλοι την τακτική “φύγε, πρόβλημα, από εμένα” “να μην βάλω εγώ τα χέρια μου στη φωτιά· ας κληρονομήσει την ‘καυτή πατάτα ο επόμενος πρωθυπουργός”», λέει ο κ. Σαλαγκούδης και προσθέτει:

«Η τακτική του να πετάει ο κάθε πρωθυπουργός το “μπαλάκι” των ευθυνών στον επόμενο δεν ακολουθήθηκε μόνο στα πετρέλαια, αλλά αποτελεί διαχρονική τακτική όλων των πρωθυπουργών μας. Αυτό ακριβώς έγινε και το Μάρτιο του 2009, πριν οδηγηθούμε στις εθνικές εκλογές. Ο Κώστας Καραμανλής, στην προσπάθειά του να πάρει κάποια μέτρα πριν φτάσει η Ελλάδα εδώ που βρίσκεται σήμερα, ζήτησε από την αντιπολίτευση να βοηθήσει ώστε να υπάρξει μια ανοχή, χωρίς κοινωνικές εξάρσεις και αντιδράσεις. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν κατάλαβε το μέγεθος του προβλήματος και του απάντησε: “Καμία ανοχή. Εγώ είμαι αντιπολίτευση και θέλω να γίνω κυβέρνηση” “Εγώ θα φύγω”, του είπε ο Καραμανλής, “και θα πάρεις την ‘καυτή πατάτα’ και θα την έχεις εσύ στα χέρια σου” Τελικά, ο κ. Παπανδρέου, μαζί με την “καυτή πατάτα”, πήρε και τη “διέξοδο” που απλόχερα του πρόσφερε το ΔΝΤ και οδήγησε την Ελλάδα στο σημερινό σημείο».

Αναφερόμενος ειδικά στο θέμα της σιωπής που επί σειρά ετών επικρατούσε στο θέμα του ορυκτού πλούτου της χώρας μας ο κ. Σαλαγκούδης θεωρεί ως ορόσημο τη διάλυση της κρατικής εταιρείας που είχε την ευθύνη για την έρευνα υδρογονανθράκων στη χώρα μας από την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.

«Αντισυνταγματική και… βλακώδης η παραχώρηση της ΔΕΠ-ΕΚΥ στα ΕΛΠΕ»
Κρίνοντας σήμερα εκ του αποτελέσματος τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν από τη Μεταπολίτευση και μετά στον τομέα του ελληνικού ορυκτού πλούτου, όλοι συμφωνούν ότι η διάλυση της κρατικής ΔΕΠ-ΕΚΥ το 1998 ήταν μια μοιραία απόφαση. Η ΔΕΠ-ΕΚΥ, θυγατρική της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου, είχε την ευθύνη για την ανάπτυξη και έρευνα υδρογονανθράκων στη χώρα μας. Η απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη να απορροφηθεί από τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) έφερε την υπογραφή της τότε υπουργού Ανάπτυξης, κυρίας Βάσως Παπανδρέου, και επισήμως ελήφθη προκειμένου να ενισχυθεί το επιχειρηματικό προφίλ των ΕΛΠΕ – που τότε ήταν μεν υπό κρατικό έλεγχο, αλλά είχε ξεκινήσει η διαδικασία ιδιωτικοποίησής τους και εισόδου τους στο Χρηματιστήριο. Σχολιάζοντας τη διάλυση της ΔΕΠ-ΕΚΥ, ο κ. Σαλαγκούδης δεν αρκείται στο χαρακτηρισμό «μοιραία», αλλά, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα την αποκαλεί «βλακώδη»:
«Η διάλυση της εταιρείας το 1998 είχε ως συνέπεια ο μοναδικός κρατικός μηχανισμός ελέγχου και παρακολούθησης των ερευνητικών διαδικασιών πετρελαίου να περάσει στα χέρια ιδιωτών, αφού τα ΕΛΠΕ -με τα οποία ενσωματώθηκε- πολύ σύντομα ιδιωτικοποιήθηκαν. Η αρμοδιότητα παραχωρήσεων για τις έρευνες πετρελαίων στην Ελλάδα πέρασε στα ιδιωτικοποιημένα ΕΛΠΕ, τα οποία, όσο κι αν το ήθελαν, δεν μπορούσαν να την αξιοποιήσουν, γιατί, όπως είχα καταγγείλει και τότε στη Βουλή, η όλη διαδικασία ήταν αντισυνταγματική. Με τη βλακώδη -δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο χαρακτηρισμό-παραχώρηση της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου στα ΕΛΠΕ δημιουργήθηκε ένας φαύλος κύκλος, που ουσιαστικά μπλόκαρε κάθε δυνατότητα έρευνας στην Ελλάδα», επισημαίνει ο κ. Σαλαγκούδης και εξηγεί:
«Με την απόφαση αυτή για τα επόμενα εννέα χρόνια -μέχρι και το 2007- δεν μπορούσε να γίνει καμία απολύτως έρευνα για πετρέλαιο στη χώρα μας. Ο λόγος ήταν απλός: οι παραχωρήσεις για έρευνες πετρελαίου γίνονται μόνο από το κράτος. Το κράτος είχε διαλύσει το φορέα που ήταν αρμόδιος και είχε παραχωρήσει τις αρμοδιότητές του σε ιδιώτες, δηλαδή στα ΕΛΠΕ. Οι ιδιώτες ήθελαν να κάνουν έρευνες, αλλά δεν μπορούσαν αν το κράτος δεν τους παραχωρούσε την περιοχή. Επιπλέον, η τιμή την εποχή εκείνη ήταν μόνο Ί 0 δολάρια το βαρέλι και είχε κριθεί ως μη συμφέρουσα για την Ελλάδα κάθε πιθανή γεώτρηση για άντληση πετρελαίου. Όπως συμβαίνει πάντα στην Ελλάδα, έτσι και στο θέμα αυτό δεν υπήρξε κανένας μακροπρόθεσμος πολιτικός σχεδιασμός, αλλά μόνο κοντόφθαλμες μικροπολιτικές τακτικές».

Η χαμένη μεγάλη ευκαιρία του 2004 για την εκμετάλλευση των ελληνικών πετρελαίων
Αν, όμως, η εξόρυξη πετρελαίου κρινόταν ασύμφορη για τη χώρα μας στα τέλη της δεκαετίας του ’90, δεν συνέβαινε το ίδιο τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, όταν ο κ. Σαλαγκούδης υπηρετούσε στο υπουργείο Ανάπτυξης ως επικεφαλής του Τομέα Ενέργειας. Είναι η εποχή που οι τιμές του πετρελαίου έχουν παγκοσμίως αυξηθεί και οι αγορές ανησυχούν για το πού μπορεί να οδηγήσει τη διεθνή οικονομία μια περαιτέρω ανεξέλεγκτη άνοδος των τιμών του μαύρου χρυσού. Το γεγονός αυτό ωθεί τις διεθνείς εταιρείες πετρελαίου στην αναζήτηση νέων «ελπιδοφόρων» κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, και η Ελλάδα αποτελεί έναν από τους πρώτους προορισμούς τους, καθώς γνωρίζουν από χρόνια ότι διαθέτει ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο.
Άνθρωποι της αγοράς υποστηρίζουν ότι εκείνη ήταν η χρονική στιγμή που η χώρα μας έπρεπε να εκμεταλλευτεί τον υπόγειο «θησαυρό» της, αλλάζοντας για πάντα την πορεία της στην παγκόσμια σκηνή. Ρωτάω τον κ. Σαλαγκούδη γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή και ο ίδιος ως υφυπουργός Ενέργειας δεν τόλμησαν να κάνουν την «κίνηση ματ».
«Πράγματι, το διεθνές ενδιαφέρον για τα πετρέλαια της Ελλάδας ξεκίνησε ουσιαστικά μετά το 2002, όταν άρχισε να ανεβαίνει ιλιγγιωδώς η τιμή του πετρελαίου. Μέχρι τότε υπήρχε μια συμφωνία μεταξύ των πετρελαιοπαραγωγών και των καταναλωτών χωρών ότι η τιμή θα ήταν σταθερή από 22 δολάρια το βαρέλι μέχρι 30 δολάρια το ανώτερο. Αυτό είχε σαν συνέπεια καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 να θεωρούνται μη συμφέρουσες οι γεωτρήσεις σε δύσκολες πετρελαιοπιθανές περιοχές με μεγάλα βάθη, όπως θεωρείται η χώρα μας. Όταν, το 2002, έπαψε να ισχύει αυτό, έφτασε το βαρέλι να κοστίζει και 100 δολάρια, και τότε μπήκαν στο τραπέζι των διεθνών κολοσσών του πετρελαίου και περιοχές όπως της Ελλάδας.
Το 2004 οργανώσαμε μια ημερίδα για το θέμα αυτό, μέσα από την οποία είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι βάσει των γεωλογικών στοιχείων είναι πιθανό στο Ιόνιο να υπάρχουν 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Για να κάνουμε, όμως, σεισμικές έρευνες έπρεπε να ξαναπάρουμε πίσω τη ΔΕΠ από τα ΕΛΠΕ με νομοθετική ρύθμιση. Χρειάστηκαν τρία χρόνια, για να γίνει τελικά η ρύθμιση αυτή το 2007, με την οποία το μόνο που κατάφερε το κράτος ήταν να ανακτήσει τα αρχεία και τα δικαιώματα των παραχωρήσεων που η κυβέρνηση Σημίτη είχε αντισυνταγματικά παραδώσει στα ιδιωτικά ΕΛΠΕ».

Επί εφτά χρόνια στα συρτάρια του ΥΠΕΚΑ το νομοσχέδιο για τους υδρογονάνθρακες
Κι αν η νομοθετική ρύθμιση καθυστέρησε τρία χρόνια, το νομοσχέδιο για την έρευνα και εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων χρειάστηκε εφτά χρόνια για να ψηφιστεί. Η αποκάλυψη του κ. Σαλαγκούδη εντυπωσιάζει:
«Το Νοέμβριο του 2005, ως υφυπουργός αρμόδιος για θέματα Ενέργειας, παρέδωσα στον υπουργό κ. Δημήτρη Σιούφα έτοιμο νομοσχέδιο, με το οποίο θα μπορούσαν επιτέλους να ξεπεραστούν τα νομικά κωλύματα και να προχωρήσει η Ελλάδα στην έρευνα και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Το νομοσχέδιο αυτό παρέμεινε εφτά χρόνια στα συρτάρια του υπουργείου, για να έρθει τελικά στη Βουλή από το ΠΑΣΟΚ και να ψηφιστεί πριν από ένα χρόνο, επί υπουργίας του κ. Γιάννη Μανιάτη», σημειώνει και, σχολιάζοντας την εμπειρία του από την πολιτική, προσθέτει:
«Ως βουλευτής σκέφτηκα πολλές φορές αν αξίζει να ασχολείται κανείς στην Ελλάδα με την πολιτική. Όταν ανέλαβα θέση στο υπουργείο Ανάπτυξης και μπήκα στον πυρήνα του πολιτικού συστήματος, βλέποντάς το “από μέσα” τότε το σιχάθηκα και είπα με βεβαιότητα “δεν αξίζει να συνεχίσω άλλο”».

Υπήρξε ή όχι ενδιαφέρον από τη Snell το 2004;
Την εποχή που ο κ. Σαλαγκούδης ήταν επικεφαλής του Τομέα Ενέργειας του υπουργείου Ανάπτυξης, δημοσιεύματα του ελληνικού αλλά και του διεθνούς Τύπου παρουσίαζαν την εταιρεία Shell να εκδηλώνει έντονο ενδιαφέρον για το θέμα των πετρελαίων. Δημοσιογραφικές πληροφορίες έφεραν το διευθύνοντα σύμβουλο της Shell να παρουσιάζει στον κ. Σιούφα απόρρητους δορυφορικούς χάρτες που έδειχναν ότι η χώρα μας είχε εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου και να δηλώνει το ενδιαφέρον της πετρελαϊκής πολυεθνικής να διεκδικήσει τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσής τους. Οι περιοχές που ενδιέφεραν τη Shell βρίσκονταν στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο, στο Ιό-νιο Πέλαγος και στις ακτές της Ηπείρου. Πώς σχολιάζει εννέα χρόνια αργότερα ο κ. Σαλα-γκούδης τις παραπάνω πληροφορίες;
«Η Shell δεν είχε καμία επαφή με εμένα προσωπικά. Αν είχε με τον κ. Σιούφα δεν το γνωρίζω, αφού δεν με ενημέρωσε για κάτι τέτοιο», υποστηρίζει και προσθέτει:
«Ανεξάρτητα από το θέμα της Shell, έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα υπάρχει μυστικοπά-θεια, κακή νοοτροπία των Ελλήνων υπουργών, που διώχνει τους επενδυτές μακριά. Προσωπικά, την περίοδο που είμαι εκτός πολιτικής έχω μεσολαβήσει αρκετές φορές σε υπουργούς προκειμένου να συναντηθούν με επιχειρηματίες που επιθυμούν να επενδύσουν χρήματα. Η απάντηση είναι πάντα η ίδια: “Δεν βλέπω επιχειρηματίες για να μην γράψουν οι εφημερίδες” Τι γίνεται σε άλλες χώρες; Την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ως υφυπουργός συναντήθηκα με τον αντιπρόεδρο της Δανίας, που ήταν και υπουργός Ενέργειας και Οικονομικών της χώρας του.
»Δύο ημέρες μετά τη συνάντησή μας επικοινώνησε μαζί μου ο πρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας ανεμογεννητριών στον κόσμο, με έδρα στη Δανία, και μου ζήτησε, όταν θα ανταπέδιδα την επίσκεψη του Δανού αντιπροέδρου, να επισκεφθώ την επιχείρησή τους προκειμένου να με ενημερώσουν για μια σειρά από επενδύσεις που
ενδιαφέρονταν να κάνουν στην Ελλάδα. Δηλαδή, ο αντιπρόεδρος της Δανίας επι-στρέφοντας στην πατρίδα του ενημέρωσε τους επιχειρηματίες ότι η Ελλάδα έχει επενδυτικό ενδιαφέρον ως προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τους προέτρεψε να ασχοληθούν με το θέμα ώστε να ωφεληθεί η εθνική τους οικονομία».

Το υπουργείο Εξωτερικών «τρέμει» το θέμα της ΑΟΖ ακόμη και με τη Λιβύη
Αναφερόμενος στην αδράνεια και την ατολμία της χώρας μας να προχωρήσει σε χάραξη ΑΟΖ, ο Γιώργος Σαλαγκούδης περιγράφει ένα περιστατικό που έζησε κατά τη θητεία του στο υπουργείο Ανάπτυξης, αποκαλυπτικό του «τρόμου» με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι εκάστοτε υπουργοί Εξωτερικών το θέμα.
«Κάποια στιγμή με ενημέρωσε ο σύμβουλός μου ότι η Λιβύη είχε χωρίσει τις περιοχές που επρόκειτο να παραχωρήσει για έρευνες και μέσα σε αυτές είχε συμπεριλάβει ένα χερσαίο τμήμα στη Νότια Κρήτη! Η πρώτη μου αντίδραση ήταν “αυτό δεν γίνεται” αλλά στη συνέχεια, μπαίνοντας στο site του Παγκόσμιου Οργανισμού Ενέργειας, διαπίστωσα ότι μέχρι κι αυτό γίνεται! Στον εν λόγω διαδικτυακό τόπο αναρτούν όλες οι χώρες που ετοιμάζονται για παραχωρήσεις τις περιοχές που συμμετέχουν στους σχετικούς διαγωνισμούς. Αυτό ακριβώς είχε κάνει και η Λιβύη, βάζοντας κι ένα κομμάτι της Νότιας Κρήτης μέσα στα υπό παραχώρηση “οικόπεδα”, θεωρώντας το ως δική της γη!

»Αμέσως επικοινώνησα με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου να ενημερώσω και να υπάρξει άμεση αντίδραση της χώρας μας. Αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας “έτρεμε” για ένα θέμα που δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ήταν τέτοιος ο τρόμος του αρμόδιου υπουργού, που για πρώτη φορά αντιλήφθη-κα τι μπορεί να συμβαίνει όταν το υπουργείο Εξωτερικών καλείται να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε θέμα με τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες του Αιγαίου που βρίσκονται κάτω από την απειλή τηςΤουρκίας! “Μα αυτό έχει να κάνει με τη Λιβύη”, επέμεινα εγώ, για να λάβω την απάντηση: “Σας παρακαλώ πολύ, μην το αγγίζετε αυτό το θέμα. Θα προχωρήσουμε εμείς σε προσεκτική διαπραγμάτευση”. Από τότε είμαστε ακόμη σε διαπραγμάτευση και συζητάμε με τη Λιβύη την οριοθέτηση της ΑΟΖ μας»…

Πηγή:

Ολοκληρώθηκαν οι έρευνες του Nordic Explorer στο Ιόνιο και την Κρήτη για τον εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου

Πλήθος γεωφυσικών στοιχείων συνέλεξε το ερευνητικό Nordic Explorer μετά από 4 μήνες εργασιών στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Τι ανακοίνωσε το ΥΠΕΚΑ

Μετά από 4 μήνες και στοιχεία που αφορούν μια έκταση που υπερβαίνει τις 12.000 χιλιόμετρα σε τέσσερις μήνες, το νορβηγικό πλοίο Nordic Explorer ολοκλήρωσε τις εργασίες του στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.

Τα δεδομένα που συλλέχτηκαν υπερέβησαν τελικά τον αρχικό προγραμματισμό, λόγω του ενδιαφέροντος που επέδειξαν εταιρείες υδρογονανθράκων, οι οποίες αν και ακόμη λίγες στον αριθμό, κάτι όμως το αναμενόμενο, λόγω της αρχικής φάσης που βρίσκεται το πρόγραμμα, είναι από τις ηγέτιδες στον κλάδο.
Με βάση την προετοιμασία που έγινε από το 2011, από τον τότε Υφυπουργό Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη, ο νυν Υπουργός ΠΕΚΑ Ευάγγελος Λιβιεράτος συνέχισε συστηματικά το πρόγραμμα, από τον Ιούλιο, υπογράφοντας τη σχετική σύμβαση του ελληνικού Δημοσίου με την παγκόσμιου κύρους νορβηγική PGS στις 26 Οκτωβρίου 2012, βάσει της οποίας το ερευνητικό σκάφος της εταιρείας άρχισε τις έρευνες, αποπλέοντας από την Πάτρα στις 11 Νοεμβρίου 2012.

Μετά από σχεδόν τέσσερις μήνες συνεχούς πλεύσης του Nordic Explorer και των συνοδών σκαφών της νορβηγικής εταιρείας, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα με τις μετρήσεις και το περιβάλλον, σε συνολική θαλάσσια επιφάνεια, όση η έκταση της Ρουμανίας (από την οποία μόνο η επιφάνεια νότια της Κρήτης ισοδυναμεί με την έκταση του Βελγίου), τα συστήματα συλλογής των κατάλληλων δεδομένων συνέλεξαν πλήθος γεωφυσικών στοιχείων, συνολικού μήκους καταγραφών 12.431 χιλιομέτρων.
Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του σημαντικού έργου του Nordic Explorer, o υπουργός Ευ. Λιβιεράτος απέστειλε ευχαριστήρια επιστολή στον πλοίαρχο, το πλήρωμα και τους επιστήμονες της PGS στο σκάφος για τον επαγγελματισμό και τη συνέπεια του έργου τους, τόσο σημαντικού για τη χώρα μας.

Η επιστολή
“Σήμερα ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της εργασίας για την ανίχνευση υδρογονανθράκων στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο. Έχω κατ’ επανάληψη αναφερθεί δημόσια και στη Βουλή για τα χαρακτηριστικά, τις ακολουθητέες φάσεις και τη σπουδαιότητα του έργου, αλλά και για το σαφές χρονοδιάγραμμα που ακολουθούμε μέχρι την, ελπίζουμε, ευτυχή για τη χώρα ολοκλήρωση του μεγάλου αυτού έργου. Δεν θα επανέλθω σε αυτά.
Θα επιμείνω να τονίσω ότι η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης φάσης, της συλλογής των στοιχείων, αν και εκ πρώτης όψης όχι τόσο θεαματικής και επικοινωνιακά εντυπωσιακής, είναι εξαιρετικά μεγάλης σημασίας και σπουδαιότητας, λόγω της μεγάλης αξίας που έχουν τα πραγματικά δεδομένα των μετρήσεων, για τον πραγματικό και όχι υποθετικό προσδιορισμό των αποθεμάτων υδρογονονθράκων.
Μόνο τα πραγματικά δεδομένα είναι εκείνα που μας επιτρέπουν να περάσουμε από τις θεμιτές εκτιμήσεις, υποθέσεις και προβλέψεις στην πραγματικότητα των ποσοτικών και ποιοτικών μεγεθών, δηλαδή στην βεβαιότητα σχετικά με τα αποθέματα υδρογονανθράκων και την ποιότητά τους.
Θέλω, επίσης, να τονίσω ότι η πολιτική των «χαμηλών τόνων» που ακολουθήσαμε στο Υπουργείο, όπως πρέπει να είναι η εκτέλεση έργων τέτοιας σημασίας και επιπέδου, κατά τη διεθνή άλλωστε πρακτική, βοήθησε τελικά στην ομαλή και απρόσκοπτη ολοκλήρωση της κρίσιμης πρώτης φάσης των μετρήσεων στο πεδίο.
Η εμπιστοσύνη και συμπαράσταση του Πρωθυπουργού στο έργο μας, από την πρώτη στιγμή της υπογραφής της σύμβασης μέχρι την ολοκλήρωση της εργασίας ήταν απόλυτη, όπως και η στήριξη των αρχηγών των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, αλλά και των δυνάμεων της Βουλής, που δέχτηκαν με ενδιαφέρον και προσοχή το έργο της ανίχνευσης των υδρογονονθράκων, που αποτελεί άλλωστε και ζήτημα εθνικής κλίμακας.
Τέλος, οι ιδιαίτερες ευχαριστίες μου οφείλονται στους επιστήμονες της αρμόδιας Διεύθυνσης του ΥΠΕΚΑ για το έργο τους, όπως και τους εξωτερικούς συνεργάτες, που συνέδραμαν στην υποστήριξη του όλου προγράμματος”.
Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

Ο Σαμαράς ανεβάζει τους τόνους για ΑΟΖ και πετρέλαιο στο Αιγαίο

Σχόλια-ερωτήσεις MacedonianAncestry (σημ.: καλό είναι να διαβάσετε πρώτα το κείμενο και μετά τα σχόλια μου):

Αυτά που λέει ο Σαμαράς ακούγονται ως καλά. Το ερώτημα είναι: είναι όντως καλά; Υπάρχουν μερικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν:

1) “Θα μετατρέψει το θέμα σε ευρωπαϊκό ζήτημα με στόχο να τεθεί η Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή ομπρέλα που θα διευκολύνει τα επόμενα βήματα”.
Ερώτησεις:
α) Τι υποχρέωση έχουμε να πάμε κάτω από “μια ομπρέλα”; Έτσι δεν μας δίνεται -έμμεσα- το νόημα πως μόνο στην Ε.Ε είμαστε ασφαλείς; Δηλαδή κάθε χώρα δεν μπορεί να έχει την αυτονομία της χωρίς τον φόβο ότι θα δεχτεί επίθεση ( από ποιον; ) αν δεν είναι κάτω από μια ομπρέλα που ΕΝΤΕΛΩΣ κατα τύχη αποτελείται από ανθρώπους που έχουν οικονομικά συμφέροντα και ΕΝΤΕΛΩΣ κατά τύχη τα συμφέροντα αυτά είναι εις βάρος τη χώρας που βρίσκεται κάτω από αυτήν την ομπρέλα;

β) Έχω την αμυδρή εντύπωση, (λέω γω τώρα) πως το χρήμα είναι δύναμη και τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, θεωρούνται χρήμα… άρα αυτός που έχει κοιτάσματα έχει και δύναμη. Η ερώτηση λοιπόν είναι: σε τι χρειάζεται την δύναμη τρίτων; Μόνο και μόνο για να είμαστε υπό δέσμευση;

γ) Οκ, ας πούμε ότι μπαίνουμε κάτω από μια ομπρέλα. Σε ποιανού τα χέρια θα βρίσκεται; Ποιος θα την κρατάει; Κάποιος ηθικός και τίμιος; Υπάρχει κάποιος; Ποιος; Τώρα την εποχή των συμφερόντων; Δεν νομίζω… Θαρρώ αυτομάτως πως όποιος και αν την κρατάει έχει συμφέροντα… τα οποία, να επαναλάβουμε, είναι ενάντια στην χώρα-μέλος. ΑΡΑ ποιος ο λόγος να αλλάξει χέρια και να μην μείνει στην -όποια- Ρωσσία; Κανείς…. Όταν όμως ο κ. Σαμαράς “λέει”, … ε, καλό είναι να ξέρουμε γιατί τα λέει… Μήπως έχει στο μυαλό του κάποιον άλλον; Ποιον; Να υποθέσουμε κάποιους που έχουν την δύναμη να κινούν τα νήματα; Ποιοι είναι αυτοί; Όχι βέβαια οι Ρώσσοι αφού μιλάει εναντίων τους. Και αφού δύο είναι οι μεγάλες δυνάμεις, Αμερική-Ρωσσία, και δεν είναι η Ρωσσία τότε ποια μένει; Και αφού ως γνωστόν η Αμερική βρίσκεται σε Εβραιο-Μασσωνικά χέρια των πουλημένων τραπεζιτών και σχετικών συνεργατών, σε ποιανού χέρια τελικά θα είμαστε υποχείριοι; Το συμπέρασμα λοιπόν πως ο κ. Σαμαράς δουλεύει για λογαριασμό τρίτων, δηλαδή, εναντίων της Ελλάδας δεν είναι σωστό;

2) “… επισημάνει ότι ο ελληνικός και ο κυπριακός ενεργειακός χάρτης μπορεί να απεγκλωβίσουν την Ευρώπη από τα ενεργειακά δεσμά τρίτων χωρών, όπως είναι η Ρωσσία.”
Ερώτησεις:
α) “Απεγκλωβίζω” σημαίνει ότι είμαι κλεισμένος κάπου παρά την θέληση μου. Δεν γνωρίζω κανέναν που να θέλει να εγκλωβιστεί κάπου ΜΕ την θέληση του, (!) άρα όποιος πήγε στην Ρωσσία πήγε έχοντας πλήρη γνώση της επιλογής του. Προς τι λοιπόν ο αρνητικός προσδιορισμός του ρήματος “εγκλωβιζομαι”;

β) Σε περίπτωση που κάποιος πει ότι “η Ρωσσία είναι η μόνη χώρα που έχει το ‘Χ’ προϊόν και γι’ αυτό έχει την ευκαιρία να εκμεταλευτεί την ανάγκη του άλλου” θα έλεγα πως είναι καθαρό ψέμμα. ΚΑΘΕ χώρα έχει κάποια προϊόντα για πούλημα τα οποία επιθυμεί να τα ανταλλάξει με προϊόντα κάποιας άλλη χώρας. Η ενέργεια αυτή ονομάζεται “εμπόριο”. Γιατί η Ρωσσία είναι η μόνη που καταδικάζεται ως “εγκλωβίστρια”; Όχι βέβαια ότι σαν χώρα δεν έχει συμφέροντα… Αλλά αν κάποια χώρα έχει συμφέροντα για τον “Χ” λόγο τότε ΟΛΕΣ οι χώρες που έχουν τον ίδιο “Χ” λόγο δεν έχουν επίσης συμφέροντα; Γιατί λοιπόν στιγματίζεται μόνο μία χώρα; Να το εκλάβουμε ως έμμεση προπαγάνδα εναντίων της Ρωσσίας κ. προθυπουργέ; Και εν συνεχεία ως άλλη μια θετική ένδειξη προς το συμπέρασμα που αναφέραμε παραπάνω;

ΥΓ: Δεν είμαι υπέρ της Ρωσσίας. Απλά σιχαίνομαι την υποκρισία. Να μιλάτε καθαρά κύριοι πολιτικοί. Αλλιώς είστε αυτό που λέει ο κ. Κασσιδιάρης: ανδρίκειλα της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Με σταθερά βήματα ο Πρωθυπουργός βάζει το θέμα της ΑΟΖ στην κυβερνητική αντζέντα και απευθύνει συστάσεις προς την Τουρκία να αποφύγει την καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου.

Λίγες ημέρες πριν την επίσκεψή του στην Τουρκία στις 5 Μαρτίου ο Αντώνης Σαμαράς φρόντισε να αναδείξει το θέμα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών στο Ανατολικό Αιγαίο και ουσιαστικά της εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων.

Mίλησε στο Συνέδριο της International Herald Tribune
Μιλώντας χθες στο συνέδριο που διοργάνωσε η International Herald Tribune στην Αθήνα για την ενέργεια, προέβαλε τα νομικά επιχειρήματα της Ελλάδας για την ανακήρυξη της ΑΟΖ ενώ συνέστησε στην Τουρκία να μη δημιουργεί τετελεσμένα και την προκάλεσε σε ανοιχτό διάλογο για το θέμα, με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει βιαστικές κινήσεις, όπως διαβεβαίωνουν συνεργάτες του Πρωθυπουργού αλλά τονίζουν ότι το ζήτημα της ΑΟΖ και της εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων συνδέεται άρρηκτα με το επενδυτικό πρόγραμμα της κυβέρνησης.

Αναζητά ευρωπαϊκή ομπρέλα προστασίας ο Πρωθυπουργός
Οπως κατέστησε σαφές και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Φρανσουά Ολάντ στην Αθήνα ο Πρωθυπουργός θα θέσει το θέμα της ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων στο Αιγαίο σε δύο άξονες:

Θα μετατρέψει το θέμα σε ευρωπαϊκό ζήτημα, με στόχο να τεθεί η Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή ομπρέλα που θα διευκολύνει τα επόμενα βήματα. Ο Πρωθυπουργός κάνει λόγο για «ευρωπαϊκά κοιτάσματα» και όχι για «ελληνικά κοιτάσματα» καθώς και για «ευρωπαϊκούς ενεργειακούς πόρους» θέλοντας να επισημάνει ότι ο ελληνικός και ο κυπριακός ενεργειακός χάρτης μπορεί να απεγκλωβίσουν την Ευρώπη από τα ενεργειακά δεσμά τρίτων χωρών, όπως είναι η Ρωσσία.

«Στην Ευρώπη υπάρχει πολύ υψηλή κατανάλωση ενέργειας, αλλά πολύ χαμηλός βαθμός ενεργειακής αυτάρκειας. Συνεπώς οποιαδήποτε χώρα-μέλος συμβάλλει στη διαφοροποίηση πηγών, αλλά και στην ανακάλυψη νέων πηγών που θα αυξήσουν την αυτάρκεια ολόκληρης της Ευρώπης σε ενέργεια, αναβαθμίζεται η ίδια, αλλά και ενισχύει την Ευρώπη συνολικά» ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμα του Πρωθυπουργού κατά την χθεσινή του ομιλία, το οποίο συνοψίζει και την στρατηγική της κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία για το θέμα της οριοθέτησης των υδάτινων ορίων στο Ανατολικό Αιγαίο.

Ο κ. Σαμαράς επιθυμεί να βάλει την Τουρκία στο τραπέζι των συζητήσεων με οδηγό το Διεθνές Δίκαιο. Στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι εάν διαμορφωθεί ένα ευρωπαϊκό δίχτυ προστασίας ή μια συντονισμένη κίνηση των Βρυξελλών για την ανακήρυξη της ΑΟΖ η Αγκυρα θα αναγκαστεί να συμμορφωθεί στο Δίκαιο της Θάλασσας.

Εστειλε προειδοποιητικό μήνυμα στην Τουρκία
«Καταθέσαμε στον ΟΗΕ ρηματική διακοίνωση όπου επισημαίνουμε ότι η Τουρκία δίνει «οικόπεδα» επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου για έρευνα. Εξηγήσαμε ότι αυτός ο χώρος, βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, βρίσκεται μέσα στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αγκυρα απάντησε ότι διαφωνεί με αυτή μας τη θέση. Και επικαλείται επίσης το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Με μια μικρή διαφορά όμως: εμείς το επικαλούμαστε ενώ το έχουμε υπογράψει, ενώ η απέναντι πλευρά το επικαλείται χωρίς να το έχει υπογράψει» τόνισε ο Πρωθυπουργός δίνοντας απόλυτα τον τόνο των κινήσεων και των προθέσεων της ελληνικής κυβέρνησης και ανοίγοντας για πρώτη φορά τα χαρτιά του για το καυτό ζήτημα της ΑΟΖ και των ερευνών για πετρέλαιο στο Αιγαίο.

Ο κ. Σαμαράς πρόσθεσε ωστόσο ότι είναι «πολύ θετικό» το ότι η Τουρκία δηλώνει με κάθε τρόπο ότι επιθυμεί ειρηνική και φιλική επίλυση των ελληνο-τουρκικών διαφορών.

Τι λέει η Τουρκία
Αναμενόμενη είναι μέχρι στιγμής η αντίδραση της Τουρκίας στην διαμαρτυρία της Ελλάδας στον ΟΗΕ για την τουρκική πρωτοβουλία να παραχωρεί άδειες για οικόπεδα (έρευνα πετρελαίων) που επικαλύπτουν την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η Αγκυρα αφήνει να διαρρεύσει ότι εντός της εβδομάδας θα υποβάλλει τη δική της ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ. Διπλωματικοί ελληνικοί κύκλοι σχολιάζουν ότι η αντίδραση αυτή της Τουρκίας είναι αναμενόμενη και φαίνεται ότι η γειτονική χώρα δεν επιθυμεί να ανεβάσει τους τόνους ενόψει της επίσημης επίσκεψης του Αντώνη Σαμαρά στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Μαρτίου και της συνεδρίασης του Ανώτερου Συμβουλίου Συνεργασίας.

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

Αντιπροσωπεία Παγκοσμίου Συμ. Ηπειρωτών στο Υπ. Εσωτερικών για την ψήφο των ομογενών και τις σύνταξεις του ΟΓΑ στους Β/ηπειρώτες!

ΒουλήΣυνάντηση εργασίας είχε αντιπροσωπεία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ηπειρωτών Εξωτερικού (ΠΣΗΕ) αποτελούμενη από τον πρόεδρο της Χρυσόστομο Δήμου και τον Επίτιμο Πρόεδρο Νικόλαο Γκατζογιάννη στο Υπουργείο Εσωτερικών, με τον Υπουργό Ευριπίδη Στυλιανίδη και τον Γ.Γ Άγγελο Συρίγο.

Η συνάντηση, όπως ανακοινώθηκε έγινε σε θετικό κλίμα, στα πλαίσιο της επίσκεψης του προεδρείου στην Ελλάδα, και ασχολήθηκε με θέματα που απασχολούν τους Βορειοηπειρώτες όπως τη διακοπή του βοηθήματος ΟΓΑ που ελάμβαναν οι υπερήλικες βορειοηπειρώτες.

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών Εξωτερικού, ζητά την έμπρακτη υποστήριξη του ελληνικού Κράτους, για την επίλυση του θέματος και τη συνέχιση της χορήγησης του βοηθήματος.

Το δεύτερο θέμα που έθεσε το προεδρείο στη συνάντηση, αφορά τη χορήγηση ελληνικής υπηκοότητας στους ομογενείς, κατόχους δελτίου ταυτότητας ομογενούς. Το ΠΣΗΕ εισηγείται την επίσπευση των διαδικασιών με ταυτόχρονη μείωση της γραφειοκρατίας.

Τέλος συζητήθηκε και το θέμα της ψήφου των αποδήμων. Το ΠΣΗΕ χαιρετίζει κάθε προσπάθεια η οποία οδηγεί στη χορήγηση ψήφου, στους αποδήμους, και στις χώρες διαμονής τους.
Ο Υπουργός έδειξε ευαισθητοποιημένος για όλα όσα ετέθησαν, και διαβεβαίωσε το ΠΣΗΕ ό,τι θα κάνει ότι μπορεί προκειμένου να λυθούν με θετικό τρόπο τα παραπάνω θέματα.

Με Καλογιάννη
Ενημερωτική συνάντηση είχε ο κ. Δήμου και με τον Στ. Καλογιάννη, Αναπληρωτή Υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Ο κ. Δήμου ενημέρωσε για τις δράσεις του Συμβουλίου τον Υπουργό και ταυτόχρονα ενημερώθηκε για την πρόοδο των έργων και ιδιαίτερα την πορεία υλοποίησης των μεγάλων έργων υποδομής (Β΄ και Γ΄ Φάση του Λιμένα Ηγουμενίτσας, Ιόνια Οδός, Ε65, Αμβρακία- Άκτιο, που είναι άμεσα συνυφασμένα και με την ανάπτυξη της Ηπείρου.

Ο κ. Δήμου ζήτησε να επισπευστούν αυτά τα έργα διότι θα συμβάλουν με τη σειρά τους στην ανάπτυξη, πέρα από τα στρατηγικά έργα υποδομής, θα δώσουν νέες θέσεις απασχόλησης.

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

Καταγγελία Ν. Χουντή στην ΕΕ: «Η διακοπή της προνοιακής σύνταξης του ΟΓΑ σε ομογενείς παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία»

Αποτελεί απαράδεκτη διάκριση και καταδικάζει σε απόλυτη ένδεια υπερήλικες συμπολίτες μας»

Ερώτηση – καταγγελία Ν. Χουντή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η κατάργηση, με τον νόμο 4093/2012, της κατώτερης προνοιακής σύνταξης που λάμβαναν έλληνες πολίτες ομογενείς (Πόντιοι, Β. Ηπειρώτες, κ.α.), παραβιάζει την Οδηγία 2000/43 για εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής.
Την καταγγελία αυτή κάνει, ο Ν. Χουντής, με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ζητά «την άμεση κατάργηση της διάταξης γιατί όχι μόνο παραβιάζει την κοινοτική νομοθεσία, αλλά και στο όνομα δημοσιονομικών στόχων, οδηγεί στην απόλυτη ένδεια ηλικιωμένους πολίτες», που αν στερηθούν αυτή την ελάχιστη σύνταξη είναι σαν να οδηγούνται κατευθείαν στο «εκτελεστικό απόσπασμα».
Πιο συγκεκριμένα η πλήρης ερώτηση του Ν. Χουντή έχει ως εξής:
«Με το Νόμο 1296/12-10-1982 δημιουργήθηκε στον Οργανισμό Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) “Ειδικός Λογαριασμός Συνταξιοδότησης Ανασφάλιστων Υπερηλίκων” από τον οποίο λαμβάνουν σύνταξη, ως προνοιακό επίδομα οι ανασφάλιστοι υπερήλικες.
Μεταξύ των υπερηλίκων που λαμβάνουν αυτή την ελάχιστη σύνταξη είναι και χιλιάδες ηλικιωμένοι ελληνικής καταγωγής από την πρώην ΕΣΣΔ και την Αλβανία και αλλού που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και έλαβαν την ελληνική υπηκοότητα. Η σύνταξη που ενδεχομένως δικαιούταν ή λάμβαναν τα άτομα αυτά από τις χώρες προέλευσής τους (που με τα σημερινά δεδομένα κυμαίνεται γύρα στα 80 ευρώ, δεν θεωρείτο κώλυμα στην είσπραξη του ανωτέρω επιδόματος.
Όμως με τον πρόσφατο νόμο 4093/ 2012 «Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-16», ορίστηκαν νέες προϋποθέσεις για την καταβολή της ελάχιστης αυτής σύνταξης. Μεταξύ των προϋποθέσεων είναι όχι μόνο να μην λαμβάνουν αλλά και να μην δικαιούνται σύνταξη από τις χώρες προέλευσής τους. Αποτέλεσμα είναι χιλιάδες έλληνες πολίτες να στερηθούν της ελάχιστης σύνταξης που λαμβάνουν οι υπόλοιποι έλληνες πολίτες, αφού δεν δίνεται καν η δυνατότητα να συμψηφιστεί η σύνταξη που ενδεχομένως δικαιούνται από την χώρα προέλευσής τους.
Με δεδομένο ότι:
Παραβιάζονται οι διατάξεις της Οδηγίας 2000/43 για εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής που περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής την κοινωνική προστασία, συμπεριλαμβανόμενης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης και τις κοινωνικές παροχές, όταν στην πράξη έλληνες πολίτες που έχουν γεννηθεί ή εργάστηκαν σε τρίτη χώρα αποκλείονται από τις κοινωνικές αυτές παροχές και ότι παραβιάζεται επίσης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και συγκεκριμένα τα άρθρα 1 (Αξιοπρέπεια), 25 (Δικαιώματα των ηλικιωμένων, 34 ( Κοινωνική Ασφάλεια και Κοινωνική Αρωγή)
Ερωτάται η Επιτροπή: Ποια μέτρα θα λάβει για να αρθούν οι απαράδεκτες αυτές ρυθμίσεις οι οποίες στο όνομα δημοσιονομικών στόχων, οδηγούν στην απόλυτη ένδεια ηλικιωμένους πολίτες και παραβιάζουν βάναυσα την ευρωπαϊκή νομοθεσία εισάγοντας απαράδεκτες διακρίσεις;»

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

Espresso: Δώρο Τατσόπουλου στους Αλβανούς εθνικιστές το 1821 – Τατσόπουλος: Η ρυπαροφυλλάδα με τιμά με τις λοιδορίες της

Νέα κόντρα ξέσπασε ανάμεσα στην εφημερίδα Espresso και τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρο Τατσόπουλο, με αφορμή την αγορά του ντοκιμαντέρ «1821» από ένα καλωδιακό κανάλι της Αλβανίας. Σήμερα η εφημερίδα γράφει στο πρωτοσέλιδο της «Δώρο του Τατσοπουλου στους εθνικιστές της Αλβανίας».
Ο Πέτρος Τατσόπουλος το είδε και απάντησε μέσω facebook «Για το σερβίρισμα του θέματος από την Espresso… δεν έχω λόγια. Για μια ακόμη φορά αυτή η ρυπαροφυλλαδα με τιμά με τις λοιδορίες της». Μάλιστα τόνισε πως το «1821» ήταν μια από τις πιο σοβαρές παράγωγες της ελληνικής τηλεόραση, στην οποία ο ίδος ήταν απλώς παρουσιαστής. Πρόσθεσε μάλιστα «θεωρώ πως οποίος κάνει επιλεκτική χρήση/στρέβλωση της ιστορίας για να εξυπηρετήσει αλλότριους προς την ιστορική ερευνά σκοπούς, όπως η αλλαγή συνόρων στα σημερινά Βαλκάνια, δεν είναι μονάχα ηλίθιος, άλλα ένας επικίνδυνος ηλίθιος -και από αυτί την κατηγορία δεν εξαιρούνται οι εθνικιστές της Αλβανίας».

Συγκεκριμένα ο κ. Τατσόπουλος έγραψε στο λογαριασμό του στο facebook
«Ένα καλωδιακό κανάλι της Αλβανίας αγόρασε προ μηνός το «1821» του ΣΚΑΙ. Αυτό προβάλλει σήμερα η Espresso πρωτοσέλιδα υπό τον τίτλο «Δώρο του Τατσοπουλου στους εθνικιστές της Αλβανίας». Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το «1821» ήταν μια από τις πιο σοβαρές παράγωγες της ελληνικής τηλεόρασης, μόχθος πολλών ανθρώπων για μεγάλο διάστημα, άλλα κι εξακολουθώ να κατέχω σε αυτήν μόνο το ρόλο του παρουσιαστή. Ούτε σεναριογράφος ήμουν, ούτε σκηνοθέτης, πόσο μάλλον παράγωγος για να κρίνω εκ των ύστερων ποιος θα την αγοράσει και τι προπαγανδιστική χρίση σκοπεύει να της κάνει αφότου την αγοράσει. Θεωρώ πως οποίος κάνει επιλεκτική χρήση/στρέβλωση της ιστορίας για να εξυπηρετήσει αλλότριους προς την ιστορική ερευνά σκοπούς, όπως η αλλαγή συνόρων στα σημερινά Βαλκάνια, δεν είναι μονάχα ηλίθιος, άλλα ένας επικίνδυνος ηλίθιος -και από αυτί την κατηγορία δεν εξαιρούνται οι εθνικιστές της Αλβανίας. Για το σερβίρισμα του θέματος από την Espresso… δεν εχω λογια. Για μια ακομη φορα αυτη η ρυπαροφυλλαδα με τιμα με τις λοιδοριες της. Καλη σας μερα».

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά