Archive

Posts Tagged ‘ΝΑΤΟ’

Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…

Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…
Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να ανεβάζουν το θερμόμετρο στην ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη, αυξάνοντας την στρατιωτική τους παρουσία, αυτή την φορά, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Κατά αυτόν τον τρόπο απειλούν ευθέως την ρωσική Κριμαία, καθώς προχώρησαν στην εγκατάσταση «ΝavySeals» στην Βουλγαρία και στην διεξαγωγή ασκήσεων προσομοίωσης ανακατάληψης της χερσονήσου!

Η Ρωσία αντιδρά και στρατιωτικοποιεί ακόμα περισσότερο την Κριμαία και πλέον η Βουλγαρία κάθε άλλο παρά ασφαλής μπορεί να νιώθει.

«Η Ουάσινγκτον θέλει να μετατρέψει την Μαύρη Θάλασσα σε “λίμνη του ΝΑΤΟ” και αυτό δεν είναι κάτι καινούριο.. αλλά ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Βουλγαρία, Eric Rubin, είπε ότι στον στρατηγικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ περιλαμβάνεται ένα νέο στοιχείο, μια βάση για US Navy SEALs. Αυτή είναι μια νέα σημαντική εξέλιξη» εξήγησε ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής, SergeiIshchenko.

Source: Κραυγή πολέμου από την Βουλγαρία…

Το 71% των σέρβων είναι εναντίον της εισόδου της χώρας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ …..θέλουν τους ρώσους – dimpenews.com

Το 71,6 % σέρβων με βάση δημοσκόπηση πιστεύουν ότι η είσοδος της χώρας τους στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ δεν είναι καλή για τη Σερβία ενώ περισσότεροι από το 55 % των ερωτηθέντων είπαν ότι η Σερβία θα πρέπει να προσκολληθεί στη Ρωσία.

Στη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από τις CESID και B92, το 11,2% συμφωνεί ότι είναι καλή για τη Σερβία η είσοδός της σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Αντίθετα, το 55,2 % των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η Σερβία πρέπει παραδοσιακά να προσκολληθεί στη Ρωσία, και η υποστήριξη για τη χώρα αυτή αυξάνεται συνεχώς.

Ελαφρώς περισσότεροι από το 19% δεν συμφωνούν με αυτό τον ισχυρισμό, και το 21,5% είναι αναποφάσιστοι. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρξε μια αύξηση του ευρωσκεπτικισμού τα τελευταία χρόνια.inserbia 10.4.16

dimpenews.com

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ Ο… Γ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

 

 

Ποια είναι η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, γιατί συνομίλησαν τηλεφωνικώς Ομπάμα-Πούτιν, τα κενά της υφιστάμενης πολιτικής και γιατί δικαιώνεται η εναλλακτική στρατηγική

· Ποια τα σενάρια για την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία και πώς επηρεάζεται η Κύπρος
· Πώς το ΝΑΤΟ γίνεται ο φύλακας των συνόρων της ΕΕ;
· Ποια είναι τα διλήμματα των ΗΠΑ και της Ρωσίας για την εισβολή της Άγκυρας στη Συρία
· Είναι τόσο μεγάλο το διακύβευμα της ζώνης ασφαλείας που δικαιολογεί γενίκευση πολέμου

Ο πόλεμος στη Συρία έφερε την προσφυγιά και η Τουρκία κλιμάκωσε την ανθρωπιστική κρίση που απειλεί την κοινωνική συνοχή της Ελλάδας και της ΕΕ, ενώ δημιούργησε σοβαρά πολιτικά και θεσμικά προβλήματα εντός της Ευρώπης, που αφορούν στη Συνθήκη του Σένγκεν και στην εφαρμογή της, καθώς και την προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ. Τώρα η Τουρκία κλιμακώνει την κρίση στη Συρία με διπλωματικό τρόπο και με φόντο μια νέα εισβολή.

 

 

 

 

Αποστολή του «Standing Maritime Group 2»

 

Η ανακοίνωση από το ΝΑΤΟ της αποστολής δύναμης στο Αιγαίο με την ονομασία «Standing Maritime Group 2», προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση στην περιοχή, έχει ως αφορμή την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και της ροής προσφύγων προς την Ελλάδα, αλλά, ταυτοχρόνως, έχει και τις εξής αιτίες και επιπτώσεις:

 

1. Την αδυναμία της Ελλάδας να διαφυλάξει τα δικά της εξωτερικά σύνορα, που είναι και σύνορα της ΕΕ. Αυτό οφείλεται στην επικρατούσα εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά και στα προβλήματα κυριαρχίας που εγείρει η Τουρκία στο Αιγαίο. Εάν, βεβαίως, η Ελλάδα δεν ανήκε στο ΝΑΤΟ, ενδεχομένως η κατάσταση στο Αιγαίο να ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι σήμερα.

 

2. Την περιστασιακή επίλυση των προβλημάτων, που εγείρει η Τουρκία με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, το οποίο πλέον αναλαμβάνει να διαφυλάττει τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ με τη δική της σύμφωνη γνώμη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

 

3. Την παγίωση των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο με επιτήρηση του ΝΑΤΟ και με τη Γερμανία να έχει αυξημένο ρόλο, αφού η επιχείρηση «Standing Maritime Group 2» τελεί υπό γερμανική διοίκηση.

 

Είναι ενδεικτική η σύνθεση της «Standing Maritime Group 2», που αποτελείται από το γερμανικό πολεμικό πλοίο Βόννη, την τουρκική φρεγάδα Μπαρμπαρός και την ελληνική Σαλαμίς, καθώς και την καναδική και ιταλική φρεγάδα Fredericton και Lebeccion. Στην αποστολή χρησιμοποιούνται και εναέριες δυνάμεις για επιτήρηση και παρακολούθηση.

 

Το ΝΑΤΟ και η Συρία

 

Η επιχείρηση «Standing Maritime Group 2» ήρθε μετά την πρόθεση του ΝΑΤΟ να μελετήσει τη συμμετοχή του στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και δη της ISIS, καθώς και της πρόθεσης της Τουρκίας να εισβάλει στη Συρία, αλλά και μιας άλλης πραγματικότητας: Της γεωστρατηγικής αλλαγής που προκάλεσε η εγκατάσταση των S-400 στη Συρία από τη Ρωσία, μετά από την κατάρριψη του ρωσικού Su24 από τουρκικό F-16.

 

Συνεπώς, είναι τέτοια η συγκυρία, που επιτρέπει σε κάποιον να ισχυριστεί ότι πέραν των ανωτέρω λόγων, το ΝΑΤΟ συγκεντρώνει δυνάμεις στην περιοχή για να είναι σε θέση αφενός να συμμετέχει στις επιχειρήσεις και αφετέρου να έχει έλεγχο της κατάστασης σε περίπτωση που θα κλιμακωθεί η κρίση στη Συρία, εάν η Τουρκία επέμβει με χερσαίες δυνάμεις. Μετά την εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία και την κατάρριψη του Su24:

 

Πρώτον, η Τουρκία εξύψωσε το γόητρό της ως περιφερειακή δύναμη, αλλά έχασε το πλεονέκτημά της να κινείται μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. Πλέον είναι ακόμη πιο κοντά στις ΗΠΑ, από τις οποίες όμως φροντίζει στην παρούσα φάση να απομακρύνεται, αφού ο Ταγίπ Ερντογάν τις προκαλεί να επιλέξουν στρατόπεδο. Ή μαζί του ή με τους άλλους! Δεύτερον, η Τουρκία έβλεπε τους στρατηγικούς της σχεδιασμούς να μην υλοποιούνται.

 

Δηλαδή, απομακρυνόταν το ενδεχόμενο δημιουργίας «ζώνης ασφαλείας» εντός της Συρίας και της απόκτησης ισχυρού λόγου επί του καθεστώτος, που θα προκύψει από τη λύση του συριακού προβλήματος. Υπό αυτές τις συνθήκες, και με το Ιράν να επανέρχεται στο διεθνές σκηνικό, ως ένας ακόμη περιφερειακός δρων -που έχει λόγο στη Συρία- και με τις σχέσεις του να αποκαθίστανται σταδιακά με τη Δύση, μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, η Τουρκία επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα και να προχωρήσει σε νέα συμμαχία με τη Σαουδική Αραβία, ως σουνιτικά που είναι κράτη. Οι Σαουδάραβες θεωρούν περισσότερο απ’ ό,τι οι Τούρκοι τη σουνιτική ISIS ως απειλή για το δικό τους καθεστώς.

 

Οι Τούρκοι, βεβαίως, πολύ περισσότερο ενδιαφέρονται να καθαρίσουν την κατάσταση με τους Κούρδους εντός της Συρίας, που τυγχάνουν πλέον της ανοικτής υποστήριξης της Ρωσίας. Όσο δε, για τις ΗΠΑ, ευνοούν τη δημιουργία κουρδικής ζώνης στη Συρία, γεγονός που κάνει πιο δύσκολο το έργο της Άγκυρας, η οποία, όμως, δεν πτοείται. Με βάση τα στοιχεία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, οι Τούρκοι ετοιμάζονται να επέμβουν στη Συρία με τη χρήση της 2ης Στρατιάς, που διαθέτει περί τις 100 χιλιάδες μάχιμους και αποτελείται από τρία Σώματα Στρατού. Το 4ο, το 6ο και το 7ο, και τις εξής μονάδες:

 

3η Τακτική Μεραρχία Πεζικού, 28η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητου Πεζικού, 58η Ταξιαρχία Πυροβολικού, 1η Ταξιαρχία Καταδρομών, 2η Ταξιαρχία Καταδρομών, 5η Θωρακισμένη Ταξιαρχία, 39η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητου Πεζικού, 106° Σύνταγμα Πυροβολικού, 34η Συνοριακή Ταξιαρχία, 16η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (Ντιγιαρμπακίρ), 20ή Θωρακισμένη Ταξιαρχία, 70η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητου Πεζικού, 172η Θωρακισμένη Ταξιαρχία, 2η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητου Πεζικού, 6η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητου Πεζικού, 3η Ταξιαρχία Καταδρομών και 107° Σύνταγμα Πυροβολικού.

 

Στόχοι τουρκικής εισβολής

 

Ακόμη δεν είναι γνωστό ποιες από τις δυνάμεις της 2ης Στρατιάς θα χρησιμοποιήσει η Τουρκία σε μια ενδεχόμενη χερσαία στρατιωτική επιχείρηση, για τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας 10 χιλιομέτρων εντός της Συρίας, που θα είναι σφήνα και θα αποκόπτει τους Κούρδους από τα βορειοδυτικά (Azaz) και από τα βορειανατολικά (Jarabulus). Οι στόχοι είναι πολλαπλοί:

 

1. Επιμονή στον τουρκικό στρατηγικό σχεδιασμό.
2. Αποδυνάμωση της κουρδικής, όπως την αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι, απειλής.
3. Αποτροπή δημιουργίας κουρδικής ζώνης με τη λύση του Συριακού.
4. Επανάκτηση κυρίαρχου στρατιωτικού και διπλωματικού ρόλου της Τουρκίας στο Συριακό.

 

Η Τουρκία κλιμακώνει την κρίση, γνωρίζοντας ότι ούτε η Ρωσία θέλει τη χερσαία επιχείρηση της Άγκυρας ούτε οι ΗΠΑ. Είναι ορθολογιστικό το παιχνίδι. Κανείς δεν επιδιώκει πόλεμο μεταξύ Ρωσίας, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ για την Τουρκία, που είναι δυνατό να πυροδοτήσει ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο ή έναν γενικευμένο περιφερειακό πόλεμο. Όμως, όλοι οφείλουν να εργάζονται με βάση το χειρότερο σενάριο.

 

Γι’ αυτό, άλλωστε, το ΝΑΤΟ καλύπτει τα νώτα του και στη βάση αυτής της λογικής μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι και η επιχείρηση «Standing Maritime Group 2», διά της οποίας διασφαλίζεται η συνοχή της Συμμαχίας σε μια ευαίσθητη περιοχή με δυο παραδοσιακούς αντιπάλους, όπως είναι η Ελλάδα και η Τουρκία. Και αυτό συμβαίνει μερικώς πάντοτε διότι κανείς δεν γνωρίζει σε μια κρίση πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

 

Από την άλλη, εάν η Τουρκία προχωρήσει σε χερσαίες επιχειρήσεις, το βάρος της αντίδρασης και του τρόπου με τον οποίο αυτή θα εκδηλωθεί πέφτει στους ώμους και των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ, εάν μπορούν να μαζέψουν την Τουρκία και σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, εάν και πώς θα αντιδράσει. Καθόλου λοιπόν τυχαίο δεν είναι ότι, όπως πληροφορίες αναφέρουν, Ομπάμα και Πούτιν είχαν την περασμένη βδομάδα τηλεφωνική επικοινωνία για την τουρκική στάση, με την οποία διαφωνούν και οι δυο.

 

Υπό αυτές τις συνθήκες, τίθενται σειρά ερωτημάτων όπως είναι τα ακόλουθα: Τι θα πράξει η Ρωσία; Θα κτυπήσει τον τουρκικό στρατό, γεγονός που θα σημαίνει πόλεμο; Και τότε το βάρος θα πέσει στους ώμους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Θα στηρίξουν την Τουρκία, ή θα επιδιώξουν να αφήσουν τη σύρραξη σε τοπικό επίπεδο και για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με την προσδοκία όπως ΗΠΑ και ΝΑΤΟ διεκδικήσουν μαζί με άλλες δυνάμεις, όπως είναι η Κίνα, ρόλο διαιτητικό, στην περίπτωση που η Μόσχα απαντήσει στην Άγκυρα; Εάν, πάντως, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στηρίξουν την Άγκυρα, θα σημαίνει την έκρηξη ενός πολέμου που θα γενικευτεί;

 

Είναι τέτοιο το διακύβευμα (δηλαδή μια ζώνη δέκα χιλιομέτρων) ικανό να δικαιολογήσει την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για την έναρξη ενός Τρίτου Παγκόσμιου Πόλεμου;
Από ορθολογικής άποψης, η απάντηση είναι «όχι», ακόμη και αν κρύβονται πίσω από την κρίση και την κλιμάκωσή της, εκτός των όσων φαίνονται, και άλλα ενεργειακά συμφέροντα, νέες ζώνες επιρροής και γόητρα, καθώς και διεθνής αξιοπιστία των δρώντων στην κρίση της Συρίας. Εξού και η τηλεφωνική συνομιλία Ομπάμα-Πούτιν. Συνεπώς, υπάρχει το ενδεχόμενο να μπει μεν η Τουρκία στη Συρία, χωρίς όμως η Ρωσία να έρθει σε κάθετη και άμεση ρήξη μαζί της, αλλά να στηρίξει, όπως και οι ΗΠΑ, τις κουρδικές δυνάμεις στην περιοχή.

 

Εκβιασμοί και Κύπρος

 

Αληθές, επίσης, είναι ότι η Τουρκία, μετά την κατάρριψη του ρωσικού Su24 και με τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του Ερντογάν, εμφανίζεται να είναι αξιόπιστη ως προς τις απειλές της. Ως εκ τούτου, για να μην προχωρήσει σε χερσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες εάν οδηγήσουν σε γενικευμένη σύρραξη θα προκαλέσουν ανυπολόγιστο κόστος στους κύριους πρωταγωνιστές και δη στις ΗΠΑ και στη Ρωσία, η Τουρκία θα πράξει ό,τι οι κανόνες της διαπραγμάτευσης καθορίζουν:
Για να σβήσει τις φωτιές του ηφαιστείου που αναζωπυρώνει με την πολιτική της στην περιοχή, θα ζητήσει ανταλλάγματα, που θα αφορούν στην ασφάλειά της, στο Κουρδικό και στον ρόλο της την επόμενη μέρα στη Συρία, δηλαδή μετά τη λύση, καθώς και στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της στην ευρύτερη περιοχή, εφόσον αυτή επανασχεδιάζεται. Και επειδή βρισκόμαστε στην περιοχή των εξελίξεων και επειδή, όπως λέγεται, το 2016 είναι έτος λύσης, γιατί η Άγκυρα να μη ζητήσει και επί του Κυπριακού ανταλλάγματα, συμπεριλαμβανομένου και του φυσικού αερίου;

 

Ερώτημα: Πώς με την υφιστάμενη κατάσταση να ασκηθούν πιέσεις επί της Άγκυρας για διαλλακτικότερη πολιτική; Πώς είναι λοιπόν ευνοϊκές οι συνθήκες για το Κυπριακό, όπως κάποιοι ισχυρίζονται; Και πώς να εμπιστευθεί κάποιος την Τουρκία, εάν δεν αλλάξει πολιτική; Και αν είναι ευνοϊκές οι συνθήκες ή αν γίνουν ευνοϊκότερες, γιατί να μη διεκδικούσαμε κάτι καλύτερο από τη διχοτομική λύση της ομοσπονδίας, που βρίσκεται στο τραπέζι και την οποία, εάν εισπράξει, ο κ. Έρντογαν θα βγει από πιθανά αδιέξοδα, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, στα οποία ο ίδιος οδηγεί στον εαυτό του και τη χώρα του;

 

Το σενάριο της αλαζονείας…

 

Εάν η Άγκυρα δεν αλλάξει πολιτική, δεν μπορεί να υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες βιωσιμότητας της λύσης στο Κυπριακό, εκτός και αν προκύψει πλήρης υποταγή της Κύπρου στον τουρκικό ηγεμόνα. Ή, εάν υπάρξει αλλαγή στρατηγικής, την οποία πολλάκις, για όσους είναι καλόπιστοι, έχουμε αναλύσει από αυτές τις στήλες και ξεκινούν από τη συμμαχία με το Ισραήλ και άλλες χώρες που απειλούνται από την Άγκυρα, ώς το δέσιμο των ευρωπαϊκών συμφερόντων με την Κύπρο και την επιστράτευση των αρχών και των αξίων για να καθορίσουν τη μορφή της λύσης στη βάση της μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, και όχι της διχοτόμησής της σε δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη, όπως είναι ο τουρκικός στόχος.

 

Εάν αυτή η στρατηγική της αποτροπής ήταν σε εφαρμογή, η Κύπρος με άλλες χώρες της περιοχής θα μπορούσε να δράσει γεωπολιτικά ως εναλλακτική επιλογή για τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, οι οποίες έχουν σύγκλιση συμφερόντων. Γεγονός που αφενός θα μας έδιδε τη δυνατότητα να ζητήσουμε ανταλλάγματα και αφετέρου να αποδυναμώσουμε και να εξουδετερώσουμε τη λογική των ανταλλαγμάτων και επί του Κυπριακού, που θα είναι δυνατό να ζητήσει ο Ερντογάν για να μην εισβάλει στη Συρία.

 

Βεβαίως, υπάρχει και το εξής σενάριο: Να ξεφύγει ο Ερντογάν από τον ορθολογισμό ένεκα της αλαζονείας του, και να οδηγήσει την Άγκυρα σε πολεμικές περιπέτειες, που θα εξοργίσουν ακόμη περισσότερο τις Μεγάλες Δυνάμεις, κατά τρόπον ώστε να απειληθεί η ίδια η συνοχή της Τουρκίας. Αυτό σημαίνει κενό ασφαλείας και κοσμογονικές αλλαγές, εξέλιξη απομακρυσμένη επί του παρόντος, που εμπίπτει μεν στη σφαίρα των απροσδόκητων συμβάντων, αλλά και των μη αποκλειστέων. Το έχουμε γράψει και το επαναλαμβάνουμε:
Ακόμη και αν συμβεί το ασύλληπτο με την Τουρκία, η δική μας ηγεσία ενδεχομένως, λόγω κεκτημένης ταχύτητας, να καλεί μια αποδυναμωμένη Άγκυρα να δει το συμφέρον της και να υπογράψει μια διχοτομική ομοσπονδία, όπως ήταν ο στρατηγικός της στόχος από το 1956, προσφέροντάς της μερίδιο στο φυσικό αέριο και σανίδα σωτηρίας…

 

του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

 

Πηγή εφημ. «Σημερινή»

 

Πηγή: Μέτωπο Όχι

Το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο: Επτά ερωτήματα ζητούν απαντήσεις

Η νατοϊκή εμπλοκή αναμένεται ότι θα φέρει στην επιφάνεια τις πιο σημαντικές πτυχές των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, σε μια περίοδο κατά την οποίαν η χώρα μας (σ.σ. η οποία δεν διαθέτει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας) επιχειρεί να βρει «πολιτικές» λύσεις για το θέμα αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών. Η νατοϊκή ναυτική διοίκηση MARCOM έχει ξεκινήσει τις συζητήσεις για την συγκρότηση της δύναμης η οποία θα σταλεί στο Αιγαίο, ενώ εμφανίζεται έτοιμη να εξετάσει πιθανά αιτήματα συμμετοχής σε αυτήν πολεμικών πλοίων και από άλλες χώρες.

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής

Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ θα συμβάλλει καίρια στην επίλυση του ζητήματος (βλ. αφιέρωση από τον ΥΠΕΘΑ της συμφωνίας στην μνήμη των τριών θυμάτων του δυστυχήματος στην Κίναρο!) ενώ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η όλη ιδέα της εμπλοκής της συμμαχίας είναι τουρκο-γερμανικής προελεύσεως. Οι ΗΠΑ δεν έχουν ξεκαθαρίσει εάν θα μετάσχουν με ναυτικές δυνάμεις στην επιχείρηση, ενώ νεότερες πληροφορίες αναφέρουν, ότι επειδή η ελληνική πλευρά δείχνει υπερβολική σπουδή να ξεκινήσει το συντομότερο η αποστολή των πλοίων, φαίνεται να «αμελεί» να θέσει προς συνεννόηση με την συμμαχία κάποια πολύ σημαντικά τεχνικά ζητήματα.

Μέχρι σήμερα και ιδιαιτέρως τα τελευταία εικοσιτετράωρα η τουρκική συμπεριφορά παρουσιάζεται συνεπής με τις αναθεωρητικές διεκδικήσεις της παραϊσλαμιστικής αναθεωρητικής νεο-οθωμανικής ηγεσίας της Άγκυρας. Ήδη οι τουρκικές αρχές και ενώ έχει γνωστοποιηθεί η διαδικασία αποστολής ναυτικών δυνάμεων της συμμαχίας έχουν προβεί σε σειρά ενεργειών αμφισβήτησης της κυριαρχίας καθώς και σε σειρά άλλων προκλητικών δράσεων (σ.σ. ΝΟΤΑΜ Κίναρος, αποστολή υδρογραφικού Τσεσμέ, παρενόχληση ιταλικού ερευνητικού Odin Finder).

Οι προαναφερόμενες κινήσεις αποκαλύπτουν και επιβεβαιώνουν τουρκική βούληση υπέρ της διατήρησης σε μέγιστο δυνατό βαθμό των προκλητικών απαιτήσεων, σε μια συγκυρία κατά την οποίαν η Ελλάδα βρίσκεται υπό πίεση. Οι ενέργειες αυτές οι οποίες ουδέποτε ήσαν ασυντόνιστες αλλά πάντοτε εντάσσονταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο της Άγκυρας, συνιστούν μεθοδεύσεις και θα έπρεπε να μας απασχολήσουν σήμερα περισσότερο από άλλη περίοδο…

Αναφορικά με την επί θύραις νατοϊκή εμπλοκή εκτιμούμε ότι πρέπει να θέσουμε συγκεκριμένα ερωτήματα και συγκεκριμένα:

Α) Πόσα ναυτικά μίλια εύρος εναερίου χώρου αναγνωρίζει η συμμαχία, έξι ή δέκα;

Β) Τα οργανικά ελικόπτερα των φρεγατών που θα συμμετέχουν στην επιχείρηση, αναμένεται ότι θα εκτελούν υπερπτήσεις κατόπιν αδείας στην περιοχή του ΝΑ Αιγαίου, χώρο αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας από την αναθεωρητική Τουρκία. Θα υποβάλλουν σχέδια πτήσης, ακόμη και τα τουρκικά;

Γ) Ποια θα είναι η ελληνική αντίδραση σε ενδεχόμενη σκοπίμως προκλητική συμπεριφορά των εναέριων μέσων, τα οποία θα απονηώνονται από τουρκικό πολεμικό και θα εκτελούν έρευνες στην περιοχή των Ιμίων π.χ.;

Δ) Πως σκοπεύει η ελληνική πλευρά να αποτρέψει υπερπτήσεις τουρκικών εναέριων μέσων με νατοϊκό μανδύα σε περιοχές τις οποίες αμφισβητεί η Άγκυρα;

Ε) Πως θα αντιμετωπιστεί το ζωτικής σημασίας ζήτημα προστασίας της εθνικής περιοχής έρευνας και διάσωσης, ιδιαιτέρως στον επίμαχο γεωγραφικό χώρο του νότιου και νοτιοανατολικού Αιγαίου, από την αναμενόμενη προβολή τουρκικής απαίτησης μη αναγνώρισής του (βλ πρόσφατη ΝΟΤΑΜ για την περιοχή ερευνών στην Κίναρο);

ΣΤ) Πως θα αντιδράσει η ελληνική πλευρά εάν τουρκικό πολεμικό συνεργαστεί τηρώντας απολύτως εθνικούς όρους και κριτήρια με την τουρκική Διοίκηση Ασφάλειας Ακτών, σε συμβάν έρευνας και διάσωσης, αμφισβητώντας την εθνική κυριαρχία και την αντίστοιχη αρμοδιότητα της χώρας μας;

Ζ) Έχουν εκπονηθεί σχέδια κι έχει ληφθεί υπόψη περίπτωση κατά την οποίαν υπάρξει «τυχαία» αποβίβαση λαθρομεταναστών ή προσφύγων σε νησίδα την οποία αμφισβητεί η Άγκυρα και στη συνέχεια πριν ή και μετά από την διαβίβαση στοιχείων από την νατοϊκή δύναμη, εκκενωθεί από τις τουρκικές αρχές;

Πριν προχωρήσουμε οφείλουμε να ενημερώσουμε ότι το ΝΑΤΟ δεν αποδέχεται 10 μίλια εύρος εθνικού εναέριου χώρου και εάν π.χ. ένα ελικόπτερο που βρίσκεται σε σκάφος που πλέει μεταξύ έξι και δέκα ναυτικών μιλίων, απονηωθεί έστω και για ένα εκατοστό αυτομάτως παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο…

Τα ανωτέρα επτά ερωτήματα δεν είναι τα μοναδικά, αλλά ελπίζουμε ότι το ΓΕΕΘΑ και συγκεκριμένα ο ναύαρχος Αποστολάκης θα έχει φροντίσει να λάβει εγκαίρως τα μέτρα του για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων, καθώς οφείλει να γνωρίζει ότι την όποια αποτυχία ή μη επιθυμητή τροπή την επωμίζονται σχεδόν αποκλειστικώς οι στρατιωτικοί.

Το ίδιο βεβαίως αφορά και την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία έσπευσε να επικροτήσει την νατοϊκή παρουσία, αμελώντας την ικανότητα της Τουρκίας να χειραγωγεί επιδέξια την συμμαχία σε διάφορα επίπεδα λήψης απόφασης, αλλά και την ικανότητά της να προξενεί προσχεδιασμένες κρίσεις εκμεταλλευόμενη τη νατοϊκή γραφειοκρατία.

Ως επιμύθιο, θέτουμε ένα στοχευμένο ερώτημα σε γνωρίζοντες, αρμοδίους και μη. Εάν αγαπητοί κύριοι πιστεύετε ότι η κρίση την οποία αντιμετωπίζουμε είναι αποτέλεσμα της τουρκικής αδυναμίας ή λόγω της ηθελημένης γεωστρατηγικής σκοπιμότητας εκ μέρους της Άγκυρας, γιατί στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου όπου μεταξύ άλλων συζητείται το μεταναστευτικό, λάμπουν δια της απουσίας τους οι Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, ενώ προνομιακό ρόλο και θέση κατέχουν οι αντίστοιχοι Τούρκοι;

 

Πηγή: defence-point

Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία | Defence-point.gr

Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία
nato_montenegro-300x225

Η αίτηση του Μαυροβουνίου για ένταξη στο ΝΑΤΟ εγκρίθηκε ομόφωνα από τη Συμμαχία. Οι εκπρόσωποι των 28 κρατών μελών ενέκριναν το αίτημα, αλλά αυτό πρέπει να εγκριθεί και από τους υπουργούς Εξωτερικών των χωρών-μελών, την οποία και πιθανότατα θα λάβει.

Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αναμένεται να συνεδριάσουν σήμερα το απόγευμα. Η συνεδρίαση θα συνεχιστεί και αύριο και την Τετάρτη θα λάβουν την σχετική απόφαση. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση. Με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στην Ατλαντική Συμμαχία, αποκόπτεται η μέσω του σλαβικού στοιχείου πρόσβαση της Ρωσίας στα «θερμά νερά» της Μεσογείου, κι αυτό σε μεγάλο βαθμό εξηγεί και την επιτυχή προσπάθεια αποκοπής του Μαυροβουνίου από τη Σερβία…

Αν η απόφαση, όπως αναμένεται, είναι θετική, το Μαυροβούνιο θα ενταχθεί στην συμμαχία σε διάστημα 18 μηνών, καθώς θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις και η τελική συμφωνία πρέπει να κυρωθεί από τα κράτη μέλη.

Πηγή: Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία | Defence-point.gr

Αντί να πιέσει την Τουρκία να διακόψει τον εφοδιασμό των ισλαμιστών στη Συρία το ΝΑΤΟ θα πάρει μέτρα για την προστασία της! | Triklopodia

Αντί να πιέσει την Τουρκία να διακόψει τον εφοδιασμό των ισλαμιστών στη Συρία το ΝΑΤΟ θα πάρει μέτρα για την προστασία της!

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, δήλωσε την Τρίτη ότι η συμμαχία ετοιμάζει περαιτέρω μέτρα στήριξης για την Τουρκία, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η απόφαση για αύξηση της βοήθειας απέναντι στη χώρα προϋπήρχε της κατάρριψης του ρωσικού Su-24 από τουρκικά F-16 την περασμένη εβδομάδα.

Όπως επισήμανε ο Στόλτενμπεργκ, η ενίσχυση των μέτρων ενίσχυσης γίνεται για την διασφάλιση των συνόρων της Τουρκίας, μετά την άνοδο του «βίαιου εξτρεμισμού στην περιοχή».«Θα εργασθούμε για πρόσθετα μέτρα ώστε να διασφαλίσουμε την ασφάλεια της Τουρκίας», ανέφερε ο Στόλτενμπεργκ κατά…

Συνεχίζεται: Αντί να πιέσει την Τουρκία να διακόψει τον εφοδιασμό των ισλαμιστών στη Συρία το ΝΑΤΟ θα πάρει μέτρα για την προστασία της! | Triklopodia

Nα φύγει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ ζητά Γερμανίδα ευρωβουλευτής | Triklopodia

Nα φύγει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ ζητά Γερμανίδα ευρωβουλευτής

Μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού τύπου Su-24 από τουρκικά F-16 που πυροδότησε την ένταση ανάμεσα σε Ρωσία και Τουρκία, η ένταση διευρύνεται.Η Γερμανίδα ευρωβουλευτής του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) Μπέατριξ φον Στορκ καλεί το ΝΑΤΟ να επανεξετάσει τη συμμετοχή της Τουρκίας στην Βορειοατλαντική Συμμαχία και ζητά από την Άγκυρα να σταματά να σκέφτεται την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση…. Περισσότερα: Nα φύγει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ ζητά Γερμανίδα ευρωβουλευτής | Triklopodia