Archive

Posts Tagged ‘ΟΗΕ’

20 ΝΗΣΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ… – Ελληνικά Νέα Τώρα


-του Ιωάν. Παπαζήση

20 ΝΗΣΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ…

Πριν λιγες μερες στο περιθώριο της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Συνόδου του ΟΗΕ που εγινε στην Κωνσταντινουπολη συναντηθηκαν οι πρωθυπουργοι της Ελλαδος και της Τουρκιας. Εκει λοιπον η χωρα μας προσεβληθη βαναυσα διοτι κατα την συναντηση των δυο ηγετων η Ελληνικη σημαια ελειπε πισω απο την Ελληνα πρωθυπουργο και στην θεση της βρισκοταν η τουρκικη κατα παραβασην καθε πρωτοκολλου και διεθνους συνθηκης περι των θεματων αυτων. Εαν κατι τετοιο ειχε συμβει στην χωρα μας και προσβαλλαμε κατα αυτον τον τροπο τον τουρκο προεδρο η πρωθυπουργο το τι θα ειχε γινει ουτε να το φανταστουμε μπορουμε. Οι γειτονες μας λοιπον περαν των συνεχων διεκδικησεων στο αιγαιο εκαναν και ετουτο προσβαλλοντας την χωρα μας με τον τροπο αυτο…

Ομως μια και θετουν συνεχως θεματα διεκδικησεων οι γειτονες μας οφειλουμε να υπενθυμισουμε στην Ελληνικη ηγεσια οτι η χωρα μας μπορει να διεκδικησει 20 νησια και νησιδες απο την τουρκια στα Δωδεκανησα τα οποια παρανομως κατεχουν οι τουρκοι…Ας δουμε το θεμα αυτο ιστορικα και νομικα. Τα Δωδεκάνησα είχαν περάσει στην στυγνή Ιταλική Κατοχή το 1912 ως το 1947, που αποδόθηκαν από τους Συμμάχους πανηγυρικά στην αγκαλιά της μητέρας Ελλάδας, νικήτριας της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων στις 10-2-1947!

Συγκεκριμένα στο άρθρο 14, παράγραφος 1, αναφέρεται ρητά:

«Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμουμένας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον,Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον, ως και τας παρακειμένας νησίδας»!

Οι Ιταλοι κατα την διαρκεια που κατειχαν τα Δωδεκανησα το 1929 χαρτογραφησαν αναλυτικοτατα την περιοχη των Δωδεκανησων και κατεγραψαν ολα τα νησια τις νησιδες και τις βραχονησιδες που ανηκουν στο συμπλεγμα των Δωδεκανησων για να εχουν τον πληρη ελεγχο της περιοχης.

Οι χάρτες αυτοι λοιπον που σχεδιαστηκαν επισήμως από τους Ιταλούς δείχνουν ποια νησιά του ΝΑ Αιγαίου ΔΕΝ ανήκαν τότε στην Τουρκία και άρα δεν μπορούν να ανήκουν και σήμερα, επειδή εκχωρήθηκαν επ΄ ακριβώς από την Ιταλία στην Ελλάδα! Ο πρώτος ιταλικός χάρτης μάλιστα φέρει την πλέον έγκυρη υπογραφή του “Ιταλικού Υπουργείου Αποικιών” και κυκλοφόρησε το 1929 σε ιταλική κάρτ – ποστάλ στα Δωδεκάνησα, στα πλαίσια της ιταλικής κατοχικής πολιτικής και δείχνει με μαύρη διακεκομμένη γραμμή την θαλάσσια μεθόριο με την Τουρκία, που κόβει τα πόδια στην Άγκυρα! Ο δεύτερος ιταλικός χάρτης, εκτυπωμένος στο Μιλάνο, επίσης το 1929, είναι απόλυτα βασισμένος στον πρώτο και περιέχει περισσότερες και ευκρινέστερες λεπτομέρειες, που μπορούμε να δούμε σε δύο τμήματα. Στο επάνω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται αναγράφεται ολοκάθαρα ότι το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και οι Βραχοσίδες Ίμια (Λιμνιά) είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος στην οποία εκχωρήθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη και υπογραφή της Ιταλίας και των Συμμάχων!

Όμως εδώ βλέπουμε καθαρά και την πρώτη μεγάλη έκπληξη, καθώς η νήσος Αρκός (τ. Καρά Αντά) που βρίσκεται μπροστά από την Αλικαρνασσό (τ. Μποντρούμ) ΔΕΝ είναι τουρκική, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνική! Στο κάτω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται επίσης ολοκάθαρα ότι τα νησιά Ρω (Άγιος Γεώργιος), Μεγίστη (Καστελόριζο), Υψηλή (Στρογγύλη) είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος στην οποία και εκχωρήθηκαν! Αλλά εδώ βλέπουμε και τις υπόλοιπες εκπλήξεις, καθώς τα νησιά Βόλος (Κάτω Βόλος), η Αλιμεντάρια και η Καράβολα (τ. Κέκοβα, πλάι στα υποθαλάσσια ερείπια της αρχαίας μας Δολίχης ή Δολιχίστη) ΔΕΝ είναι τουρκικά, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνικά!

Ας δουμε τωρα τι λενε επι του θεματος αυτου η Ελληνοτουρκικη συνθηκη της Λωζανης του 1923, η Ιταλοτουρκικη συνθηκη του 1932 και η συνθηκη παραδοσης των Δωδεκανησων απο την Ιταλια στην πατριδα μας το 1947. Μετά τις Γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων και την Μικρασιατική μας Καταστροφή, νιώθοντας ενισχυμένη η Τουρκία, άρχισε να διαμαρτύρεται για την ιταλική κατοχή των παραπάνω (με κόκκινο) πλαϊνών στην Μικρασία νησιών, προβάλλοντας παράνομα την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, που θεωρεί τουρκικό νησί όποιο βρίσκεται σε απόσταση 3 μιλίων από τις ακτές της, με εξαίρεση όμως άλλης “αντιθέτου διατάξεως” της ίδιας Συνθήκης. Το αρθρο 12 Συνθήκης της Λωζάνης λεει:

«Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν».

Η “αντίθετη διάταξη” όμως είναι στο άρθρο 15 και περιέχει τη συγκλονιστική παραίτηση της Τουρκίας από όλα τα Δωδεκάνησα: Άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάνης:

«Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό την Ιταλίαν και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και της νήσου Καστελλορίζου»!

(Η Τουρκία επειδή δεν αναφέρονται ρητά τα Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι επικεντρώνει σε αυτά την αιχμή των διεκδικήσεών της, αφού “γκριζάρισε” πρώτα τα Ίμια)

Τι σημαίνει αυτό; Ότι το 1923 που υπογράφεται η Λωζάνη, η Ιταλία κατέχει ήδη τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες, βραχονησίδες, όπως φαίνονται στους παραπάνω χάρτες και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε κυριαρχία. Αργότερα μετανιώνει και αρχίζει να προβάλει το άρθρο 12 (τα εντός 3 μιλίων νησιά), αποσιωπώντας το άρθρο 15 με το οποίο παραιτείται κάθε διεκδικήσεως επί των Δωδεκανήσων. Έτσι πιέζοντας, καταφέρνει να πείσει την Ιταλία να της παραχωρήσει μια σειρά νησιών (με κόκκινο στους χάρτες), τα οποία δεν της ανήκαν και τα οποία παραχωρήθηκαν τελικά κατά παράβασιν της Λωζάνης. Τα νησιά αυτά είναι τα παρακάτω 20, όπως αναφέρονται στην επισήμως υπογεγραμμένη Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932 “Volo (Gatal-Ada), Ochendra (Uvendire), Fournachia (Furnakya), Kato Volo (Katovolo), Prassoudi (Prasudi) (soyth-east of Catovolo). The islets of Tchatallota, Pighi, Nissi-Tis-Pighi, Agricelia reef, Proussecliss (rock),Pano Makri, Kato Makri (including the rocks), Marathi, Roccie Voutzaky (Rocci Vutchaki), Dacia (Dasya),Nissi-Tis Dacia, Prassoudi (north of Dacia), Alimentarya (Alimentaria), Caravola (Karavola)”. Και το “Kara-Ada” (σ.σ. Αρκός) στον κόλπο της Αλικαρνασού! Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, όλα σχεδόν τα παραπάνω ονόματα είναι ελληνικά, κάτι που δείχνει την αδιάκοπη ελληνικότητα των νησιών αυτών, τα οποία παραχωρήθηκαν από την Ιταλία προς την Τουρκία παρανόμως, αφού η Τουρκία με το άρθρο 15 της Λωζάνης είχε παραιτηθεί κάθε δικαιώματος προς αυτά και τα Δωδεκάνησα γενικά!

Ας δουμε τωρα νομικως τι μπορουμε να πραξουμε επι του θεματος αυτου…

Η Τουρκία συνυπέγραψε τότε με την Ιταλία το συμπληρωματικό Πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου 1932, με το οποίο καθοριζόταν επ΄ ακριβώς από κοινή επιτροπή και δια 37 σημείων, τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων και Τουρκίας, με ρητή αναφορά και στα Ίμια (τ. Καρντάκ) να ανήκουν στη Δωδεκάνησο! Η Τουρκία όμως και πάλι τώρα – ισχυρότερερη παρά ποτέ – έχει μετανιώσει για εκείνες τις Συμφωνίες και τα Πρωτόκολλα και ζητά να μας πάρει τα μη ρητώς αναφερόμενα στο άρθρο 12 της Λωζάνης Δωδεκάνησα, ήτοι Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Ίμια και άλλα, διαμελίζοντας την Ελλάδα στο Αιγαίο! Έτσι η Άγκυρα, έχει παραχώσει τις παραπάνω Ιταλο-Τουρκικές Συμφωνίες, τις οποίες θεωρεί διμερείς και όχι επισήμως διεθνείς, υποσκάπτοντας εσκεμμένα την αδιαμφισβήτητη ισχύ και το κύρος τους! Όμως η Ελλάδα, όπως αποκαλύπτει σήμερα το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ, έχει το μεγάλο όπλο να απαντήσει πλέον στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα στα Δωδεκάνησα! Πώς; Προσφεύγοντας στα Διεθνή Δικαστήρια και ζητώντας την απόδοση των 20 αυτών νησίδων, ως παρανόμως εκχωρηθέντων – κατά παράβαση του άρθρου 15 της Λωζάνης – από την Ιταλία στην Τουρκία! Το δε Διεθνές Δικαστήριο τότε δύο αποφάσεις μπορεί να βγάλει:

1. Ή θα δικαιώσει την Ελλάδα, προτάσσοντας την ισχύ της Λωζάνης και ακυρώνοντας την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία

2. Ή θα διατηρήσει μεν την ισχύ της Λωζάνης, αλλά θα αναγνωρίσει και την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία του 1932 και το συμπληρωματικό Πρωτόκολλό της, σαν οικοιοθελή παραχώρηση της Ιταλίας προς την Τουρκία..Στην πρώτη περίπτωση η Τουρκία ηττάται συντριπτικά και επιβεβαιώνεται Διεθνώς και Νομικώς ότι ουδένα δικαίωμα έχει επί των Δωδεκανήσων, τα οποία εκχωρήθηκαν τελικά από την Ιταλία στην Ελλάδα! Η Ελλάδα θα κερδίσει τότε 20 ακόμη νησιά.Στην δεύτερη περίπτωση, θα αναγνωριστεί Διεθνώς και δεσμευτικώς η ισχύς της Ιταλο-Τουρκικής Συμφωνίας και του συμπληρωματικού της Πρωτοκόλλου του 1932, όπου ορίζονται ρητώς και επ΄ ακριβώς τα θαλάσσια σύνορα και η κυριαρχία επί νήσων, νησίδων, βραχονησίδων, μετατρέποντας την διμερή Συμφωνία σε Διεθνώς κατοχυρωμένη, επίσημη και ενεργή! Οπότε θα πρόκειται για επίσης μεγάλο νομικό και διπλωματικό θρίαμβο της Ελλάδας, στερώντας κάθε δικαιώματος την Τουρκία επί των Δωδεκανήσων! Αυτα τα στοιχεια βρισκονται στην κατοχη των κυβερνησεων μας απο το 1947 που μας παρεδωσαν οι Ιταλοι τα Δωδεκανησα ομως καμμια εκ των κυβερνησεων μας δεν επραξε εστω και το παραμικρο. Το δε γεγονος αυτο η τουρκια οπως ολοι βλεπουμε το εκμεταλλευεται στο επακρο.

[πηγη ιστοσελιδα: The Secret Real Truth, http://thesecretrealtruth.blogspot.com]

ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΟΙΤΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΟΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ ΛΑΜΠΡΟΝ ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ…

–IΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Πηγή: GreekNewsOnDemand

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ

Το άρθρο αυτό γράφτηκε με αφορμή την προσεχή συνάντηση (17 Απριλίου) του Υπουργού εξωτερικών κ. Νίκου Κοτζιά με τον κ. Μάθιου Νίμιτς – ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ – για τη συνταγματική ονομασία της γειτονικής χώρας.

ΜΕΡΟΣ Α.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κύριος Ξυδάκης αποκάλεσε πρόσφατα σε ευρωπαϊκή εφημερίδα τη γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία» σκέτο, όταν θέλησε να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στα βόρεια σύνορα της χώρας μας. Δήλωση που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση τόσο με την κοινή απόφαση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, όσο και του νυν Υπουργού Εξωτερικών. Παρόμοια, ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κύριος Μουζάλας χρησιμοποίησε – από “λεκτικό λάθος” – τον ίδιο όρο για να περιγράψει τη γειτονική χώρα. Τέλος, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κύριος Μπαλαούρας δήλωσε ότι ό ίδιος προσωπικά δεν θα είχε αντίρρηση να λάβει η π.Γ.Δ.Μ. το όνομα «Μακεδονία».

Ο δημοσιογράφος Αθανάσιος Έλλις με πρόσφατο (31.3.2016) άρθρο του στην Καθημερινή – που είχε ως τίτλο: “ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ” – γράφει:

“Δεν είναι μόνον ο κ. Μπαλαούρας. Είναι και πολλοί άλλοι, όπως προκύπτει από παλαιότερα άρθρα, διακηρύξεις και δηλώσεις, όπου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και συνεργαζόμενοι με αυτόν όχι μόνο αποκαλούν τα Σκόπια «Μακεδονία», αλλά προχωρούν και ένα βήμα παρακάτω ζητώντας προκλητικά να αναγνωρισθεί η γειτονική χώρα με τη συνταγματική της ονομασία”.

Ολοκληρώνει δε το άρθρο του λέγοντας:
“Τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα δέχεται τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, ο Μάθιου Νίμιτς προτείνει το «Βόρεια Μακεδονία» και οι προσπάθειες επικεντρώνονται στη χρήση της «έναντι όλων», κάποιοι ανεγκέφαλοι Έλληνες αποδυναμώνουν τη θέση της χώρας τους.”

ΜΕΡΟΣ Β.
Σε πρόσφατο (17.3.2016) “Ψήφισμα της Εταιρείας Μακεδονικών
Σπουδών για το θέμα ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ.” (το κείμενο υπάρχει στο διαδίκτυο) αναφέρεται:

“Ως Έλληνες πιστεύουμε και στηρίζουμε το δικαίωμα του κράτους των Σκοπίων να εισέλθει στους διεθνείς οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Αλλά θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε να χρησιμοποιεί το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας. Ως Έλληνες Μακεδόνες αισθανόμαστε την τιμή και την ευθύνη να μην επιτρέψουμε την εξαφάνιση, κάτω από πολιτικές σκοπιμότητες, της ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Υπενθυμίζουμε ότι 20 και πλέον χρόνια το πολυεθνικό κράτος της FYROM παραβιάζει συστηματικά σε βάρος της Ελλάδας την «Ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, τις σχετικές διεθνείς συνθήκες και το «ευρωπαϊκό κεκτημένο». Δεν συμμορφώθηκε με τις αποφάσεις του Σ.Α. του ΟΗΕ (817/1993, 845/1993), αγνοεί τις αποφάσεις της Ε.Ε. των Βρυξελλών στις 16.12.1991, του Γκιμαράες στις 3.5.1992, της Λισσαβώνας στις 27.6.1992, του Εδιμβούργου στις 12.12.1992 και του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008.

Αντίθετα, επικαλούμενο το γεγονός της τυπικής του αναγνώρισης από διάφορες χώρες με το όνομα «Μακεδονία» και κυρίως την αναγνώριση και την πολιτική του υποστήριξη από τις ΗΠΑ, εμμένει, αψηφώντας και την ιστορική αλήθεια και τις ελληνικές θέσεις, στη χρήση της ιστορικά πλαστής “μακεδονικής” εθνωνυμίας του.

Επιπλέον επιμένει στον αυτόκλητο (και αποκλειστικό) αυτοπροσδιορισμό των κατοίκων της επικράτειάς του ως «Μακεδόνων» και της σλαβικής τους γλώσσας ως «μακεδονικής». Και, τέλος, οι ηγέτες της FYROM, ξεκινώντας από την αρχική αυτή απάτη, προχωρούν, επικαλούμενοι τον «μακεδονισμό» τους, στην προβολή «αλυτρωτικών» βλέψεων σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας, της όμορης δηλαδή με την επικράτειά τους και μεγαλύτερης περιφέρειας του ελληνικού κράτους.”

ΜΕΡΟΣ Γ.
Πέρα από τα προηγούμενα, χρησιμοποιώντας αναξιόπιστα γενετικά στοιχεία Σκοπιανοί, αλλά και άλλοι, προπαγανδίζουν (με έντυπα, αλλά κυρίως στο διαδίκτυο) ότι: “οι Έλληνες ως έθνος έλκουν την καταγωγή τους από τις μαύρες φυλές της Αφρικής και της ερήμου της Σαχάρας” και ότι οι Νεοαφρικανοί Έλληνες επιβουλεύονται τη “Μακεδονία”. Προς αποκατάσταση της επιστημονικής αλήθειας ας παραθέσουμε ορισμένα ιστορικά και γενετικά στοιχεία.

ΜΕΡΟΣ Γ1.
Η π.Γ.Δ.Μ. είναι πολυεθνικό κράτος. Η μεγαλύτερη εθνική πληθυσμιακή ομάδα (περίπου το 64,2% του συνολικού πληθυσμού) είναι Σλάβοι, ενώ ποσοστό 25,2% είναι Αλβανοί. Οι υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες αποτελούνται από ΄Ελληνες, Τούρκους, Roma, Σέρβους και Βόσνιους. Μεταξύ των ετών 1929 και 1941, η π.Γ.Δ.Μ. ήταν επαρχία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, γνωστή στα Σερβικά ως Vardarska Banovina (Επαρχία του Βαρδάρη) από τον ποταμό Βαρδάρη (Αξιό) που ρέει μέσα από αυτή.

ΜΕΡΟΣ Γ1.1.
Ο ομότιμος Καθηγητής Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος – που δίδασκε στο ΑΠΘ εκκλησιαστική ιστορία και γραμματεία των Σλάβων – σε πρόσφατη (2/4/2016) επιστολή του στην Καθημερινή (τίτλος: Η Ονομασία) τονίζει τα ακόλουθα: “Πρώτον, το γεωγραφικό σημείο στο οποίο βρίσκονται τα Σκόπια δεν ανήκε στη Μακεδονία αλλά στη Δαρδανία. Μεταξύ Μακεδονίας και Δαρδανίας παρεμβάλλετο η Παιονία. Γι’ αυτά υπάρχουν τεκμήρια και από παλιούς χάρτες. Άρα τα Σκόπια δεν ήταν Μακεδονικά. Δεύτερον, μόλις κατελήφθη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή του σημερινού κράτους της π.Γ.Δ.Μ., εκδόθηκε στα Σκόπια εφημερίδα σε βουλγαρική γλώσσα με τίτλο “Macedonia”. Στο πρώτο τεύχος της διαβάζουμε: «Βούλγαροι! Η Μακεδονία είναι ελεύθερη. Ελεύθερη Μακεδονία για αιώνες». Έπεται ένας έπαινος και ευγνωμοσύνη στον «τσάρο των Βουλγάρων Μπορίς Γ΄», στον «μεγάλο ηγέτη του ισχυρού γερμανικού Ράιχ Αδόλφο Χίτλερ» και «στον Ντούτσε, τον δημιουργό της φίλης Ιταλίας», και ακολουθεί ένα «ζήτω» για τον Τσάρο Μπορίς, τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Μπενίτο Μουσολίνι. Αυτά τα αγνοεί ή τα έχει λησμονήσει η ηγεσία των Σκοπίων; Καταλαβαίνει ότι είναι συνεχιστής ενός έργου που είχε βουλγαρική προέλευση; Όσον αφορά εμάς, θα ήθελα απλώς να πω ότι οι πολιτικοί μας δεν έχουν μελετήσει ποτέ σε βάθος το γονίδιο των γειτονικών μας λαών.” Ας δούμε όμως αρχικά τι δείχνει η μελέτη των γονιδίων (DNA), αλλά και πως χρησιμοποιείται η μελέτη των γονιδίων από την π.Γ.Δ.Μ.

ΜΕΡΟΣ Γ1.2.
Σχέση των Σλάβων από τα Σκόπια με τους Έλληνες και άλλους Ευρωπαϊκούς λαούς. Η μελέτη πατροπλευρικών γενετικών δεικτών έδειξε ότι: Οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ. εντάσσονται σε όμιλο, όπου περιλαμβάνονται Ευρωπαϊκοί λαοί που μιλούν κυρίως Σλαβικά (Ρώσοι, Ουκρανοί), ενώ οι Έλληνες εντάσσονται σε άλλον όμιλο μαζί με άλλους Ευρωασιατικούς πληθυσμούς (Βάσκοι, Βρετανοί, Αρμένιοι).

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι παρά τη γεωγραφική γειτνίαση, η προγονική πατροπλευρική γενετική σύσταση των Ελλήνων διαφέρει σημαντικά από αυτή των Σλάβων της π.Γ.Δ.Μ. (Wells et al. 2001).

ΜΕΡΟΣ Γ1.3.
Οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ. εντάσσονται γενετικά με άλλους Σλαβικούς λαούς. Οι Jakovski et al. (2011) διαπίστωσαν ότι το πληθυσμιακό δείγμα Σλάβων από την π.Γ.Δ.Μ. έδειχνε μεγαλύτερη γενετική συγγένεια με τους Βουλγάρους, έπειτα με τους Σέρβους, ενώ μικρότερη γενετική συγγένεια έδειχνε με τους Κροάτες. Σε μια πιο εκτεταμένη έρευνα ερευνητές από την Πολωνία, τη Λευκορωσία και τη Σλοβακία διερεύνησαν τη γενετική συγγένεια ανάμεσα σε 25 Σλαβικούς λαούς (Rebała et al. 2007). Διαπίστωσαν πολύ μικρές γενετικές αποστάσεις ανάμεσα στους Σέρβους, Βουλγάρους, Βόσνιους και Σλάβους της π.Γ.Δ.Μ. Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ εντάσσονται μεταξύ των Σλαβικών λαών, ενώ τα όσα ισχυρίζονται περί της καταγωγής τους, ότι δηλ. είναι απόγονοι αρχαίων Μακεδόνων, απορρίπτονται ακόμη και από αποτελέσματα γενετικής Σλάβων επιστημόνων.

Γ1.4.
Ψευδοεπιστημονικές μελέτες. H Υποτιθέμενη Υποσαχάρια Αφρικανική Καταγωγή των Ελλήνων. Ο Ισπανός ανοσολόγος Arnaiz-Villena και συνεργάτες του από τα Σκόπια, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα μόνο από ένα γονίδιο, το HLA-DRB1, που καθορίζει λευκοκυτταρικά αντιγόνα κατέληξαν στο παράδοξο συμπέρασμα, ότι οι Σλάβοι της π.Γ.Δ.Μ είναι γενετικά στενά συγγενείς με τους κατοίκους της Κρήτης, αλλά όχι με τους γεωγραφικά πλησιέστερους Έλληνες της Ηπειρωτικής Ελλάδας και επιπλέον ότι οι ΄Ελληνες είναι στενά γενετικά συγγενείς με Υποσαχάριους Αφρικανούς (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Οι Petlichkovski και συν (2004) από το Πανεπιστήμιο “Κυρίλλου και Μεθοδίου” των Σκοπίων επικεντρώνοντας πάλι την έρευνά τους μόνο στο ίδιο γονίδιο, κατέληξαν σε εντελώς αντίθετα συμπεράσματα από τα προηγούμενα, δηλ. ότι δεν υπάρχει γενετική συγγένεια των Ελλήνων με Υποσαχάριους Αφρικανικούς πληθυσμούς.

Η προπαγανδιστική, αντιεπιστημονική και ανιστόρητη αυτή άποψη του Ισπανού Arnaiz-Villena και συνεργατών του από τα Σκόπια απαντήθηκε τεκμηριωμένα από διαπρεπείς επιστήμονες της αλλοδαπής (Risch et al. 2002) και από δύο άρθρα (Karatzios et al. 2011; Riccio et al. 2013). Ο υπότιτλος του ενός άρθρου (Karatzios et al. 2011) – που είναι ελεύθερα προσβάσιμο – σε μετάφραση είναι: «Συστηματική ανασκόπηση των αποτελεσμάτων της γενετικής έρευνας και των ιστορικών στοιχείων απορρίπτουν τη θεωρία που διατυπώθηκε από τον Arnaiz-Villena». Περίληψη του άρθρου είναι η ακόλουθη:
“Ο Arnaiz-Villena και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν εργασίες με βάση την τυποποίηση ενός (HLA-DRB1) έως τριών γονιδίων του συμπλέγματος HLA και προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι μόνο οι Έλληνες από όλους τους Μεσογειακούς λαούς είναι στενά γενετικά συγγενείς με Υποσαχάριους Αφρικανούς (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Γενετιστές όμως παγκόσμιας εμβέλειας, π.χ. Neil Risch, Alberto Piazza και Luigi Luca Cavalli-Sforza, έχουν απορρίψει τη μεθοδολογία του Arnaiz-Villena και των συνεργατών του (Risch et al. 2002). Το πρωταρχικό μειονέκτημά τους είναι ότι βάσισαν τα συμπεράσματά τους σε ελάχιστους – συνήθως έναν – γενετικούς δείκτες για να συγκριθούν πολλοί πληθυσμοί ανθρώπου, σε σύγκριση με αξιόπιστες μελέτες γενετικής πληθυσμών στις οποίες χρησιμοποιούνται πάρα πολλοί γενετικοί δείκτες (Τριανταφυλλίδης 2016). Μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί πολυάριθμες μελέτες γενετικής πληθυσμών που χρησιμοποιούν κατάλληλες μεθοδολογίες και πολλαπλούς γενετικούς δείκτες που συμπεραίνουν ότι οι ΄Ελληνες γενετικά ομαδοποιούνται με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, καταρρίπτοντας έτσι τους εξωπραγματικούς ισχυρισμούς του Arnaiz-Villena που αντιστρατεύονται την ιστορία, τη γεωγραφία και τη γενετική (Karatzios et al. 2011; Τριανταφυλλίδης 2016). Είναι ενδιαφέρον ότι η κατάχρηση των επιστημονικών μεθοδολογιών στις ερευνητικές εργασίες του Arnaiz-Villena παρουσιάζεται σε βιβλίο γενετικής ως κλασικό παράδειγμα αυθαίρετης ερμηνείας ερευνητικών δεδομένων (Jobling et al . 2004) και ακόμη πιο εντυπωσιακό τη διαγραφή ενός άρθρου τους από τη διεθνή βιβλιογραφία (Arnaiz-Villena et al. 2001b).

Για να προστατευθεί η επιστήμη από τη λαθεμένη και καταχρηστική χρήση της, θα πρέπει επίσης να αποσυρθούν από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία οι σχετικές εργασίες του Arnaiz-Villena και των συν.” Η αντιεπιστημονική άποψη των Arnaiz-Villena και των συνεργατών του απορρίπτεται τελεσίδικα πλέον από τα συμπεράσματα πρόσφατης δημοσίευσης (Riccio et al. 2013) στην οποία αναλύθηκαν 7 γονίδια HLA, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το γονίδιο HLA-DRB1, στην ανάλυση του οποίου βάσισαν το συμπέρασμά τους ο Arnaiz-Villena και οι συνεργάτες του από τα Σκόπια. Στην εργασία αυτή αναλύθηκαν τα γενετικά στοιχεία του 16ου Διεθνούς Συνεδρίου Ιστοσυμβατότητας και Ανοσογενετικής μαζί με τα αποτελέσματα προηγούμενων συνεδρίων (12ου έως του 15ου). Οι συγγραφείς δηλαδή ανέλυσαν και τα γενετικά στοιχεία του 12ου συνεδρίου, από το οποίο ο Arnaiz-Villena άντλησε τα γενετικά στοιχεία για τον Ελληνικό πληθυσμό (Arnaiz-Villena et al. 2001a). Τα βασικά συμπεράσματα της νέας εργασίας – όσον αφορά το γονίδιο HLA-DRB1 – είναι: α) Τα πληθυσμιακά δείγματα από την Ελλάδα που αναλύθηκαν στο 12ο, 15ο και 16ο συνέδριο Ιστοσυμβατότητας ομαδοποιούνται το ένα δίπλα στο άλλο στο γράφημα ανάλυσης 104 πληθυσμιακών δειγμάτων προερχομένων από όλον τον κόσμο. Αντίθετα, οι πληθυσμοί της Υποσαχάριας Αφρικής ξεχωρίζονται χαρακτηριστικά από τους πληθυσμούς των Ευρωπαϊκών γεωγραφικών περιοχών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
H Γιουγκοσλαβική περιοχή της σημερινής fYROM δεν ονομαζόταν Μακεδονία, αλλά Vardarska Banovina (Επαρχία του Βαρδάρη), ούτε οι κάτοικοί της “Μακεδόνες”. Πρόταση. Η Εθνική ονομασία της FYROM πρέπει να είναι συμβατή με τη δική της ιστορία και τον πολιτισμό των δικών της υπηκόων. Μια τέτοια ονομασία θα μπορούσε να είναι: Δημοκρατία της Δαρδανίας ή Δημοκρατία της Βαρδασκίας. Οι επιπόλαιες θέσεις Ελλήνων για το θέμα της ονομασίας της γειτονικής χώρας αποδυναμώνουν τη διπλωματική θέση της Ελλάδας, ενώ συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της προπαγάνδας Σλάβων και άλλων εναντίον της χώρας μας.

Πηγή: Αμφικτύων

Τα Σκόπια αναφέρουν ότι ο Μ.Νίμιτς θα προτείνει γερμανική πρόταση για το όνομα!

Ο πρώην διπλωμάτης των Σκοπίων, Ρίστο Νικόφσκι, δεν αποκλείει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ για τον όνομα των Σκοπίων, Μάθιου Νίμιτς, να κάνει μια νέα πρόταση για την επίλυση της μακροχρόνιας διαμάχης κατά τον νέο γύρο των διαπραγματεύσεων στη Νέα Υόρκη.

Το βουλγαρικό πρακτορείο ‘Φόκους’ αναφέρει ότι ο Νικόφσκι θεωρεί ότι τώρα, βασική κινητήρια δύναμη της διαδικασίας επίλυσης του ονόματος, είναι η Γερμανία και ως εκ τούτου δεν αποκλείεται η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, να δεσμεύθηκε, προσωπικά, για την επίλυση του θέματος.

«Εάν υπάρχει μια πρωτοβουλία σε αυτήν την κατεύθυνση, νομίζω ότι ο Μάθιου Νίμιτς, δεν έχει συγκαλέσει μια ‘κενή’ συνάντηση. Πιστεύω ότι δεν παρευρεθούν οι δύο διαπραγματευτές των δύο χωρών, μόνο και μόνο για να πουν τις θέσεις τους, αλλά ότι υπάρχει κάτι συγκεκριμένο», δήλωσε ο Νικόφσκι.

Για ακόμα μια φορά η Γερμανία όπως και στην περίοδο της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας πιέζει για την “επίλυση” του ζητήματος του ονόματος των Σκοπίων με την άσκηση πιέσεων. Το ζητούμενο είναι ότι έχει στο “χέρι της” το πολιτικό σύστημα και αυτό είναι που φοβίζει για το τι θα υπογράψουν και για το τι θα συζητήσουν.

Πηγή: defencenet.gr

Χαρίζεται η «γλώσσα» στα Σκόπια

Την προσωρινή αφαίρεση από τον ΟΗΕ του προσδιορισμού «μακεδονική» γλώσσα πέτυχε Ελληνας μπλόγκερ χωρίς όμως η ενέργειά του να υποστηριχθεί από την ελληνική πλευρά

skopiaΧωρίς στήριξη από το ελληνικό κράτος έμεινε πρωτοβουλία Ελληνα πολίτη, η οποία κατέδειξε ότι υπήρχαν δυνατότητες ανατροπής του «τετελεσμένου» υπέρ της σκοπιανής πλευράς

Την επισημοποίηση της αλλαγής τακτικής στο Σκοπιανό, με την εγκατάλειψη του ζητήματος της γλώσσας και της ταυτότητας, σηματοδοτεί ο χειρισμός από την Αθήνα του θέματος που προέκυψε με την κατοχύρωση του προσδιορισμού «Macedonian» για τη γλώσσα της ΠΓΔΜ στην υπηρεσία ορολογίας του ΟΗΕ.

Η Αθήνα ουδέποτε επεχείρησε να παρέμβει στον ΟΗΕ από το 1993 που υπήρξε η καταγραφή στην υπηρεσία UNTERM και χρειάστηκε η παρέμβαση ενός απλού πολίτη για να καταδειχθεί ότι υπήρχαν δυνατότητες ανατροπής του δυσάρεστου αυτού «τετελεσμένου» υπέρ της σκοπιανής πλευράς.

Ένας Έλληνας μπλόγκερ και ενεργός πολίτης πληροφορήθηκε τυχαία για την ύπαρξη της συγκεκριμένης επίμαχης αναφοράς στην υπηρεσία του ΟΗΕ UN TERM (το «Εθνος» έχει στη διάθεσή του όλη την αλληλογραφία).

Με email στη συγκεκριμένη υπηρεσία στις 11 Νοεμβρίου (13.30 ώρα Ελλάδας) ζητεί να πληροφορηθεί για ποιο λόγο υπάρχει η αναφορά «Macedonian» στη γλώσσα και όχι το «language: of the former Yugoslav Republic of Mace-donia», όπως δηλαδή αναφέρεται και στον προσδιορισμό της εθνικότητας των πολιτών της χώρας.

«Θα ήθελα να ενημερωθώ εάν η αναφορά σε ”μακεδονική” γλώσσα βασίζεται σε επίσημα έγγραφα ή αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών» ανέφερε στο email του ο συγκεκριμένος πολίτης, προσθέτοντας ότι εάν δεν υπάρχει επίσημη ρύθμιση για τον χαρακτηρισμό της γλώσσας της ΠΓΔΜ ως «μακεδονικής», θα περιμένει για την «αντικατάστασή της άμεσα με τον κατάλληλο όρο …».

Ζητεί μάλιστα από τη συγκεκριμένη υπηρεσία του ΟΗΕ το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία της επικοινωνίας τόσο προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών όσο και προς τη διεύθυνση Διεύρυνσης της ΕΕ.

Η απάντηση από την υπηρεσία του ΟΗΕ UN TERM φθάνει μερικές ώρες αργότερα στις 11 Νοεμβρίου 15.40 (τοπική ώρα):

«Κύριε Π…
Ευχαριστούμε για την επικοινωνία. Το λάθος έχει διορθωθεί στο UNTERM και μπορείτε να δώσετε αντίγραφα αυτής της απάντησης σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος. Τμήμα Αιτημάτων Ορολογίας, Κεντρικά Γραφεία των Ηνωμένων Εθνών».(Υπογραφή: recanati@un.org )

Ο συγκεκριμένος πολίτης ενημέρωσε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών, τα γραφεία του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών.

Ομως η «χαρά» δεν κράτησε πολύ. Επειτα από παρεμβάσεις της σκοπιανής πλευράς, και ενώ είχε αφαιρεθεί ο προσδιορισμός «μακεδονική» για τη γλώσσα, εμφανίζεται ξαφνικά συμπληρωμένη με το former Yugoslav Republic of Macedonia εντός παρενθέσεως.

Κινητοποίηση
Η πρωτοφανής κινητοποίηση της σκοπιανής πλευράς με παρεμβάσεις τόσο προς τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν όσο και τον Μ. Νίμιτς πέτυχε τελικά να επιστρέψει ο προσδιορισμός «Macedonian» για τη γλώσσα της ΠΓΔΜ.

Η ελληνική πλευρά αρκέστηκε σε διερευνητικές ερωτήσεις προς τον ΟΗΕ ή έστω παραστάσεις ενόχλησης για το γεγονός ότι υπήρξαν παλινωδίες στον χειρισμό του θέματος, χωρίς να απαιτήσει την αντικατάσταση του επίμαχου προσδιορισμού.

Έτσι σε μια κρίσιμη καμπή της διαδικασίας η Ελλάδα εμφανίζεται να αποδέχεται σιωπηρά τη δημιουργία τετελεσμένων, εντός μάλιστα των Ηνωμένων Εθνών, που οδηγεί και στην εξαίρεση ουσιαστικά του ζητήματος της γλώσσας και της ταυτότητας από τη λύση του Σκοπιανού.

Νίκος Μελέτης
Έθνος

Πηγή: Maccunion

Πρώην ΥΠΕΞ Σκοπίων: «Δεν είναι ντροπή που είμαστε Σλάβοι»

«Νομίζω ότι με τα χρόνια απομακρυνόμαστε από την επίλυση. Αυτή τη διαφορά εμείς την έχουμε περιπλέξει προσθέτοντας και τη διαφορά στην ταυτότητα. Η προσθήκη αυτή με την καταγωγή στην αρχαιότητα κάνει την κατάσταση σχεδόν άλυτη», λέει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, καθηγητής Ντένκο Μαλέσκι-Денко Малески, σε συνέντευξή του στο Ράδιο Σλόμπονταν Εβρόπα, γράφει το σκοπιανό δημοσίευμα.

Ο πρώην υπουργός των Σκοπίων θα αναφέρει ότι στις 8 Απριλίου του 1993 το κράτος των Σκοπίων έγινε μέλος του ΟΗΕ με το όνομα FYROM και αποτέλεσε μια επιτυχία αφού θεωρήθηκε ως ένα κυρίαρχο κράτος, ισότιμο με όλα τα άλλα.

Χαρακτηριστική είναι η θέση του για την ονομασία της χώρας του και την ταυτότητα των κατοίκων της. Στην ερώτηση αν είναι βαθύτερο το πρόβλημα μεταξύ των Σκοπίων και της Ελλάδας που εδώ και 20 χρόνια δεν μπορεί να επιλυθεί, θα απαντήσει:

Οι λόγοι είναι βαθύτεροι, με την έννοια ότι υπάρχει, ήδη, μια σύγκρουση δύο εθνικισμών. Και οι δύο πλευρές των συνόρων θα μπορούσαν να ζήσουν ως ελεύθεροι άνθρωποι και δεν θα υπήρχε καμία αντίρρηση από την πλευρά τους να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία και εμείς να αποκαλούμε τους εαυτούς μας Μακεδόνες. Άλλωστε, από την πλευρά μας δεν θα πρέπει να ντρέπεται κανείς για τη σλαβική του γλώσσα και ότι η σλαβική είναι η βασική ταυτότητά του, αν και ορισμένοι επικαλούνται την καταγωγή τους βάσει ρατσιστικών θεωριών από υπεράνθρωπους της αρχαιότητας.

Βασικά υπάρχει μια ανόητη διαμάχη με τη σύγκρουση δύο εθνικισμών και το κύριο πρόβλημα είναι η διάκριση του νέου κράτους μας και της ελληνικής επαρχίας της Μακεδονίας, που εδώ και είκοσι χρόνια έχει εξελιχθεί σε ένα περίπλοκο πρόβλημα διαφοράς σχετικά με την ταυτότητα και την αλήθεια για τους πολίτες της χώρας μας. Από τη μια πλευρά έχουμε τους Έλληνες Μακεδόνες και από την άλλη πλευρά υπάρχει η μετενσάρκωση των αρχαίων Μακεδόνων. Βασικά πρόκειται για μια ανόητη διαμάχη.

Πηγή: Γεώργιος Εχέδωρος

Έγινε θέμα στα Σκόπια το βιβλίο για τη Μακεδονία

Το βιβλίο με τίτλο «European Cartography and Politics: The Case of Macedonia» που πρόσφερε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Αβραμόπουλος στον μεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Νίμιτς…

Abramopoulos-01

Δημοσίευμα της σλαβικής Dnevnik των Σκοπίων κάνει λόγο για το βιβλίο που πρόσφερε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Αβραμόπουλος στον μεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Νίμιτς, για την περίπτωση της “Μακεδονίας”, με τίτλο «European Cartography and Politics: The Case of Macedonia». Το βιβλίο συνέγραψαν ο υπουργός Περιβάλλοντος και γνωστός χαρτογράφος κ. Ευάγγελος Λιβιεράτος και η ευρωβουλευτής και καθηγήτρια αρχαιολογίας κ. Χρυσούλα Παλιαδέλη.

Πριν αναφερθούμε στο περιεχόμενο το βιβλίο, όπως το παρουσιάζει η Dnevnik και το μεταφέρει στην ελληνική ο Εχέδωρος, οφείλουμε να σημειώσουμε το παράδοξο που συμβαίνει -κοντά 20 χρόνια τώρα- με την ελληνική επιχειρηματολογία. Υπάρχει κάποιος εκ των αρμοδίων που να πιστεύει ότι οι εμπλεκόμενοι ξένοι στην υπόθεση -από τον κ. Νίμιτς έως τους πολιτικούς της διεθνούς κοινότητας- αγνοούν ότι ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνας;

Αν δηλαδή τους πείσουμε, θα μεταστραφούν, και θα απαγορεύσουν στα Σκόπια να διαστρεβλώνουν την ιστορία; Γι’ αυτόν τον λόγο δηλαδή, είναι υπέρ των Σκοπίων, επειδή αγνοούν την αλήθεια και παραπλανήθηκαν; Το βιβλίο αυτό, των δύο εκλεκτών Ελλήνων επιστημόνων -όπως και άλλα παρόμοια- είναι χρησιμότατο, αλλά για την κοινή γνώμη της αλλοδαπής ή κάποιους αδαείς πολιτικούς και δημοσιογράφους. Και η διάθεσή του, θα είναι χρήσιμη, σε πολύ μικρό βαθμό που μπορεί η αλλοδαπή κοινή γνώμη να επηρεάσει την πορεία των πραγμάτων.

Οι πολιτικοί, διπλωμάτες και οικονομικοί παράγοντες της αλλοδαπής, «πεντάρα δεν δίνουν» για το ποια είναι αλήθεια και σε ποια μεριά βρίσκεται το δίκαιο. Τα συμφέροντά τους κοιτάζουν, με τη δημιουργία «Αιγαιακής Μακεδονίας» για την οποία εργάζονται εδώ και πάρα πολύ καιρό. Προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να είναι η επιχειρηματολογία μας, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα στη Voria.gr.

Η σκοπιανή Dnevnik γράφει ότι «ο σκοπός των δύο συγγραφέων μέσα από τις γραμμές του βιβλίου, που θα μπορούσαν να ενταχθούν και σε ένα κύριο άρθρο, είναι η Ελλάδα να προσφέρει μια οπτική η χαρτογραφική απόδειξη ότι η περιοχή των Σκοπίων, που διατείνεται ότι ανήκει στη γεωγραφική Μακεδονία, είναι πολύ διαφορετική από εκείνη της αρχαίας Μακεδονίας.

» Ο τίτλος του βιβλίου δεν είναι τυχαίος. Εκτός από τη συλλογή χαρτών έχει σελίδες με πολιτικό περιεχόμενο. Φυσικά, μια τέτοια πράξη αποσκοπεί να προωθήσει την ελληνική άποψη στην ιστορική διαφορά αφού έχει γραφεί από δύο Έλληνες αξιωματούχους και προωθείται από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για να κερδίσει βάρος».

Δεν είναι κακόβουλο το σλαβικό δημοσίευμα. Προσπαθεί απεναντίας να διατηρήσει πνεύμα ουδετερότητας. Θα ήταν πολύ χρήσιμο, αν το ελληνικό ΥΠΕΞ μετέφραζε το βιβλίο στο σκοπιανό βουλγαρικό ιδίωμα και το προωθούσε σε επιλεγμένους Σκοπιανούς. Κάποιοι από αυτούς, ίσως καταλάβαιναν.

Ο Μακεδών

Πηγή: Voria.gr

Υ.Γ. Προς τον κ. Ιωάννη Παρίση.
Μόνο σε παρεξήγηση μπορώ να αποδώσω το σχόλιό σας. Ούτε κατά διάνοια θα σας συνέδεε κάποιος με Ιωαννίδη και Κίσιγκερ. Χρησιμοποίησα αποσπάσματα από το άρθρο σας, αφενός επειδή αποκαλύψατε τις προθέσεις του κ. Αναστασιάδη, αφετέρου επειδή με βρίσκει σύμφωνο η συλλογιστική σας, γεγονός που ανέφερα.

Για τους ενδιαφερόμενους, το πλήρες άρθρο του κ. Παρίση βρίσκεται στο http://parisis.wordpress.com

Το θέμα των ΑΟΖ λίγο πριν το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας.

Στο προσκήνιο έχει επανέλθει τις τελευταίες ημέρες το θέμα της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο, με στόχο τους υδρογονάνθρακες. Οι δηλώσεις των Σαμαρά-Ολάντ και η ρηματική διακοίνωση εκ μέρους της ελληνικής πλευράς στον ΟΗΕ, είναι οι κινήσεις τακτικής που ακολούθησε η Αθήνα στη διπλωματική σκακιέρα του Αιγαίου.

Δεν είναι τυχαίο πως οι κινητικότητα αυτή προκαλείται δύο εβδομάδες πριν την επίσκεψη του Α. Σαμαρά στην Τουρκία, με ατζέντα θέματα χαμηλότερου ενδιαφέροντος. Στόχος της Ελλάδας είναι να στείλει σαφές μήνυμα στη γείτονα ότι επιζητά την επίλυση χωρίς να απεμπολήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα αλλά πάντα σε πλαίσιο που δεν θα απειλήσει τις σχέσεις των δύο χωρών. Τυχαία δεν είναι ούτε η απάντηση της Άγκυρας. Από τη μια κρατά χαμηλούς τόνους κάνοντας λόγο για «ανάπτυξη των σχέσεων με την Ελλάδα» και για «διαύλους διαλόγου με σκοπό την επίλυση προβλημάτων», ωστόσο στην ανακοίνωση που εξέδωσε το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών επιμένει πως οι άδειες που δόθηκαν μέχρι τώρα είναι εντός των ορίων της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.

Για πρώτη φορά μάλιστα επικαλέστηκε τον ΟΗΕ, δηλώνοντας πως θα προχωρήσει και εκείνη σε αντίστοιχες κινήσεις σε ανώτατο επίπεδο. Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας. Εκτιμάται λοιπόν πως και οι δύο πλευρές εν όψει του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας Τουρκίας, έσπευσαν να κάνουν σαφείς τις θέσεις τους. Ο έλληνας Πρωθυπουργός μάλιστα στις πρόσφατες δηλώσεις του κατά την επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ στην Αθήνα, δήλωσε πως τα ενεργειακά αποθέματα της Ελλάδας που βρίσκονται στον υποθαλάσσιο χώρο της, αποτελούν πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ευρώπης, ενώ τόνισε πως η Ελλάδα πρέπει να γίνει κόμβος υδρογονανθράκων για ολόκληρη Ευρώπη.Τι είναι οι ΑΟΖ και πως ορίζονται.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Συνθήκη του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας (1982), η αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) θεωρείται η θαλάσσια έκταση, εντός της οποίας ένα κράτος έχει δικαίωμα έρευνας ή άλλης εκμετάλλευσης των θαλασσίων πόρων, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ενέργειας από το νερό και τον άνεμο. Η ΑΟΖ εκτείνεται πέρα από τα εθνικά ύδατα μιας χώρας στα 200 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή, Εξαίρεση στον κανόνα αυτό είναι οι περιπτώσεις στις οποίες οι ΑΟΖ δύο ή περισσοτέρων χωρών αλληλοεφάπτονται, δηλαδή οι ακτογραμμές των εν λόγω χωρών απέχουν λιγότερο από 400 ναυτικά μίλια.

Στις περιπτώσεις αυτές οι χώρες που τις διεκδικούν καλούνται να ορίσουν από κοινού θαλάσσια σύνορα. Η ιδέα του ορισμού των ΑΟΖ υιοθετήθηκε στα τέλη του 20ου αιώνα, με στόχο να υπάρχει καλύτερος έλεγχος των ναυτικών υποθέσεων εκτός εθνικών υδάτων. Με την Τρίτη Συμβαση του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας το 1982, αναγνωρίστηκε διεθνώς ο ορισμός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στα 200 ν.μ. Η ακριβής έκταση της ΑΟΖ είναι συχνά θέμα διαμάχης μεταξύ των χωρών. Κάποιες από τις γνωστές έριδες για τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες είναι το διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και της Ισλανδίας, γνωστό ως ο Πόλεμος του Μπακαλιάρου αλλά και η διαμάχη της Νορβηγίας με τη Ρωσίας.

Οι ελληνικές ΑΟΖ
Η Ελλάδα μέχρι τώρα δεν έχει ορίσει ΑΟΖ με καμία γειτονική χώρα. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι το Αιγαίο, ως ημίκλειστη θαλάσσια περιοχή, πρέπει να τεθεί υπό ειδικό καθεστώς, εν αντιθέσει με άλλες ημίκλειστες θάλασσες όπως η Αδριατική ή πλήρως κλειστές όπως η Μαύρη Θάλασσα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν πως πριν προχωρήσει η χώρα στον καθορισμό των ΑΟΖ, θα πρέπει πρώτα να επιλύσει οριστικά το θέμα της υφαλοκρηπίδας.

Η Ελλάδα, στο θέμα αυτό υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα πρέπει να οριοθετηθεί με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας και ότι η εγγύτητα των ελληνικών νησιών στα τουρκικά παράλια αποτελεί «ειδική περίσταση» που δικαιολογεί απόκλιση από την αρχή της μέσης γραμμής. Το ζήτημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έχει κυρώσει ούτε τη Διεθνή Συνθήκη για την Υφαλοκρηπίδα του 1958 ούτε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, οι οποίες ορίζουν την υφαλοκρηπίδα και τρόπους οριοθέτησής της.

Πηγή: Maccunion