Archive

Posts Tagged ‘Παπαγεωργίου’

Απάντηση άρθρο στον κ. Δημ. Παπαγεωργίου – Οι δικοί μου λόγοι που θα ψηφίσω ένα βροντερό “ΟΧΙ”

Ανανέωση: Το άρθρο ανανεώθηκε (Δεκ. 2018) για να διορθώσει κάποια ορθογραφικά λαθάκια. Παρεπιπόντως όμως πρόσθεσα και 3-4 γραμμές σε 1-2 σημεία για τυχών αποφυγή μπερδέματος στο νόημα

Με αφορμή το άρθρο που βρήκα στο blog “Ξυπνήστε ρε” του Δημήτρη Παπαγεωργίου, αρθρογράφου στο “κουρδιστό πορτοκάλι” (και μέλος του Ποταμιού όπως έμαθα αργότεραΑνανέωση: O κ. Παπαγεωργίου επικοινώνησε μαζί μου -βλ. σχόλιο παρακάτω- και μου ανέφερε πως δεν ανήκει στο Ποτάμι) δράττομαι και εγώ της ευκαιρίας, να γράψω μερικούς λόγους για τους οποίους θα ψηφίσω “ΟΧΙ”. Το άρθρο μερικές φορές απευνθύνεται αποκλειστικά στον κ. Παπαγεωργίου, ενώ κάποιες άλλες στο γενικότερο κοινό. Ο αναγνώστης θα καταλάβει εμέσως πότε απευθύνομαι σε αυτόν, και πότε στον κ. Παπαγεωργίου. Όπως και να έχει πάντως αναγράφονται τα πάντα! Τα όποια οικονομικά θέματα είναι γραμμένα με πολύ απλό τρόπο για να τα καταλαβαίνουν ακόμα και οι μη έχοντες γνώσεις οικονομικών. Παρακαλώ λοπόν να κάνετε λίγη υπομονή και να το διαβάσετε ολόκληρο παρόλο τον όγκο του. Πιστεύω πως διαβάζεται εύκολα.

1) Να σας δώσω 10 λόγους που θα ψηφίσω ναι;
Εγώ να σας δώσω 10 λόγους που θα ψηφίσω ΟΧΙ;

2) Το δημοψήφισμα επί της ουσίας είναι ναι ή όχι στο ευρώ. Εγώ είμαι με το ευρώ.
α) Εκπληκτικό! Προπαγάνδα από την πρώτη κιόλας φράση! Σπουδαίο κλίμα τρομοκρατίας, κ. Παπαγεωργίου σας παραδέχομαι! ΕΠΙΣΗΜΑ όμως αγαπητέ μου, το ερώτημα του δημοψηφίσματος αφορά αποκλειστικά την αποδοχή των προτάσεων των Θεσμών, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ-ΜΑ-ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με έξοδο από το ευρώ ή όχι. Το ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος το λέει καθαρά αυτό.

Και να και η απόδειξη:
Φωτογραφία ψηφοδελτίου
http://tinyurl.com/psifodeltio-2015

Και το γραπτό κείμενο στο ίδιο το ΦΕΚ (πρώτη σελίδα δεξιά)
http://tinyurl.com/psifodeltio-FEK

β) Ακόμα όμως και αν μιλάγαμε ΕΠΙΣΗΜΑ για έξοδο από το ευρώ, εγώ είμαι με την δραχμή. (βλ. παρακάτω το γιατί)

3) “Η χώρα δεν έχει συντεταγμένο πλάνο εξόδου από το ευρώ”.
Αυτό είναι καθαρά η γνώμη σου. ΔΕΝ γνωρίζεις τι έχει η κυβέρνηση και τι όχι. ΑΝ είχες όντως κάτι που θα επιβεβαίωνε τα λόγια σου θα μας το έδειχνες ως απόδειξη για να σε πιστέψουμε. Σωστά;

ΥΓ: Φυσικά το ότι εγώ διαφωνώ μαζί σου δεν σημαίνει πως η ελλάδα έχει όντως κάποιο πλάνο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να λέμε ότι θέλουμε και μετά να προσπαθούμε να το τεκμηριώσουμε ως σωστό μόνο και μόνο επειδή έτσι νομίζουμε. Για καθε πράγμα που αναλαμβάνουμε την ευθύνη να δηλώνουσε ως σωστό πρέπει να είναι κιόλας. Αλλιώς είναι λόγια του αέρα. Δώσε μου κάτι που να σε πιστέψω/ουμε πως η ελλάδα δεν έχει τίποτα όπως λες

4) …”μέχρι το νέο νόμισμα να έχει αξιοπιστία”
Λοιπόν, σε ότι αφορά εμένα, μια χαρά αξιόπιστο είναι. Δοκιμασμένο για χιλιάδες χρόνια. Περισσότερο δεν γίνεται….

ΥΓ: Για εξήγησε μας τι σημαίνει «αξιοπιστία»; Γιατί στον οικονομικό τομέα σημαίνει «ΑΕΠ» (Σημ: Αν κάποιος δεν ξέρει τον ορισμό του ΑΕΠ ας συνεχίζει να διαβάζει)

ΥΓ2: Και μια ερώτηση: την ίδια αξιοπιστία απαιτούσες να έχει και το ευρώ όταν ήρθε; Ή μήπως το δίλημμα αφορά την δραχμή μόνο;

5) “…όλα αυτά σε συνδυασμό με κράτος που παράγει προϊόντα, άρα πλούτο και θα προσελκύσει νέες επενδύσεις. Βλέπετε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα;”.
ΝΑΙ ΒΛΕΠΩ. Βλέπω εκεί που εσείς δεν βλέπετε. Και θα κάνω ολόκληρη ανάλυση παρακάτω γιατί είναι αρκετά μεγάλο το κείμενο για να το γράψω εδώ.

6) Εάν πάμε στη δραχμή υπό ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τότε τα γεράκια των αγορών και κάτι μεγαλοεπιχειρηματίες …..(…)….. θα μπουκάρουν στη χώρα και θα πάρουν τα πάντα τσάμπα.
Έχεις δίκιο σε αυτό. Δυστυχώς λόγο του πληθωρισμού και της υποτίμησης της δραχμής αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί. Ή μάλλον για να είμαστε ειλικρινής όχι απλά “μπορεί να συμβεί” αλλά σίγουρα κάμποσοι κερδοσκόποι θα το κάνουν.


ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ
α) Αυτό γίνεται ΗΔΗ, επειδή ΗΔΗ με κλέβουν, ΗΔΗ μου ρουφάνε το αίμα, ΗΔΗ μου παίρνουν τα πάντα τσάμπα, ΗΔΗ οι πουλημένοι πολιτικοί ξεπούλησαν τα μισά λιμάνια και αεροδρόμια, ΗΔΗ δίνουν μισθούς πείνας, που ΗΔΗ, ΗΔΗ, ΗΔΗ,… ε, τότε ΣΕ ΤΙ διαφέρει αν με κλέψουν οι μεν ή οι δε; Η μήπως θα συγκινηθώ αν με κλέψουν οι ευγενικοί πολιτικοί, αλλά θα στεναχωρηθώ αν με κλέψουν οι κακοί κερδοσκόποι, τα κακά γεράκια και οι κακοί τοκοφλύφοι; Λες αυτές οι δυο ομάδες να διαφέρουν πολύ μεταξύ τους και εγώ να μην το έχω δει; Αν ναι για πες μου σε τι. Γιατί εγώ ίδιους τους βλέπω (έχω μια μικρή μυωπία οφείλω να ομολογήσω αλλά κάτι μου λέει πως δεν φταίει αυτό).

β) Και για πες μου και κάτι άλλο: μήπως ο πληθωρισμός ισχύει μόνο για τους μισούς; Για ποιο λόγο αυτό που λες μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ με τα γεράκια και τους κερδοσκόπους που λέγαμε πριν; Μόνο αυτοί έχουν λεφτά; Αν έχω την συνταξούλα μου ή τον μισθό μου και το παιδί μου, μου στείλει λεφτά από το εξωτερικό, από κει δηλ., που ο τιμάριθμός και ο πληθωρισμός είναι διαφορετικά τι πρόβλημα θα έχω; Γιατί δεν μπορώ να τα ξοδέψω όπως γουστάρω εγώ; Μήπως υπάρχει κανένας νόμος που λέει ότι μόνο οι τοκογλύφοι έχουν δικαίωμα να αγοράζουν στην Ελλάδα;

Αντιθέτως αγαπητέ, αν με π.χ 1.000 λίρες Αγγλίας ένας άγγλος αγοράσει π.χ 1.000 πράγματα τότε ένας έλληνας μπορεί να αγοράσει 10.000, 100.000 ή όσο είναι η υποτίμηση της δραχμής. Σωστά; Αυτό δεν είπες και εσύ ο ίδιος καθαρά και ξάστερα λίγο ποιο πάνω; Ξέρεις πολύ καλά, πως ΚΑΘΕ έλληνας, φτωχός ή μη, που έχει άνθρωπο στο εξωτερικό (ή ακόμα και όχι… να ‘ναι καλά το Forex και το internet) δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τίποτα. Γιατί λοιπόν ψεύδεσαι; Συμπάθα με για την λέξη αλλά ποια άλλη να χρησιμοποιήσω; Όλα όσα είπα, αλήθεια δεν είναι;

Ας κάνουμε έναν πρόχειρο υπολογισμό για να μην νομίζεις πως σε κατηγορώ τσάμπα: τουλάχιστον 400.000 άνθρωποι έχουν μεταναστεύσει μέχρι στιγμής εξ’ αιτίας της κρίσεως. Που σημαίνει ότι άφησαν 400.000 μητέρες και 400.000 πατέρες πίσω. Δηλαδή 800.000 γονείς. Άντε να πούμε 600.000 για να είμαστε μέσα. Δεν θα είναι ανακούφιση λοιπόν αν 600.000 άνθρωποι έχουν δυνατότητα χρημάτων; Λεφτά που για τα παιδιά τους μπορεί να είναι μια δεκάρα με τον εκεί τιμάριθμο / πληθωρισμό, αλλά για τους εδώ έλληνες γονείς να είναι ολόκληρη περιουσία; Μια περιουσία διπλής, τριπλής, τετραπλής αξίας ανάλογα με το πόσες (δυο, τρεις, τέσσερις) φορές θα υποτιμηθεί η δραχμή; Άρα τι οικονομικό πρόβλημα θα έχω; Ποιος ο λόγος λοιπόν του να μείνω στο ευρώ. Γιατί να το κάνω;

Ίσως πεις πως “δεν έχουν όλοι συγγενείς στο εξωτερικό”. Ναι πράγματι. Όμως όπως είπα και πριν το Forex και το internet να ‘ναι καλά. Και μη μου πεις πως δεν τα ξέρεις αυτά τα δύο. Πες μου τώρα πως δεν έχεις ξανακούσει τον όρο “ανταλλαγή συναλλάγματος” να πάω να βρω κανένα γκρεμό να πέσω. Και μη μου πεις πως δεν έχεις ακούσει ούτε τον όρο “internet” γιατί τότε όντως θα πάω να ψάξω για γκρεμό. ( Γιατί πάντως έχω την βεβαιότητα πως δεν κινδυνεύω από κανένα από τα δύο; )

Ίσως πεις πως χρειάζονται ειδικές γνώσεις (χρηματιστηρίου π.χ) και τα γεροντάκια δεν ξέρουν από αυτά. Πράγματι σε γενικές γραμμές χρειάζονται, αν και ΟΧΙ απαραίτητα, αλλά δόξα τω Θεώ, δεν χρειάζεται να είμαστε στο ευρώ για να κάνουν οι λογιστές, οι οικονομολόγοι, οι χρηματιστές και οι σχετικοί, την δουλειά τους βρε αδερφέ. Ξέρουν να την κάνουν πολύ καλά ακόμα και με δραχμές.

Ίσως πεις πως δεν φτάνουν αυτά. Έχεις δίκιο και εγώ πιστεύω πως δεν φτάνουν. Αλλά από την στιγμή που έχουμε χώρο για επενδύσεις (βλ. παρακάτω) γιατί να δεχτώ τους όρους τρίτων;

7) Δεν είμαστε Ισλανδία, που σημαίνει ότι δεν είμαστε ένα απομονωμένο νησί χωρίς εχθρούς. Γύρω μας, δεν έχουμε τους πιο ήρεμους και φιλειρηνικούς γείτονες.
Σωστό επιχείρημα. Όμως η δική μου πείρα, μου λέει και κάτι ακόμα. Πως ο διεφθαρμένος άνθρωπος που έχει το θράσος να νομίζει πως όλα σε αυτήν την γη του ανήκουν και πως οι άλλοι δεν είναι παρά μόνο απλά σκουπίδια που τον εμποδίζουν να περπατήσει στον ένδοξο δρόμο που οδηγεί στον πλούτο “του”, δεν έχει σκασίλα το αν εσύ είσαι στην Ε.Ε ή όχι. Απλά περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να ορμήσει στην λεία του σαν κοράκι που είναι. Και αν τυχαίνει να μην υπάρχει αυτή η ευκαιρία, τότε πολύ απλά ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, με κάποιο “τυχαίο” και “ατυχές” γεγονός εις βάρος πάντα του κοροϊδου που πιστεύει πως είναι ασφαλής επειδή βρίσκεται, λέει, στην Ε.Ε. Και καλύπτει τα ίχνη του έχοντας ως σύμμαχο του εναντίων των συνανθρώπων του, είτε την ψυχολογική εκμετάλευση, είτε την άγνοια, είτε τις απειλές εναντίων αυτών που κατάλαβαν το παιχνίδι του και αντιδρούν.

Θέλω να σου πω και κάτι χωρίς να υπάρχει ίχνος θελήσεως προσβολής προς το πρόσωπο σου: είσαι και εσύ μέσα στα λαμόγια, στους κακούς. “Θυμήθηκες” ότι πρέπει να μας πεις τον φόβο των Τούρκων ΑΜΑ ΒΓΟΥΜΕ από την Ε.Ε, αλλά -ω τι σύμπτωση- “ξέχασες” να μας πεις ότι όλο αυτό είναι το συνηθισμένο επιχείρημα τρομοκρατίας ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΤΕΘΕΙ ΗΔΗ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ Ε.Ε!

Θες μερικές απόδειξεις; Ορίστε:
– Μπήκαμε στην πρώην ΕΟΚ, σημερινή Ε.Ε, το 1961.
Εμπόδισε αυτό τους Τούρκους να πράξουν τα των Ιμίων το 1996; ΟΧΙ!

– Μπήκαμε στην πρώην ΕΟΚ, σημερινή Ε.Ε, το 1961.
Εμπόδισε αυτό τους Τούρκους να ετοιμαστούν για επίθεση εναντίων μας το 1999; ΟΧΙ! (Την εποχή του μεγάλου σεισμού που έπεσε το εργοστάσιο της Ρικομέξ… ο σεισμός τους εμπόδισε έμμεσα και άμεσα γιατί πάνω-κάτω πάθανε και αυτοί τα ίδια)

– Μπήκαμε στην πρώην ΕΟΚ, σημερινή Ε.Ε, το 1961.
Εμπόδισε αυτό τους Τούρκους να σκοτώσουν τον Σμηναγό μας, τον Κώστα Ηλιάκη πάνω από το Αιγαίο ΜΑΣ το 2006; ΟΧΙ!

Βαριέμαι να γράφω και άλλα παραδείγματα, όμως να είσαι σίγουρος πως υπάρχουν πολλά ακόμα και ΕΠΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ. Να ένα ακόμα δείγμα: http://tinyurl.com/GR-F16-Vs-the-Turks. Εσύ απ’ την άλλη μπορείς να μου δώσεις κάτι, ένα θετικό σχόλιο, ή ξέρω γω τι, που να επιβεβαιώνει ότι είναι καλό πράγμα η παραμονή μου στην Ε.Ε και/η το ευρώ; Ίσως την προθυμία ή την καλωσύνη των Ευρωπαίων στο να μας βοηθήσουν ας πούμε; Εμάς ντε… τους συμμάχους τους… που είμαστε συν-ευρωπαίοι… που είμαστε τόοοοοσες χιλιάδες χρόνια γείτονες… που όλοι κόπτονται από την μεγάλη τους λύπη έτσι και βγούμε τελικά… ε; Για πες μας; Έκαναν ποτέ κάτι για τους Τούρκους; Πότε μας βοήθησαν με το θέμα της Θράκης; Πότε μας βοήθησαν με το θέμα της Μακεδονίας; Πότε τους έβαλαν στην θέση τους; Πότε έδειξαν ΕΣΤΩ ΕΝΑ δείγμα συγκίνησης για το κακό που μας βρήκε; Πότε στεναχωρήθηκαν; Ή μήπως ο θάνατος των παλληκαριών μας εκεί πάνω στους αιθέρες δεν είναι σημαντικό; Πότε; Για λέγε… Θες να σου πω εγώ; ΠΟΤΕ! Γιατί λοιπόν να μείνω στην Ε.Ε τους, στο Ευρώ τους και ξέρω γω που αλλού; Για την μεγάλη αγάπη που μου δείχνουν;

Ίσως πεις πως τα λόγια μου επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα σου. Πως είχες δίκιο, οι Τούρκοι είναι ένας ορατός εχθρός κ.τ.λ… Και πράγματι θα είχες δίκιο σε μεγάλο βαθμό αν δεν υπήρχε μια λεπτομέρεια που ανατρέπει τα πάντα: ο οριθμός των ανθρωπων που έχουν το θράσος να νομίζουν ότι είναι οι άρχοντες του κόσμου. Νομίζεις πως οι Τούρκοι είναι οι μόνοι άπληστοι στον πλανήτη; Για υπενθύμισε μου τι ακριβώς είναι οι Αμερικάνοι; Τι είναι το ΝΑΤΟ; Τι είναι η Κίνα; Τι είναι όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες πολιτικοί και μη; Εσύ γνωρίζεις άνθρωπο που να έχει την εξουσία στα χέρια του και να μην κοιτάζει το συμφέρον του; Εγώ όχι.

Με βάση αυτό το σκεπτικό λοιπόν, και γνωρίζοντας οι της εξουσίας πως η Ελλάδα έχει όλους τους άσσους στο μανίκι της, (βλ. παρακάτω) πιστεύεις πραγματικά πως θα μας αφήσουν στην μοίρα μας βοήθητους, σε περίπτωση που κάποιος από τους υπόλοιπους (και πολύ αγαπητούς μας συμμάχους βεβαίως-βεβαίως) μας επιτεθεί; Φυσικά και όχι. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως όχι. Όχι βέβαια επειδή μας αγαπούν (ω, Παναγιά μου!) αλλά επειδή ξέρουν ότι θα χάσουν την μερίδα του λέοντως, κάτι που φυσικά δεν θέλουν. Γι’ αυτό και ακριβώς θα μας βοηθήσουν. Ο φόβος φυλάει τα έρμα αγαπητέ μου και η ιδέα του ότι μπορεί η αυτού μεγαλειότητα του εαυτούλη τους να χάσει τα πλούτη “τους”, θα μας προφυλάξει από κάθε ξένο κακό λύκο, όπως και όλους τους λαούς που τυχαίνει να έχουν πλούτη αμύθητα υπό την κατοχή τους. Μέχρι να τα φάνε αυτοί φυσικά. Γι’ αυτό και δεν θα αφήσουν κανένα να επέμβει στα σχεδιά τους μέχρι τότε. Είναι πάρα πολύ άπληστοι για να το κάνουν αυτό. Η Τουρκία δεν θα μπορέσει ΠΟΤΕ να κάνει κακό στην Ελλάδα χωρίς να επέμβει μια Ρωσσία, ένα ΝΑΤΟ, μια Αμερική. Εσύ τι λες; Να αφήσουν τον Ερντογάν να τους πάρει την λεία μέσα από το στόμα;

Ίσως πεις πως “δεν μπορείς να το ριψοκινδυνεύσεις”. Πως είναι πολύ επικίνδυνο. Ναι, συμφωνώ πως είναι επικίνδυνο, αλλά για πες… είναι περισσότερο επικίνδυνο από το να με κόψει ένα αυτοκίνητο; Από όσο το να σε μαχαιρώσουν κάποια μέρα; Ή όσο από το να πάθεις εγκεφαλικό; Τι θες να κάνω γι’ αυτό; Να φοβάμαι να ζήσω μπας και πεθάνω κάποτε; Και μέχρι τότε να πεθαίνω κάθε μέρα είτε από το άγχος ότι δεν θα έχω να φάω, είτε από την πραγματική πεινα; Και εγώ και η οικογένεια μου; Μέχρι στιγμής 10.000 άνθρωποι αυτοκτόνησαν εξ’ αιτίας της κρίσεως. Δεν σε είδα να ανησυχείς. Και δεν πέθαναν εξ’ αιτίας της Τουρκίας αλλά της αγαπημένης σου Ε.Ε. Από την στιγμή που έχω ελπίδα να επιβιώσω θα πω όχι, επειδή ΙΣΩΣ μας επιτεθούν οι Τούρκοι, την στιγμή που υπάρχουν π.χ κάποιοι Ρώσσοι που θα τους εμποδίσουν; Λυπάμαι αγαπητέ αλλά νομίζω πως μπορώ να το ριψοκινδυνεύσω.

Α, και όλα αυτά αν:
1) ΑΝ βγούμε από την Ε.Ε,
2) ΑΝ βγούμε από το ευρώ

…την στιγμή που το δίλημμα είναι αν μας αρέσει η ιδέα της περικοπής συντάξεων ή όχι!! (Γιατί αυτό λέει το αυριανό δημοψήφισμα, όπως είπα και πριν με βάση το ΦΕΚ:
http://tinyurl.com/psifodeltio-FEK )

7) Είμαστε μια μικρή χώρα. Η έξοδος από το ευρώ δεν θα μας αποδεσμεύσει από τους κακούς ξένους
Και εδώ σωστός. Και μάλιστα το χρέος δεν θα σβηστεί. Ομως ανάμεσα σε ένα μεγάλο και γεμάτο αλλά σκισμένο σακούλι που στάζει αργά αλλά σταθερά, και σε ένα μικρό και γεμάτο σακούλι που όμως δεν χάνει ούτε σταγόνα, ε, σόρρυ αλλά προτιμώ το δεύτερο. Γιατί μπορεί το μικρό σακούλι να είναι μικρό, όμως θα είναι πάντα γεμάτο. Με τα χρόνια όχι μόνο θα ξεχρεώσω τα χρέη μου χάρη σε αυτό, αλλά μετά θα έχω και όλα τα κερδη δικά μου. Ενώ με το μεγάλο σακούλι δεν θα έχω ποτέ τίποτα, άσχετα με το μέγεθος του. Και το μεγάλο σακούλι είναι το ευρώ. Σόρρυ αν δεν αρέσει αυτό σε μερικούς.

8) Αντίθετα θα μας ρίξει στην αγκαλιά του πιο φασιστικού κράτους της Ευρώπης, την Ρωσία.
Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι υπάρχει μια μικρή έλειψη γνώσης σε ότι αφορά την οικονομική και την πολεμική ιστορία της Ρωσσίας. Συνιστώ να διαβάσεις περισσότερα γι’ αυτά, από το 1453 και μετά μέχρι σήμερα (ναι από την πτώση της Πόλεως και μετά… μπορεί εμείς να έχουμε συνδιάσει αυτήν την ημερομηνία με τους Τούρκους άλλά υπάρχουν και άλλες χώρες στον πλανήτη ξέρεις). Κρίμα που το κείμενο είναι ήδη μεγάλο και δεν μπορώ να γράψω πολλά ακόμα ώστε να σου εξηγήσω. Θα σου πω όμως κάτι. Η λέξη “φασισμός” ΔΕΝ υπήρχε μέχρι σήμερα στην ιστορία της Ρωσσίας με την καθαρή έννοια του όρου. Και όσες φορές υπήρξε ήταν ανωμαλία της ιστορίας της, γιατί δεν ήταν στο σκεπτικό της Ρωσσίας αυτού του είδους ο πολιτισμός, Αντιθέτως ήταν, -ποιον άλλων φυσικά;- των γνωστών μας οίκων Ροθτσιλντ και Ροκφέλερ, μέσω του τεκτονισμού ο οποίος ξεκίνησε πολύ πριν το 1453. Εν ολοίγοις ήταν των ιδίων σάπιων ανθρώπων που κυβερνούν σήμερα την Ε.Ε, το Ευρώ, και εμάς. Μάθε την ιστορία που σου λέω και θα καταλάβεις.

Αλλά ακόμα και αν οι Ρώσσοι ήταν φασίστες ΤΙ ακριβώς μας νοιάζει; Τι νομίζεις ότι είναι το ΝΑΤΟ ή οι Αμερικάνοι και οι υπόλοιποι δηλαδή; Άγιοι; Δεν έχεις κανένα λόγο να τους θες λιγότερο ή περισσότερο. Άρα δεν είσαι αντικειμενικός όταν ψηφίζεις υπέρ του ενός (είτε είναι το “Ναι” είτε το “Οχι”). Και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν η Ρώσσοι είναι φασίστες ή όχι, γιατί αν ποτέ με κατακτήσουν, ΔΕΝ θα έχει καμμιά διαφορά για μένα -τον απλό Έλληνα πολίτη- από το αν θα με έχει κατακτήσει κάποιος άλλος π.χ το ΝΑΤΟ, ή, ή Ε.Ε.

9) Τα φλέρτ με τη Ρωσία δεν βοήθησαν κανέναν.
Ναι μωρέ… Ποτέ δεν βοηθηθήκαμε από την Ρωσσία… λες εκείνη η ρημάδα η συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (1774) κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας για παράδειγμα, να μην έπαιξε κανένα ρόλο ε; Που χάρη σε αυτήν την συνθήκη οι Έλληνες απέκτησαν το δικαίωμα να βγουν στην Ευρώπη. Στην οποία Ευρώπη, όχι μόνο έμαθαν γράμματα, ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (ΣΥΓ)ΓΡΑΜΜΑΤΑ των αρχαίων Ελλήνων προγόνων μας που εκείνη την εποχή η Ευρώπη τα είχε αγκαλιάσει όπως η μάνα το παιδί της, (αφού τους έβγαλε από την ζοφερή εποχή του Μεσσαίωνα και τους έβαλε στην λαμπρή εποχή του Διαφωτισμού), αλλά εν συνεχεία μπόρεσαν και ανέπτυξαν το δικό τους εμπόριο χάρη στο οποίο έβγαλαν χρήματα και αγόρασαν όπλα για την επανάσταση του ’21. Λες αυτά να μην έπαιξαν κανένα ρόλο ε; Τίποτα το σπουδαίο δεν έγινε ε;… ψιλοπράγματα…

ΥΓ: Και φυσικά μπορώ να σου πω και άλλα αν με ρωτήσεις.

10) δεν νομίζω το ”ξανθό γένος” να έρθει να μας δώσει καραβιές λεφτά για χάρη της Ορθοδοξίας.
Το ότι θα έρθει είναι σίγουρο. Ίσως όχι για το χατήρι της ορθοδοξίας (αν και μπορεί αυτό να είναι αλήθεια για κάμποσους Ρώσσους), αλλά επειδή όπως είπαμε λίγο πιο πάνω, δεν θέλουν να χάσουν την μερίδα του λέοντως. Δεν σκοπεύουν να χάσουν τίποτα. Δεν είναι βλάκες.

11) Η πολιτική αστάθεια, τους μόνους που θα ωφελήσει είναι τους ακραίους. Ηδη έχουμε έναν νέο Εθνικό Διχασμό: Τους συμφωνιακούς και τους αντισυμφωνιακούς.
Σωστό επιχείρημα υπό το πρίσμα της λογικής. Υπό το κλίμα του φόβου εξαιρετικό! Έχεις απόλυτο δίκιο. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι περιμένουν αποκλειστικά και μόνο τις διάφορες οικονομικές καταστάσεις για να τσακωθούν και ΠΟΤΕ δεν φτάνουν στα άκρα. Είναι γνωστό πως ΔΕΝ τσακώνονται ΠΟΤΕ για ηλίθιους λόγους! Για παράδειγμα:

ΔΕΝ έχουν τσακωθεί ΠΟΤΕ για την πολιτική, για το ποιο κόμμα θα ψηφίσουν
ΔΕΝ έχουν τσακωθεί ΠΟΤΕ για ούτε για τον Ολυμπιακό, ούτε για τον Παναθηναϊκό
ΔΕΝ έχουν τσακωθεί ΠΟΤΕ ούτε καν για το παρκάρισμα. Το φαντάζεσαι;
Δεν, δεν δεν….

Και άκου και το άλλο: αυτή η ρημάδα η πολιτική αστάθεια έχει ιδιαίτερη αγάπη στην δραχμή και δεν καταδέχεται να συνδεύσει κανέναν άλλο. Το ευρώ δε; ΠΟΤΕ! Είμαστε μια χώρα που χρειάζεται αποκλειστικά και μόνο την δραχμή για να καυγαδίσει. Να σκεφτείς δε, ότι ΠΡΟ του δημοψηφίσματος όλοι καθόντουσαν ήσυχα στα αυγά τους! Ξέρεις τι σκέφτομαι; Ότι αν υπερισχύσει το ευρώ ίσως να συμφιλιωθούμε οριστικά σαν ανθρωπότητα! Λες να γίνει ποτέ πραγματικότητα αυτό; Λες να μην ξαναγίνει ΠΟΤΕ πόλεμος σε αυτήν την έρμη γη; Να καταφέρουμε να είμαστε μια μεγάλη αγαπημένη οικογένεια μερικών δις ανθρώπων χωρίς έριδες; Πω, Πω! Όμως… δεν καταλαβαίνω να πάρει η ευχή, αν αυτό είναι αλήθεια, τοτέ γιατί δεν το φτιάχναμε το ρημάδι πριν από κάτι χιλιάδες χρόνια και περιμέναμε τόσα πολύ, ώστε να γλυτώσουμε από όλους τους ηλίθιους πολέμους που έγιναν εντωμεταξύ;

ΥΓ: Δεν πιστεύω να θες να σου απαντήσω σοβαρά σε αυτό ε;

12) Φανταστείτε τι θα γίνει σε μια χώρα η οποία θα έχει διαλυθεί.
Από το ευρώ;
ΥΓ: Ρητορική η ερώτηση, δεν χρειάζεται να απαντήσεις

13) Η λιτότητα είναι τοξική όντως και έχει εξαθλιώσει πολύ κόσμο. Εάν πάμε στη δραχμή, απλά θα οξυνθεί η εξαθλίωση των αδυνάμων.
Μέχρι στιγμης σε όλο το αποπάνω κείμενο έχω αναφέρει τουλάχιστον 3-4 φορές την υπενθύμιση “βλ. παρακάτω”. Νομίζω λοιπόν πως ήρθε η ώρα να “πάμε παρακάτω” και να εξηγήσουμε μερικά πράγματα. Τα σπουδαιότερα κομμάτια του όλου κειμένου.

Επειδή πολύ τρομοκρατία έπεσε τις τελευταίες μέρες για το τι τεράστια καταστροφή θα συμβεί στην Ελλάδα σε περίπτωση επιστροφής της δραχμής, θέλω να εξηγήσω κάποια πράγματα. Το για ποιο λόγο η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα είναι σωτήρια για μας όπως είναι και για κάθε έθνος. Για να ακριβολογούμε αυτά που θέλω να πω είναι τα εξής:

– Το γιατί το εθνικό νόμισμα είναι καλύτερο και σωστότερο για μια οικονομία.
– Πώς θα ξεχρεώσουμε τα χρέη μας άμα υποτιμηθεί η δραχμή
– Υπάρχει χώρος για νέες επενδύσεις; Και αν ναι, μαζί με το ευρώ ή όχι;

Η πρώτη ερώτηση θα έχει μια κανονικού μεγέθους απάντηση σε ποσότητα κειμένου, η δεύτερη μια πολύ μικρή γιατί θα είναι περιττό να εξηγήσω τα νοήματα που θα έχω πει ήδη και θα τα έχετε καταλάβει μόνοι σας, και η τρίτη θα είναι τεράστια. Αλλά αυτή είναι το ζουμί, άρα λίγη υπομονή παρακαλώ. Ευχαριστώ

Θα ξεκινήσω με το εθνικό νόμισμα. Να πληροφορήσω εδώ, πως επειδή τα οφέλη ενός εθνικού νομίσματος είναι πάρα πολλά, θα πω μόνο ένα παράδειγμα. Πιστεύω πάντως, πως αυτό το παράδειγμα καλύπτει μια μεγάλη γκάμα άνθρωπων άμεσα ή έμμεσα.

Γιατί χρειαζόμαστε εθνικό νόμισμα;
Σκοπός της ύπαρξης ενός οποιουδήποτε αντικειμένου είναι η ανάγκη αυτού. Π.χ η ύπαρξη του φαγητού στο τραπέζι είναι η ανάγκη του να φας. Καλώς ή κακώς, η επιβίωση του πληθυσμού μιας χώρας βασίζεται στην οικονομία της. Και η ΣΤΑΘΕΡΗ οικονομία βασίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο εθνικό νόμισμα. Με το εθνικό νόμισμα το κράτος μπορεί να πληρώνει τα έξοδα του κράτους κάτι που ΔΕΝ γίνεται με το ευρώ.

Για να ακριβολογούμε το εθνικό νόμισμα έχει ως σκοπό τρεις βασικούς στόχους:
1) Να παίρνουν μισθό οι νέοι, άρα να έχουν δουλειά
2) Να παίρνουν οι γέροι σύνταξη για να έχουν να ζήσουν
3) Να φροντίζει το κράτος να έχει να πληρώνει τους δύο αποπάνω

Αυτά τα τρία είναι αλληλένδετα. Δεν μπορεί το ένα να μην συνυπάρχει με το άλλο. Και αυτή ακριβώς είναι η βασική κυριαρχία του εθνικού νομίσματος. Ο κύκλος που κάνει. Μια δεκάρα να έχει κανείς για μισθό θα του φτάνει γιατί το εθνικό νόμισμα αφού κάνει κύκλο και περάσει από όλες τις κατηγορίες επαγγελμάτων, (έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να έχουν λεφτά στα χέρια τους) επιστρέφει πάλι στο κράτος, άρα τα λεφτά υπάρχουν πάντα μέσα στην χώρα και θα τα έχει πάντα ο λαός στα χέρια του. Το ευρώ αντιθέτως, δημιουργήθηκε εξ’ αρχής για να αποθησαυρίζεται, δηλ., για να μαζεύεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο (τράπεζες) στο οποίο μόνο οι λίγοι και εκλεκτοί θα έχουν δίκαιωμα και πρόσβαση. (Οι πλούσιοι φυσικά.)

Δύο πληροφορίες πρέπει να δώσουμε τώρα:
Πρώτον: Με πολύ απλά λόγια, ο ορισμός “ΑΕΠ” σημαίνει το πόσα λεφτά θα έβγαζε το κράτος αν πουλούσε όλα τα προϊόντα που παρήγαγε μέσα σε ένα χρόνο.

Δεύτερον: Όταν λέμε “είμαστε στο ευρώ” εννοούμε πως έχουμε συμφωνήσει με τους όποιους αρμόδιους να πάρουμε το δικό τους νόμισμα αντί να έχουμε το δικό μας. Και εν συνεπεία, αυτό σημαίνει πως έχουμε αποδειχτεί τους όρους που μας έβαλαν. Και μέσα σε αυτούς τους όρους υπάρχει και ο εξής: απαίτησαν να παίρνουν ως αντάλλαγμα ένα ποσοστό επί του ΑΕΠ μας. Δηλ., ένα ποσοστό επί της παραγωγής μας… (σε μορφή χρήματος βέβαια, δεν νομίζω να ήθελαν ένα κιλό πορτοκάλια)

Ουσιαστικά λοιπόν, όχι μόνο οι τραπεζίτες μας δανείζουν κάτι που δεν έχει καμμιά-μα-καμμία αξία (αέρα κοπανιστό μιας και το ευρώ δεν έχει υπόσταση,* αφού είναι από τη φύση του ένα χρεωστικό νόμισμα) αλλά και αντιθέτως παίρνουν την ΑΞΙΑ των αντικειμένων της παραγωγής του κράτους. (Μπορεί να μην αρέσουν τα πορτοκάλια… αλλά αν μιλάμε για π.χ πετρέλαιο; )

* = Και τι σημαίνει υπόσταση; Στον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ τομέα σημαίνει ότι δεν υπάρχει τόση αξία σε χρυσό όσα ευρώ υπάρχουν. Άρα είναι απλά ένα νόμισμα “στο φλου”, σκέτος αέρας κοπανιστός κυριολεκτικά. Δεν έχει πραγματική αξία. Χρησιμοποιείτε μόνο για λογιστικούς συμψηφισμούς των διαφόρων αξιών στις συναλλαγές.

Σε ένα άλλον τομέα όμως, ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, υπόσταση είναι η εργασία των ανθρώπων αφού χάρη σε αυτούς παράγεται έργο. Είπαμε πριν πως ο σκοπός του εθνικού νομίσματος είναι να πληρώνει τα έξοδα του κράτους και ότι αφού κάνει κύκλο και όλοι οι άνθρωποι έχουν λεφτά, επιστρέφει πάλι στο κράτος. (Άρα οι άνθρωποι έχουν ΠΑΝΤΑ λεφτά έστω και λίγα.) Αυτό όμως γίνεται με μια προϋπόθεση: για να πληρωθεί κάποιος πρέπει να δουλεύει. Αλλά αφού το ευρώ το παίρνουμε έτσι και αλλιώς (αφού αυτήν την συμφωνία έκανε ο Σημίτης όταν μπήκαμε στο ευρώ) ΔΕΝ χρειάζονται άνθρωποι για να δουλεύουν, άρα η αξία του είναι αντίστροφη με το επιπέδο απασχόλησης. Η αξία του δεν στηρίζεται στην δαπάνη του για να παραχθεί έργο, πλούτος, παραγωγή, άρα όσο το έχουμε σαν νόμισμα, οι νέοι άνθρωποι ΔΕΝ θα μπορέσουν ΠΟΤΕ να βρουν δουλειά. Εξ’ ου και η αύξηση των ανέργων: 1.500.000 άνεργοι τα τελευταία πέντα χρόνια. Μπορεί βέβαια να λένε πως αυτό το νούμερο δημιουργήθηκε “ως προσπάθεια για να πληρώσουμε τα χρέη μας”, αλλά στην πραγματικότητα όλο αυτό ήταν προσχεδιασμένο από την πρώτη μέρα που φτιάξανε το ευρώ. Οι απολύσεις για την “προσπάθεια” πληρωμής των χρεών ήταν απλά η δικαιολογία. Γι’ αυτό και ΠΡΕΠΕΙ, είναι απαραίτητο προς μελλοντική μας επιβίωση, να φύγουμε μακριά του όσο γρηγορότερα γίνεται… Κρίμα που σε αυτό το δημοψήφισμα τίθεται θέμα το αν θα συμφωνήσουμε στο να μπουν νέα μέτρα (περικοπή συντάξεων, κούρεμα καταθέσεων, αύξηση ΦΠΑ και ΠΟΛΛΑ ακόμα) ΚΑΙ ΟΧΙ για το αν θα φύγουμε μακριά του ή όχι. Θα ψήφιζα δαγκωτό “Ναι, να βγούμε”.

ΥΓ: Τα νέα μέτρα που ανέφερα δυο γραμμές πιο πάνω, δεν είναι γενικευμένες ιδέες που σκέφτηκα ως παράδειγμα. Είναι από το έγγραφο των προτάσων των θεσμών που μπορείς να το βρεις ευρέως στο internet. Δεν θέλω να ακούσω τίποτα δικαιολογίες περί εκφοβισμού υπέρ του “Οχι”. Αυτό το κάνουν οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης… ή μήπως το “Εξαθλίωσης” είναι σωστότερο; )

Α, και αν κάποιος έχει το ερώτημα “πως θα αποπληρώσουμε τα χρέη μας αφού θα έχει υποτιμηθεί η δραχμή” η απάντηση είναι πολύ απλή: πρώτον με αυτά που ΔΕΝ θα τα χάνουμε από το π.χ ΑΕΠ (και όπου αλλού μας έχουν βάλει παρόμοιους κανόνες) γιατί το μικρό σακούλι που λέγαμε πριν θα είναι ΠΑΝΤΑ γεμάτο αφού ΠΟΤΕ δεν θα υπάρχουν τρύπες δεξιά και αριστερά και δεύτερον με νέες επενδύσεις.

Δηλαδή: Αν επιστρεφαμε στην δραχμή και θέλαμε να εξηγήσουμε με ένα παράδειγμα για το τι θα γινόντουσαν τα λεφτά που ΔΕΝ θα χάναμε από την -ακυρωμένη πια- συμφωνία μεταξύ των ευρώ/ΑΕΠ, και αν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε στο παράδειγμα μας ένα μόνο προϊόν, π.χ πορτοκάλια, θα λέγαμε το εξής:

Ας πούμε πως έχουμε τα εξής δεδομένα
– 1ευρώ = 1δραχμή
– 1 κιλό (kg) πορτοκάλια κάνει ένα 1 ευρώ
– Κάθε άνθρωπος αγοράζει ένα κιλό πορτοκάλια μια φορά την εβδομάδα
– Είμαστε 10 εκατομύρια άνθρωποι

Τότε το αποτέλεσμα θα ήταν το εξής:
1kg πορτ. επί 52 εβδ.* = 52kg ανά άνθρωπο
52kg επί 10.εκατομ. ανθρώπους = 520.000.000 ευρώ/δρχ

* = Είπαμε πως το ΑΕΠ μετριέται με βάση τον ετήσιο (52 εβδ.) υπολογισμό παραγωγής

Άρα το εισόδημα των πορτοκαλιών είναι 520.000.000 ευρώ/δραχμές τον χρόνο, εκ των οποίων ένα ποσοστό, (του ΑΕΠ) πηγαίνει στους δανειστές μας. Το πόσο μεγάλο είναι αυτό το ποσοστό παίζεται από διάφορους παράγοντες, αλλά συνήθως είναι μέχρι 6%. Αν αφαιρέσουμε το 5% (ας έχουμε στρογγυλό αριθμό) για να το δώσουμε στους δανειστές, τότε δίνουμε 26.000.000. Ένα ποσό που θα μπορούσαμε κάλλιστα να το δώσουμε είτε στους νέους μας για να έχουν δουλειά (και εμείς περισσότερη παραγωγή, άρα περισσότερα κέρδη, άρα πρισσότερο πλούτο, -αφήνω τον πλήθωρισμό απέξω αυτήν την στιγμή- άρα περισσότερο ΑΕΠ) είτε στα ήδη υπάρχοντα δάνεια. ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ! Τι θα γινόταν αν μιλάγαμε για ΟΛΑ τα προϊόντα που παράγει το κράτος;

Φυσικά ούτε όλα τα υλικά κάνουν 1 ευρώ, ούτε αγοράζουν όλοι 1 κιλό μόνο, ούτε αγοράζουν 1 κιλό την εβδομάδα και βέβαια ούτε η δραχμή θα έχει ισοτιμία με το ευρώ. Ότι υπάρχουν όμως δυνατότητες, ναι υπάρχουν. Και μιλάμε μόνο για το ΑΕΠ. Ούτε ξέρω πόσες τέτοιες “ευγενικές προσφορές” μας έχουν επιβάλει για να έχουμε το νόμισμα τους…
Επενδύσεις
Ας συνεχίσουμε τώρα και με το δεύτερο πολύ σημαντικό κομμάτι του κειμένου: τις επενδύσεις. Έχουμε δυνατότητα επενδύσεων; Η Ελλάδα θα επιβιώσει χωρίς τρίτους;

Η σύντομη απάντηση είναι πως:
1) ΝΑΙ έχουμε δυνατότητες,
2) ΝΑΙ έχουμε προοπτική για επενδύσεις,
3) ΝΑΙ μπορούμε να σταθούμε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ στα πόδια μας, ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ,

Να διευκρινήσω πως στο Νο3 αποπάνω, συμπεριλαμβάνεται η εξής πληροφορία: Για να πετύχουμε στις όποιες επενδύσεις μας πρέπει να βγούμε από το ευρώ, ΟΧΙ για τους λόγους του εθνικού νομίσματος που λέγαμε πριν, αλλά για άλλο λόγο: για τον λόγο ότι τώρα για να κάνουμε κάτι πρέπει να ζητήσουμε την άδεια τριτων. Και βέβαια δεν θα μας την δώσουν επειδή έτσι θέλουμε εμείς. Μόνο αν αποδεσμευτούμε έχουμε τις ελπίδες των νέων επενδύσεων.

Δεύτερον, πριν ξεκινήσουμε τις εξηγήσεις μας, θέλω να ρίξετε μια ματιά στα προϊόντα μας που παράγονται ΕΔΩ στην Ελλάδα για να δείτε και μόνοι σας ότι έχουμε ελληνική παραγωγή και ότι δεν χρειάζεται να απελπίζεστε για το τι θα απογίνουμε. Την δραχμούλα μας να έχουμε και όλα γίνονται αρκεί να έχουμε όρεξη για δουλειά. (Ο κύκλος του εθνικού νομίσματος που λέγαμε πριν)

Η Ελλάδα δεν έχει μόνο τουρισμό. Έχει και:
Βιομηχανίες, Ναυπηγεία, ελιές, κρόκο (Κοζάνης), ακτινίδια, ροδάκινα, πρόβειο γάλα, μπετονίτη, νικέλιο, λευκόλιθο, υδρομαγνησίτη, περλίτη, βωξίτη, χρωμίτη, ψευδάργυρο και αλουμίνα. Και όλα αυτά τα πουλάμε δεν τα χαρίζουμε.

Ίσως κάποιος πει πως επειδή είμαστε μικρή χώρα αυτά τα προϊόντα δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Και όμως! Για μια χώρα τόσο μικρή όσο η δική μας το να είμαστε από τους καλύτερους στο κόσμο είναι τιμή μας. Δεν είμαστε τελευταίοι. Είμαστε από τους πρώτους. Ρίξτε ξανά μια ματιά στην λίστα:

– Οι βιομηχανίες μας παράγουν βαρέα φορτηγά, επικαθήμενα, βαγόνια τραίνων, λεωφορεία, τρόλεϊ, μπετονιέρες, βυτία κλπ.
– Έχουμε 3 πολύ μεγάλα ναυπηγεία που μπορούν να κατασκευάσουν ότι μεγέθους πλοίο θες.
– Είμαστε 3οι σε πωλήσεις στις ελιές
– Είμαστε 3οι σε πωλήσεις στον κρόκο
– Είμαστε 3οι σε πωλήσεις στα ακτινίδια
– Είμαστε 3οι σε πωλήσεις στα ροδάκινα
– Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα
– Είμαστε 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι)
– Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο
– Είμαστε 1οι σε λευκόλιθο
– Είμαστε 1οι σε υδρομαγνησίτη
– Είμαστε 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι)
– Είμαστε 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι)
– Είμαστε 1οι και σε χρωμίτη
– Είμαστε 1οι σε ψευδάργυρο
– Είμαστε 1οι και σε αλουμίνα

Ίσως πεις αγαπητέ κ. Παπαγεωργίου πως όλα αυτά τα είχαμε και πριν, πως δεν φτάνουν και ότι χρειαζόμαστε νέες επενδύσεις. Λοιπόν ναι τις έχουμε και αυτές. Να οι νέες μας επενδύσεις:

– 1ος τρόπος – Αγωγός φυσικού αερίου
Ο αγωγός φυσικού αερίου (είτε ο Έλληνο-Ρωσικός, TIP, είτε ο Έλληνο-Αμερικάνικος, TAP) είναι μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Δεν μπορούμε να τους έχουμε και τους δύο βέβαια (λόγο συμφερόντων…. εννοείται πως οι Αμερικάνοι δεν δέχονται τους Ρώσσους στα πόδια τους) αλλά μια συμφωνία μεταξύ αυτών των πιθανότηταν εμένα με κάνει να χαίρομαι.

Χαρακτηριστικά του Αμερικανικού αγωγού:
Ο Αμερικανικός αγωγός θα φέρει 10.000 νέες θέσεις εργασίας, 1,5 δισ. ευρώ ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα και θα αποφέρει έσοδα εκατομμυρίων ευρώ ετησίως επί 25 χρόνια σύμφωνα με τον Amos Hochstein, ειδικό απεσταλμένο του State Department.

Χαρακτηριστικά του Ρωσσικού αγωγού:
Ο Ρωσσικός αγωγός θα προσφέρει 20.000 νέες θέσεις εργασίας και πολλά εκατομύρια ευρώ κέρδος ετησίως, λόγο του ότι στην συμφωνία, συμφωνήθηκε ένα τεράστιο ποσοστό επί των κερδών: 50%!

Ανάλογα λοιπόν με ποιον αγωγό θα υπογράψουμε συμφωνία, έχουμε λίγες ή πολλές ελπίδες. Οικονομικές ελπίδες.

Να ένα παράδειγμα ΕΛΠΙΔΑΣ:
– 10.000 με 20.000 νέοι άνθρωποι θα αποκτήσουν μισθό άρα θα έχουν να φάνε
– 10.000 με 20.000 χιλιάδες μάνες θα μπορούν να ξοδέψουν την σύνταξη τους για τον εαυτό τους και όχι για τα παιδιά τους
– 10.000 με 20.000 χιλιάδες πατεράδες θα μπορούν να ξοδέψουν την σύνταξη τους για τον εαυτό τους και όχι για τα παιδιά τους

Άρα 30.000 – 60.000 άνθρωποι θα έχουν προοπτικές για ένα καλύτερο μέλλον. Λίγο είναι αυτό; Και φυσικά μιλάμε χωρίς τα κέρδη από τον αγωγό/αέριο έτσι;

Ίσως πάλι πεις πως τα λόγια των πολιτικών είναι κούφια (σώπα!) και κανείς από τους δυο μεγάλους αντιπάλους, Αμερική-Ρωσσία, δεν πρόκειται να θελήσει να συνάψει συμφωνία με την Ελλάδα. Ακόμα χειρότερα δε, εν καιρό κρίσης. Άρα ότι ο αγωγός θα κάνει πολλλλάάά χρόνια για να έρθει.

Λυπάμαι πολύ αλλά εδώ θα διαψεύσω όλους τους αντιρρησίες. Η συμφωνία μεταξύ Ρωσσίας-Ελλάδας έκλεισε μόλις πριν λίγες μέρες, μόνο που τα ΜΜΕ “ξέχασαν” να το αναφέρουν. Η κατασκευή του αγωγού θα ξεκινήσει το 2016 αν φυσικά δεν υπάρξει εντωμεταξύ κάποιο σαμποτάζ.

Ξέρω πως ίσως θεωρείσετε πως “παρά πληροφορήθηκα”. Πως τέτοια συμφωνία δεν έγινε ποτέ γιατί δεν ακούστηκε τίποτα τέτοιο πουθενά….

Μα φυσικά και δεν ακούστηκε… πως θες να το ακούσεις; Από ποιον; Από τα ΜΜΕ; Όχι βέβαια… εδώ ο κόσμος (internet) το έχει τούμπανο και ‘σεις κρυφό καμάρι! Η συμφωνία έκλεισε στις 19 Ιουνίου 2015. Δες αυτά τα links και πίστεψτε σε ένα μέλλον χωρίς μνημόνιο:
http://tinyurl.com/Rossia-Ellada-symfwnia
http://tinyurl.com/Rossia-Ellada-symfwnia2

Δες και την ανακοίνωση στα Ρωσσικά κανάλια που εδώ δεν πρόκειται να την δεις ποτέ: http://tinyurl.com/Rossia-Ellada-symfwnia-Tv

Και μετά έλα πες μου…

– 2ος τρόπος – Μέταλλα στην Ελληνική γη, ορυκτός πλούτος
Παγκοσμίως τα μέταλλα είναι ονειρεμένη πηγή πλούτου. Η Ελλάδα είναι τίγκα
σε πολύτιμα μέταλλα όπως π.χ το ρουτίλιο, το λουτέσιο, το λανθάνιο το Ραδόνιο κ.τ.λ…

Θα μιλήσω ειδικά για το Ραδόνιο, ένα συγγενές μετάλλο με το ουράνιο. Τον Φεβ. του 1998 μια γεωλογική έρευνα αποκάλυψε πως υπάρχει μπόλικη ποσότητα ραδονίου στον Ελληνικό χώρο. Η μέτρηση ήταν τεράστια! Μάντεψε λοιπόν γιατί θέλουν τα μνημόνια: γιατί το ελληνικό κοίτασμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ και θέλουν να βρουν τρόπο να το φάνε.

Το αποκάτω απόσπασμα εξηγεί τα πράγματα καλύτερα: http://tinyurl.com/ereuna-radonio
Στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους. Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (το 1998) ήταν 20.000 δολάρια το γραμμάριο!
Βάσει των παραπάνω, με κάθε επιφύλαξη και σύμφωνα με υπολογισμούς από τα παραπάνω. εμπεριέχονται 48 εκατ τόνοι ουρανίου προς 20δις δολάρια ο τόνος δηλ. συνολικά $ 960.000.000. 000.000.000 (τα μηδενικά είναι σωστά και είναι: 960 τετράκις εκατομμύρια δολάρια !!!!
Σε κάθε έλληνα αντιστοιχούν 96.000.000.000$
Ναι! Διαβάστε το δυνατά (96 δισεκατομμύρια δολάρια) !!!!

Νομίζω πως δεν έχω να πω τίποτα άλλο… βλέπεις ξεκάθαρα πως ο ορυκτός μας πλούτος μπορεί να ξεχρεώσει εκατοντάδες χρέη σαν αυτά που σήμερα έχει η χώρα… Μια έξτρα έρευνα στο internet θα σε διαφωτίσει περισσότερο.

ΥΓ, μια σημείωση: Συνιστώ σε όλους να διαβάσουν το άρθρο που ακολουθεί γιατί το ραδόνιο το οποίο βρίσκεται στην γη διατρυπάει τα τοιχώματα των σπιτιών και προκαλεί καρκίνο. Καλό είναι να ενημερωθείτε για λόγους υγείας (δεν είναι άρθρο που χρειάζεται να το διαβάσετε τώρα) – http://tinyurl.com/radonio

– 3ος τρόπος – Κοιτάσματα πετρελαίου
Μετά από έρευνες που έκαναν έλληνες και ξένοι αναλυτές στο Αιγαίο, αποκαλύφθηκε πως υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου νότια της Κρήτης. Το κοίτασμα το οποίο είναι 175 δισ. βαρέλια. Φτάνει για να υπερκαλύψει τα χρέη της Ελλάδας, χωρίς να χρειαζόμαστε ούτε τον αγωγό φυσικού αερίου, ούτε το ραδόνιο. Ο λόγος που είμαστε αυτήν την στιγμή στην Ε.Ε, είναι για να μπορούν να ξεκοκαλίσουν οι αγαπητοί μας σύμμαχοι, μέχρι ακόμα και την τελευταία ρανίδα πετρελαίου και ορυκτών. Και μόνο μέσω μνημονίων μπορούν να το κάνουν αυτό. Άρα όσο είμαστε στο ευρώ ΔΕΝ μπορούμε να ξεχρεώσουμε ακόμα και αν θέλαμε. Για να αναπνεύσουμε πρέπει να ζητάμε την άδεια τρίτων. Ο μόνος τρόπος για να μην την ζητάμε είναι η έξοδος από το ευρώ, η επιστροφή στην δραχμή και η θέληση μας για δουλειά.

Παρακάτω υπάρχουν μερικά απόσπάσματα άρθρων που θα βρείτε ευρέως στο internet και που αφορούν τα κοιτάσματα πετρέλαιο στην Ελλάδα:

1) http://tinyurl.com/Ellada-petrelaio
Σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Ηράκλειο με τίτλο «Έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην Ελλάδα» που διοργάνωσε η Περιφέρεια Κρήτης και το ΤΕΕ/ΤΑΚ ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, Αντ.Φώσκολος, τεκμηρίωσε με επιστημονικά δεδομένα ότι τα κοιτάσματα στην Ελλάδα και κυρίως νοτίως της Κρήτης όχι μόνο υπάρχουν, αλλά μάλιστα μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση, σε 36 μήνες! Μέσα σε 36 μήνες με μία εθνική διαχείριση του όλου προγράμματος, η Ελλάδα μπορεί να βγει από την οικονομική και πρώτιστα κοινωνική κρίση που την μαστίζει, με την αξιοποιηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που έχουν εντοπιστεί νοτίως της Κρήτης.

2) http://tinyurl.com/Ellada-petrelaio2
Ο ξένος τύπος βοά για την ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα και πλέον είναι σαφές ότι δυστυχώς αυτός ο πλούτος φαίνεται ότι είναι μία από τις βασικές αιτίες για τις οποίες η χώρας έχει αλυσοδεθεί και οι κάτοικοί της υποφέρουν: Κάποιοι θέλουν να ελέγξουν αυτά τα κοιτάσματα, ελέγχοντας την ίδια την χώρα.

Και παρακάτω (δεύτερο απόσπασμα):
“Η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη παραγωγός χώρα χρυσού στην Ευρώπη,” γράφει η La Tribune. Υπενθυμίζοντας ότι η Αθήνα έχει ήδη ένα «σημαντικό δυναμικό ορυκτών” (βωξίτη, περλίτη), η οικονομική εφημερίδα είπε ότι Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει η πρώτη παραγωγός χώρα σε χρυσό το 2016 στην Ευρώπη εκτοπίζοντας την Φινλανδία, ενώ σήμερα είναι στην τεσσαρακοστή θέση!

Η μεγαλύτερη ηλεκτρονική οικονομική εφημερίδα της Ιταλίας TREND-online.com, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα μας θα μπορούσε όχι μόνο να αποπληρώσει τα δάνεια της, αλλά και να βγάλει γρήγορα σημαντικά κέρδη, κάνοντας πρώτη απ’ όλους στην Ευρώπη τη μεγάλη στροφή προς την ανάκαμψη της οικονομίας:

“Παρότι χρεωμένη, στην πραγματικότητα η Ελλάδα δεν είναι καθόλου φτωχή, αφού κατέχει άφθονους ανεκμετάλλευτους πόρους: τεράστιες ποσότητες χρυσού, πετρελαίου και φυσικού αερίου, κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια της.

Μπορεί η ελληνική οικονομία να έχει συρρικνωθεί κατά 20%, η ανεργία της να έχει φτάσει στο 25,1%, το δημόσιο χρέος της να έχει αυξηθεί κατά 198% σε σχέση με το ΑΕΠ και κάθε τόσο ν’ ακούγονται διάφορες φωνές που υποστηρίζουν ότι η χώρα πρέπει να φύγει από το ευρώ, αλλά όλα αυτά μοιάζουν εντελώς εξωπραγματικά.

Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή. Αντιθέτως.

Η Ελλάδα είναι στην πραγματικότητα ένα από τα πιο πλούσια κράτη της Ευρώπης, αλλά δεν ξέρει πώς να αξιοποιήσει τις φυσικές πηγές της” (ή κάποιοι δεν αφήνουν εντός αλλά και εκτός της χώρας να προσθέσουμε εμείς)

Σύμφωνα με το Bloomberg, “σύντομα η Ελλάδα μπορεί να γίνει πρώτη χώρα στην παραγωγή χρυσού σε όλη την Ευρώπη και να τη κάνει να ξεπεράσει τη Φινλανδία μέσα σε τέσσερα χρόνια. Αλλά δεν είναι μόνο ο χρυσός.

Η χώρα κολυμπάει κυριολεκτικά στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο (!) χάρη στα πολλά κοιτάσματα στη δυτική πλευρά της. Η Ελλάδα σκοπεύει να αξιοποιήσει τα διαθέσιμα αποθέματα υδρογονανθράκων ως μέρος μιας προσπάθειας αναζωογόνησης της οικονομίας της και να περιορίσει την εξάρτηση της από τις εισαγωγές ενέργειας.

Οι ποσότητες του πετρελαίου και του αερίου που έχει η Ελλάδα, σύμφωνα με τους αριθμούς που έχουν δημοσιευτεί είναι εντυπωσιακές. Ελληνικές πηγές, εκτιμούν ότι η περιοχή του Πατραϊκού κόλπου θα μπορούσε να αποδώσει 200 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, η περιοχή των Ιωαννίνων 80 εκατομμύρια ενώ η περιοχή ανοιχτά του Κατάκολου, 3 εκατομμύρια.

Επιπλέον, σύμφωνα με μελέτες Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ, η θάλασσα ανάμεσα στην Κρήτη, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο κρύβει περίπου 15 δισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου και πετρελαίου που απλώς περιμένουν να εξορυχθούν.

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει αρκετό πετρέλαιο και φυσικό αέριο για να είναι σε θέση να πληρώσει ολόκληρο το χρέος της. Η αξία του φυσικού αερίου έχει εκτιμηθεί σε τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Νότιο Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος δεν έχουν ακόμα μελετηθεί. Στην πραγματικότητα τα νούμερα μπορεί να είναι σημαντικά υψηλότερα.

Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που έχουν ερευνηθεί λιγότερο ως προς τα διαθέσιμα αποθέματα σε υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και αέριο). Σύμφωνα με τον έλληνα αναλυτή Αριστοτέλη Βασιλάκη, βάσει των υπαρχόντων υπολογισμών εκτιμάται ότι το φυσικό αέριο μπορεί να αποδώσει εννέα δισεκατομμύρια δολάρια. Ακόμα κι αν μόνο ένα μέρος αυτού του αποθέματος είναι εκμεταλλεύσιμο, θα ήταν αρκετό για να μεταμορφώσει την οικονομία της Ελλάδας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής.


Θα το πούμε άλλη φορά λοιπόν:
1) ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ/Ε.Ε.
2) Το δημοψήφισμα ΔΕΝ έχει σχέση με αυτό (Κλικ για το ΦΕΚ)

Αυτοί λοιπόν είναι οι λόγοι που εγώ αύριο θα ψηφίσω ΟΧΙ!

ΥΓ: Α, και που ‘σαι…. είπες ότι είχες 10 λογους για να ψηφίσεις “Ναι”. Σου απήντησα με καμμιά 15αρια λόγους για “Οχι”. Δες τώρα και τους λοιπούς 40 για ΟΧΙ: http://tinyurl.com/40-logoi-OXI

Από MacedonianAncestry

Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου (1859-1914). Ένας Μακεδόνας αρχαιολόγος και βυζαντινολόγος της τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας.

Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου (1859-1914).
Ἕνας Μακεδόνας ἀρχαιολόγος καί βυζαντινολόγος τῆς τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας.


 
Ο ΠΕΤΡΟΣ Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
τοῦ Γ. Ι. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ
‘ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ’
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΣΥΓΓΡΑΜΑ
ΤΗΣ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1964

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ
ΑΠΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
(Ἰανουάριος 1914 – Ἰανουάριος 1964)

Ἡ πεντηκονταετία πού συμπληρώθηκε φέτος στίς 18 Ἰανουαρίου (31 Ἰαν. π. ἡμ.) ἀπό τή χρονιά πού πέθανε ὁ Πέτρος Παπαγεωργίου, ἔδωσε στήν Ἑταιρεία Μακεδονικῶν Σπουδῶν λαμπρή καί μοναδική εὐκαιρία νά τιμήση τή μνήμη τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ τέκνου τῆς Μακεδονίας καί τῆς Θεσσαλονίκης ἰδιαιτέρως, τό ὁποῖον ὡς φιλόλογος λάμπρυνε τό ἑλληνικόν ὄνομα στό Ἐξωτερικό, ὡς ἀρχαιολόγος καί βυζαντινολόγος ἔπειτα πρόσφερε μεγάλες ὑπηρεσίες στήν ὑποδουλωμένη ἀκόμα τότε ἰδιαίτερή του πατρίδα καί ἐν γένει ὑπηρέτησε καί ὡς ἐκπαιδευτικός μέ ἄφθαστη ἀφοσίωση τήν ἑλληνική ἐπιστήμη καί ἐκπαίδευση.

Δέν θά ἦταν ἴσως ὑπερβολή νά ποῦμε, ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη τουλάχιστον δέν ἔχει νά ἐπίδειξη, ὑστέρα ἀπό τό μητροπολίτη τῆς Εὐστάθιο στό 12ο αἰώνα, κανένα ἄλλον παλιόν φιλόλογο πιό μεγάλον ἀπό τόν Παπαγεωργίου.
Εἶναι δέ ἀναμφίβολο ὅτι, χωρίς τόν Παπαγεωργίου, πολύ λίγα πράγματα θά γνωρίζαμε σήμερα γιά πολλά μνημεῖα τῆς Θεσσαλονίκης καί τῆς Μακεδονίας καί γιά ὁλόκληρες πόλεις ἀκόμα, ὅπως οἱ Σέρρες.

Ἐκεῖνο ὅμως πού χαρακτηρίζει ἰδιαίτερα τόν Παπαγεωργίου εἶναι ὅτι συνδύαζε στό πρόσωπό του τόν κλασσικό φιλόλογο καί τό βυζαντινολόγο, τόν ἀρχαῖο δηλαδή καί τό μεσαιωνικό ἑλληνικό κόσμο, καί ἀποτελοῦσε ἔτσι ζωντανό σύμβολο τῆς συνέχειας τοῦ ἱστορικοῦ βίου τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος μετά τή μεγάλη νάρκη τῆς τουρκικῆς Σκλαβιᾶς εἶχε ἀνασυνδέσει τά νήματά του στήν Κάτω Ἑλλάδα μόλις τριάντα χρόνια πρίν ἀπό τή γέννηση τοῦ Παπαγεωργίου.
Τό παράδειγμα δέ τοῦ Παπαγεωργίου ὄχι μόνο τήν ἰδιαίτερή του πατρίδα τιμᾶ, ἄλλα εἶναι χαρακτηριστικό καί γιά τό Ἔθνος, τό ὁποῖο ὕστερα ἀπό τετρακόσια χρόνια σκλαβιά μπόρεσε ἀμέσως μετά τήν ἀπελευθέρωσή του ὄχι μόνο Κοντούς καί Μυστριῶτες καί Παπαρηγόπουλους στό ἐλεύθερο ἔδαφός του νά γεννήση, ἀλλά καί ἕναν Παπαγεωργίου στά τουρκοκρατούμενα ἀκόμα ἐδάφη του νά ἀναδείξη.
Ὅταν τό 1859 στό ἀρχοντικό σπίτι τῆς σημερινῆς ὁδοῦ Φιλίππου γεννιόταν ὁ Παπαγεωργίου, ἡ Θεσσαλονίκη εἶχε τήν ὄψη μιᾶς τουρκόπολης. Τό ἑλληνικό στοιχεῖο, ἡ Ἑλληνική Ὀρθόδοξος Κοινότης, ἦταν συγκεντρωμένο μεταξύ της Καμάρας καί τῆς Ἅγια-Σοφιᾶς καί γύρω στόν Ἅγιο Ἀθανάσιο. Ἀπό τό Ἱπποδρόμιο ὡς τήν Ἀγορά καί πρός τή θάλασσα ἦταν οἱ ἐβραιομαχαλάδες.
Γύρω στό λιμάνι ἦταν ἡ συνοικία τῶν ξένων, ὁ Φραγκομαχαλᾶς.
Στήν Ἐπάνω δέ πόλη, ἀπ’ τήν ὁδό Ἁγίου Δημητρίου καί πάνω, ἀνέβαιναν οἱ ἀπρόσιτοι στούς Χριστιανούς τουρκομαχαλάδες.
Ὅταν ὁ Παπαγεωργίου πήγαινε στό Δημοτικό σχολεῖο, ἡ Ὀρθόδοξος Ἑλληνική Κοινότης εἶχε ἕνα μόνο Δημοτικό Σχολεῖο Ἀρρένων, κοντά στό σπίτι τοῦ Παπαγεωργίου, στήν ὁδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὅπου σήμερα βρίσκεται τό 32ον Δημοτικόν Σχολεῖον Ἀρρένων, ἄλλα σέ καινούργιο οἴκημα.

Ὅταν ὁ Παπαγεωργίου πήγαινε στό Γυμνάσιο, ἡ Ὀρθόδοξος Ἑλληνική Κοινότης εἶχε ἕνα μόνο Γυμνάσιον Ἀρρένων, τό ὅποιο στεγαζόταν στό πέτρινο οἴκημα, πού βρίσκεται ἀπέναντι ἀπό τά κάγκελα τοῦ Πειραματικοῦ Σχολείου.
Ἡ σπουδαιότητα, πού ἔδινε ἡ Ἑλληνική Ὀρθόδοξος Κοινότης στή μόρφωση τῶν τέκνων της, καταφαίνεται, ἄν διαβάση κανείς περιγραφές τῶν Ἐξετάσεων τῶν Σχολείων τῆς Κοινότητος σέ ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς (Φάρο τῆς Μακεδονίας, ἡ Ἀλήθεια).
Οἱ παριστάμενοι Μητροπολίτης, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, Ἕλλην Πρόξενος, Προύχοντες οἱ ἐκφωνούμενοι λόγοι, ὁ ἀποχαιρετισμός τῶν τελειοφοίτων, ὅλα αὐτά δημιουργοῦσαν πολύ θερμή πατριωτική ἀτμόσφαιρα.
Τό κοινοτικό δέ σύστημα, πού ἴσχυε τότε, ἔκαμνε τήν Παιδεία τοῦ Ἔθνους καί τή λειτουργία τῶν Σχολείων οἰκογενειακή φροντίδα κάθε ἑλληνικοῦ σπιτιοῦ.

Μέσα σ’ αὐτή τήν παλλόμενη ἀπό πατριωτισμό ἀτμόσφαιρα τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος μεγάλωσε ὁ Παπαγεωργίου καί διέτρεξε τά ἐγκύκλια μαθήματα.Ἔτσι ἴσως ἐξηγεῖται ἡ ἀγάπη του γιά τή Φιλολογία. Εἶναι ἀγάπη πρός τό Ἔθνος του καί πρός τήν Ἱστορία τοῦ Ἔθνους του, γιατί περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἐπιστήμη ἡ Φιλολογία ἔχει πατρίδα.
Ἡ οἰκονομική εὐχέρεια τῶν γονέων του τοῦ ἐπέτρεψε νά σπουδάση τήν ἀγαπημένη τοῦ Φιλολογία πρῶτα στήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα, στήν Ἀθήνα, καί ὕστερα στό Ἐξωτερικό, στή Γερμανία (Ἰένα, Λειψία, Βερολίνο), ὅπου διέπρεψε ὡς κλασσικός φιλόλογος.
Ὁ Παπαγεωργίου ἀναδείχθηκε ὅμως ὡς ἀρχαιολόγος καί βυζαντινολόγος στήν τουρκοκρατούμενη πατρίδα του, τή Μακεδονία.
Ὅταν τό 1883, ὕστερα ἀπό πέντε χρόνια σπουδές στή Γερμανία κι ἕνα ἐπιστημονικό ταξίδι στό Ἀρχαιολογικό Ἰνστιτοῦτο τῆς Ἰταλίας, ἐπέστρεψε στήν πατρίδα του, διορίσθηκε τό 1884 καθηγητής τῶν Ἑλληνικῶν στά Ζαρίφεια Διδασκαλεῖα τῆς Φιλιππουπόλεως.
Στήν ἑλληνικώτατη τότε αὐτή πόλη ἔμεινε ὁ Παπαγεωργίου τέσσαρα χρόνια, μέχρι τοῦ 1888, καί δημοσίευσε 13 περίπου φιλολογικές ἐργασίες σέ ἐφημερίδες καί περιοδικά τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Σμύρνης καί τοῦ Βερολίνου
(Ἡμερολόγιο τῆς Ἀνατολῆς, Νέα Ἡμέρα, Νεολόγος καί Berliner Philologische Wochenschrift), ἕκτος ἀπό τά ἀρχαῖα Σχόλια τοῦ Σοφοκλέους στή σειρά τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου τῆς Λειψίας Teubner.
Ἀλλά ὁ ἱστοριοδίφης καί βυζαντινολόγος Παπαγεωργίου ἀναφαίνεται ἀπό τώρα.
Μέ πρόθυμη σύσταση τοῦ μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Ἰωακείμ Εὐθυβούλη ὁ Παπαγεωργίου ἐπισκέπτεται τό Μάιο τοῦ 1887 τά ἑλληνικά μοναστήρια τῆς Ροδόπης, ψάχνοντας γιά κώδικες, χειρόγραφα καί κειμήλια.
Ἀπό τίς ἔρευνές του αὐτές δημοσίευσε τό 1887 στό Ἡμερολόγιο τῆς Ἀνατολῆς καί τό 1889 στή Berliner Philologische Wochenschrift τήν «Παλαιογραφικήν ἐκδρομήν εἰς τήν Μονήν Μπατσκόβου», τήν Μονήν δηλαδή τῆς Θεοτόκου Πετριτζιωτίσσης, ἡ ὅποια εἶχε ἱδρυθεῖ στό 12ο αἰώνα ἀπό τό Γρηγόριο Πακουριανό, τό μέγα δομέστικο τοῦ αὐτοκράτορα Ἀλεξίου Κομνηνοῦ.
(σήμ. Yauna δεῖτε “ΤΡΕΙΣ ΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΤΟΥΣ”. )
Ἀπ΄ αὐτή τή Μονή ὁ μέν Παπαγεωργίου περιέγραψε τούς κώδικες καί τά χειρόγραφα, ὁ δέ Διευθυντής τῶν Ζαριφείων, πού τόν συνώδευε, Γ. Κωνσταντινίδης, περιέγραψε τίς εἰκόνες καί τά κειμήλια καί ἀντέγραψε τίς ἐπιγραφές.
Ὕστερα ἀπό τρία χρόνια, τό 1890, τό ἑλληνικό αὐτό μοναστήρι καταλήφθηκε ἀπό τούς Βουλγάρους καί δέν ἦταν πιά δυνατό οἱ Ἕλληνες νά τό ἐπισκεφθοῦν καί νά μελετήσουν τά κειμήλιά του. Ἔτσι χάρις στόν Παπαγεωργίου ξέρομε σήμερα τί ἀρχαία εἶχε τό χαμένο πιά αὐτό ἑλληνικό μοναστήρι.
Τό σχολικό ἔτος 1888-1889 τό πέρασε ὁ Παπαγεωργίου στή γενέτειρά του, τή Θεσσαλονίκη. Δέν πῆγε κατ’ εὐθείαν Γυμνασιάρχης στίς Σέρρες, ὅπως ἀφήνει νά ἐννοήσωμε ὁ Σταμάτιος Ψάλτης, ὁ ὁποῖος ἐξεφώνησε στήν αἴθουσα τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τόν ἐπιμνημόσυνο Λόγο γιά τήν πρώτη ἐπέτειο ἀπό τοῦ θανάτου τοῦ Παπαγεωργίου, στίς 18 Ἰανουαρίου 1915.
Στό δημοσίευμά του: «Ἡ νέα ἐκκλησία Γεωργίου τοῦ Πραγαμᾶ», στό Φάρο τῆς Μακεδονίας της 10 Δεκεμβρίου 1888, ὁ Παπαγεωργίου διηγεῖται, πώς ἀπό τίς 4-7 Δεκεμβρίου κατέβαινε ἐπανειλημμένα στόν ὑπόγειο χῶρο ἑνός βυζαντινοῦ ναΐσκου, τόν ὅποιον ἀνακάλυψε τυχαία ἡ σκαπάνη ἑνός ἐργάτη στήν αὐλή ἑβραϊκοῦ σπιτιοῦ καί στή συνοικία Μπαλαάτ, πίσω ἀπό τό Διοικητήριο.
Ἐν πλήρει, λοιπόν, σχολικῷ ἔτει 1888-1889 ὁ Παπαγεωργίου βρίσκεται στή Θεσσαλονίκη καί περιγράφει τίς λίγες τοιχογραφίες καί διαβάζει τίς μισοσβυσμένες ἐπιγραφές τοῦ ὑπόγειου αὐτοῦ βυζαντινοῦ ναΐσκου.
Στίς Σέρρες πῆγε, φαίνεται, ὁ Παπαγεωργίου ὡς Γυμνασιάρχης τό Σεπτέμβριο τοῦ 1889. Ἐκεῖ δέν σταμάτησε τή συγγραφική του δραστηριότητα καί κατά τά πέντε χρόνια της παραμονῆς του στήν πόλη αὐτή δημοσίευσε εἴκοσι περίπου ἐργασίες.
Στίς θερινές διακοπές ἐπέστρεφε στή Θεσσαλονίκη, γι’ αὐτό ἔχομε ἐργασίες του ἀπό τήν περίοδο αὐτή, πού προϋποθέτουν ἤ καί μαρτυροῦν τήν παρουσία του στή Θεσσαλονίκη, ὅπως ἡ περιγραφή τῆς πυρκαϊᾶς τῆς 23 Αὔγουστου τοῦ 1890 καί τῶν ζημιῶν πού προκάλεσε αὐτή, δημοσιευμένη στό Νεολόγο τῆς Κων/πόλεως τῆς 28 Σεπτεμβρίου 1891 καί ἔπειτα ἀλλαχοῦ, ὅπως ἡ ἐργασία του:
«Συμπληρωματικό, εἰς τάς ἐπιγραφάς τῆς Ἁγίας Σοφίας τῆς ἐν Θεσσαλονίκη», τήν ὁποίαν ὑπογράφει:
«Ἐν Θεσ­σα­λο­νί­κῃ τῇ 16ῃ Ὀκτωβρίου 1893», καί τήν ὁποία δημοσίευσε στήν Εἰκονογραφημένη Ἑστία τῆς 14 Νοεμβρίου 1893, ὅπως ἡ ἀνακάλυψη ἑνός «Βυζαντινοῦ ὑπογείου Προσκυνηταρίου» παρά τήν Ἁγίαν Σοφίαν, ὅπως ἡ «Ἀρχαία εἰκών τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἐπί ἐλεφαντοστέου» κ.α.
Ἡ πιό σημαντική ὅμως ἀπό τίς ἐργασίες, πού ἔκαμε ὁ Παπαγεωργίου κατά τήν περίοδο αὐτή, εἶναι ἡ ἀρχαιολογική μελέτη του γιά τήν πόλη τῶν Σερρῶν, πού δημοσιεύτηκε στόν 3ον τόμο (1894) τοῦ γερμανικοῦ βυζαντινοῦ περιοδικοῦ Byzantinische Zeitschrift, πού τότε εἶχε ἀρχίσει νά ἐκδίδη στό Μόναχο ὁ Κρουμπάχερ.
Νά ὁ τίτλος τῆς μελέτης:
«Αἵ Σέρραι καί τά προάστεια τά περί τάς Σέρρας καί ἡ Μονή Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου».
Ἡ μεγάλη αὐτή μελέτη, ἡ ὁποία χωρίζεται σέ τέσσερα μέρη (Α. ἡ ἀκρόπολις καί ἡ πόλις. Β. τά προάστεια τῶν Σερρῶν. Γ. Ἅγιος Γεώργιος Κρυονερίτης καί τοπωνύμια περί τάς Σέρρας. Δ. ἡ Μονή Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου), δίνει τό «παρών» τῶν Ἑλλήνων στή νέα ἐπιστήμη τῆς Βυζαντινολογίας, πού ἵδρυσε τότε στήν Εὐρώπη ὁ Κρουμπάχερ γιά τή μελέτη τοῦ ὡς τότε παρεξηγημένου ἀπό τό Γαλλικό Διαφωτισμό Βυζαντίου, καί εἶναι γιά μᾶς σήμερα πολύτιμη.
Κατά τό Βαλκανικό πόλεμο τοῦ 1912, ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ Σέρρες κάηκαν ἀπό τούς Βουλγάρους καί τίποτα σχεδόν δέν ἔμεινε ἀπό τήν παλιά πόλη καί ἀπό τά μνημεῖα της. Μόνη πηγή μας γι’ αὐτά εἶναι σήμερα γιά μᾶς ὁ Παπαγεωργίου.
Ἀπό τίς Σέρρες ὁ Παπαγεωργίου βρέθηκε τό 1894 Γυμνασιάρχης στή Μυτιλήνη, ὅπου παρέμεινε μέχρι τοῦ 1899. (Γιά τό ἔργο τοῦ ἐκεῖ, εἴτε τό ἐκπαιδευτικό στήν ὀργάνωση τῶν Σχολείων, εἴτε τό ἐπιστημονικό στή συλλογή τῶν ἐπιγραφῶν τῆς Μυτιλήνης, θά ἀκούσετε τόν κ. Δ. Μαντζουράνη, Μυτιληναῖον καί αὐτόν).
Ἀπό τίς 28 Νοεμβρίου 1899 τουλάχιστον (ὑπογράφει μέ αὐτή τή χρονολογία μιά ἐργασία του) ὁ Παπαγεωργίου βρίσκεται πάλι στή γενέτειρά του, τή Θεσσαλονίκη, ὅπου θά παραμείνη ἰδιωτεύων καί ἀσχολούμενος μέ τίς ἐπιστημονικές του ἀσχολίες μέχρι τοῦ 1910, ὁπότε θά μεταναστεύση ὁριστικά στήν Ἀθήνα καί θά πεθάνη ἐκεῖ τόν Ἰανουάριο τοῦ 1914.
Ἡ περίοδος αὐτή τῆς ζωῆς τοῦ Παπαγεωργίου εἶναι ἡ γόνιμη περίοδος τοῦ ὥριμου ἐπιστήμονα, ὁ ὁποῖος ἔχει τήν οἰκονομική εὐχέρεια νά ἐπιδοθῆ ἀπερίσπαστος στίς ἀγαπημένες τοῦ μελέτες, καί ἀπό τήν ἄποψη αὐτή εἶναι ἴσως ἡ εὐτυχέστερη περίοδος τῆς ζωῆς του.
Αὐτή ἡ περίοδος ἀνέδειξε τόν Παπαγεωργίου βυζαντινολόγο καί σ’ αὐτή τήν περίοδο προσέφερε ὁ Παπαγεωργίου τίς μεγαλύτερες ὑπηρεσίες του στήν ἱστορία τοῦ τόπου πού τόν γέννησε.
Ἀπό τίς 204 ἐργασίες τοῦ Παπαγεωργίου στόν Κατάλογο τοῦ Ψάλτη οἱ 135 περίπου ἀνήκουν στήν περίοδο αὐτή, ὅπως καί οἱ 10 ἀπό τό συμπληρωματικό Κατάλογο τοῦ κ. Α. Λέτσα.
Μεταξύ πλήθους ἐργασιῶν κλασσικῆς φιλολογίας δημοσιεύει ὁ Παπαγεωργίου τώρα τή μελέτη του:
«Περί χειρογράφου Εὐαγγελίου Θεσσαλονίκης», ἀπό τήν ὁποία μάθαμε ὅ,τι γνωρίζομε σήμερα γιά τήν ἐκκλησία τῆς Νέας Παναγίας στό Ἰπποδρόμι, τή Μονή δηλαδή τοῦ Ἱλαρίωνος Μαστούνη.
Δημοσιεύει τήν «Ἐκδρομήν εἰς τήν μονήν τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας, τῆς ἐν τῇ Χαλκιδικῇ», ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καί αὐτή τήν κυριώτερη πηγή μας γιά τήν ἱστορία αὐτῆς τῆς μονῆς καί τῶν ἐγγράφων της. Ἡ μελέτη του: «Ἡ ἐν Θεσσαλονίκη μονή τῶν Βλατταίων καί τά μετόχια αὐτῆς» ἔφερε στή δημοσιότητα ἔγγραφα τῆς μονῆς μή ὑπάρχοντα σήμερα καί συγκέντρωσε ὅ,τι ἦταν δυνατόν νά γνωσθῆ γιά τό μοναστήρι αὐτό στήν ἐποχή τοῦ Παπαγεωργίου. Ἄν σήμερα ξεύρωμε κάτι περισσότερο, αὐτό τό ὀφείλομε μόνο σέ καινούργιες πηγές, πού δημοσιεύθηκαν ἀπό τότε.
Ὁ Παπαγεωργίου δέν ἀγαποῦσε τούς λόγους, τό ὁμολόγησε αὐτό ἄλλοτε ἀναγκασθεῖς νά βγάλη λόγο στή Μυτιλήνη, ἐν τούτοις ὅμως στίς 16 Ἀπριλίου τοῦ 1900 ἐξεφώνησε «Λόγον ἐπί τοῖς ἐγκαινίοις τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς τοῦ ἐν τῷ Νεκροταφείῷ τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Θεσσαλονίκης», εἰς τόν ὅποιον μιλᾶ καί γιά τά πρός Ἀνατολᾶς καί Δυσμᾶς τῆς πόλεως πανάρχαια ρωμαϊκό-χριστιανικά νεκροταφεῖα καί ἀναφέρει ἕνα ἐπίγραμμα τοῦ ἀνατολικοῦ καί ἕνα του δυτικοῦ των πρώτων χριστιανικῶν χρόνων. Ἔτσι πρώτη φορά ὁ Παπαγεωργίου σημείωσε τούς ἀρχαιολογικούς αὐτούς χώρους τῆς πόλεως, τούς ὁποίους ἀναφέρει μόνο ὁ Καμενιάτης τόν 10ον αἰώνα.
Ἀπό τίς πολύτιμές του σημειώσεις γιά τά βυζαντινά μνημεῖα τῆς Θεσσαλονίκης ὁ Παπαγεωργίου δημοσιεύει τό 1901, ὡς πρώτη σέ ἀναγγελόμενη σειρά, τήν ἐργασία: «Θεσσαλονίκης βυζαντινός ναός καί ἐπιγράμματα αὐτοῦ. Ὁ ναός τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων».
Πρώτη φορά ἀναγνώσθηκαν τά ἐπιγράμματα τοῦ ναοῦ καί λύθηκε τό πρόβλημα τοῦ κτίστου του καί πρώτη φορά ἐκφράσθηκε, καί πολύ σωστά, ἀμφιβολία γιά τή βυζαντινή προέλευση τῆς σημερινῆς ὀνομασίας τοῦ ναοῦ Δώδεκα Ἀπόστολοι ἤ Ἅγιοι Ἀπόστολοι.
Ἀκολουθοῦν πολλές μικρότερες ἐργασίες, ὅπως π.χ. «Βυζαντιναί ἐπιγραφαί τοῦ Ἁγίου Ὅρους» (τό ὁποῖον ἐπισκέφθηκε τόν Ἰούλιο τοῦ 1900). —«Ἱερείας Θύσας ἐπιγραφή τῆς Θεσσαλονίκης»—«Ἡ Θεσσαλονίκη Κολώνεια ἤδη τῷ Β’ μ.Χ. αἰώνι μεσούντι»—«Θεσσαλονίκης Νομοκάνων τοῦ IZ αἰῶνος» —«Ἡ Θεσσαλονίκη διά τῶν αἰώνων» – «Ἐκ τοῦ τόπου τῶν νεκρῶν Θεσσαλονικέων»— «Μεγάλο καί Μικρό Καράμπουρνου» — «Τό ἔτος τῆς τελευτῆς Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ» — «Συμβολή εἰς τήν ἱστορίαν τῶν Σχολείων τῆς Θεσσαλονίκης» κ.ἄ.
Ἐπιτρέψτε μου νά παραθέσω ἀπό μιά ἀπό αὐτές, ἀπό τήν «Θεσσαλονίκη διά μέσου των αἰώνων», ἕνα μικρό ἀπόσπασμα, στό ὁποῖο ὁ πάντα ἀντικειμενικός καί αὐστηρά ἐπιστημονικός Παπαγεωργίου ξεχύνεται σέ ὑποκειμενικό συναισθηματισμό, πού προδίδει τό μεγάλο νοσταλγό τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος τῆς ἀγαπημένης τοῦ πόλης. Ἡ δημοσίευση σ΄ ἕνα ρουμανικό περιοδικό τοῦ Βουκουρεστίου μιᾶς μικρῆς ἱστορίας τῆς Θεσσαλονίκης τοῦ ἄναψε τή φαντασία καί τοῦ ξεσήκωσε τά νεῦρα, αὐτόν, πού ἑτοίμαζε καί ὀνειρευόταν μεγάλη ἱστορία τῆς πόλης του.
Καί ἡ διήγηση αὐτή, λέγει:
«….βία μέ συνήρπασε καί ἀνήγαγε πρός τάς προσφιλεῖς μοι τῆς πόλεως ἀκρολοφίας. Ἐκεῖ, ἐκεῖ, μακράν τῶν στενωπῶν τῆς παλαιᾶς Θεσσαλονίκης ὁδῶν, συνεθίζω, ἵνα ἐλεύθερον ἐκκινῶ τόν πόδα μου καί διαπλανῶ τό ὄμμα… Ἐκεῖ, ἐκεῖ ἀναπτεροῦμαι τήν ψυχήν…καί εὐφραίνω μου τόν νοῦν καί μετεωρίζω τήν διάνοιάν μου πρός αἰώνας πάνυ καί πάνυ ἡμῶν ἀφεστώτας…».
Ἔτσι μιλᾶ ἕνας ἱστορικός καί ἀρχαιολόγος, πού εἶναι ἐρωτευμένος μέ τήν ἐπιστήμη του. Ἔτσι μιλᾶ ἕνας σκλαβωμένος Ἕλληνας, πού νοσταλγεῖ τό ἐλεύθερο καί ἔνδοξο παρελθόν τῆς πατρίδας του.
Τήν 30η Αὐγούστου τοῦ 1906 εἶχε ἀρχίσει ἡ κατεδάφιση τοῦ νοτίου πύργου τῆς Πόρτας τῆς Καλαμαριᾶς κοντά στό Σιντριβάνι, τοῦ μόνου πού εἶχε ἀπομείνει ἀπό τήν Πόρτα αὐτή καί ἀπό ὅλο το ἀνατολικό τεῖχος τῆς πόλης. Στά θεμέλια του πύργου βρέθηκαν κτισμένες πλῆθος μαρμάρινες στῆλες μέ τό γραμμένο μέρος πρός τά μέσα. Τό οἰκοδομικό αὐτό ὑλικό προήρχετο, ὅπως φάνηκε ἔπειτα, ἀπό τό πανάρχαιο νεκροταφεῖο ἔξω ἀπό τό ἀνατολικό τεῖχος.
Τοῦ Παπαγεωργίου ἡ χαρά δέν περιγράφεται. Ὅλη τήν ἡμέρα βρισκόταν ἐκεῖ μέ συνεργεῖο μαθητῶν παρακολουθώντας τήν κατεδάφιση καί δέν χόρταινε νά διαβάζη ἐπιγραφές. Στήν ἐφημερίδα «Ἀλήθεια» δημοσίευε ἄμεσως ὅσες ἐπιγραφές διάβαζε καί στό Μικρασιατικό Ἡμερολόγιο τῆς Ἑλένης Σβορώνου δημοσίευσε τό 1907 τή μεγαλύτερη ἐργασία του: «Θεσσαλονίκης κατεσφραγισμένον βιβλίον ἀνοιχθέν».
Ἀκοῦστε τή χαρά τοῦ Παπαγεωργίου:
«30 Αὐγούστου 1906 σωτηρίου ἔτους ἤρξατο ὁ χρόνος ἀνοίγων τό βιβλίον, τό σφραγίσι κατεσφραγισμένον ἑπτά. Καί ὕφ΄ ἡδονῆς τινός οὐρανίας ἐγώ περικατειλημμένος ἀνεγίνωσκον ἐπί μῆνα ὅλον λαμπρᾶς τῆς παλαιφάτου ἱστορίας τῆς λαμπροτάτης μου πατρίδος σελίδας..»
41 ἑλληνικές καί μία λατινική ἤσαν τό ὅλον οἱ μεγάλες μαρμάρινες στῆλες, πού βγῆκαν ἀπό τήν κατεδάφιση αὐτοῦ του πύργου.
Ἀπό τόν Αὔγουστο τοῦ 1907 ὡς τό Φεβρουάριο τοῦ 1908 οἱ Τοῦρκοι ἐπισκεύαζαν τό Κασσιμιέ Τζαμί τους, τή βασιλική δηλαδή τοῦ Ἅγιου Δημητρίου.
Ὁ Παπαγεωργίου χάρις στή φιλία του μέ τό γιό τοῦ Βαλῆ τῆς Θεσσαλονίκης ὁ χριστιανός αὐτός ἦταν στήν Ἐπιτροπή, πού διηύθυνε τίς ἐργασίες.
Μέ πόση λαχτάρα παρακολουθοῦσε τά ἔργα, πού ἀποκάλυπταν πρώτη φορά σέ χριστιανικά μάτια, μωσαϊκά καί ἐπιγραφές τοῦ περίφημου μνημείου, χρόνια σκεπασμένες. Ἀκοῦστε πάλι τή φωνή τοῦ Παπαγεωργίου:
«… Πλεῖστα ἄρα καί πλουσιότατα καί πολυτιμότατα εἶναι τά νεοφανῆ ἀρχαῖα εὐρήματα ἐν τῷ περικαλλεῖ τοῦ πολιούχου τῆς ἐμῆς πατρίδος ναῶ. Εὐρήματα ταῦτα, ἅτινα ἐπί ἑπτά ὅλους μήνας, ἀπό τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1907 μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1908 σχεδόν καθ’ ἑκάστην τήν ἡμέραν ὅλην ἰσχυρᾶς ἐγώ ψυχικῆς συγκινήσεως ἐμπεφορημένος καί ὑπό μεγάλης κατειλημμένος κοπώσεως διετέλων βλέπων καί ἐξετάζων, περισκοπῶν καί ἐξερευνῶν, ἀναγράφων καί φωτογραφῶν…».
Ἀπό τήν ἀνέλπιστη αὐτή πηγή ὁ Παπαγεωργίου δημοσίευσε σημαντικώτατη ἐργασία:
«Μνημεῖα τῆς ἐν Θεσσαλονίκη λατρείας τοῦ Ἁγίου Δημητρίου» καί ἄλλες μικρότερες ἀνακοινώσεις, ὅπως τα:
«Θεσσαλονίκης ἱστορικά. Ἐκ τῶν πρώτων χρόνων τῆς Τουρκοκρατίας. Ὁ ἐν τῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τάφος τοῦ Λουκᾶ Σπαντουνῆ».
Στό μεταξύ δέν παύει νά δημοσιεύη ποικίλες ἄλλες ἐργασίες φιλολογικοῦ περιεχομένου. Εἶναι καταπληκτική ἡ παραγωγή τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Πρό παντός ὅμως δέν ἀφήνει τίποτε πού ἀφορᾶ στήν ἱστορία τῆς Θεσσαλονίκης. Μερικά μάρμαρα ἔξω ἀπό τό δυτικό τεῖχος, λείψανα τοῦ ἑλληνιστικοῦ θεάτρου τῆς πόλης, τοῦ δίδουν ὑλικό γιά τήν ἐργασία: «Ἐργατῶν σήματα καί ὀνόματα ἐπί μαρμάρων τοῦ Θεάτρου τῆς Θεσσαλονίκης».
Μέ τό γενικό δέ τίτλο «Θεσσαλονίκης ἱστορικά» ἡ «Θεσσαλονίκης ἀρχαιολογικά», δημοσιεύει πλεῖστες ὅσες ἐργασίες σέ ἐφημερίδες καί περιοδικά. Μιά τέτοια ἐργασία του στό «Μακεδονικό Ἡμερολόγιο» τοῦ 1912 εἶναι ἡ μόνη μας πηγή γιά τίς ζημίες τῶν μνημείων ἀπό τήν πυρκαϊά τοῦ 1890. Νά ὁ τίτλος της:
«Θεσσαλονίκης ἱστορικά καί ἀρχαιολογικά. Οἱ ἐν ἔτει 1890 καί μηνός Αὔγουστου τή 22α κατακαυθέντες μικροί ναοί τῆς πόλεως. Α’ Ὁ ναός τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Β’ ὁ Παναγίας Ἐλεούσης. Γ’ ὁ Παναγίας τῆς Περσιωτίσσης. Δ’ ὁ της Ἁγίας Μαρίνης. Ε’ παθήματα μαθήματα».
Καί πάλιν:
«Θεσσαλονίκης ἱστορικά καί ἀρχαιολογικά. Α’ ἐπιγραφή Κωνστ. Μεσοποταμίτου, μητροπολίτου Θεσσαλονίκης. Β’ τά καυθέντα κειμήλια τοῦ μητροπολιτικοῦ ναοῦ. Γ’ τά κατά τόν Μεσοποταμίτην. Δ’ ἐκ τῆς ἱστορίας τῶν βυζαντινῶν οἴκων τῆς Θεσσαλονίκης. Οἱ Ἀργυρόπουλοι.»
.
Αὐτός ὑπῆρξεν ὁ πολυγραφώτατος σοφός Πέτρος Παπαγεωργίου, κλασσικός φιλόλογος καί βυζαντινολόγος, συγκεντρώνων στό πρόσωπο Νεοέλληνα τά δυό ἀδιάσπαστα τμήματα τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, τό ἀρχαῖο καί τό μεσαιωνικό.
Πρό παντός ὅμως ὁ Παπαγεωργίου ὑπῆρξεν Ἕλλην πατριώτης, ἀγαπῶν μάλιστα παραφόρως τήν ἰδιαίτερή του πατρίδα, τή γενέτειρά του Θεσσαλονίκη. Σέ χρόνια δυσμενῆ γιά πνευματική ἐργασία, ὅταν οἱ θηριωδίες τῶν Βουλγάρων Κομμιτατζήδων καί οἱ συγκινήσεις τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα ἐτάραζαν τά πνεύματα, ὁ Παπαγεωργίου βρίσκει τή δύναμη νά γεμίζη τίς ἐφημερίδες καί τά περιοδικά, δικά μας καί ξένα, μέ δημοσιεύματα γιά τήν ἱστορία καί τήν ἀρχαιολογία τῆς πατρίδας του, τήν ἑλληνικότητα τῆς ὁποίας μέ αὐτόν τόν τρόπο ἐπιστημονικῶς ἀποδεικνύει.
Αὐτός εἶναι ὁ μακεδονικός ἀγώνας τοῦ Παπαγεωργίου. Οἱ βιογράφοι τοῦ λέγουν ὅτι λόγω τῶν σχέσεών του μέ τούς Τούρκους ἔμπαινε ἐλεύθερα καί χωρίς νά γεννᾶ ὑποψίες στό Ἑλληνικό Προξενεῖο, ὅπου ὑπέβαλλε καί μυστικές ἀναφορές γιά τόν ἀγώνα πρός τήν Κυβέρνηση τῶν Ἀθηνῶν.
Αὐτό ὅμως τό ἔκαμαν καί ἄλλοι. Τόν ἐπαναστατικό ὅμως ἀγώνα γιά τήν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας, πού τήν ἀμφισβητοῦσαν οἱ Βούλγαροι, μόνο ὁ Παπαγεωργίου τόν ἔκαμε τόσο ἐπιτυχῶς. Σέ χρόνια, στά ὁποῖα ἡ ἀρχαιολογική ἐπιστήμη βρισκόταν ἀκόμα στά σπάργανά της στήν Ἑλλάδα, ὁ Παπαγεωργίου εἶναι διακεκριμένος ἐπιγραφικός καί ἀρχαιολόγος.
Σέ χρόνια δουλείας, στά ὁποῖα ἡ ἐπιστημονική ἔρευνα ἦταν δύσκολη, ἄν ὄχι ἀδύνατη, ὁ Παπαγεωργίου εἶναι ἀκούραστος ἐρευνητής. Ἐξετάζει τουρκικά τζαμιά, ἄλλοτε βυζαντινούς ναούς, περιεργάζεται τά ἀποκαλυπτόμενα σέ τουρκικές κατεδαφίσεις, παρακολουθεῖ τουρκικές ἐργασίες ἐπισκευῶν.
Σέ χρόνια, χωρίς ἐπιστημονική βιβλιογραφία, ὁ Παπαγεωργίου εἶναι κριτικώτατος, ἰδίως σέ ζητήματα ἀρχαιολογίας τοῦ τόπου του.
Οἱ σύγχρονοί του τόν τίμησαν, ὅσον κανένα. Ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση τοῦ ἀπένειμε τόν Χρυσοῦν Σταυρόν τοῦ Σωτῆρος.
Ὁ πατριάρχης Ἰωακείμ ὁ Γ’ τόν ὀνόμασε Μέγαν Ἄρχοντα Διδάσκαλον τῆς Μεγάλης του Χριστοῦ Ἐκκλησίας.
Ἡ ἐπιτροπεία τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης τόν ἐξέλεξε Διευθυντήν αὐτῆς.
Διορίσθηκε στό Πανεπιστήμιο τῶν Ἀθηνῶν ἀριστίνδην Καθηγητής τῶν Ἑλληνικῶν Γραμμάτων, ὁ Παπαγεωργίου ὅμως ἐμποδίστηκε νά ὁρκισθῆ ἐντός των προθεσμιῶν καί νά ἀναλάβη τή θέση.
Ἡ ἐν Τεργέστη Ἑλληνική Κοινότης τοῦ ἔδωσε τό Οἰκονόμειον Βραβεῖον.
Ἡ Βασιλική Ἀκαδημία τοῦ Μονάχου του ἀπένειμε χρηματικό βραβεῖο τοῦ κληροδοτήματος Θερειανοῦ, τό ὁποῖον ὅμως ἀνακλήθηκε, ὅταν ἀναγγέλθηκε ὁ θάνατος τοῦ Παπαγεωργίου, πού ἐπῆλθε στάς Ἀθήνας ἡμέρα Σάββατο τήν 18η Ἰανουαρίου τοῦ 1914.
Κατόπιν τοιούτου ἔργου καί τοιούτων τιμῶν, τό σημερινό φιλολογικό μνημόσυνο «ἐπί τῇ συμπληρώσει πεντηκονταετίας ἀπό τοῦ θανάτου του» ἀποτελεῖ ἐλάχιστο φόρον τιμῆς στή μνήμη τοῦ Παπαγεωργίου, ἀλλά καί ἐπιτακτικό καθῆκον γιά μᾶς.
Ἐπιτρέψτε μου τώρα νά προσθέσω μερικές ὄχι πολύ γνωστές πληροφορίες γιά τόν Παπαγεωργίου καί τήν οἰκογένειά του:
Ὁ Πέτρος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στή Θεσσαλονίκη τό 1859 μέσα στό πατρικό του σπίτι, πού βρισκόταν στή σημερινή ὁδό Φιλίππου, ἀπέναντι ἀπό τό Τμῆμα Μεταγωγῶν καί στή γωνία τῆς διασταύρωσης τῶν ὁδῶν Φιλίππου καί Χριστοπούλου, τό διώροφο αὐτό μέσα σέ κῆπο σπίτι, ἄλλοτε μέ ἁμαξοστάσια καί ἰδιαίτερο οἴκημα ὑπηρετῶν, πουλήθηκε ἀπό τούς γονεῖς τοῦ Παπαγεωργίου στόν πλούσιο γιατρό Χρήστοβιτς, τοῦ ὁποίου οἱ κληρονόμοι τό πούλησαν ἔπειτα στό νεώτερο ἰδιοκτήτη τοῦ Σιδηρόπουλο. Σήμερα κτίσθηκε πολυκατοικία στή θέση του.
Ὁ πατέρας τοῦ Πέτρου, Νικόλαος Παπαγεωργίου, μεγαλέμπορος, κατήγετο ἀπό τό Κρούσοβο, ἡ δέ μητέρα τοῦ Δομνίκη ἀπό τό Μοναστήρι. (Μπίτολα;)
Οἱ ἀδελφοί του Πέτρου ἦταν
α) ὁ Ἀλέξανδρος Παπαγεωργίου, Διευθυντής τῶν Σιδηροδρόμων,
β) ὁ Εὐμένης Παπαγεωργίου, δικηγόρος καί ἀρχισυντάκτης τοῦ «Ἀστέρος», πού κακοποιήθηκε ἀπό τούς Νεοτούρκους γιά τά ἄρθρα του καί πέθανε θάνατο λησμονημένου ἐθνομάρτυρα στόν Εὐαγγελισμό τῶν Ἀθηνῶν,
καί οἱ ἀδελφές του
α) ἡ Ἐλισσάβετ Παπαγεωργίου Ζουμετίκου καί
β) ἡ Ἑλένη Παπαγεωργίου Μάρκ.
Τῶν ἀρρένων ἀδελφῶν του Πέτρου ζοῦν σήμερα στή πόλη μᾶς ἀπόγονοι.
Θεῖος τοῦ Πέτρου καί ἀδελφός τοῦ πατρός του Νικολάου ὑπῆρξε ὁ Τάσκος Παπαγεωργίου, πατήρ τοῦ νομομαθοῦς παλαιοῦ Μακεδονομάχου καί Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, Φιλώτα Παπαγεωργίου, πού πέθανε στήν Κατοχή.
Καί τοῦ Τάσκου Παπαγεωργίου ζοῦν σήμερα στή πόλη μᾶς γυναῖκες ἀπόγονοι.
Τί ἀπέγινε ὅμως ἡ πλούσια βιβλιοθήκη τοῦ Παπαγεωργίου καί τά χειρόγραφά του, μεταξύ των ὁποίων ὑπῆρχαν ἀντίγραφα ἀπό 6.000 ἐπιγραφές, τίς ὁποῖες ἑτοίμαζε γιά ἕνα Corpus Inscriptionum Thessalonicae, σημειώσεις γιά ὅλα τα βυζαντινά μνημεῖα τῆς Θεσσαλονίκης καί ὑλικό γιά τή συγγραφή μιᾶς ἐκτενοῦς ἱστορίας τῆς Θεσσαλονίκης, τήν ὁποία σχεδίαζε; Ὑλικά δηλαδή γιά 20 χρόνια δουλειά;
Ὅταν ὁ Πέτρος Παπαγεωργίου ἐπέστρεψε ἀπό τή Μυτιλήνη τό 1899, εἶχε πουληθῆ τό πατρικό του σπίτι τῆς ὁδοῦ Φιλίππου καί ὁ Παπαγεωργίου ἔμεινε μέ ἐνοίκιο στήν οἰκία Λιόντα, ἀπέναντι ἀπό τήν εἴσοδο τῆς Ἀχειροποιήτου, ἐκεῖ, ὅπου σήμερα εἶναι πλατεία.
Τό 1910 ἔλυσε τή μίσθωση καί μετέφερε ὅλα τα ὑπάρχοντά του στάς Ἀθήνας, ὅπου ἐγκαταστάθηκε ὁριστικῶς.
Ὅταν τό 1914 ὁ Παπαγεωργίου πέθανε στάς Ἀθήνας, ἡ βιβλιοθήκη του μεταφέρθηκε στή Θεσσαλονίκη γιά νά μοιρασθῆ στούς κληρονόμους του καί παραδόθηκε γιά ἀσφάλεια στό Γηροκομεῖο, ἀφοῦ οἰκία Πέτρου Παπαγεωργίου δέν ὑπῆρχε πλέον στή Θεσσαλονίκη.
Τόν Αὔγουστο τοῦ 1917 ἡ βιβλιοθήκη δέν εἶχε ἀκόμα διανεμηθῆ καί ἡ μεγάλη πυρκαϊά τοῦ 1917 ἔκαψε καί τό Γηροκομεῖο καί τή βιβλιοθήκη.
Μιά συλλογή ἀρχαίων νομισμάτων τοῦ Πέτρου Παπαγεωργίου, πού εἶχε περιέλθει στά χέρια τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἀνατολῆς, τοῦ Χαριλάου Γρηγορίου Ζουμετίκου, γιοῦ τῆς ἀδελφῆς του Πέτρου Ἔλισσαβετ, πρίν νά διανεμηθῆ καί αὐτή στούς κληρονόμους κλάπηκε ἀπό ἄγνωστους διαρρῆκτες, πού διέρρηξαν τήν οἰκία Ζουμετίκου, ἡ ὁποία βρισκόταν κοντά στήν παλιά ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου στή σημερινή πλατεία Δικαστηρίων καί ἡ ὁποία κάηκε στήν πυρκαϊά τοῦ 1917.
Αὐτά εἶναι ὅσα ξέρομε ἀπό συγγενεῖς του Παπαγεωργίου, πού ζοῦν σήμερα.
Στό τέλος φύλαξα τή γνώμη γιά τόν Παπαγεωργίου ἑνός συγχρόνου του, τοῦ καθηγητοῦ I. Τσικοπούλου, ὁ ὁποῖος γράφει στήν «Ἀλήθεια» τῆς 18 Σεπτεμβρίου 1904 γιά τόν Παπαγεωργίου τά ἑξῆς:
Ἄν ὁ ἀοίδιμος Στέφανος Κουμανούδης ἐπεθύμει νά ἐπικαλῆται Φιλαθήναιος, ὁ κ. Πέτρος Παπαγεωργίου δικαιοῦται νά προσαγορευθῆ Φιλοθεσσαλονικεύς, διότι εἶναι μέν φιλόλογος, φιλίστωρ καί φιλάρχαιος, ἰδιάζουσαν δέ στοργήν διατρέφει πρός τήν ἀναδίφησιν τῶν περί τήν πάτριον ἠμῶν χώραν καί μάλιστα τῶν κατά τήν γενέθλιον αὐτοῦ πόλιν. Ἐκ τοιαύτης ἀπόψεως ὁ κ. Πέτρος Παπαγεωργίου εἶναι μονάκριβον τέκνον τῆς Θεσσαλονίκης».Μονάκριβο πράγματι τέκνο τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ μοναδικός φιλόλογος τῆς πόλης μετά τόν Εὐστάθιο, ὁ πρῶτος ἐπιστήμονας ἀρχαιολόγος της, ὁ μακεδονομάχος της στό ἐπιστημονικό πεδίο, ὑπῆρξε ὁ Πέτρος Παπαγεωργίου καί τή μνήμη τοῦ τέκνου τούτου τῆς Θεσσαλονίκης θελήσαμε νά τιμήσωμε σήμερα, πενήντα χρόνια συμπληρούμενα ἀπό τό θάνατό του.
«Ἀνδρῶν ἐπιφανῶν πάσα γῆ τάφος», ἀλλά τή πατρίδι ἡ ἰδιαιτέρα τιμή.

Πηγή: YaunaTakabara
Επιδιόρθωση κειμένου: MacedonianAncestry