Archive

Posts Tagged ‘Στρατηγική’

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ»εφιάλτης» και «κόλαση» για την Ελλάδα!!!ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Η χώρα γίνεται στρατόπεδο συγκέντρωσης ανεπιθύμητων. Οι εξελίξεις, δυστυχώς, τείνουν να επιβεβαιώσουν πως η Ευρώπη είναι αποφασισμένη να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρο απόθεσης οιουδήποτε ξένου «πρόσφυγα» απειλεί την εσωτερική ασφάλεια των ευρωπαϊκών χωρών, ενώ η άνοδος των εθνικιστικών κινήσεων και κομμάτων εξαναγκάζει σε μία στροφή 180 μοιρών την
«Ευρώπη του ανθρωπισμού» σε Ευρώπη του ο σώζων εαυτόν σωθήτω, απέναντι στην διαφαινόμενη δημογραφική (και όχι μόνο) απειλή ενός τεράστιου πλήθους «προσφύγων» και λαθρομεταναστών…

Η Ελλάδα ήδη απομονώνεται. Υπάρχει ευρωπαϊκό σχέδιο σε εξέλιξη, ομολόγησε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, τον οποίο παρατήρησε η γερμανίδα καγκελάριος διαμηνύοντάς του ότι «δεν πρέπει να λέγονται αυτά».

Κι ενώ η Γαλλία συνεχίζει να βρίσκεται σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» με τον στρατό να έχει αναλάβει την ασφάλεια τους τελευταίους μήνες, την ίδια στιγμή, «ο Βαλκανικός διάδρομος έχει κλείσει», ενώ τόσο η Αλβανία με την βοήθεια της Ιταλικής Αστυνομίας, όσο και η Βουλγαρία, ακολουθώντας το παράδειγμα των Σκοπίων, κλείνουν τα σύνορά τους με την Ελλάδα, ενώ ο Ραχόι αρνείται να ενημερώσει την Ισπανική Βουλή για την Ευρωπαϊκή Συμφωνία σχετικά με τους λαθρομετανάστες και την Τουρκία…

Επίσης, ο Νίκολας Μπούσε, πολιτικός συντάκτης και αρθρογράφος της Frankfurter Allgmeine Zeitung σχολιάζει γράφοντας «η καγκελάριος Μέρκελ δεν προχώρησε πολύ με την στρατηγική της στην προσφυγική κρίση. Οι βαλκανικές χώρες και η Αυστρία περιφράσσουν τώρα το δρόμο προς το βορρά.

Κι έτσι η Μέρκελ θα πάρει στο τέλος αυτό που ήθελε. Η γερμανική κυβέρνηση θέλει αναμφισβήτητα να μειώσει τον αριθμό των αιτούντων άσυλο. Για να το επιτύχει, εφαρμόζει εδώ και μήνες μια στρατηγική στην οποία περιλαμβάνονται δύο στοιχεία: η συνεργασία με την Τουρκία για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων και η κατανομή των προσφύγων στην Ευρώπη. Με αυτά η καγκελάριος, ως γνωστόν, δεν προχώρησε πολύ.

Γι αυτό, εδώ και μερικές βδομάδες, οι βαλκανικές χώρες τα προσπαθούν, υπό την ηγεσία της Αυστρίας, με μιαν άλλη στρατηγική.

Φράσσουν το δρόμο προς τη Β. Ευρώπη τμηματικά.

Και αυτό έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα σε μερικές μέρες από ό,τι όλες οι προσπάθειες της Μέρκελ προηγουμένως.

Η ροή των προσφύγων επιβραδύνθηκε και στη Γερμανία, όπου φτάνουν λιγότεροι μετανάστες».

Δυστυχώς, η κατάσταση για την Ελλάδα επιβαρύνεται καθημερινά ολοένα και περισσότερο, αφού η κυβέρνηση έχει αφεθεί στην «προστασία» της Γερμανικής Ευρώπης, της Ευρώπης των τειχών, της Ευρώπης όπου έχει απωλεσθεί η εμπιστοσύνη και η αλληλεγγύη, της Ευρώπης των συμφερόντων, της Ευρώπης που δεν επιμερίζει τα βάρη αλλά ψάχνει πάντα για το «μαύρο πρόβατο», της Ευρώπης που επιζητά εναγωνίως να τοποθετήσει τις ευθύνες της σε μία σύγχρονη «Ιφιγένεια», της Ευρώπης που λειτουργεί χωρίς πραγματική πολιτική πλατφόρμα αλλά έχει επιλέξει να δρα λογιστικά ενάντια σε οποιαδήποτε έκφανση κοινωνικής πολιτικής.

Είναι αυτή η Ευρώπη που μετέτρεψε την Ελλάδα σε χώρο πειραμάτων παντός τύπου και που σήμερα δεν διστάζει να μεταβάλει την γη όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία σε «γη των κολασμένων».
Είναι η ίδια η Ευρώπη που φέρεται να συζητά με την Τουρκία, να ανέχεται και να υποκύπτει σε εκβιασμούς από έναν παράφρονα ηγέτη, τον Ταγίπ Ερντογάν, να συζητά την μείωση εθνικής κυριαρχίας ενός κράτους – μέλους της…

Είναι η ίδια η Ευρώπη, όμως, που δεν επιθυμεί την με οποιοδήποτε τρόπο είσοδο της Τουρκίας σε αυτήν. Είναι η ίδια η Ευρώπη που δεν διαννοείται καν να επιτρέψει την ελεύθερη (χωρίς visa) είσοδο και παραμονή εκατομμυρίων τούρκων που θα διαταράξουν σοβαρά τα δημογραφικά στοιχεία, αλλά και τις πολιτικές ισορροπίες των χωρών μελών της. Είναι η Ευρώπη που επιθυμεί την Τουρκία ως πελάτη ή ως χώρο φθηνής εργασίας και παραγωγής ευρωπαϊκών προϊόντων…

Αυτή η Ευρώπη, καλείται σε λίγες ημέρες να αποφασίσει και να ανακοινώσει το σχέδιό της έναντι της απειλής του προσφυγικού, αλλά και έναντι της τουρκικής απειλής να πλημμυρίσει (με κάθε μέσο) την ευρωπαϊκή ήπειρο με πρόσφυγες και λαθρομετανάστες μέσω του Αιγαίου… Είναι η Ευρώπη της οποίας οι ηγέτες διασύρθηκαν από τον παγκόσμιο Τύπο, ο οποίος «στόχευσε» στην ανεπάρκεια έως και ανικανότητα των σημερινών ευρωπαίων ηγετών…

Κι ενώ όλα δείχνουν πως η Ευρώπη θα υποκύψει στις απειλές της Άγκυρας, ταυτόχρονα εκτελεί ένα σχέδιο αποκλεισμού της Ελλάδας, που αφού έγινε «μαύρο πρόβατο» σε οικονομικά θέματα, τώρα όλα δείχνουν πως μετατρέπεται και σε «Ιφιγένεια» που θυσιάζεται για τις ανάγκες των ευρωπαίων πολιτικών και τις απαιτήσεις του «σουλτάνου» Ταγίπ, ο οποίος όχι μόνο αύξησε τις οικονομικές του απαιτήσεις για τον έλεγχο ροής των «προσφύγων» – λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα (άρα και την Ευρώπη), αλλά θέτει πλέον ζητήματα που αφορούν την Ελληνική κυριαρχία επί του Αιγαίου, ενώ ένας αριθμός άλλων απαιτήσεών του φαίνεται πως δεν έχει δημοσιοποιηθεί (για εύλογους λόγους), προκειμένου το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων να εμφανισθεί ως τετελεσμένο απέναντι στην Ελλάδα…

Τι θα γίνει, λοιπόν, εάν η Ευρώπη αποφασίσει να μην ενδώσει στους εκβιασμούς του «σουλτάνου», προκειμένου να διασώσει το κύρος της αλλά και κάποια δισ. ευρώ;

Τι θα συμβεί εάν η Ευρώπη αποφασίσει να «σφραγίσει» την Ελλάδα (σχέδιο το οποίο ήδη υλοποιείται, από όλα όσα καταγράφονται στα βαλκανικά σύνορα της Ελλάδας) και να την καταστήσει έρμαιο των απαιτήσεων και της οργής του τούρκου προέδρου, σύγχρονου δικτάτορα της Τουρκίας;

Επειδή μία τέτοια περίπτωση αφορά το κακό σενάριο του «Προσφυγικού» για την Ελλάδα, θα πρέπει να τονίσουμε πως σε μία τέτοια εξέλιξη τα όσα θα συμβούν στο εσωτερικό της Ελλάδας ξεπερνούν την απλή φαντασία, ενώ η κατάσταση επί του συνόλου των ελληνοτουρκικών συνόρων θα γίνει ιδιαίτερα «θερμή», τόσο από τους συνωστισμένους «πρόσφυγες», όσο και από τον απελπισμένο για «νίκη» Ερντογάν.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι τι θα συμβεί στην Ελλάδα, εάν η Ευρώπη αποφασίσει να εγκαταλείψει την Ελλάδα στους… «πρόσφυγες» και λαθρομετανάστες…

Δυστυχώς, ένα τέτοιο σενάριο, κι ενώ αυτή τη στιγμή υπάρχει μία κατανόηση των Ελλήνων πολιτών που κινείται μεταξύ ανθρωπιστικής βοήθειας και ανοχής, θα δημιουργήσει μία ανθρωπιστική κρίση, τα αποτελέσματα της οποίας θα σημαδέψουν βαθιά την Ελλάδα.

Ο εγκλωβισμός ενός τεράστιου αριθμού «προσφύγων» και λαθρομεταναστών, σε μία χώρα όπου η ανεργία και φτώχεια αυξάνονται σε καθημερινή βάση, ενώ η κυβέρνηση απειλεί με πλειστηριασμούς κατοικιών όποιους γηγενείς δεν υποταχθούν στις παράλογες φορολογικές απαιτήσεις, θα ξυπνήσει «ένστικτα επιβίωσης» των Ελλήνων, την ίδια στιγμή που η απελπισία θα οδηγεί σε παραβατικές (ή και εγκληματικές) συμπεριφορές τους εγκλωβισμένους αγνώστου ταυτότητας και προθέσεων «πρόσφυγες» και λαθρομετανάστες. Το συγκεκριμένο «μίγμα» θεωρείται εκρηκτικό και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συγκρούσεις των δύο πλευρών.
Η δημιουργία χάους στο εσωτερικό της Ελλάδας, τόσο στα σημεία – χώρους συγκέντρωσης λαθρομεταναστών και «προσφύγων», όσο και σε μεγάλα αστικά κέντρα όπου ήδη υπάρχουν και προστίθενται συνεχώς νέοι αριθμοί άρτι αφιχθέντων στην χώρα, πρέπει να θεωρείται ως «φυσικό επόμενο» (ειρωνική προσέγγιση), για το οποίο φυσικά και θα κατηγορηθούμε από τους ευρωπαίους «ανθρωπιστές».
Δεδομένη, σχεδόν, πρέπει να θεωρείται η απόπειρα την Τουρκίας να εκμεταλλευτεί την εσωτερική ανωμαλία στην Ελλάδα, είτε με τους «εγκάθετους» που διαθέτει σε Θράκη, Ρόδο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, είτε με τους εν υπνώσει πράκτορες που έχει εισάγει στην χώρα με την μορφή των «προσφύγων», είτε με τους εντεταλμένους πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στα hotspot που βρίσκονται στα ακριτικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Φυσικά, οι γνωστοί – άγνωστοι κουκουλοφόροι εγκάθετοι ξένων κέντρων και υπηρεσιών, με την υποβοήθηση διαφόρων παράξενων (και χαρακτηρισμένων ως επικίνδυνων) ΜΚΟ, αλλά και ομάδων ισλαμιστών που δρουν ανεξέλεγκτα εντός του ελληνικού εδάφους, αναμένεται να δημιουργήσουν πλείστα όσα προβλήματα μεγάλης ισχύος (χωρίς να υπολογισθεί η πιθανότητα εξοπλισμού ακραίων εξτρεμιστικών ριζοσπαστικών ισλαμικών ομάδων από τα «υπόγεια» των ΜΚΟ) τα οποία αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί (για ιδεοληπτικούς ή άλλους λόγους και διαδρομές που καταλήγουν σε χρηματοδοτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ από τον Σόρος) ή δεν θέλει να αντιμετωπίσει…

Το ακόμη χειρότερο σενάριο είναι εκείνο που θέλει την αποχώρηση της τρόικα έως ότου «ηρεμήσουν τα πράγματα», με ταυτόχρονο κλείσιμο της «κάνουλας» οιασδήποτε μορφής οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα…

Έτσι, εάν η πρώτη εξέλιξη φαντάζει με εφιάλτη, η δεύτερη θα είναι ζωντανή κόλαση για όλους όσους (γηγενείς και «πρόσφυγες») θα έχουν εγκλωβιστεί μέσα στην Ελλάδα…

Σκεπτόμενοι πως οι εξελίξεις στηρίζονται σε αποφάσεις στις οποίες η κυβέρνηση στην Ελλάδα είτε συμφωνεί κρυφά, είτε δεν έχει κανέναν λόγο, ή ο λόγος της δεν έχει καμία απολύτως βαρύτητα, δηλαδή άλλοι αποφασίζουν για το τι θα συμβεί στην χώρα μας, όλοι μπορούν να αντιληφθούν πως όλα κρίνονται από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Συνόδου που δεν πιστεύει στην αλληλεγγύη, δεν έχει καμία διάθεση να εξευτελιστεί περαιτέρω από τον επικίνδυνο Ερντογάν, και, φυσικά, δεν θέλε να βάλει το χέρι στην τσέπη, όταν η «φτηνή λύση» μπορεί να εμφανιστεί και ως «αναγκαίο κακό» για το οποίο την μεγάλη μερίδα ευθύνης την έχει η κυβέρνηση στην Ελλάδα που δεν μπόρεσε να ελέγξει όσο έπρεπε ή όσο μπορούσε, τα σύνορά της…

Σε χαιρετώ Ελλάδα… Θα σε ξαναδώ στην κόλαση που άλλοι έφτιαξαν για σένα, με την σιωπή και την συναίνεση της πρωτοδεύτερης φοράς «αριστερής» κυβέρνησης των πολιτικών επικύψεων αλλά και των εμμονικών και ιδεοληπτικών αγκυλώσεών τους…

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ. ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ

H Ελλάδα στον υπό διαμόρφωση νέο παγκόσμιο και περιφερειακό χάρτη βρίσκεται μπροστά σε πολύ δύσκολες επιλογές στο φως της σφοδρότατης οικονομικής κρίσης την οποία εδώ και 5-6 χρόνια αντιμετωπίζει. Η άσχημη οικονομική κατάσταση σε συνδυασμό με σωρεία άλλων προβλημάτων έχει στρέψει το ενδιαφέρον της χώρας στην αντιμετώπιση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης με αποτέλεσμα να μην έχουνε σε βάθος αναλυθεί τα ευρύτερα προβλήματα της χώρας ως και οι εν δυνάμει απειλές που είναι πολύ πιο ύπουλες, κρυφές και ασύμμετρες. Την ίδια στιγμή από τον Αρκτικό μέχρι την Μεσοποταμία και την ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές κρίσεις που με τον ένα ή άλλο τρόπο επηρεάζουν την παρουσία της Ελλάδος σε όλο το πολιτικό-στρατιωτικό φάσμα.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε νέες απειλές και γεγονότα που έχουνε παράπλευρες επιπτώσεις για τα συμφέροντα της, ενώ την ίδια στιγμή λόγω κακών εκτιμήσεων αλλά και μη-συμμετοχικής διπλωματίας σε πολλούς οργανισμούς εμφανίζεται «λαβωμένη» και χωρίς μια Εθνική Στρατηγική, η οποία πέραν των οικονομικών προβλημάτων που ασφαλώς είναι οξύτατα δεν εμφανίζεται σε διεθνείς πρωτοβουλίες, συνασπισμούς προθύμων ή και διασυμμαχικές ενέργειες.
Ο νέος χάρτης για την Ελλάδα χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω στοιχεία:
1. Επιστροφή της Ρωσίας με πολλή δυνατή συμμετοχή και παρουσία στις Ευρωατλαντικές σχέσεις ως και στην Μεσοποταμία.. Τα γεγονότα της Κριμαίας και της Ανατολικής Ουκρανίας έχουνε προκαλέσει μια στροφή προς νέες ψυχροπολεμικές τάσεις και αντιπαραθέσεις της Δύσης με την Μόσχα. Η χώρα ως μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ βρίσκεται εκ νέου μπροστά σε ένα διαφορετικό τοπίο από αυτό που υπήρχε από το 1992 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014.

2. Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική λόγω της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης και του ξεσηκωμού των Αραβικών μαζών σε διάφορα Αραβικά κράτη έχει προκαλέσει πτώσεις καθεστώτων, επανεμφάνιση πολλών μικρών ή μεσαίας κλίμακας πολέμων, αυξημένες τάσεις τρομοκρατίας με έντονα ορισμένα χαρακτηριστικά (πχ αυτοκτονικού πλαισίου) καθώς και ενδυνάμωση των φονταμενταλιστικών και εξτρεμιστικών Ισλαμικών τάσεων σε διάφορες περιοχές του τόξου από τον Κόλπο των πετρελαίων μέχρι το Ισλαμικό Μάγκρεμπ(Β. Αφρική).

Συνεχίζεται: Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ. ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε.
O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.
Οδυσσέας Ελύτης

 

Νίκος Καραβέλος

Του Νίκου Καραβέλου
Ένα από τα υποκείμενα, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, εξέφρασε την «άποψη» ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τουρκικά μαχητικά που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο, επειδή δεν είναι κυρίαρχη χώρα! Σύμφωνα με το ίδιο γελοίο υποκείμενο, μόνο η Γερμανία έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει τα τούρκικα μαχητικά, αφού η Ελλάδα ανήκει στη Γερμανία, κι «από τη στιγμή που η Γερμανία δεν ενοχλείται, που η Τουρκία παραβιάζει τον εναέριο χώρο της περιουσίας της στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένα θέμα».

Στις δηλώσεις αυτές του εν λόγω υποκειμένου, ο «αριστερός» πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας, απήντησε υπερηφάνως με την εκκωφαντική σιωπή του! Πάλι καλά που δεν ανέθεσε στον κ. Βασίλη Λεβέντη να απαντήσει στον θρασύ Αγγλοσάξωνα.

Ένας από τους «φωστήρες» της γεωπολιτικής, ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκυ, ραφινάροντας τη…. γερμανοναζιστική αντίληψη της «ορμής προς Ανατολάς» (Drang nach Osten), είπε πως, όποιος κατέχει την Ευρασία, κατέχει τον κόσμο. Το ίδιο περίπου είχε υποστηρίξει και ο εξέχων Άγγλος αναλυτής Χάρολντ Μακίντερ, που μιλούσε για την ευρασιατική αξονική περιοχή, που περιελάμβανε τη Σιβηρία και μεγάλο μέρος της Κεντρικής Ασίας. Είχε δε διατυπώσει και το διάσημο απόφθεγμα:
«Όποιος κυβερνά την Ανατολική Ευρώπη, διοικεί την καρδιά της ηπείρου. Όποιος κυβερνά την καρδιά της ηπείρου, διοικεί τον κόσμο – νησί. Όποιος κυβερνά τον κόσμο – νησί, διοικεί τον κόσμο».(1)

Μάλιστα δε ο Μπρεζίνσκυ συμπύκνωνε τις θέσεις του με τον ακόλουθο τρόπο : «Να παραμείνει η Αμερική η μοναδική παγκόσμια δύναμη. Για να το εκφράσουμε με τρόπο που θυμίζει την πιο βίαιη εποχή των παλιών αυτοκρατοριών, οι τρεις μεγάλες επιταγές της αυτοκρατορικής γεωστρατηγικής είναι να εμποδίσει (ενν. η Αμερική) τη συνεργία των υποτελών και να διατηρήσει την κατάσταση εξάρτησής τους σε θέματα ασφάλειας, να παραμείνουν υφ’ όρου υποτελείς, υποχωρητικοί και προστατευμένοι και να εμποδίσει τους βαρβάρους να ενωθούν μεταξύ τους». (2)

Αυτές τις ανοησίες διατύπωνε ο Μπρεζίνσκυ. Σ’ ένα μόνο είχε δίκιο, όπως και ο Μακίντερ: ότι όποιος ελέγχει την Κεντρική Ευρώπη και την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο.

Απλή επισκόπηση των σημερινών γεωπολιτικών δεδομένων αποδεικνύει ότι πλέον οι Αμερικανοί και οι κολαούζοι τους δεν ελέγχουν ούτε την Κεντρική Ευρώπη ούτε την Ευρασία. Επομένως, δεν ελέγχουν τον κόσμο.

Αυτό το γνωρίζουν και μάλιστα γελούν ακόμα και τα νήπια !

Οι μόνοι που δεν εννοούν να το κατανοήσουν είναι :

α) τα φαιδρά και αμόρφωτα υποκείμενα που κοπρολογούν καθημερινώς μεταμφιεσμένα σε δημοσιογράφους,

β) οι Έλληνες πολιτικοί, οι οποίοι, πτωχαλαζόνες και φοβικοί, επιμένουν να….

Συνεχίζεται: Η «Μαύρη Θάλασσα» των Αμερικανών

Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία | Defence-point.gr

Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία
nato_montenegro-300x225

Η αίτηση του Μαυροβουνίου για ένταξη στο ΝΑΤΟ εγκρίθηκε ομόφωνα από τη Συμμαχία. Οι εκπρόσωποι των 28 κρατών μελών ενέκριναν το αίτημα, αλλά αυτό πρέπει να εγκριθεί και από τους υπουργούς Εξωτερικών των χωρών-μελών, την οποία και πιθανότατα θα λάβει.

Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αναμένεται να συνεδριάσουν σήμερα το απόγευμα. Η συνεδρίαση θα συνεχιστεί και αύριο και την Τετάρτη θα λάβουν την σχετική απόφαση. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση. Με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στην Ατλαντική Συμμαχία, αποκόπτεται η μέσω του σλαβικού στοιχείου πρόσβαση της Ρωσίας στα «θερμά νερά» της Μεσογείου, κι αυτό σε μεγάλο βαθμό εξηγεί και την επιτυχή προσπάθεια αποκοπής του Μαυροβουνίου από τη Σερβία…

Αν η απόφαση, όπως αναμένεται, είναι θετική, το Μαυροβούνιο θα ενταχθεί στην συμμαχία σε διάστημα 18 μηνών, καθώς θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις και η τελική συμφωνία πρέπει να κυρωθεί από τα κράτη μέλη.

Πηγή: Το Μαυροβούνιο θα μπει στο ΝΑΤΟ… άμεσα και η σημασία | Defence-point.gr

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΗΣΙ!

Ενώ η Ελλάδα το 1997 είχε δανείσει 20 δις δραχμές στην κατεστραμμένη Αλβανία, σήμερα την «παρακαλάει» να δεχτεί την οριοθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ.

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Τούρκοι και Ιταλοί εξασφάλισαν ανταλλάγματα στρατηγικής σημασίας…
Το 1997 η «κρίση των πυραμίδων» που ξέσπασε στην Αλβανία είχε αναγκάσει την αλβανική κυβέρνηση να ζητήσει οικονομική βοήθεια από ξένες χώρες για να καταφέρει να ξαναχτίσει το κράτος της. Ελλάδα, Ιταλία και Τουρκία ήταν μεταξύ εκείνων που δάνεισαν τότε στους Αλβανούς τεράστια ποσά, με μία σημαντική διαφορά: οι Τούρκοι και οι Ιταλοί κατάφεραν να εξασφαλίσουν ανταλλάγματα μεγάλης στρατηγικής σημασίας, με τους πρώτους να αποκτούν τον έλεγχο κεντρικών στρατιωτικών βάσεων της Αλβανίας και τους δεύτερους να… αγοράζουν ένα αλβανικό νησί -κάποτε ανήκε στην Ελλάδα!-, η θέση του οποίου το καθιστά «ρυθμιστή» για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην περιοχή.

Αντίθετα, η Ελλάδα, που το 1997 είχε δανείσει περίπου 58 εκατ. ευρώ στην καταστραμμένη Αλβανία, σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά, την «παρακαλάει» να δεχτεί την οριοθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ για να προχωρήσουμε στις έρευνες για πετρέλαιο στο Ιόνιο. Αν και στην κοινή γνώμη έχει καλλιεργηθεί η άποψη ότι το μεγάλο «αγκάθι» για τη χώρα μας είναι η ΑΟΖ του Αιγαίου -λόγιο των κυριαρχικών απαιτήσεων που προβάλλει η Τουρκία-, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, καθώς και η ΑΟΖ του Ιονίου βρίσκεται στον αέρα.

Η κατάσταση στην περιοχή του Βόρειου Ιονίου, όπου ξεκινούν άμεσα οι έρευνες από το νορβηγικό σκάφος Nordic Explorer, είναι εξαιρετικά σύνθετη, αφού αποτελεί σημείο «σύγκρουσης» πολλών διαφορετικών συμφερόντων: οι διαρκώς αυξανόμενες διεκδικήσεις της Αλβανίας η στρατηγική συνεργασία των Αλβανών με τους Τούρκους και η σταθερή επιδίωξη της Ιταλίας να ασκεί επιρροή και έλεγχο είναι τα βασικά σημεία ενός προβλήματος που η χώρα μας καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει.

Όπως αποκαλύπτουν τα «Επίκαιρα», η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει αποκτήσει το προβάδισμα στο Βόρειο Ιόνιο, αν υπήρχαν στρατηγικός σχεδιασμός και πολιτικό όραμα κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Η ΑΟΖ Ελλάδας – Αλβανίας και στο βάθος οι… Τούρκοι
Ήδη οι έρευνες για πετρέλαιο στο Βόρειο Ιόνιο έχουν προκαλέσει αντιδράσεις στο αλβανικό Κοινοβούλιο, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητούν από την κυβέρνηση της Αλβανίας να μην επιτρέψει στην Ελλάδα να τις πραγματοποιήσει! Το ζήτημα της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ των δύο χωρών βρίσκεται στον αέρα από το 2009, καθώς η συμφωνία που είχε υπογραφεί τότε από την Ελλάδα και την Αλβανία ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας «για τεχνικούς λόγους» – υπό την καθοδήγηση της Τουρκίας φυσικά!

Την ώρα που εμείς συζητάμε αν και πώς θα τολμήσουμε να θέσουμε θέμα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, οι Τούρκοι έχουν λάβει… θέσεις μάχης και στη δυτική πλευρά της χώρας μας, επηρεάζοντας ουσιαστικά τις αποφάσεις της Αλβανίας για τα πετρέλαια του Ιονίου. Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία δεν είδε με καθόλου καλό μάτι την ελληνοαλβανική συμφωνία για την ΑΟΖ, καθώς αυτή αναγνώριζε υφαλοκρηπίδα στις Διαπόντιες Νήσους -το νησιωτικό σύμπλεγμα στα βορειοδυτικά της Κέρκυρας που αποτελείται από τρία κατοικημένα νησάκια και οχτώ ακατοίκητες νησίδες-, γεγονός που θα αποτελούσε {ανεπιθύμητο για τους Τούρκους) προηγούμενο στο Αιγαίο.

Η επίσημη θέση της χώρας μας, πάντως, είναι πως η απόφαση της αλβανικής Δικαιοσύνης να ακυρώσει την ΑΟΖ είναι αβάσιμη και αποτελεί εσωτερικό πρόβλημα των Αλβανών, αφού από τη στιγμή που υπεγράφη διακρατική συμφωνία δεν μπορεί να γίνει νέα διαπραγμάτευση.

Το πρώην ελληνικό νησί που πουλήθηκε στους Ιταλούς
Ως προς τους έτερους γείτονες της θαλάσσιας ΑΟΖ μας στο Ιόνιο, τους Ιταλούς, το θέμα δεν είναι τόσο «τακτοποιημένο» όσο θέλουν να το παρουσιάζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Αν και η Ελλάδα έχει οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα της με την Ιταλία από το 1977 -στην ουσία αυτή είναι η μόνη θαλάσσια ζώνη που έχουμε ρυθμίσει- οι πληροφορίες λένε ότι οι Ιταλοί δεν σκοπεύουν να επαναπαυτούν σε εκείνη τη συμφωνία. Έτσι, μπορεί η Ελλάδα να είναι ήσυχη ότι η ΑΟΖ με την Ιταλία θα χαραχτεί με βάση τα έξι σημεία της μεταξύ τους υφαλοκρηπίδας, οι Ιταλοί όμως αναζητούν τρόπους να διεκδικήσουν ένα μεγαλύτερο θαλάσσιο κομμάτι.

Στην κατεύθυνση αυτή, η Ιταλία δεν δίστασε να «αγοράσει» ένα ολόκληρο αλβανικό νησί ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας ως αντάλλαγμα για την παροχή δανείου προς την Αλβανία το 1998. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι το μικρό νησί, που ενδέχεται να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ με τις δύο χώρες, ανήκε κάποτε στη χώρα μας.

Η νησίδα Σάσων (Σαζάνη για τους Αλβανούς) έχει έκταση 4,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βρίσκεται έξω από την είσοδο του Κόλπου του Αυλώνα, στο στενό του Οτράντο. Αν και πρόκειται για ένα μικρό βραχώδες κομμάτι γης, η θέση του είναι τέτοια, που καθιστά τη στρατιωτική σημασία του ιδιαίτερα κρίσιμη. Στο Χάρτη 1 η νησίδα βρίσκεται εντός κόκκινου κύκλου.

Ο κόμβος Ιόνιο – Οτράντο – Αδριατική επιτρέπει την πρόσβαση σε Μεσόγειο και Εύξεινο Πόντο, ελέγχοντας ουσιαστικά τρεις ηπείρους. Αυτό, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, το καθιστά ανεκτίμητο σε περίπτωση στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ευρύ τερη περιοχή. Αν σε όλα αυτά προστεθεί το γεγονός ότι το 1951 κατασκευάστηκαν, σε συνεργασία με τους Σοβιετικούς, υπόγειες εγκαταστάσεις για τα πυρηνικά υποβρύχια του σοβιετικού στόλου, η σημασία της νησίδας αυξάνεται ακόμη περισσότερο.

Πώς χάσαμε τη νησίδα Σάσων
Η Σάσων είχε παραχωρηθεί στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Λονδίνου (1864) μαζί με τα Ιόνια Νησιά, χωρίς όμως να γίνεται ονομαστική αναφορά σε αυτή: «Αι νήσοι Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Ζάκυνθος, Λευκάς, Κύθηρα, Ιθάκη, Παξοί, καθώς και τα εξαρτήματα αυτών ενούνται μετά του Βασιλείου της Ελλάδος» είναι η ακριβής διατύπωση. Σύμφωνα με ιστορικές μελέτες, αυτή η «ασαφής» περιγραφή ήταν το μοιραίο λάθος της τότε ελληνικής ηγεσίας, που οδήγησε στην οριστική απώλεια της νησίδας.

Μετά το τέλος του Α’ Βαλκανικού Πολέμου είχε αποφασιστεί από τις Μεγάλες Δυνάμεις η παραχώρηση της νησίδας Σάσων στο ανύπαρκτο ακόμη κράτος της Αλβανίας μαζί με τη Βόρεια Ήπειρο. Η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, υποχωρώντας στις πιέσεις, είχε διευκολύνει την παραχώρηση ψηφίζοντας το 1914 ειδικό νόμο (Ν. 272) «περί παραχωρήσεως της νησίδος Σάσωνος εις την Αλβανικήν επικράτειαν» και είχε διατάξει την υποστολή της ελληνικής σημαίας: «Επιτρέπεται εις την Ελληνική Κυβέρνησιν η εις την Αλβανικήν επικράτειαν παραχώρησις της νησίδος Σάσωνος, ανηκούσης τω Ελληνικώ Βασιλείω δυνάμει του 2ου άρθρου της περί παραχωρήσεως των Ιονίων Νήσων Συνθήκης του Λονδίνου».

Ήταν η πρώτη φορά που η εκχώρηση εθνικού εδάφους γινόταν με νόμο του Ελληνικού Κοινοβουλίου…

Η τουρκική επιχείρηση «περικύκλωσης» της Ελλάδας
Το 1997 η αδιέξοδη πολιτική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Αλβανία είχε «γεννήσει» τις γνωστές «πυραμίδες», οι οποίες, προσφέροντας τόκους μέχρι και 100% με τις ευλογίες του κράτους είχαν λεηλατήσει τις οικονομίες των απελπισμένων πολιτών. Οι βίαιες κοινωνικές εξεγέρσεις που ακολούθησαν είχαν ως συνέπεια αφενός την πλήρη κατάρρευση του αλβανικού κράτους, αφετέρου την καταστροφή εκατοντάδων στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Η Ελλάδα είχε σπεύσει τότε να βοηθήσει τους Αλβανούς να ξαναχτίσουν την οικονομία και το κράτος τους, συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση της σταθερότητας στη γειτονιά μας, χωρίς, ωστόσο, να πετύχει στρατηγική συμφωνία όπως η Ιταλία το 1992 ή η Τουρκία το 1997.

Γιατί την ώρα που οι Έλληνες φορολογούμενοι έδιναν 58 εκατ. ευρώ για να στηρίξουν την αλβανική οικονομία, οι Τούρκοι είχαν αδράξει την ευκαιρία και, με «όχημα» τΠ χρηματοδότηση της ανακατασκευής καταστραμμένων στρατιωτικών μονάδων, είχαν εδραιώσει τη στρατηγική επιρροή τους στην Αλβανία. Με βασικό «αντάλλαγμα» τη ναυτική βάση του Αυλώνα («Πασά Λιμάνι»), η επιχείρηση «περικύκλωσης» της Ελλάδας είχε μόλις ξεκινήσει! Στο Χάρτη 2 ο Κόλπος του Αυλώνα σημειώνεται με πράσινη κουκκίδα

Το δάνειο των 20 δις δραχμών που έδωσε η Ελλάδα το 1997
Η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, προκειμένου να βοηθήσει στην οικονομική ανόρθωση της Αλβανίας, είχε προχωρήσει το Ί 997 σε παροχή δανείου ύψους 58.694.000 ευρώ (20 δις δραχμών). Οι όροι του πακέτου, όπως αναφέρονται στο πρωτότυπο κείμενο που είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα, καθόριζαν τη διάρκειά του στα είκοσι πέντε χρόνια, με μια περίοδο χάριτος εφτά ετών και την αποπληρωμή του σε εξαμηνιαίες δόσεις. Τα χρήματα αυτά, αν και προορίζονταν κυρίως για τις ελληνικές επιχειρήσεις στην Αλβανία που είχαν υποστεί ζημίες, με τη σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης είχαν τελικά κατανεμηθεί ως εξής:
α) 14,7 εκατ. ευρώ (5 δις δραχμές) για προγράμματα κοινωνικής υποδομής του αλβανικού κράτους
β) 14,7 εκατ. ευρώ (5 δις δραχμές) για προγράμματα στέγασης της Αλβανίας·
γ) 14,7 εκατ. ευρώ (5 δις δραχμές) για υποστήριξη του ιδιωτικού τομέα, με προτεραιότητα στις ελληνικών, ελληνοαλβανικών και αλβανικών συμφερόντων επιχειρήσεις, οι οποίες υπέστησαν ζημίες κατά τις εξεγέρσεις του 1997 στην Αλβανία και επιθυμούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους εκεί.
δ) 8,8 εκατ. ευρώ (3 δις δραχμές) για την υποστήριξη του Ισοζυγίου Πληρωμών. Ειδικά για το ποσό αυτό, το οποίο είχε εκταμιευτεί άμεσα, η συμφωνία προέβλεπε ότι οι Αλβανοί θα πλήρωναν στην Ελλάδα μόνο τους τόκους ανά εξάμηνο και το «αρχικό κεφάλαιο» θα επιστρεφόταν μετά από είκοσι χρόνια (δηλαδή το 2017).

Το Πρωτόκολλο Οικονομικής Συνεργασίας και η Συμφωνία Δανείου μεταξύ της Δημοκρατίας της Αλβανίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας, που υπεγράφησαν στα Τίρανα στις 15 Οκτωβρίου 1997 και στις 24 Φεβρουάριου 1998 αντίστοιχα, κυρώθηκαν εν συνεχεία από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ Α’ 274/3-12-1998.

Η τουρκική οικονομική βοήθεια και το «αντάλλαγμα»
Την ίδια ακριβώς εποχή, η Τουρκία έσπευσε να βοηθήσει την Αλβανία δίνοντάς της οικονομική βοήθεια, η οποία όμως είχε έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: τον εκσυγχρονισμό των αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων και την ανακατασκευή των στρατιωτικών εγκαταστάσεων που είχαν πληγεί από τις εξεγέρσεις. Τα πρώτα χρήματα της τουρκικής βοήθειας, και συγκεκριμένα ένα κονδύλι 7 εκατ. δολαρίων, απελευθερώθηκαν για την επισκευή της πρώην βάσης υποβρυχίων «Πασά Λιμάνι» στον Κόλπο του Αυλώνα, που χωρίζει την Αδριατική Θάλασσα από το Ιόνιο Πέλαγος, η οποία είχε υποστεί εκτεταμένες ζημιές, ενώ ακολούθησε η ανακατασκευή του ναύσταθμου του Δυρραχίου.

Η επίσημη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας υπεγράφη το Μάρτιο του 1998, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ελληνο-αλβανική συμφωνία για παροχή δανείου ύψους 58 εκατ. ευρώ.

Πώς οι Ιταλοί απέκτησαν τον έλεγχο της νησίδας Σάσων
Έξι μήνες αργότερα, το Νοέμβριο του 1998, οι Ιταλοί προσφέρουν στην Αλβανία οικονομική βοήθεια ύψους 217 δις λιρετών (167 εκατ. ευρώ), λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα το δικαίωμα χρήσης της βάσης της νήσου Σάσων από τις ιταλικές δυνάμεις, με τη δικαιολογία ότι θα τη χρησιμοποιούσαν «για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης». Η συμφωνία προέβλεπε ότι οι Ιταλοί θα χρηματοδοτούσαν το πρόγραμμα των 167 εκατ. ευρώ υπό τη μορφή χαμηλό-τοκου δανείου, υλοποιώντας στην Αλβανία δράσεις για την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη, την άμυνα και την ανάπτυξη.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε ασχοληθεί καθόλου τότε με το θέμα, αφήνοντας την ιταλική διπλωματία να πετύχει με εξαιρετική ευκολία μια κίνηση ματ, που της χάρισε τον έλεγχο του κορυφαίου στρατηγικού σημείου της Αδριατικής.

Όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ που κυκλοφορεί, πρώτη δημοσίευση στο διαδίκτυο borioipirotika.blogspot.gr
Πηγή: Βορειοηπειρωτικά