Archive

Posts Tagged ‘Σύνορα’

Ἡ Μακεδονία ἦταν ἑλληνικὴ ὅσο κινδύνευε ἀπὸ τοὺς …Ῥώσσους!!! | Φιλονόη καὶ Φίλοι…

Ἡ Μακεδονία ἦταν ἑλληνικὴ ὅσο κινδύνευε ἀπὸ τοὺς …Ῥώσσους!!!

Ο επικίνδυνος χρυσοπληρωμένος Υπουργός Μουζάλας απεκάλεσε (για ακόμη μία φορά) τα Σκόπια… «Μακεδονία».

Πέρασαν από την Ειδομένη στην «Μακεδονία», μιας και η Ειδομένη δεν είναι στην Μακεδονία.

Την Μακεδονία την πόνεσαν μόνο όταν κινδύνεψε να πέσει στα χέρια των Βουλγάρων, για λογαριασμό των Ρώσσων.

Τώρα που όλα τα Βαλκάνια μπήκαν στο χαρέμι του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. ξέχασαν και Μακεδονικούς Αγώνες και Μακεδονομάχους και τα Μυστικά του Βάλτου.
Η αποστολή εξετελέσθη.

Η Μακεδονία γλύτωσε από τα νύχια της Ρωσσίας οριστικά και τώρα το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι το θέμα του ονόματος.
Άλλωστε δεν υπήρχε πράκτορας του Soros που να μην πέρασε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για την μετακόμιση της Μακεδονίας εκτός Μακεδονίας.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠΟ Α. ΘΡΑΚΗ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ | Triklopodia

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠΟ Α. ΘΡΑΚΗ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ
Γράφει ο Νίκος ΧειλαδάκηςΣύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα, καθώς και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο αποφάσισε την εσπευσμένη μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων από τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Α Θράκη, στα σύνορα με την Συρία και ειδικά στην «καυτή» ζώνη που συνορεύει με τις περιοχές των Τουρκομάνων της Συρίας.

Source: ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠΟ Α. ΘΡΑΚΗ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ | Triklopodia

Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών: “Η Αλβανία είναι φιλική και συμμαχική χώρα”


Παρά τις όποιες αλυτρωτικές τάσεις, παρά την μη αναγνώριση της ελληνικής υφαλοκρυπίδας στο Ιόνιο και παρά τις στενές διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις της Αλβανίας με την Τουρκία ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς θεωρεί πως η Αλβανία είναι μια φιλική και συμμαχική χώρα για την Ελλάδα.Η υπογραφή τριών συμφωνιών, δύο προσυμφωνημένες για τους τομείς της Γεωργίας και του Τουρισμού και μία, η κυριότερη, που προέκυψε σήμερα, για τη συνδρομή της Ελλάδας στην ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην ΕΕ, γίνονται γέφυρα, σ’ έναν ορίζοντα που θα εμπεριέχει ανανεωμένο Σύμφωνο Φιλίας που θα ενεργοποιήσει αδρανείς συμφωνίες, όπως αυτή των σχολικών βιβλίων, αλλά θα προσεγγίσει και τον τρόπο επίλυσης ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος που σχετίζονται με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θαλάσσης. «Νομίζω ότι και ο υπουργός και εγώ», είπε ο κ. Κοτζιάς, «πιστεύουμε ακλόνητα ότι τα προβλήματα υπάρχουν για να λύνονται».

Ο Έλληνας υπουργός τόνισε ότι η Αλβανία είναι κομμάτι της Ευρώπης και των Βαλκανίων και στρατηγικός εταίρος, φίλος και γείτονας της Ελλάδας σε μία εύθραυστη περιοχή που απαιτεί από τις δύο χώρες να είναι δημιουργικές και να γίνουν παράγοντες σταθερότητας. «Θέλουμε», είπε ο κ. Κοτζιάς, «να είμαστε δημιουργικοί στη συνεργασία μας, με την ετοιμασία της Αλβανίας να ενταχθεί στην ΕΕ και στη συνεργασία μας στο ΝΑΤΟ», επισημαίνοντας ότι «πρέπει ό,τι συμβαίνει στα Βαλκάνια να συμπεριλάβει και την Αλβανία, είτε αυτό είναι ενεργειακή ασφάλεια, είτε νέες γραμμές επικοινωνίας και συγκοινωνίας. Έχουμε μία πολιτική της ενσωμάτωσης και όχι του αποκλεισμού». «Θέλουμε», πρόσθεσε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, «οι δύο χώρες να παίξουν σταθεροποιητικό ρόλο στην περιοχή μας, να αποτρέπουμε τα κύματα αστάθειας και να διαχέουμε κύματα σταθερότητας», επισημαίνοντας ότι «η συνεργασία μας δεν είναι μόνο σημαντική για τα δύο κράτη, είναι σημαντική για όλη την ΝΑ Ευρώπη καθόσον και η συνεργασία μας στην Αδριατική λάβει νέα θεσμικά χαρακτηριστικά».

Ο κ. Κοτζιάς είπε ότι αυτή η επίσκεψή του όπως και η επίσκεψη του κ. Μπουσάτι στην Αθήνα το Φθινόπωρο, «αποτελούν μεγάλα βήματα συνεργασίας και φιλίας ανάμεσα στους δύο λαούς, τα δύο κράτη και ανάμεσά μας». Γιατί, όπως σημείωσε, «η εμπιστοσύνη είναι ένα ύψιστο αγαθό και διαμορφώνεται και στους λαούς και στους θεσμούς, αλλά και ανάμεσα σε πρόσωπα», εκφράζοντας την ιδιαίτερη ικανοποίησή του «για τον ανοιχτό τρόπο φιλίας και εμπιστοσύνης» των συζητήσεων για δημιουργικές λύσεις και προώθησης δημιουργικά της συνεργασία μας. Απαντώντας σε ερώτηση Αλβανού δημοσιογράφου περί «εμπολέμου» μεταξύ των δύο χωρών και περί «περιουσιών στη Τσαμουριά», ο κ. Κοτζιάς είπε ότι γέφυρες φιλίας των δύο χωρών δημιουργούν οι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα και η μεγάλη γηγενής ελληνική μειονότητα στην Αλβανία. «Δεν υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία», είπε ο κ. Κοτζιάς, τονίζοντας ότι όλες οι συνθήκες, οι δηλώσεις του υπουργικού συμβουλίου στη δεκαετία του ’80 και η συνεργασία μας στο ΝΑΤΟ, όχι μόνο μας καθιστούν φίλους αλλά και εταίρους και συμμάχους.

«Κατανοούμε», πρόσθεσε, «ότι συχνά αυτός ο τρόπος ανάγνωσης ο δικός μας, δεν αποτελεί πάντα τον καλύτερο τρόπο ανάγνωσης στην Αλβανία. Γι αυτό στις επόμενες συμφωνίες που θα συνάψουμε θα βρούμε ένα νομικό τρόπο να επιβεβαιώσουμε ότι δεν είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Δεν είμαστε (σε εμπόλεμο) αλλά θα το επιβεβαιώσουμε». Για το θέμα των «περιουσιών», ο κ. Κοτζιάς είπε ότι η Ελλάδα υποστηρίζει ότι κάθε Αλβανός πολίτης μπορεί να προσφύγει σε ελληνικό δικαστήριο και να διεκδικήσει τα αιτήματά του, καθώς δεν επιθυμεί ατομικά περιουσιακά δικαιώματα να καθίστανται σκοτεινά σημεία και να υπονομεύουν τις διακρατικές μας σχέσεις. «Πρέπει να μαθαίνουμε από την Ιστορία και να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος. Κι όποιος θέλει να μας φυλακίσει σε αυτήν, έχοντας μάλιστα ιστορικό λάθος και ευθύνες, εμείς δεν θα τον ακολουθήσουμε. Θέλουμε να οικοδομήσουμε με την Αλβανία το μέλλον.

Το οποίο ανήκει στα δύο κράτη, τους δύο λαούς και ιδιαίτερα στις νέες γενιές μας». Ο κ. Μπουσάτι από την πλευρά του τόνισε ότι με τον «διάλογο, τις συνομιλίες και τις αρχές του διεθνούς δικαίου μπορούμε να ξεπεράσουμε τα κληρονομημένα εμπόδια από το παρελθόν, τα οποία φέρουν πολιτικό και συναισθηματικό φορτίο», επισημαίνοντας ότι οι δύο χώρες θα πρέπει να επενδύσουν στο πνεύμα της εμπιστοσύνης καθώς οι σχέσεις μας ως γειτόνων «είναι απαραίτητες». «Καλός γείτονας» κατά την αντίληψη της Αλβανίας, όπως είπε, «σημαίνει ότι υποχρεωτικά συμμεριζόμαστε ένα κοινό μέλλον, ως αποτέλεσμα της γειτονίας μας που είναι στρατηγικής σημασίας». Ο κ. Μπουσάτι χαρακτήρισε ως «ειλικρινή και άμεσο τον τρόπο συζήτησης» με τον κ. Κοτζιά που διεξήχθη «σ’ ένα κλίμα πολύ ζεστό», «σ’ όλες τις υποθέσεις από τις παλιές ή κατάλοιπα του παρελθόντος μέχρι τον προβληματισμό που υπάρχει σήμερα», αναζητώντας τις πιθανές διεξόδους «εντός των ορίων του διεθνούς δικαίου, που υπαγορεύουν τις λύσεις που θα είναι αποδεκτές από τα συμβαλλόμενα μέλη».

Σ’ αυτό το πνεύμα, όπως είπε ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών, η Αλβανία «ενθαρρύνει την Ελλάδα να συνεχίσει την εποικοδομητική της προσέγγιση στην περιοχή» όπως και την επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στο Κόσσοβο. Αναφερόμενος στις σημερινές προκλήσεις της Ευρώπης και της περιοχής, ο κ. Μπουσάτι επισήμανε τις κοινές ευθύνες στα θέματα της ασφάλειας στην ΝΑ Ευρώπη και στάθηκε στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η Αλβανία την εξέλαβε «ως μια πολιτική υπόθεση για το μέλλον της Ευρώπης, που αφορά την γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας». Παράλληλα υπογράμμισε τη σημασία της ενεργειακής ασφάλειας, τονίζοντας ότι η Αλβανία μπορεί να είναι ένας αξιόπιστος εταίρος. Ειδικότερα για το Σύμφωνο Φιλίας, ο κ. Μπουσάτι είπε ότι έχει έρθει πλέον η στιγμή να θέσουμε νέες βάσεις, αναθεωρώντας την εφαρμογή της υπάρχουσας συνθήκης φιλίας, μια αναθεώρηση που θα εξυπηρετήσει την συγκρότηση ενός νέου νομικού πλαισίου, ώστε να υπάρξει επίλυση των συγκεκριμένων προβλημάτων με νέους μηχανισμούς σύμφωνα με το πραγματικό βάρος, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ευθύνες στην περιοχή, το πνεύμα της ισότητας, τον αμοιβαίο σεβασμό μακριά από κάθε απόχρωση εθνικιστικής ρητορικής.

Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ – ΜΠΕ σχετικά με την συμφωνία Ελλάδας – Αλβανίας του 2009 για τα θαλάσσια σύνορα, η οποία αναιρέθηκε από το Αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, ενώ μία ανάλογη είχε χρησιμοποιηθεί και το 1992 για μια αντίστοιχη συμφωνία της Αλβανίας με την Ιταλία, με την οποία η Αλβανία κερδίζει 70 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ο κ. Μπουσάτι επικαλέστηκε την διαφορετική γεωγραφική θέση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας. Ειδικότερα είπε ότι η υπόθεση αυτή συζητήθηκε με τον κ. Κοτζιά και τόνισε την ανάγκη εξεύρεσης μιας «λύσης που θα βασίζεται πλήρως στο διεθνές δίκαιο και στο ευρωπαϊκό πνεύμα και όχι σαν κάτι που να λειτουργεί ως προηγούμενο έναντι περιπτώσεων που μπορεί να θεωρηθούν όμοιες ή όχι». «Μια λύση», όπως είπε, που «θα τεθεί πρωτίστως από τους εμπειρογνώμονες και από τις ομάδες των ειδικών» ως προς την κατεύθυνση της υπόθεσης.

«Προσπάθειες που αν δεν αποφέρουν επιτυχία τότε το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό πνεύμα είναι αυτοί που θα μας κατευθύνουν προς τους μηχανισμούς ή τα όργανα, τα οποία μπορούν να σχηματίσουν αυτή την εμπιστοσύνη και να μας δώσουν μια οριστική λύση». «Υπάρχει», κατέληξε, «ένα στρατηγικό ενδιαφέρον για να λύσουμε αυτή την υπόθεση τόσο εμείς, όσο και η Ελλάδα, διότι έχουμε την θαλάσσια οικονομία την οποία θα πρέπει να εξερευνήσουμε και θα πρέπει να την αναπτύξουμε, έχουμε τις αντιλήψεις και τις στρατηγικές της ΕΕ για τις μακρο-περιοχές και δεν έχουμε πιστέψει καμία φορά ότι μπορεί να υπάρξει μια μονόπλευρη λύση για την συγκεκριμένη υπόθεση, όπως γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα, η οποία όπως και εμείς, σέβεται τις αρχές και το διεθνές δίκαιο. Και επιθυμεί την επίτευξή μιας συμφωνίας αποδέκτη από τις δύο πλευρές». Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μπουσάτι υπογράμμισε ότι «αυτή την στιγμή τα σημεία που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν».

Πηγή: defencenews.gr

Σὰν σήμερα 7 Μαρτίου, ἐνσωματώθηκαν τὰ Δωδεκάνησα στὴν Ἑλλάδα.

Τὰ Δωδεκάνησα (γιὰ τὴν ἀκρίβεια εἶναι 14) ἦταν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων δεμένα μὲ τὶς τύχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐν τούτοις, μόλις τὸ 1947 ἐνσωματώθηκαν στὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Ἐξαιτίας τῆς γεωγραφικῆς τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικὲς ἐπιδρομὲς ἀπὸ τοὺς Πέρσες, τοὺς Σαρακηνούς, τοὺς Βενετούς, τοὺς Γενουάτες, τοὺς Σταυροφόρους καὶ τοὺς Τούρκους (Σελτζούκους καὶ Ὀθωμανούς). Ἀπὸ τὸ 1309 περιῆλθαν στὴν ἐξουσία τῶν Ἰωαννιτῶν Ἱπποτῶν καὶ ἔμειναν ὑπὸ τὴν κυριαρχία τους ἕως τὸ 1522, ὀπότε καταληφθηκαν ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς Τούρκους. Μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τοῦ 1821, τὰ Δωδεκάνησα ἐπαναστάτησαν, ἀλλὰ τὸ 1830 ἐπιστράφηκαν μαζὶ μὲ τὴ Σάμο στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν Εὔβοια, ἡ ὁποία ἐνσωματώθηκε στὸ ἐλεύθερο ἑλληνικὸ κράτος.

Ἡ κατάληψη τῶν Δωδεκανήσων ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς τὸ 1912 ἀναπτέρωσε τὶς ἐλπίδες τῶν κατοίκων τους ὅτι σύντομα τὰ νησιὰ θὰ ἐνταχθοῦν στὸν ἐθνικὸ κορμό. Πράγματι, μὲ τὴ συνθήκη τῶν Σεβρῶν (10 Αὐγούστου 1920) τὰ Δωδεκάνησα παραχωροῦνταν στὴν Ἑλλάδα, μὲ ἐξαίρεση τὴ Ρόδο, ποὺ θὰ παρέμενε γιὰ ἕνα διάστημα ὑπὸ ἰταλικὴ διοίκηση. Ὅμως, ἡ ἀτυχὴς ἔκβαση τῆς μικρασιατικῆς ἐκστρατείας ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στοὺς Ἰταλοὺς νὰ ὑπαναχωρήσουν καὶ μὲ τὴν ἄνοδο τοῦ Μουσολίνι προσπάθησαν νὰ τὰ ἐξιταλίσουν. Μετὰ τὴ συνθηκολόγηση τῶν Ἰταλῶν (1943), κύριοι τῶν Δωδεκανήσων ἔγιναν οἱ Γερμανοὶ καὶ μετὰ τὴν παράδοση τῆς Χιτλερικῆς Γερμανίας (Μάιος 1945), ἡ Μεγάλη Βρετανία.

Ἦταν ἡ χρυσὴ εὐκαιρία γιὰ τὴν ἐνσωμάτωση τῶν Δωδεκανήσων στὸ ἑλληνικὸ κράτος, τὴν ὁποία ἡ ἑλληνικὴ διπλωματία δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφήσει νὰ πάει χαμένη. Ἦταν ἀπαίτηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἶχε χυθεῖ ἄφθονο ἑλληνικὸ αἷμα γιὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν Γερμανῶν ἀπὸ τὰ Δωδεκάνησα. Τὸ θέμα θὰ λυνόταν ὁριστικὰ ἀπὸ τὴ Διάσκεψη Εἰρήνης τῶν νικητριῶν δυνάμεων τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ποὺ θὰ συνερχόταν στὸ Παρίσι.

Ἡ Ἑλλάδα διὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ὅτι θὰ ἔθετε στὸ τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων ὡς ἐθνικὲς διεκδικήσεις τὴν πρόσκτηση τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τῶν Δωδεκανήσων, τὴ διευθέτηση τῶν ἑλληνοβουλγαρικῶν συνόρων, ἐνῶ σκόπευε νὰ θέσει καὶ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου στὴ Μεγάλη Βρετανία. Ἀπὸ τὶς τέσσερις αὐτὲς ἐθνικὲς διεκδικήσεις, μόνο τὸ θέμα τῶν Δωδεκανήσων εὐοδώθηκε, χωρὶς δυσκολίες καὶ περιπλοκές.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Στάλιν καὶ ὁ Τσώρτσιλ, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν νὰ δελεάσουν τὴν Τουρκία, προσφέροντάς της ὁρισμένα παράκτια νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, προκειμένου νὰ τὴν πείσουν νὰ βγεῖ στὸν πόλεμο στὸ πλευρὸ τῶν Συμμάχων ἢ τουλάχιστον νὰ παραμείνει αὐστηρὰ οὐδέτερη. Ἐπιπροσθέτως, ὁ Στάλιν εἶχε συνδέσει τὸ θέμα τῶν Δωδεκανήσων μὲ τὴν Τριπολίτιδα (σημερινὴ Λιβύη), γιὰ τὴν ὁποία ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση εἶχε διατυπώσει τὸ αἴτημα νὰ τῆς ἀνατεθεῖ ἡ ἐντολή.

Ὅμως, σὲ μία ἀπρόσμενη στροφὴ τῆς πολιτικῆς της, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση συγκατατέθηκε νὰ ἀποδοθοῦν τὰ Δωδεκάνησα στὴ Ἑλλάδα, στὴ συνεδρίαση τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν ποὺ προετοίμαζε τὴ Διάσκεψη Εἰρήνης τῶν Παρισίων. Ἡ δήλωση ἔγινε στις 27 Ἰουνίου 1946 ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Βιατσεσλὰβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ὡς Μολότωφ, μὲ μοναδικὸ ὄρο τὴν ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν. Ἔτσι, προτοῦ καν συνέλθει ἡ Διάσκεψη Εἰρήνης, τὸ θέμα τῶν Δωδεκανήσων εἶχε λάβει εὐνοϊκὴ τροπὴ γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

Ἡ εἴδηση γιὰ τὴν ἀπόδοση τῶν Δωδεκανήσων στὴ Ἑλλάδα χαιρετίστηκε μὲ μεγάλο ἐνθουσιασμό, σὲ μία περίοδο ποὺ ἡ χώρα βρισκόταν στὴ δίνη τοῦ Ἐμφυλίου Πολέμου. Ἡ Διάσκεψη τῆς Εἰρήνης συνῆλθε στὸ Παρίσι ἀπὸ τις 29 Ἰουλίου εως τις 11 Ὀκτωβρίου 1946, ὅπου τέθηκαν ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς καὶ τὰ θέματα τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τῆς διευθέτησης τῶν ἑλληνοβουλγαρικῶν συνόρων, χωρὶς ἐπιτυχία, ἀφοῦ οἱ ΗΠΑ δὲν θέλησαν νὰ δυσαρεστήσουν τὴ σύμμαχό τους Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ τοὺς δορυφόρους τῆς Ἀλβανία καὶ Βουλγαρία. Ἡ προσπάθεια τῆς Τουρκίας νὰ διεκδικήσει τὸ Καστελόριζο καὶ τὴ Σύμη ἔπεσαν στὸ κενό.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 ὑπογράφηκε στὸ Παρίσι ἡ Συνθήκη Εἰρήνης μὲ τὴν Ἰταλία, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ Δωδεκάνησα ἀποδίδονταν στὴν Ἑλλάδα, ἐνῶ ἡ Ἰταλία ὑποχρεωνόταν σὲ ἀποζημίωση ὕψους 105 ἑκατομμυρίων δολαρίων πρὸς τὴ χώρα μας. Μὲ ἐπιμονὴ τῆς σοβιετικῆς πλευρᾶς, ὁριζόταν στὸ κείμενο ὅτι τὰ νησιὰ θὰ παρέμεναν ἀποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη ποὺ θὰ ἐπικαλεστεῖ ἡ Τουρκία κατὰ τρόπο καταχρηστικὸ μετὰ τὸ 1974. Ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἑρμηνεία τοῦ κειμένου τῆς ἑλληνοϊταλικῆς συνθήκης τοῦ 1947, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς ἰταλοτουρκικὲς συμφωνίες τοῦ 1932, θὰ προκύψει καὶ τὸ ζήτημα τῶν «γκρίζων ζωνῶν», ποὺ ἔθεσε ἡ Ἄγκυρα μετὰ την Κρίση τῶν Ἰμίων το 1996.

Ἡ τελετὴ παράδοσης τῶν Δωδεκανήσων στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὶς βρετανικὲς ἀρχὲς ἔγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στὴ Ρόδο μέσα σὲ πανηγυρικὴ ἀτμόσφαιρα. Πρῶτος διοικητὴς τῶν Δωδεκανήσων ἀνέλαβε ὁ ἀντιναύαρχος Περικλῆς Ἰωαννίδης, μὲ πολιτικὸ σύμβουλο τὸν πανεπιστημιακὸ καὶ δικαστικό Μιχαηλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἡ ἐπίσημη τελετὴ τῆς ἐνσωμάτωσης ἔγινε στις 7 Μαρτίου 1948 καὶ τὸ 1955 τὰ Δωδεκάνησα ἔγιναν νομὸς μὲ πρωτεύουσα τὴ Ρόδο.

Αρχική πηγή: Ορθοδοξία – Ελληνισμός
Πηγή δική μου: Maccunion