Archive

Posts Tagged ‘TAP’

Αλβανία: Υπεγράφη η συμφωνία για τον αγωγό TAP

Στην υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας για την υλοποίηση του έργου του αγωγού φυσικού αερίου TAP (Trans Adriatic Pipeline) προχώρησαν η αλβανική κυβέρνηση και η εταιρεία TAP AG.

Ο αγωγός θα μεταφέρει αέριο από το τεράστιο κοίτασμα “Shah Deniz II” του Αζερμπαϊτζάν στη νότια Ιταλία και τη δυτική Ευρώπη, μέσω της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Αδριατικής θάλασσας.

Το έργο έχει σχεδιαστεί με πρόβλεψη να αυξήσει τη μεταφορική του ικανότητα από τα 10 στα 20 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, ανάλογα με την παραγωγή και τη ζήτηση.

Προς το παρoν οι εταιρείες “Eon”, “Statoil” και “Rurhr Gaz” που συμμετέχουν στο TAP, διεξάγουν τεχνικές έρευνες για τον προσδιορισμό των σημείων απ’ όπου θα περάσει ο αγωγός φυσικού αερίου.

Πήγη: aftonomi.gr

Και τα Σκόπια μπαίνουν στον South Stream – Όλοι πλην Ελλάδας!

Την απόφασή της ανακοίνωσε η ΠΓΔΜ για συμμετοχή στον south stream αυξάνοντας και άλλο τον αριθμό των χωρών που επιθυμούν την εμπλοκή τους στο πρόγραμμα μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου από την Ρωσία στην κεντρική Ευρώπη.
Mε δήλωση του ο υπουργός Οικονομικών της ΠΓΔΜ Ζόραν Στάβρεσκι ανακοίνωσε πως μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου η χώρα του θα έχει αποφασίσει για τη «σύνδεση» της στον South Stream

O Ζ. Στάβρεσκι προέβλεψε πως η απάντηση των Σκοπίων στη Ρωσία θα είναι θετική, γεγονός που σημαίνει ότι σύντομα θα ξεκινήσουν τα επόμενα στάδια, σύσταση δηλαδή μεικτής εταιρίας καθώς και κατασκευή της διακλάδωσης προς την ΠΓΔΜ.

Εάν συμβεί αυτό θα έχουμε την παγκόσμια πρωτοτυπία, η Ελλάδα η χώρα δηλαδή που εμπνεύστηκε και συμφώνησε με την Ρωσία για την κατασκευή του South Steam να μείνει εκτός (!), ενώ στο τέλος όλα τα υπόλοιπα Βαλκάνια θα συμμετέχουν.

Σημειώνεται πως με την είσοδο και της ΠΓΔΜ στον South Stream ο αγωγός ο οποίος θα ξεκινά από το Νοβοροσίσκ νότια της Αζοφικής Θάλασσας θα φτάνει υποθαλάσσια μέχρι την Βουλγαρία από εκεί θα συνεχίζει προς τη Σερβία, στη συνέχεια θα διακλαδώνεται πως Ουγγαρία και Σλοβενία για να καταλήξει στην Αυστρία. Η σύνδεση των Σκοπίων με τον South Stream πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί με ακόμη μια διακλάδωση από τη Βουλγαρία καθώς η απόσταση είναι μικρή .

Η παραπάνω διαδρομή είναι η λεγόμενη βόρεια διαδρομή του South Stream. Η νότια διαδρομή του, δηλαδή Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία έχει εγκαταλειφθεί εξαιτίας της αδικαιολόγητης ελληνικής υπαναχώρησης και «αδιαφορίας».

Η βιασύνη όλων να σπεύσουν προς συμμετοχή του νέου αγωγού, δείχνει ότι κανείς δεν πιστεύει σε σχεδιασμούς τύπου “Νabucco”, αλλά και ότι όλοι νιώθουν την γεωπολιτική ισχυροποίηση της Ρωσίας, η οποία επιστρέφει με πραγματική επέλαση στον άλλοτε ζωτικό της χώρο τα Βαλκάνια, τα οποία διεκδικεί εκ νέου.

Ήδη η Σερβία πέραν των οικονομικών πλεονεκτημάτων που προσδοκά, προχώρησε και σε “βήματα” στρατιωτικής συνεργασίας με την Μόσχα εντασσόμενη σε καθεστώς στρατιωτικής συμμαχίας απομακρυνόμενη έτσι και άλλο από την Δύση.

Το Βελιγράδι έχει αποφασίσει τη δημιουργία μιας μόνιμης κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας, η οποία θα έχει το καθεστώς παρατηρητή στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού «Συλλογική Συνθήκη Ασφάλειας» της στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ της Ρωσίας και ορισμένων πρώην σοβιετικών δημοκρατιών, όπως η Αρμενία, το Καζακστάν, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και τη Λευκορωσία.

Είναι αξιοσημείωτο πάντως το γεγονός της επιθυμίας των Σκοπίων να συμμετάσχουν στον συγκεκριμένο αγωγό καθώς ο South Stream όχι μόνο δεν απολαμβάνει τις «ευλογίες» των ΗΠΑ αντίθετα είναι ανταγωνιστικός με τον TAP ο οποίος και εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Έτσι η ΠΓΔΜ ενδεχομένως εάν επιμείνει στον South Stream θα «δοκιμάσει» την αμερικανική αντίδραση.

Πηγή: Εν Αμύνη

Σχετικά Nabucco:
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2012/01/abucco.html#.UMzx8ncss4c
http://newpost.gr/post/104581/oi-toyrkikes-epiloges-empodizoyn-ton-nabucco–/
http://www.energypress.gr/news/agwgoi/H-RWE-egkataleip-ei-ton-agwgo-Nabucco

Ο αλβανικός αλυτρωτισμός αποκαλύπτεται και απειλεί τη σταθερότητα των Βαλκανίων – Πώς πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα

Υποτίθεται ότι η δήλωση του Αλβανού πρωθυπουργού περί Μεγάλης Αλβανίας έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην Αθήνα. Μα αν αυτό δεν είναι πολιτική υποκρισία, τότε πρόκειται για πλήρη άγνοια της πραγματικότητας.

Η πολιτική ηγεσία της Αλβανίας συστηματικά το τελευταίο διάστημα υπονομεύει τις διμερείς σχέσεις, με την Ελλάδα σε ρόλο θεατή. Η ομολογουμένως πολύ καλή για τα ελληνικά συμφέροντα συμφωνία καθορισμού της ΑΟΖ ανατράπηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, κατόπιν προσφυγής του πολλαπλώς ευεργετηθέντος σοσιαλιστικού κόμματος. Το χειρότερο: η νομική επιχειρηματολογία της απόφασης ήταν βασισμένη στις τουρκικές θέσεις για τον τρόπο οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Η εν γένει μεταχείριση της ελληνικής μειονότητας από τη μία, με τις παλινωδίες γύρω από την απογραφή και την απαγόρευση στην ελληνική μειονότητα να προσδιορίσει την εθνικότητά της, με τις συνεχιζόμενες διώξεις και επιθέσεις που μένουν ατιμώρητες, με την εκκωφαντική σιωπή απέναντι στα συνεχιζόμενα ανθελληνικά παραληρήματα διαφόρων κύκλων και από την άλλη η επαναφορά του θέματος των Τσάμηδων είναι μόνο μερικές από τις ισχυρότατες ενδείξεις ότι η κατάσταση εκτρέπεται. Η ευθυγράμμιση, αν όχι το πατρονάρισμα, ακραίων θέσεων από την πλευρά των δύο μεγαλύτερων κομμάτων (που πλειοδοτούν σε ακρότητες) και η παραφιλολογία για το δήθεν δικαιωματικά ηγεμονικό ρόλο των Αλβανών στην περιοχή, σε συνάρτηση με την ανάπτυξη κινημάτων αυτοδιάθεσης σε σημαντικό μέρος των Βαλκανίων, επαναφέρουν το φάντασμα των αλυτρωτικών βλέψεων που τόσο καταστροφικό έχει υπάρξει.

Δεδομένου ότι ένας πρωθυπουργός οφείλει να αρθρώνει υπεύθυνο λόγο είτε βρίσκεται στις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον είτε σε εμποροπανήγυρι, ας μην επιχειρήσουμε, προκειμένου να δικαιολογήσουμε την παρατεταμένη αδράνεια της εξωτερικής μας πολιτικής, να υποβαθμίσουμε τις δηλώσεις Μπερίσα, αποδίδοντας τις στο προεκλογικό κλίμα. Σε τελική ανάλυση, γιατί κατά την προεκλογική περίοδο σε προηγμένες χώρες, αντίστοιχες φωνές με του Μπερίσα αυτομάτως απορρίπτονται ως εξτρεμιστικές; Δυστυχώς, τα πολύπαθα Βαλκάνια χαρακτηρίζονται από κάθε λογής περιθωριακή ιδεολογία που βρίσκει απήχηση σε μία κρίσιμη μάζα των κοινωνιών, καθηλώνοντας τες σε ένα φαύλο κύκλο εσωστρέφειας, υπανάπτυξης και απουσίας προοπτικής για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός δεν είναι καινούργιο στοιχείο. Αντιθέτως, αποτελεί συστατικό στοιχείο της πολιτικής ζωής που διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα. Βασισμένος σε ανιστόρητους εθνικούς μύθους, ο αλβανικός επιθετικός εθνικισμός ενισχύθηκε τη δεκαετία του 1990, μεταξύ άλλων, από τα εγκληματικά λάθη του Μιλόσεβιτς που νομιμοποίησαν τις βλέψεις του αλβανικού στοιχείου, αλλά και από τις επιλογές ορισμένων μεγάλων δυνάμεων που στο πρόσωπο των Τιράνων είδαν ένα πιστό σύμμαχο, και δη με μουσουλμανικά χαρακτηριστικά για να αποκαθάρουν κάποιες από τις αμαρτίες τους.

Η «δικαίωση» με την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου το 2007 άνοιξε την όρεξη σε αυτούς που οραματίζονται την Μεγάλη Αλβανία, περίπου όπως την όρισε γεωγραφικά ο Μπερίσα. Ο οποίος θέλησε με αυτόν τον τρόπο να καταγραφεί ως ο ηγέτης των απανταχού Αλβανών των Βαλκανίων, με τα Τίρανα σε ρόλο μητρόπολης.

Οι πρωτοβουλίες της Αθήνας.
Όσο, λοιπόν, και αν χρησιμοποιούμε την ευρωπαϊκή προοπτική ως εργαλείο εκδημοκρατισμού, περιορισμού των ανισοτήτων, σεβασμού στη διαφορετικότητα, αποδυνάμωσης των εξτρεμιστικών στοιχείων, και τελικά “φυσιολογικοποίησης” της γειτονιάς μας, αποδεικνύεται πως πρέπει παράλληλα, και σε συνεργασία με τους εταίρους μας, να χρησιμοποιήσουμε και άλλα πειστικότερα μέσα προκειμένου τα Βαλκάνια να μπουν σε τροχιά ομαλοποίησης.

Στην περίπτωση της Αλβανίας, η Ελλάδα πρέπει:

1. Να ανακαλέσει τον Έλληνα πρέσβη από τα Τίρανα για διαβουλεύσεις. Ίσως είναι χρήσιμο να γίνει μία σύντομη διάσκεψη με όλους τους Έλληνες πρέσβεις των Βαλκανικών κρατών. Σε αυτή θα αξιολογηθούν τα τελευταία δεδομένα, αφού παραδοσιακές και νέες αντιθέσεις, όπως και εντάσεις, επανέρχονται δριμύτερες, πρωτίστως σε διακρατικό επίπεδο. Γεγονός που διευκολύνεται από τη φτώχεια, την ανέχεια, την ανεργία και την έλλειψη ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο.

2. Να επανεκτιμήσει τη στάση της έναντι της απόκτησης καθεστώτος υποψήφιας χώρας, η οποία θα αποτελέσει αντικείμενο στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής στις 14-15 Δεκεμβρίου. Αυτό μπορεί να γίνει είτε σε συνεργασία με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που έχουν ανάλογες ανησυχίες, είτε, αν χρειαστεί, ακόμη και κατά μόνας (παρότι καλό είναι να αποφύγουμε την περιθωριοποίηση μας, ειδικά για ένα τέτοιο ζήτημα). Η τελική διατύπωση στο κείμενο συμπερασμάτων δεν πρέπει να αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες, μεταθέτοντας στο χρόνο και υπό προϋποθέσεις, την υποψηφιότητα των Τιράνων.

3. Να καλέσει και να ενημερώσει τους εν Ελλάδι πρέσβεις των κρατών-μελών της ΕΕ καθώς επίσης και των μονίμων μελών του Συβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και να ζητήσει να καταθέσουν τις δικές τους απόψεις. Έτσι θα διαπιστώσουμε τις θέσεις των εταίρων μας σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή για τα Βαλκάνια, όπου η ευρωπαϊκή τους προοπτική συναντά τον εξτρεμισμό που υποδαυλίζεται από ανεύθυνες ηγεσίες. Εντός του 2013 και πριν αναλάβουμε την προεδρία της ΕΕ, θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε μία Βαλκανική Διάσκεψη, όπου θα συζητούνταν όλα τα φλέγοντα ζητήματα και θα δίνονταν η ευκαιρία για διμερείς επαφές μεταξύ αντιμαχόμενων πλευρών.

4. Να ξεκινήσει άμεσα ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών μίνι περιοδεία στην περιοχή, αναζητώντας την αυτονοήτη καταδίκη αλυτρωτικών προθέσεων από όπου και αν προέρχονται. Άλλωστε, οι δηλώσεις Μπερίσα εγείρουν θέμα τόσο για τη Σερβία και τη FYROM όσο και το Μαυροβούνιο. Στόχος, λοιπόν, είναι να δημιουργηθούν οι ανάλογες συμμαχίες/συσχετισμοί που θα περιορίσουν αντίστοιχα φαινόμενα και θα θέσουν στο περιθώριο τους εκφραστές τους, χάριν της αναγκαίας σταθερότητας. Να τονίσουμε προς πάσα κατεύθυνση πως ο εθνικιστικές βλέψεις επιτείνουν τις αβεβαιότητες, στοιχείο που αποτελεί το ισχυρότερο εμπόδιο και δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες για τη σκοπιμότητα ένταξης των δυτικών Βαλκανίων στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

5. Να παγώσει επί του παρόντος τις διαπραγματεύσεις για το ενεργειακό σχεδίο TAP (project που θα μεταφέρει μέσω Ελλάδας και Αλβανίας αζέρικο αέριο στην Ιταλία), έως ότου ξεκαθαρίσει η κατάσταση στις διμερείς σχέσεις με την Αλβανία και γίνουν σεβαστές οι ελληνικές θέσεις. Η προοπτική υπογραφής διακυβερνητικής συμφωνίας, αναγκαία προϋπόθεση για τη θετική έκβαση του αγωγού, εύλογα απομακρύνεται.
Κοντολογίς, θα πρέπει από τη μεγαλόψυχη και πολλές φορές υποτονική αντιμετώπιση των Τιράνων -που είναι μεν χρήσιμη σε περιόδους ομαλότητας αλλά επικίνδυνα μονότονη όταν τροποποιείται η φύση της σχέσης- να θέσουμε ένα νέο αυστηρότερο και ασφυκτικότερο πλαίσιο στα διμερή. Οφείλουμε, συνεπώς, με μία σειρά ενεργειών με απτά αποτελέσματα να καταστήσουμε σαφές το τεράστιο κόστος για τα συμφέροντα των γειτόνων μας σε περίπτωση που συνεχίσουν στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο των τελευταίων ετών.

Ασφαλώς, παράλληλα, θα τους υπογραμμίζουμε τα σημαντικά οφέλη που θα επιφέρει μία αλλαγή σε επίπεδο πολιτικής, πρακτικών αλλά και ρητορικής. Η αναζωπύρωση παλαιών παθών, σε μία περίοδο πολυδιάστατων κρίσεων με άξονα την οικονομία, είναι μία εύκολη μα συνάμα αντιπαραγωγική και αποσταθεροποιητική επιλογή. Και αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό και στις περιφερειακές ηγεσίες αλλά και στις εξωτερικές δυνάμεις που ορίζουν σε σημαντικό βαθμό τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.

*Ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι πολιτικός επιστήμονας και επικεφαλής του Κέντρου Ρωσίας, Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Πηγή: Βορειοηπειρωτικά

Με την πλάτη στον τοίχο η Ελληνική πλευρά στην Σύνοδο Κορυφής

Η απαράδεκτη πρόταση της ΕΕ συντελεί ώστε η Ελλάδα να χάσει το διπλωματικό πλεονέκτημα

Δημ. ΑβραμόπουλοςΣύμφωνα με διπλωματικές πηγές, αν και η οικονομική κρίση συγκεντρώνει όλο το Ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αυξανόμενη ρητορική, ακόμη και στο Βερολίνο, υπέρ της διεύρυνσης της Ε.Ε. με την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων. Είτε αυτό οφείλεται στην ανάμειξη των ΗΠΑ είτε όχι, γεγονός είναι ότι εκ των πραγμάτων, οι εισηγήσεις του κ. Φούλε για την Αλβανία και την ΠΓΔΜ θα μπουν στο τραπέζι της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Από το σημείο, όμως αυτό αρχίζει το μεγάλο πρόβλημα για την ελληνική κυβέρνηση. που θα πάει στη Σύνοδο αυτή κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο για τους εξής λόγους:

Πρώτον, η «τελική λύση» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν φαίνεται στον ορίζοντα, με εμφανή ευθύνη της Γερμανίας. Έτσι η Ελλάδα θα αρχίζει να εφαρμόζει μέτρα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν “οικονομικός Αρμαγεδώνας” για τους εργαζομένους, ενώ στις Βρυξέλλες θα συζητείται η πολιτική, δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση, μαζί με δεκάδες επιμέρους θέματα, αλλά η Ελλάδα δεν έχει θέση για κανένα από αυτά. Τα μεγάλα αυτά κεφάλαια θα συγκροτήσουν από το νέο έτος ένα τεράστιο θέμα συζήτησης γιο το μέλλον της Ευρώπης, αλλά κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η θέση της Ελλάδος. Άρα η κυβέρνηση οφείλει να πάρει θέση, να διαφωνήσει, να υπερασπιστεί τη θέση της χώρας στην Ε.Ε με κάθε τρόπο. Η απουσία σχετικής συζήτησης είναι ανησυχητική.

Εξαναγκασμός
Δεύτερον: Η Αλβανία, όπως είναι γνωστό, με πρόφαση μια ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου επί διαδικαστικών θεμάτων, αρνείται να κυρώσει τη συμφωνία με την Ελλάδα για τις θαλάσσιες ζώνες. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε για την κατασκευή του αγωγού TAP που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ελλάδας και Αλβανίας χωρίς να θέσει ως όρο την κύρωση της συμφωνίας. Εν όψει της Συνόδου Κορυφής είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα πιεστεί για να συναινέσει να πάρει η Αλβανία το καθεστώς της υποψήφιος προς ένταξη χώρος, αλλά αν συναινέσει χωρίς ανταλλάγματα το κόστος για τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλο θα είναι μεγάλο.

Καλοστημένη παγίδα
Τρίτον: Η EΕ με μια απαράδεκτη πρόταση εισηγείται έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων και έναρξη διαπραγματεύσεων για το όνομα της ΠΓΔΜ. Η παγίδα είναι καλοστημένη. Το διπλωματικό πλεονέκτημα της Ελλάδας ήταν ότι πρώτα θα επιλυόταν η διαφορά γιο το όνομα και στη συνέχεια θα προωθείτο η ενταξιακή πορεία των Σκοπίων. Ο Επίτροπος Στέφαν Φούλε και όσοι τον στήριξαν στην εισήγηση αυτή επιδιώκουν να αφαιρέσουν από την Ελλάδα το πλεονέκτημα, δίδοντας το ουσιαστικό στο Σκόπια. Γιατί, αν οι συνομιλίες για το όνομα αποτύχουν, τα Σκόπια θα συνεχίσουν την ενταξιακή πορεία τους χωρίς ελληνική πίεση πλέον. Παράλληλα, είναι θέμα λίγων μηνών να αρχίσουν και οι πέσεις για ένταξη στο NATO τον Μάιο του 2014 στη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας.

Ασκηση βέτο
Κατα συνέπεια η Ελλάδα βρίσκεται κυριολεκτικά χωρίς συμμάχους, αλλά κυρίως χωρίς σχέδιο. Αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν, στη Σύνοδο Κορυφής ο πρωθυπουργός θα είναι υποχρεωμένος να θεσει δύο βέτο, για την Αλβανία και την ΠΓΔΜ, ή να ζητήσει να ληφθούν άλλες αποφάσεις, δηλαδή να υπάρξει αναβολή, να εγερθούν προσκόμματα λόγω της κρίσης, να καταθέσει τις δικές της ιδέες, κτλπ.

Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί τώρα και όχι τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής. Ούτως ή άλλως, η χώρα βιώνει τεράστια κρίση και είτε ασχοληθεί είτε όχι με τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, οδός διαφυγής δεν υπάρχει.

Η ακινησία μπορεί να είναι επιλογή της κυβέρνησης, αλλά δεν είναι επιλογή των άλλων, όπως αποδείχθηκε και με τις εκθέσεις της Κομισιόν. Υπό το πρίσμα αυτό, άλλοθι δεν υπάρχει.

Πηγή: history-of-Macedonia